Πρώτο [της χρονιάς] και τελευταίο ;-)

Dear Diary,

Ετούτο το blog για μένα ήταν, απ’ την αρχή, διασκέδαση. Κι ένα ιδιότυπο «ημερολόγιο»,  μια και τα περισσότερα πράγματα που έγραφα εδώ ήταν απλά, καθημερινά, αλλά «ανάμεσα στις γραμμές» είχε πάντα κομματάκια απ’ τη ζωή μου. Πέντε χρόνια σχεδόν, πέντε καθοριστικά χρόνια – για μένα και τους πολύ κοντινούς μου ανθρώπους.

     Άλλαξαν τόσα πολλά μέσα μου, έξω μου, γύρω μου, που δύσκολα θα μπορούσα να τα περιγράψω. Και δεν θα είχε και νόημα, πια. Τα έζησα, τα πέρασα, με άλλαξαν. Μερικά είναι ολοφάνερα: άλλαξα «οικογενειακή κατάσταση», έχασα βάρος, σταμάτησα να τρώω τα νύχια μου, άλλαξα στυλ στην εμφάνιση. Οι περισσότερες δεν φαίνονται. Κι έγιναν σιγά-σιγά, με τους δικούς μου ρυθμούς. Δυσκολεύομαι πάντα στις ξαφνικές και γρήγορες αλλαγές· ακόμα κι αν είναι ευχάριστες, με αποσυντονίζουν. Θέλω χρόνο.
Γι΄αυτό, αν και δεν έχω τι να γράψω σε τούτο το blog εδώ και πολύ καιρό, άργησα να το πάρω απόφαση. Μα είναι οριστική. Έκανε τον κύκλο του, ολοκλήρωσα ό,τι είχα να πω. Συνεχίζω να γράφω «αλλού», έτσι κι αλλιώς – και τους ανθρώπους που γνώρισα τους συναντώ σε πολλές μεριές στο διαδίκτυο, μα κυρίως από κοντά. Έχω μια εντελώς άλλη ζωή, από αυτήν που είχα όταν έγραψα την πρώτη μου ανάρτηση. Και νομίζω πως αρχίζω να μ’ αρέσω.

   Δεν θα το «εξαφανίσω», απλά θα μείνει ανενεργό. Κι αν βρω όρεξη ξανά για blogging, ή αν χρειαστεί, θα βρεθεί τρόπος και μέρος😉

«До свидания*», λοιπόν, από μένα και τον Άκη.

*“ντα σβιντάνια“  θα πει όχι απλά γεια σας, αλλά “Θα τα ξαναπούμε, στο επανιδείν”

34 thoughts on “Πρώτο [της χρονιάς] και τελευταίο ;-)

  1. Οι πραγματικές αλλαγές, αυτές που παραμένουν, χρειάζονται πάντα το χρόνο τους. Ελπίζω λοιπόν να μη «χρειαστείς» το blogging, αλλά να είσαι πάντα γεμάτη όρεξη.
    Και χαίρομαι πολύ που αρχίζεις να σου αρέσεις. Και εμένα μου αρέσεις. Έχουμε καλό γούστο Νατάσσα μου!😉

    1. Κι εγώ το ελπίζω, Άννυ μου -στην πραγματικότητα χαίρομαι που δεν το «χρειάζομαι» πια!

      [Ε ναι, έχουμε καλό γούστο ;-)]

      Πολλά πολλά φιλιά!

    1. Να μιλήσουμε αύριο, για τα Χρόνια Πολλά
      [Επίσης, σας πεθυμήσαμε. Και η κοινή μας φιλενάδα γκρινιάζει, να βρούμε χρόνο να τα πούμε]🙂

      Φιλιά στις όμορφες!

        1. [Κι εμείς απ’ τα ίδια, σου λέω. Εγώ δε, τώρα, ειδικά τα Σάββατα δεν μπορώ!]
          [Θα τα πούμε, έστω από το τηλέφωνο -αλλιώς δε μας βλέπω για την ώρα :-P]

  2. [Καλά,το «νταζβιντάνιε» που το συνάντησες ρε;]
    έτσι είναι….οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο:))
    Να είσαι καλά,και να τιτιβίζεις υπέροχα…έστω και αλλού:****
    φιλιά!

    1. Αγράμπελη, το έχω ξανα-χρησιμοποιήσει εδώ -είναι από τις αγαπημένες μου λέξεις, πολλά χρόνια τώρα. Την συνάντησα πολύ μικρή, στο βιβλίο της Άλκης Ζέη “Ο θείος Πλάτων” [στις τελευταίες σελίδες, η αγαπημένη συγγραφέας περιγράφει πώς αποφασίζει η οικογένεια (της) να επιστρέψει από τη Ρωσία (που έχει “εξοριστεί”) στην Ελλάδα. Λέει λοιπόν κάπου ότι τα παιδάκια στο σχολείο της κόρης της, που την αγαπούσαν και δεν ήθελαν να την χάσουν, την αποχαιρετούν με τη φράση “ντα σβιντάνια“, που θα πει όχι απλά γειά σας, αλλά “Θα τα ξαναπούμε, στο επανιδείν”]

      Έτσι κι αλλιώς εμείς τα λέμε. Φιλιά!!!

  3. Νατασσάκι μου μη χαθούμε… Πάνω από όλα με ενδιαφέρει εσύ ,και το ΑστερΆκι σου, να κάνετε ότι γεμίζει τις καρδούλες σας και σας κάνει να χαμογελάτε… Μα πάνω από όλα με ενδιαφέρει να είστε υγιείς!!!

    Εξάλλου τα περισσότερα Ιντερνετικά-κομπιουτεριστίκα από εσένα τα έχω μάθει…

    Πολλά-πολλά Αληθινά Φιλιά και στους δυό σας!!!!

    Το😥 😥 😥 ,λιγάκι, Θηριάκι…

    Υ.Γ.:Πού αλλού γράφεις???

    1. Γιάννη φίλε μας, είμαστε μια χαρά κι οι δύο. Και σου στέλνουμε τα φιλιά μας🙂

      [Γράφω καταστάσεις απογραφής, για την ώρα. Και στο δικό μου ημερολόγιο ;-)]

      Φιλιά και θα τα λέμε!

    1. … και τι, νομίζεις θα σ’ αφήσω μόνο σου; Μέχρι να φτιάξω blog «Γιαγιά, ετών 56», έχουμε καιρό!
      ;-)))

      [κι ευχαριστώ. Για όλα, τόσα χρόνια τώρα. Και για τα επόμενα🙂 ]

Τα σχόλια είναι κλειστά.