(re-post από τα παλιά) «Ωραία είσαι Άνοιξη, γιατί δε μας λυπάσαι…»

«Τσ’ άνοιξης το χαμόγελο με το δικό σου μοιάζει
κι όταν γελάς σα να θωρώ την εποχή ν’ αλλάζει…»



dsc01353Έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Aπρίλη, /Kι’ η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώραλέει ο ποιητής. Και είναι στ’ αλήθεια σαν ξεκίνημα έρωτα κάθε φορά που έρχεται η Άνοιξη. Της ταιριάζει τόσο, άλλωστε -ξεκίνημα δεν είναι κι αυτός;

Την αγαπάω πολύ την άνοιξη, είναι φανερό μάλλον. Είναι η δική μου εποχή. Για χίλιους λόγους.

Γιατί είναι φωτεινή και χαρούμενη. dsc01356Γιατί μυρίζει τριαντάφυλλα, γαζία, βιολέτες, πασχαλιές και φρέζιες. Γιατί έχει γεύση από φράουλες, κεράσια και βερύκοκα. Γιατί έχει τα χρώματα του ουράνιου τόξου μετά από βροχούλα, του βρεγμένου γρασιδιού το έντονο πράσινο μετά από μπόρα, του ήλιου το χρυσαφένιο όταν φωτίζει η ανατολή, της παπαρούνας το φλογισμένο κόκκινο. Γιατί κάθε καινούρια άνοιξη γεμίζει ο ουρανός χελιδόνια και η γη λαμπερές πασχαλίτσες. Γιατί είναι υπέροχο να αγγίζεις το βρεγμένο χώμα, τα βελούδινα φύλλα των λουλουδιών, να σε ζεσταίνει σα να σε χαϊδεύει ο ήλιος και να ονειρεύεσαι τη θάλασσα. Γιατί… είναι Άνοιξη.

maypoleΑκόμα κι αν σε ζορίζει ώρες ώρες. Ακόμα κι αν δεν την αντέχεις εύκολα, ακόμα κι αν είναι ώρα για σκέψεις. Ακόμα κι αν χρειάζεται να κάνεις ξεκαθαρίσματα (από πέρσι τα παλεύω, ακόμα δεν γέμισα τα κουτάκια μου…). Ακόμα κι αν, έτσι ξαφνικά -ή λιγότερο ξαφνικά (αφού καιρό φαινότανε), αποφασίζεις να περπατήσεις μπροστά, να πας παραπέρα. Ακόμα κι αν υπάρχει ο κίνδυνος, καθώς η άνοιξη μπαίνει -μέρα μεσημέρι και φωτίζει τα πάντα, να σε κάνει να δεις κατάματα τις αλήθειες σου. Ακόμα κι αν σε προλάβει να είσαι λυπημένη, μόνη και μπερδεμένη. Ακόμα κι έτσι είναι υπέροχη, μαγική. Και κάνει ακριβώς ότι χρειάζεσαι, τελικά. Γιατί πώς να πας παρακάτω αν δεν κοιτάξεις και δεν ξεκαθαρίσεις και δεν αποφασίσεις τα «πίσω» σου; Κι αν δεν αφήσεις χώρο για το φως, πώς θα ‘ναι σα να μπαίνει Άνοιξη;

Πάντα νομίζω πως το μόνο που ήθελα ήταν η Άνοιξη. Κι ενώ ήταν μπροστά μου δεν την έβλεπα. Δεν ξέρω γιατί, δεν ξέρω πώς, αλλά μου τη χρωστούσε -η ζωή. Και άρχισε να έρχεται, δειλά ήρθε η πρώτη Άνοιξη, με πιο μεγάλα βήματα οι επόμενες. Και μου φαίνεται ότι θα την κρατήσω για πολύ -δε λέω για πάντα, μπορεί να περάσω και στο καλοκαίρι κάποτε… Αλλά για την ώρα,
Κόκκινο τριαντάφυλλο
Είσαι μες στην καρδιά μου
Την νύχτα γίνεσαι πληγή
Που τρώει τα σωθικά μου

Έρχεσαι πάντα πιο νωρίς
Κανείς δε σε γνωρίζει
άλλον τον κάνεις ν’ αγαπά
Κι άλλον να μη γυρίζει

Και δε σου φτάνουν όλ’ αυτά
Φεύγεις και δε θυμάσαι
Ωραία είσαι άνοιξη
Γιατί δεν μας λυπάσαι…


Να έχουμε όλοι μια υπέροχη, χαρούμενη και χαμογελαστή Άνοιξη.  Και πολλές πολλές ακόμα.

Καλημέρα!  🙂

**τα λουλούδια είναι του κήπου μου, και τα τραγούδια -βεβαίως- αφιερωμένα… στην Άνοιξη ντε, τι ρωτάτε;

**και ναι, είναι πια σίγουρο: οι άνθρωποι που είναι γεννημένοι Άνοιξη είναι οι καλύτεροι, και δε σηκώνω κουβέντα! 😆

υγ. Τα κερ-άσματα της Άνοιξης, που είναι «κρυμμένα» στο κείμενο:

Τσ’ άνοιξης το χαμόγελο, Βασίλης Σκουλάς (Γιώργης Σταυρακάκης, Άνθη του Χρόνου 2007)

Ανοιξιάτικη Βροχούλα, Βαγγέλης Γερμανός (Τα μπαράκια 1981)

Ανοιξιάτικη μπόρα, Ορφέας Περίδης (Μιλτιάδης Μαλακάσης/Ορφέας Περίδης, Απ’ το παράθυρο κοιτώ 2004)

Με την καινούρια Άνοιξη, Βασίλης Σκουλάς(Γιώργος Σταυρακάκης/Βασίλης Σκουλάς, Σεριάνισμα στην Κρήτη 1980)

Δεν την αντέχεις εύκολα την Άνοιξη, Χάρις Αλεξίου (Ηλίας Κατσούλης/Νίκος Τάτσης, Εμφύλιος Έρωτας 1984)

Η άνοιξη, Άλκηστις Πρωτοψάλτη (Λίνα Νικολακοπούλου/Σταμάτης Κραουνάκης, Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ 1985)

Άνοιξη μπαίνει μεσημέρι, Βασίλης Παπακωνσταντίνου (Οδυσσέας Ιωάννου/Θάνος Μικρούτσικος, Θάλασσα στη σκάλα 1999)

Αν με προλάβει η Άνοιξη, Χάρις Αλεξίου (Κώστας Χατζής, Η Αλεξίου τραγουδάει Χατζή 1991)

Άνοιξη, Σοφία Βόσσου (Ανδρέας Μικρούτσικος, Άνοιξη 1991)

Η πρώτη άνοιξη, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, (Μίνωας Μάτσας, Ο μάγος της πόλης 1997)

(Επανάληψη, μα δεν μπορώ να βρω καλύτερο για σήμερα, με τέτοια Άνοιξη και τέτοιο φεγγάρι…)

“Μάσκες πουλάνε στο παζάρι…” (ξανά)

(ή αλλιώς: εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο AfMarx 😉 )

Ξέρω, λείπω πολύύύύύ καιρό από το blog μου -μα μου συμβαίνουν διάφορα «εκεί έξω» που δεν χωράνε «εδώ». Έτσι πέρασαν οι γιορτές, ήρθαν οι Απόκριες και κοντεύουν να τελειώσουν, κι εγώ ακόμα με το στολισμένο δέντρο! Μια και διάθεση λοιπόν δεν υπάρχει για κάτι καινούριο, και μια και το έκανε ήδη ο φίλος μου ο AfMarx, και μια και τα post μας είχαν σύνδεση, έτσι κι αλλιώς, θα επαναλάβω αυτό που είχα γράψει πέρσι, και μου άρεσε κιόλας. Και θα ξαναπέσω στη «νάρκη» μου 😉

Να περάσετε καλά, ό,τι κι αν κάνετε.

Κοντεύουν να τελειώσουν και τούτες οι Απόκριες -ούτε τις κατάλαβα, πάλι. Δεν τις συμπαθώ και πολύ, είναι αλήθεια -θυμάμαι όταν ήμουν μικρή, που μου έραβαν ή μου αγόραζαν στολές «κοριτσίστικες» :αμαζόνα, μπαλαρίνα, κοκκινοσκουφίτσα, και διαφόρων ειδών πριγκίπισσες, με ρούχα εντελώς άβολα -κι εγώ ζήλευα τ’ αγόρια που ντυνόντουσαν καουμπόηδες, ζορρό και Ρομπέν των δασών, και (κυρίως γι’ αυτό) φορούσαν παντελόνια και μπορούσαν να τρέξουν. Μεγαλώνοντας, σταμάτησα τις μεταμφιέσεις -καθώς δεν είμαι και πολύ του πάρτυ και της φασαρίας, δεν ξετρελαίνομαι με την γιορτή. Μου άρεσε κάποιες φορές, που με ρούχα δανεικά και μια μάσκα μπορούσα να κάνω πλάκα με τους φίλους μου, αλλά μέχρι εκεί.

Μ’ αρέσουν όμως οι μάσκες σαν διακοσμητικά. Μερικές είναι όμορφες, περίτεχνα φτιαγμένες. Ειδικά οι βενετσιάνικες. Και είναι πολλές οι φορές που τις χαζεύω, όπου τις πετύχω. Και προφανώς δεν αρέσουν μόνο σε μένα.

Οι μάσκες έχουν πολλές χρήσεις. Από τα προσωπεία του αρχαίου ελληνικού θεάτρου, μέχρι τα νεκρικά προσωπεία, σαν αυτό του Αγαμέμνωνα, κι από τις μάσκες ομορφιάς για το πρόσωπο και τα μαλλιά, μέχρι τις μάσκες οξυγόνου, πάντα οι μάσκες να «καλύψουν» και να διορθώσουν κάτι έχουν σκοπό. Και κυρίως να κρύψουν.

Αυτό λένε και τα περισσότερα τραγούδια που τις αναφέρουν. Σύμβολο υποκρισίας και διπροσωπίας, λέει ο AfMarx, που έβαλε στο blog του μια συλλογή από λαϊκά τραγούδια με μάσκες -κι εγώ ζήλεψα. Και μετά θυμήθηκα αγαπημένα δικά μου τραγούδια με μάσκες, κι είπα (όπως πάντα) να τα μοιραστώ. Πάμε, λοιπόν:

  • Το 1981 ένας καινούριος -τότε- τραγουδοποιός, ο Βαγγέλης Γερμανός, βγάζει (μετά από πολλές δυσκολίες) έναν υπέροχο δίσκο, «Τα μπαράκια». Ανάμεσα στα υπόλοιπα τραγούδια, που ακούγονται όλα σχεδόν ακόμα, ήταν και οι Μάσκες :
    Φουρτουνιασμένη, στείρα μου πηγή
    αόρατε, μαύρε καβαλάρη,
    το καρναβάλι τέλειωσε κι αυτοί
    μάσκες πουλάνε στο παζάρι.
  • Την επόμενη χρονιά, στο δίσκο «Φίλε», η Τάνια Τσανακλίδου τραγουδάει σε στίχους του Λάκη Τεάζη και μουσική του Γιάννη Σπανού, για ένα Τρελό Καρναβάλι , που είναι σαν τη ζωή…. [Μπορεί να μην λέει μόνο για μάσκες, μα είναι υπέροχο τραγούδι, δεν είναι; Και η ερμηνεία της Τάνιας υπέροχη, ακόμα και μετά από τόσα χρόνια:]
  • Πάνω από δέκα χρόνια μετά, το 1993, ένα από τα σπουδαιότερα ελληνικά ροκ συγκροτήματα, οι Τρύπες, στο δίσκο τους «Εννέα Πληρωμένα Τραγούδια», μας προτρέπουν:
  • Πριν λυτρωθείς απ’ τα δάκρυα που πνίγεις
    Πριν σε προδώσει η μυρωδιά της φωτιάς
    Πριν τυλιχτείς στις αλυσίδες της θλίψης
    Πριν αρνηθείς τις μαχαιριές της χαράς
    Πριν σε τρομάξει το τραγούδι και φύγεις
    προτού χαθείς στην αγκαλιά μιας σκιάς
    Φανέρωσέ μου τη μάσκα που κρύβεις
    Κάτω απ’ τη μάσκα που φοράς

  • Σε πιο «χαλαρούς» ρυθμούς, το συγκρότημα Μάσκες ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο, με τίτλο «Μάσκες», το 1995. Ένα από τα τραγούδια λέγεται -τι άλλο;- Μάσκες :
  • Το 1998 κυκλοφορεί ένας νέος δίσκος για τη Γλυκερία, με τίτλο «Μάσκα». Τα τραγούδια υπογράφει συνθετικά ο Στέλιος Φωτιάδης και στιχουργικά πολλοί αξιόλογοι στιχουργοί. Και φυσικά περιέχει και τραγούδι με τίτλο Μάσκα , που τραγουδά μαζί με τον Ηλία Ασλάνογλου:
  • Στον πολύ γνωστό –και εξαιρετικό– δίσκο του Πέτρου Δουρδουμπάκη «Τυφλές Ελπίδες» του 2003, τραγουδούν αρκετοί γνωστοί κι αγαπημένοι. Ανάμεσά τους η Μελίνα Κανά, που υπέροχα τραγουδάει για μια μάσκα:
    Βγάλε πια αυτή τη μάσκα κι έλα κάτσε πλάι μου,
    έλα, φως μου, να με βγάλεις από το σκοτάδι μου.
  • Ο σπουδαίος τραγουδοποιός Νίκος Ζούδιαρης, γράφει μπαλάντα για μια Μάσκα. Και ο αγαπημένος μου Βασίλης Παπακωνσταντίνου την τραγουδάει στο δίσκο «Φρέσκο Χιόνι», το 2004 ·τι, περιμένετε να σχολιάσω το Βασίλη; Δεν υπάρχει περίπτωση να είμαι αντικειμενική, οπότε.. μόνο ακούστε:
    Μάσκες που βολτάρουν σε μια πόλη ωχρή
    Πρόσωπα απρόσωπα κι εσύ
    Σαν κυνηγημένη, κάπως τρομαγμένη
    Πίσω από μια μάσκα έχεις κρυφτεί
  • Το 2006 κυκλοφορεί το πρώτο CD ενός νέου, πολλά υποσχόμενου κρητικού τραγουδιστή. Στον (αγαπημένο πια)«Χειμωνανθό» , ο Γιάννης Χαρούλης τραγουδά σε δεύτερη εκτέλεση ένα παλιότερο τραγούδι σε στίχους και μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου:
    Mάσκα δεν έχω να γυρνώ στο καρναβάλι ετούτο
    μόνο μια απόχη να τρυγώ της θάλασσας την πονηριά
    και της σιωπής τον πλούτο

    Bάρα καλή, βάρα γερή, μια ντουφεκιά ζαχαρωτή
    κι άσε να νοιώσει η γαλαρία του χαρτοπόλεμου τη βία
    Σκουπίδι η σκέψη την πετώ, τη λογική απαρνιέμαι
    μ’ ένα σαράκι αρμένικο για δρόμους που δε θέλησα
    στις χαραυγές ξεχνιέμαι
    Bάστα το νού, βάστα το νου να μην γκρινιάξει του καιρού
    πού ‘φτιαξε με τον πόνο κλίκα και τσιγκουνεύεται στη γλύκα…
  • Και φτάνουμε στο 2007. Η Δήμητρα Γαλάνη κυκλοφορεί καινούριο CD, με τίτλο «Ντάμα Κούπα». Τους στίχους στα περισσότερα τραγούδια γράφει ή διασκευάζει η Λίνα Νικολακοπούλου. Εκεί έχει ένα τραγούδι με τίτλο Η Μάσκα, σε μουσική του Χρ. Μουράτογλου:
  • Ο Άλκης Αλκαίος, ένας από τους πιο σπουδαίους ποιητές-στιχουργούς που έχουμε, γράφει την ίδια χρονιά τους στίχους στο δίσκο-βιβλίο «Οι τροβαδούροι της καρδιάς μου». Τους ντύνουν με μουσική πολλοί και εκλεκτοί πραγματικά συνθέτες και τραγουδοποιοί. Ανάμεσά τους ο Φίλιππος Πλιάτσικας, που τραγουδά:
    Δε με πειράζει έτσι είναι το παιχνίδι
    βάλε τη μάσκα σου γι’ ακόμα ένα ταξίδι
    στα δίχτυα του έρωτα όσοι έχουνε πιαστεί
    μόνο στα λάθη τους θα μείνουνε πιστοί…
  • Αλλά και ο Σωκράτης Μάλαμας έβγαλε δίσκο το 2007, με τίτλο «Δρόμοι». Κι έχει κι εκείνος ένα τραγούδι με τίτλο η Μάσκα, σε στίχους του Γιάννη Μελισσίδη ·ούτε εδώ θα σχολιάσω, βεβαίως! (αδυναμίες, τι να πεις…):
    φόρεσες μάσκα και γυαλιά
    να σώσεις την παρτίδα
    βρήκες χρυσή θυρίδα
    μα έχασες τα κλειδιά

    στων αμαρτωλών τη χώρα
    όλοι οι δρόμοι κατηφόρα
    όποιος ζει μες στο καμίνι
    θα ‘χει μάθει και να δίνει
  • Για το τέλος, και εκτός χρονολογικής σειράς, ένα τραγούδι που -παρ’ ότι είναι γραμμένο το 1990, όσα χρόνια κι αν περάσουν νομίζω θα είναι επίκαιρο σε τούτη τη χώρα (όπως τα περισσότερα του Γιάννη Μηλιώκα). Κι όχι μόνο σε μέρες καρναβαλιού:
    Τσίρκο, παράγκα, φίρμα γκρέκα
    τέμπο, μουργέλα, αγγαρεία
    γκράντε μαέστρο καλαμπόρτζο
    ράτσα μπαρούφα, ομελέτα, ιστορία

    Μασκαρά, γκρέκο μασκαρά
    μασκαρά, γκρέκο μασκαρά

Αυτά. Καλή ακρόαση 🙂

Και καλημέρα

και καλή Αποκριά -με ή χωρίς μάσκες!

😉

Σφεντόνα…


Σαράντα χρόνια έφηβος
κοντά μισό αιώνα
το καλοκαίρι άσπριζα,
μαύριζα τον χειμώνα.
Σαράντα χρόνια ανώριμος
ξεφτίλας Δον Κιχώτης.
Σαράντα χρόνια φρόνιμος,
σαράντα χρόνια πότης…
Γεννήθηκα σ’ ένα χωριό
Τετάρτη μεσημέρι.
Γιατρός δε με ξεπέταξε
μα μιας μαμής το χέρι.
οι συγγενείς μαζεύτηκαν
από νωρίς στο σπίτι:
Πώς είναι έτσι το παιδί
και τι μεγάλη μύτη!


Μα εγώ από τον ύπνο μου
την έκανα κοπάνα.
Τέντωνα τη σφεντόνα μου,
σημάδευα αεροπλάνα.
Και πάνω στο καλύτερο
με ξύπναγαν με βία
για να μ’ αποκοιμήσουνε
δασκάλοι στα θρανία.

Κι ενώ όλα τα θυμόμουνα
κι είχα μυαλό ξουράφι,
να μεγαλώσω ξέχασα
και έμεινα στο ράφι.
Έτσι για πάντα κράτησα
την παιδική μου εικόνα,
εκείνου του αλητάμπουρα
που κράταγε σφεντόνα.

Παλιέ μου φίλε, γνώριμε,
συμμαθητή, θαμώνα,
μαζί μου απόψε έφερα
εκείνη τη σφεντόνα.
Μην πάει ο νους σου στο κακό,
πουλιά δε θα χτυπήσω.
Με κότσυφες και πέρδικες
τι έχω να χωρίσω;

Τα παιδικά μας όνειρα
θα σας εκσφενδονίσω,
με χρώματα και μουσικές
θα σας τα τραγουδήσω.
Παλιέ μου φίλε, γνώριμε,
συμμαθητή, θαμώνα,
απόψε που βρεθήκαμε,
σου δίνω τη σφεντόνα.

Ο εικονιζόμενος «σφεντονιστής» βεβαίως δεν είναι 40 χρόνια έφηβος -είναι όμως έτοιμος να πατήσει το πρώτο σκαλί της εφηβείας. Και την προβλέπω «ζόρικη» -θα δείξει.

Η σφεντόνα είναι δώρο, της Ρούλας και του συντρόφου της -τη δοκιμάσαμε, λειτουργεί!!!  Κι ευχαριστούμε πολύ πολύ, για όλα.

Αφιερωμένο σ’ όλους σας -μα ξεχωριστά στους «σφεντονιστές» κάθε ηλικίας, στο Ρουλιώ και στο Φωτεινό Αστεράκι, που είναι το αγαπημένο της πρώτο τραγούδι.

Καλημέρα και σήμερα 🙂

καλό Σαββατοκύριακο!