Δεκέμβρης, αλλά… χειμώνας;;;

not even the leaves
can lay down with such gentleness
or be touched so lightly aw by your touch

in which I am, very simply, uncurling
as a leaf uncurls in first spring, or
folded, unfolds in you open palm

which should you not want, I will curl
instead as a leaf curls towards fall
folding over and over itself

and you will go by
and the winter will echo
enormously

ούτε καν τα φύλλα
γίνεται να πέσουν με τόση απαλότητα
ή να τ’ αγγίξει κανείς τόσο ελαφρά όσο το άγγιγμά σου

στο οποίο, πολύ απλά, ξετυλίγομαι
όπως ξετυλίγεται ένα φύλλο στις αρχές της άνοιξης , ή
διπλωμένο, ξεδιπλώνεται μες στη μισάνοιχτη παλάμη σου

αν όμως δεν το θες, αντί γι’ αυτό θα τυλιχτώ
όπως τυλίγεται ένα φύλλο έτοιμο να πέσει
που διπλώνεται μόνο του ξανά και ξανά

κι εσύ θα περάσεις
κι ο χειμώνας θ’ αντηχήσει
εκκωφαντικά

MATTHEW HOLLIS, Ground Water, Bloodaxe 2004
(μετ. Χρύσα Φραγκιαδάκη, ηλεκτρονικό περιοδικό ποίησης Poema)

Από τα πιο όμορφα και τρυφερά καλωσορίσματα του μήνα που διάβασα -ευχαριστώ Χρύσα! 🙂
Καλός ας είναι τούτος ο Δεκέμβρης, επιτέλους..!

Καλημέρα 🙂