“Μάσκες πουλάνε στο παζάρι…” (ξανά)

(ή αλλιώς: εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο AfMarx😉 )

Ξέρω, λείπω πολύύύύύ καιρό από το blog μου -μα μου συμβαίνουν διάφορα «εκεί έξω» που δεν χωράνε «εδώ». Έτσι πέρασαν οι γιορτές, ήρθαν οι Απόκριες και κοντεύουν να τελειώσουν, κι εγώ ακόμα με το στολισμένο δέντρο! Μια και διάθεση λοιπόν δεν υπάρχει για κάτι καινούριο, και μια και το έκανε ήδη ο φίλος μου ο AfMarx, και μια και τα post μας είχαν σύνδεση, έτσι κι αλλιώς, θα επαναλάβω αυτό που είχα γράψει πέρσι, και μου άρεσε κιόλας. Και θα ξαναπέσω στη «νάρκη» μου😉

Να περάσετε καλά, ό,τι κι αν κάνετε.

Κοντεύουν να τελειώσουν και τούτες οι Απόκριες -ούτε τις κατάλαβα, πάλι. Δεν τις συμπαθώ και πολύ, είναι αλήθεια -θυμάμαι όταν ήμουν μικρή, που μου έραβαν ή μου αγόραζαν στολές «κοριτσίστικες» :αμαζόνα, μπαλαρίνα, κοκκινοσκουφίτσα, και διαφόρων ειδών πριγκίπισσες, με ρούχα εντελώς άβολα -κι εγώ ζήλευα τ’ αγόρια που ντυνόντουσαν καουμπόηδες, ζορρό και Ρομπέν των δασών, και (κυρίως γι’ αυτό) φορούσαν παντελόνια και μπορούσαν να τρέξουν. Μεγαλώνοντας, σταμάτησα τις μεταμφιέσεις -καθώς δεν είμαι και πολύ του πάρτυ και της φασαρίας, δεν ξετρελαίνομαι με την γιορτή. Μου άρεσε κάποιες φορές, που με ρούχα δανεικά και μια μάσκα μπορούσα να κάνω πλάκα με τους φίλους μου, αλλά μέχρι εκεί.

Μ’ αρέσουν όμως οι μάσκες σαν διακοσμητικά. Μερικές είναι όμορφες, περίτεχνα φτιαγμένες. Ειδικά οι βενετσιάνικες. Και είναι πολλές οι φορές που τις χαζεύω, όπου τις πετύχω. Και προφανώς δεν αρέσουν μόνο σε μένα.

Οι μάσκες έχουν πολλές χρήσεις. Από τα προσωπεία του αρχαίου ελληνικού θεάτρου, μέχρι τα νεκρικά προσωπεία, σαν αυτό του Αγαμέμνωνα, κι από τις μάσκες ομορφιάς για το πρόσωπο και τα μαλλιά, μέχρι τις μάσκες οξυγόνου, πάντα οι μάσκες να «καλύψουν» και να διορθώσουν κάτι έχουν σκοπό. Και κυρίως να κρύψουν.

Αυτό λένε και τα περισσότερα τραγούδια που τις αναφέρουν. Σύμβολο υποκρισίας και διπροσωπίας, λέει ο AfMarx, που έβαλε στο blog του μια συλλογή από λαϊκά τραγούδια με μάσκες -κι εγώ ζήλεψα. Και μετά θυμήθηκα αγαπημένα δικά μου τραγούδια με μάσκες, κι είπα (όπως πάντα) να τα μοιραστώ. Πάμε, λοιπόν:

  • Το 1981 ένας καινούριος -τότε- τραγουδοποιός, ο Βαγγέλης Γερμανός, βγάζει (μετά από πολλές δυσκολίες) έναν υπέροχο δίσκο, «Τα μπαράκια». Ανάμεσα στα υπόλοιπα τραγούδια, που ακούγονται όλα σχεδόν ακόμα, ήταν και οι Μάσκες :
    Φουρτουνιασμένη, στείρα μου πηγή
    αόρατε, μαύρε καβαλάρη,
    το καρναβάλι τέλειωσε κι αυτοί
    μάσκες πουλάνε στο παζάρι.
  • Την επόμενη χρονιά, στο δίσκο «Φίλε», η Τάνια Τσανακλίδου τραγουδάει σε στίχους του Λάκη Τεάζη και μουσική του Γιάννη Σπανού, για ένα Τρελό Καρναβάλι , που είναι σαν τη ζωή…. [Μπορεί να μην λέει μόνο για μάσκες, μα είναι υπέροχο τραγούδι, δεν είναι; Και η ερμηνεία της Τάνιας υπέροχη, ακόμα και μετά από τόσα χρόνια:]
  • Πάνω από δέκα χρόνια μετά, το 1993, ένα από τα σπουδαιότερα ελληνικά ροκ συγκροτήματα, οι Τρύπες, στο δίσκο τους «Εννέα Πληρωμένα Τραγούδια», μας προτρέπουν:
  • Πριν λυτρωθείς απ’ τα δάκρυα που πνίγεις
    Πριν σε προδώσει η μυρωδιά της φωτιάς
    Πριν τυλιχτείς στις αλυσίδες της θλίψης
    Πριν αρνηθείς τις μαχαιριές της χαράς
    Πριν σε τρομάξει το τραγούδι και φύγεις
    προτού χαθείς στην αγκαλιά μιας σκιάς
    Φανέρωσέ μου τη μάσκα που κρύβεις
    Κάτω απ’ τη μάσκα που φοράς

  • Σε πιο «χαλαρούς» ρυθμούς, το συγκρότημα Μάσκες ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο, με τίτλο «Μάσκες», το 1995. Ένα από τα τραγούδια λέγεται -τι άλλο;- Μάσκες :
  • Το 1998 κυκλοφορεί ένας νέος δίσκος για τη Γλυκερία, με τίτλο «Μάσκα». Τα τραγούδια υπογράφει συνθετικά ο Στέλιος Φωτιάδης και στιχουργικά πολλοί αξιόλογοι στιχουργοί. Και φυσικά περιέχει και τραγούδι με τίτλο Μάσκα , που τραγουδά μαζί με τον Ηλία Ασλάνογλου:
  • Στον πολύ γνωστό –και εξαιρετικό– δίσκο του Πέτρου Δουρδουμπάκη «Τυφλές Ελπίδες» του 2003, τραγουδούν αρκετοί γνωστοί κι αγαπημένοι. Ανάμεσά τους η Μελίνα Κανά, που υπέροχα τραγουδάει για μια μάσκα:
    Βγάλε πια αυτή τη μάσκα κι έλα κάτσε πλάι μου,
    έλα, φως μου, να με βγάλεις από το σκοτάδι μου.
  • Ο σπουδαίος τραγουδοποιός Νίκος Ζούδιαρης, γράφει μπαλάντα για μια Μάσκα. Και ο αγαπημένος μου Βασίλης Παπακωνσταντίνου την τραγουδάει στο δίσκο «Φρέσκο Χιόνι», το 2004 ·τι, περιμένετε να σχολιάσω το Βασίλη; Δεν υπάρχει περίπτωση να είμαι αντικειμενική, οπότε.. μόνο ακούστε:
    Μάσκες που βολτάρουν σε μια πόλη ωχρή
    Πρόσωπα απρόσωπα κι εσύ
    Σαν κυνηγημένη, κάπως τρομαγμένη
    Πίσω από μια μάσκα έχεις κρυφτεί
  • Το 2006 κυκλοφορεί το πρώτο CD ενός νέου, πολλά υποσχόμενου κρητικού τραγουδιστή. Στον (αγαπημένο πια)«Χειμωνανθό» , ο Γιάννης Χαρούλης τραγουδά σε δεύτερη εκτέλεση ένα παλιότερο τραγούδι σε στίχους και μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου:
    Mάσκα δεν έχω να γυρνώ στο καρναβάλι ετούτο
    μόνο μια απόχη να τρυγώ της θάλασσας την πονηριά
    και της σιωπής τον πλούτο

    Bάρα καλή, βάρα γερή, μια ντουφεκιά ζαχαρωτή
    κι άσε να νοιώσει η γαλαρία του χαρτοπόλεμου τη βία
    Σκουπίδι η σκέψη την πετώ, τη λογική απαρνιέμαι
    μ’ ένα σαράκι αρμένικο για δρόμους που δε θέλησα
    στις χαραυγές ξεχνιέμαι
    Bάστα το νού, βάστα το νου να μην γκρινιάξει του καιρού
    πού ‘φτιαξε με τον πόνο κλίκα και τσιγκουνεύεται στη γλύκα…
  • Και φτάνουμε στο 2007. Η Δήμητρα Γαλάνη κυκλοφορεί καινούριο CD, με τίτλο «Ντάμα Κούπα». Τους στίχους στα περισσότερα τραγούδια γράφει ή διασκευάζει η Λίνα Νικολακοπούλου. Εκεί έχει ένα τραγούδι με τίτλο Η Μάσκα, σε μουσική του Χρ. Μουράτογλου:
  • Ο Άλκης Αλκαίος, ένας από τους πιο σπουδαίους ποιητές-στιχουργούς που έχουμε, γράφει την ίδια χρονιά τους στίχους στο δίσκο-βιβλίο «Οι τροβαδούροι της καρδιάς μου». Τους ντύνουν με μουσική πολλοί και εκλεκτοί πραγματικά συνθέτες και τραγουδοποιοί. Ανάμεσά τους ο Φίλιππος Πλιάτσικας, που τραγουδά:
    Δε με πειράζει έτσι είναι το παιχνίδι
    βάλε τη μάσκα σου γι’ ακόμα ένα ταξίδι
    στα δίχτυα του έρωτα όσοι έχουνε πιαστεί
    μόνο στα λάθη τους θα μείνουνε πιστοί…
  • Αλλά και ο Σωκράτης Μάλαμας έβγαλε δίσκο το 2007, με τίτλο «Δρόμοι». Κι έχει κι εκείνος ένα τραγούδι με τίτλο η Μάσκα, σε στίχους του Γιάννη Μελισσίδη ·ούτε εδώ θα σχολιάσω, βεβαίως! (αδυναμίες, τι να πεις…):
    φόρεσες μάσκα και γυαλιά
    να σώσεις την παρτίδα
    βρήκες χρυσή θυρίδα
    μα έχασες τα κλειδιά

    στων αμαρτωλών τη χώρα
    όλοι οι δρόμοι κατηφόρα
    όποιος ζει μες στο καμίνι
    θα ‘χει μάθει και να δίνει
  • Για το τέλος, και εκτός χρονολογικής σειράς, ένα τραγούδι που -παρ’ ότι είναι γραμμένο το 1990, όσα χρόνια κι αν περάσουν νομίζω θα είναι επίκαιρο σε τούτη τη χώρα (όπως τα περισσότερα του Γιάννη Μηλιώκα). Κι όχι μόνο σε μέρες καρναβαλιού:
    Τσίρκο, παράγκα, φίρμα γκρέκα
    τέμπο, μουργέλα, αγγαρεία
    γκράντε μαέστρο καλαμπόρτζο
    ράτσα μπαρούφα, ομελέτα, ιστορία

    Μασκαρά, γκρέκο μασκαρά
    μασκαρά, γκρέκο μασκαρά

Αυτά. Καλή ακρόαση🙂

Και καλημέρα

και καλή Αποκριά -με ή χωρίς μάσκες!

😉

47 thoughts on ““Μάσκες πουλάνε στο παζάρι…” (ξανά)

    1. Eχ… Πάρε βαθειά ανάσα αν είναι!
      Ας αφήσουμε τα φυντάνια κατά μέρος… ας περάσουμε στην… πατριδογνωσία!
      Κατά τα άλλα… όπως τα ξέρεις… πληκτικά:/

  1. χαχαχαααααααααααααααααααααααααααααααα Καμηλιέρη να που έχεις ΜΙΑ φορά δίκιο, το ξεστόλισα την Κυριακή -άδειος ο χώρος! Στείλτο, στείλτο φιλενάδα!!!!

    φιλιά, σιγά μην είσαι ΕΣΥ σε νάρκη!

    1. Φιλενάδα, όχι εγώ -το blog λέμε!😉

      Σμααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααακ!

      (με κούριερ; Να το βάλουμε δίπλα στις ελιές;😆 😆 )

      1. Στείλε το εσύ και σιγά μην το βάλω εγώ έξω να κρυώνει! Σμααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααακ

  2. …συγνώμη δηλ. τώρα ξεκίνησαν και στα μπλογκς οι επαναλήψεις όπως και στην τηλεόραση; 🙂 … μπράβο Νατασσσάκι, είσαι πρωτοπόρος!
    …έχε χάρη που έβαλες την αγαπημένη μου ανάρτηση αλλιώς οι διαμαρτυρίες θα ήταν θυελώδεις!
    πολλά φιλιά,να είσαι καλά και θα τα πούμε 😉

    1. Δημήτρη μου, οι επαναλήψεις στα blog είναι παλιά ιστορία -άλλοι, πολύ πριν από μένα το ξεκίνησαν -άσε κάποιοι που το κάναν κατά λάθος!

      Και μένα μ’ άρεσε τούτο το ποστ, και γενικά αυτού του είδους τα ποστ -νομίζω θα το κάνω «μουσικό» το blog μου, τελικά!😉

      Φιλιά πολλά

  3. Καλησπέρα Νατάσσα μου, πολύ ωραίες οι μουσικές επιλογές που μας θύμησες με το παλιότερο ποστ σου……και λατρεύω τις αποκριάτικες μάσκες…..καλές Απόκριες να έχετε!!!

    1. Κι εμένα μ’ αρέσουν οι μάσκες Ειρήνη μου – οι απόκριες και οι μεταμφιέσεις δε μ’ αρέσουν!😉

      Να περάσεις καλά κι εσύ, όπου κι αν πας κι ότι κι αν κάνεις
      Φιλιά!!!

  4. Αν μαζευτούμε όλοι μαζί και κάνουμε κίνημα των ευρισκόμενων σε αγρανάπαυση blog μέχρι και στη βουλή μπορεί να μπούμε τόσοι πολλοί που είμαστε.

    Υ.Γ Με την ευκαιρία της αποκριάς να αφήσουμε τις μάσκες στο σπίτι και να το γλεντήσουμε ξεμουτσούνωτοι…

  5. Aκόμα στολισμένο δέντρο;;;;
    Πάντως ελάχιστος κόσμος έχει καταλάβει αποκριές εφέτος..
    Που να δεις για πότε θα έρθει το Πάσχα.. ΦΙΛΙΑ!@!!

    1. στο blog, roadartist μου -στο σπίτι στολίζουμε καραβάκι🙂

      Και τις Απόκριες δεν τις συμπαθώ, έτσι κι αλλιώς -καλύτερα που πέρασαν έτσι🙂

      Φιλάκια κι από μας!

  6. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ η ΚΜΝΔ μας έδωσε σημεία ζωής!Πολύ ωραίο και μελωδικό το juke box σου φιλενάδα μου!Το να σου πω ότι ο Γ.Χ. τραγουδάει υπέροχα και Ν.Ξ. μάλλον είναι περιττό!Τα ονομτεπώνυμα,που αντιστοιχούν στα αρχικά,θα σε αφήσω να τα ανακαλύψεις μόνη σου.Έτσι,για να μάθεις,που με κάνεις να ανησυχώ.Τόσο καιρό που δεν είχες δώσει σημεία ζωής ήμουνα έτοιμος να πάω στην Νικολούλη! 😆 😆

    Τα ΑΦ μου και στους δυο σας!!!!

    1. Είχα κάτι μικρο-προβλήματα την περασμένη βδομάδα, φίλε μου Γιάννη -γι’ αυτό
      αλλά τα διόρθωσα 😉

      Δεν χρειάζεται να μου πεις για τα αρχικά -ήμουν στη συναυλία-αφιέρωμα στο Νίκο Ξυλούρη στο Λυκαβηττό, το 2003. Τότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο Γιάννης Χαρούλης, τραγουδώντας το «Κόσμε Χρυσέ» και τους «Πόνους της Παναγιάς», και μας άφησε όλους άφωνους. Από τότε τον παρακολουθώ, τον έχω δει αρκετές φορές από κοντά και του έχω αδυναμία -γι’ αυτό και με πειράζει ο φίλος μου ο AfMarx🙂

      Φιλιά κι από μας, και τους 2 🙂

    1. AfMarx, θα κάνω δήλωση:

      Σε ζηλεύω θανάσιμα -και σε αντιγράφω κατά συρροήν, από τότε που ξεκίνησα το blog.
      (είναι σχεδόν αλήθεια αυτό, έτσι κι αλλιώς😛 )😆 😆 😆

      Φιλιά, κι ευχαριστώ
      και του χρόνου να είμαστε καλά, να το επαναλάβουμε :p

  7. Πλούσιο το ρεπερτόριο σχετικά με τη μάσκα στο ελληνικό τραγούδι και πολύ ενδιαφέρουσα η αναφορά σου σ’ αυτό
    Καλή Καθαρή Δευτέρα ..με βροχή ή όχι

    Ρίχνει χαλάζι τούτη τη στιγμή….χαμός γίνεται

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιες

    1. Είναι αρκετά τα τραγούδια, Γλαρένια μου -και κάποια που δεν βάλαμε στα αφιερώματα🙂

      Καλή Καθαρή Δευτέρα και σε σας, σε όλο το γλαροσόι
      (αν δεν βρέχει θα είναι καλύτερη)😉

      Φιλιά πολλά

  8. A…να σας πω, υπάρχουν και νέοι bloggers… που αν δεν μπουν επαναλήψεις πως αλλιώς θα πετυχαίνουν τέτοιες αναρτήσεις…χα χα χα Αllu Fun Marx… να είσαι καλά που έδωσες την ιδέα να επαναλαμβάνονται αυτά τα άκρως ενδιαφέροντα σουξέ…σε τρία χρόναι μπορεί να το κάνω και εγώ!

    1. Και βέβαια χρειάζονται οι επαναλήψεις, αγαπημένη μου KMNB
      πώς το λέγαμε -» για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι» 😉

      Να είμαστε καλά, και του χρόνου και σε 2, και σε 3 και σε 10 χρόνια🙂
      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!

  9. να βρε κι εγω γι αυτό δεν ανοιγω μπλογκ με καλύπτουν οι προλαλήσαντες εστω και με επαναλήψεις… φιλια ζεστα νατασσακι αχ νατασσακι ναι ξέρω τωρα γελας και σφυρίζεις αδιαφορα αχ… καληνυχτα γλυκια ψυχούλα…

    1. φεγγαρένια, αυτά είναι δικαιολογίες -για να καλύψεις κι εσύ την τεμπελιά σου😛
      (αν και τώρα σε δικαιολογώ)😉

      Φιλάκια -κι αν είμαι σπίτι την Κυριακή, θα σε πάρω να τα πούμε

      1. βασικα την κυριακη εγω δεν ήμουν σπίτι πετυχες κυριακη κι εσύ χιχιχιχιχιχι! αλλά πάρε όποτε θες ο παγωτατζης σε αφησε στασιμη από απουσίες και ξαναπερνας την ταξη! κανόνισε…

    1. την άνοιξη mammmma mia -αλλά θα σου κάνω τη χάρη να ξυπνήσω για λίγο και τη Δευτέρα😛

      (πριν τα γενέθλια του Τρομερού, πάντως, θα είμαι μια χαρά😉 )

      να μου τον φιλήσεις!

  10. Θα το ξαναπώ: φοβερό ποστ με υπέροχες μουσικές!
    Εγώ πάλι… το ‘ριξα στις μάσκες. Πίκραααααααα!😦
    Μου τη δίνουν οι απόκριες, με ανάλογο στρουμφοϋφος…

    σσσμμμμμμμμμαααααααατς!

  11. Εμένα πάλι με τρομάζουν οι μάσκες. Και δεν μου αρέσουν οι Απόκριες (πολύ περισσότερο στα αποκριάτικα πάρτυ ενηλίκων – τι σκ.. μόδα είναι αυτή;). Άντε γκρίνιαξα πάλι και ησύχασα.
    Φιλιά

    1. Εμένα μου αρέσουν οι μάσκες στους τοίχους, σαν διακοσμητικά -αλλά ως εκεί, Κουμπάρα

      (πάρτι ενηλίκων; Μπρρρρρρ! φέτος, μας έτυχαν.. διάφορα και αποφύγαμε και τα παιδικά ακόμα, ευτυχώς🙂 )

      Να μου φιλήσεις τις μικρές -και να γκρινιάζεις όσο θες, μ’ αρέσει🙂
      (το ξέρω, δεν πάω καλά -αλλιώς θα με κάνατε παρέα, άλλωστε; :p)

  12. Χάνεσαι χάνεσαι …
    Μας θυμάσαι μόνο τις γιορτές !!!
    Εμείς πάντως δε σε ξεχνάμε …
    ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΗΕΣ !!!

    Ελπίζω να σε ξαναδούμε πριν το Πάσχα χα χα χα !!!

    1. Άγρυνε φίλε μου, χάνομαι -και χωρίς να ρεμβάζω, γμτ!

      Αλλά σας διαβάζω, μην κοιτάς που δε «μιλάω»🙂

      Ευχαριστώ που δε με ξεχνάτε🙂

      Καλή Καθαρή Δευτέρα -κι εγώ το ελπίζω!
      Φιλιά!🙂

  13. Είσαι αυτό που λένε «σχολή ΑΦΜ». Τς τς τς

    Αν και τα δικά σου τραγούδια είναι πολύ καλύτερα από του ΑΦΜ, που και εκείνα συμπαθητικά είναι αλλά για μεγάλους…. 😆

  14. Πολύ καλή η μουσική πραγματεία για τις μάσκες. Αυτές είναι και πολύ σημαντικό θέμα στην ψυχολογία, αφού συνδέονται με την ασυνείδητη απόκρυψη της ταυτότητάς μας, με τις παραλλαγές χαρακτήρα και συμπεριφοράς του ατόμου. Δεν είναι τυχαία η χρήση τους στο παγκόσμιο θέατρο. ‘Αλλωστε όλος ο κόσμος μιά …Λιλιπούπολη είναι!

Τα σχόλια είναι κλειστά.