«ατάκτως ερριμμένα»*…

Διάφορα –τακτικά και άτακτα– μια και δεν μπορώ να συμμαζέψω το μυαλό μου και το χρόνο μου και να στρωθώ να γράψω ένα κείμενο «της προκοπής» (που θα ‘λεγε κι η γιαγιά μου)

  • Είναι κάποιες φορές που νιώθεις το χρόνο να κυλά αργά, και τα χρόνια που περνάνε να βαραίνουν διπλά (και τριπλά καμιά φορά) και να μην συμβαίνει τίποτα διαφορετικό -όλες οι μέρες να είναι ίδιες, σαν τη μέρα της μαρμότας. Κι άλλες πάλι, που γίνονται τόσα στη ζωή σου, που δεν προφταίνεις σχεδόν να τα δεις -είναι αυτό το «όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος» -και τρέχεις και δε φτάνεις. Καμιά φορά είσαι καιρό σε «νάρκη» (το έχω ξαναγράψει, ΚΑΙ οι πασχαλίτσες πέφτουν σε νάρκη το χειμώνα!) και ξυπνάς κι είναι Άνοιξη, και θες να προφτάσεις να δεις, να ακούσεις, να μυρίσεις, να γευτείς όλα αυτά που τόσο καιρό έχανες. Και ναι, εγώ εδώ και κάμποσο καιρό έχω Άνοιξη -ό,τι κι αν είναι έξω- και τρέχω και δεν φτάνω. Και μια και άνοιξη σημαίνει και αρχή  κι αλλαγές, έχω διάφορες τέτοιες -όσες ίσως δεν είχα στη ζωή μου τα τελευταία 10-15 χρόνια. Πού θα με πάνε ακόμα δεν ξέρω -θα δείξει. Ξέρω όμως πως οι αλλαγές, όσο κι αν με τρομάζουν στην αρχή, στο τέλος για καλό μου βγαίνουν.
  • Από το περασμένο Σαββατοκύριακο μέχρι και τούτο δεν έχω κάτσει –σχεδόν– σπίτι μου ·κάτι οι αργίες που εδώ μας πέσαν μαζεμένες, κάτι η επίσκεψη της φιλενάδας απ’ τα βόρεια, κάτι τούτο κάτι κείνο, κάτι οι γιορτές και κάτι ο Παύλος που μας ξεσήκωσε -όλο βόλτες ήμουνα! Απορώ κι εγώ με την τόση μου δραστηριότητα, κανονικά είναι η εποχή που «πέφτω». Αλλά φαίνεται τούτη η χρονιά είναι αλλιώτικη, ακόμα και σ’ αυτό….
  • 31cέτσι λοιπόν, ήρθε το Ρουλιώ ξανά. Και μετά από ένα εξαιρετικό γεύμα (με πολύ κουβέντα και πολύ γέλιο και πολλές συγνώμες) στο σπίτι της abbtha, με παρέα τη meniek και την L’Enfant de la Haute Mer -γνωστές «ύποπτες» όλες τους-  πήγαμε μαζί (και με τον Παύλο και την παρέα του) στο θέατρο, Σάββατο βράδυ. Μια εξαιρετική παράσταση, και να πάτε να την δείτε στα σίγουρα -μέχρι το τέλος του Νοέμβρη. «Ιζαντόρα -When She Danced» του Μάρτιν Σέρμαν, στο θέατρο Μέλι. Με ένα εξαιρετικό θίασο -μια υπέροχη ερμηνεία από τη Δήμητρα Χατούπη σαν Ιζαντόρα Ντάνκαν, και δεν μπορώ να μην πω για την εκπληκτική χορεύτρια, τη Φαίδρα Σούτου, που χόρευε σαν «ψυχή» της Ιζαντόρα σε όλη την παράσταση. Ο χορός της στο κλείσιμο του έργου ήταν ό,τι είχα φανταστεί διαβάζοντας για τη ζωή και το χορό της μεγάλης χορεύτριας. (στο χρωστάω, Παύλε!). Και έχω ξαναπεί ότι δεν βρίσκω κανένα νόημα να κάτσω να κάνω κριτική στο έργο ή στις ερμηνείες -η τέχνη και το τι σε κάνει να νιώθεις είναι τόσο προσωπική υπόθεση… Εμένα με έκαναν να νιώσω όμορφα, να δακρύσω, να χορέψω -κι αυτό είναι το κέρδος μου. Να πάτε να το δείτε!
  • Την ημέρα του εθνικού μας DSC03278Όχι εμείς είπαμε ναι στην mamma και τον island -και πήγαμε σπίτι τους -μαζί με το Ρουλιώ βεβαίως- και τη La koumbara. Δεν θα περιγράψω εδώ τι καλά που περάσαμε, και τι καλά που φάγαμε και ήπιαμε και μιλήσαμε και γελάσαμε (κι ας μην πέτυχε το ψωμί). Θα πω μόνο ότι η παρέα απέκτησε άλλον ένα Τρομερό Σφεντονιστή!
  • Το Σάββατο που μας πέρασε, που φυσούσε ο βοριάς που τ’ αρνάκια παγώνει, αποφασίσαμε με τη δική μου κουμπάρα –συντέκνισσα είναι το σωστό, μια και της έχω βαφτίσει το γιο– να πάμε βόλτα. Πήγαμε λοιπόν στο κέντρο, στη Στοά Βιβλίου -εκεί βρήκαμε φίλους: Τη μαμαΡίτσα, την Ελένη μας, το Βασίλη, την Αθηνά, την Ειρήνη μου… Η αφορμή ήταν η παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Παργινού «με τον έρωτα περνάει ο καιρός, με τον καιρό περνάει ο έρωτας» . Η αλήθεια είναι όμως ότι αφορμή γυρεύαμε να ξαναβρεθούμε! Και μετά την παρουσίαση -που ήταν πολύ ενδιαφέρουσα- σιγά που δεν θα πηγαίναμε για κοριτσοκουβέντα (πάνω από σαλάτες, μπρουσκέτες και γλυκά) και σιγά που δεν θα περνούσαμε θαυμάσια!

Αυτά, για την ώρα. Μπήκε ο Νοέμβρης, έρχεται ο χειμώνας -ανάψαμε καλοριφέρ, βάλαμε χειμωνιάτικα… Ξέρω πως έχω παραμελήσει το blog μου -θέλει σουλούπωμα ακόμα και η όψη του, συμπλήρωμα τα λινκ του, ξεκαθάρισμα κι αυτό- αλλά δεν έχω χρόνο -ούτε κέφι να διαλέξω τραγούδι δεν έχω. Θα το κάνω, σίγουρα -σιγά σιγά -κι έχω και διάφορες ιδέες στο μυαλό μου, κι έχω και κάτι λύκους που «κοιμούνται» στην «αποθήκη» του, κι έχει και φεγγάρι απόψε… Μα, θέλω να είμαι κι εγώ «εδώ»!

Καλημέρα🙂

Καλή βδομάδα

Καλό Μήνα

και ναι, τώρα σιγά σιγά να λέμε καλό χειμώνα…😉

*«λίθοι τε καὶ  πλίνθοι καὶ  ξύλα καὶ  κέραμος ἀτάκτως  μὲν ἐρριμμένα οὐδὲν χρήσιμά ἐστιν«.
Ξενοφών ‘Απομνημονεύματα’ 3.1.7.3 – η φράση είναι του Σωκράτη.

62 thoughts on “«ατάκτως ερριμμένα»*…

  1. Τί γλυκά που γράφεις Νατάσσα «μου»…..αντανάκλαση του χαρακτήρα σου…και πόσο καλλιεργημένη και ψαγμένη είσαι…..ειμαι ευτυχής που μοιραστήκαμε η προαναφερθήσα παρέα το μεσημερι του Σαββάτου μαζί, μου έφτιαξε τη διάθεση για τις επόμενες μέρες!!

    1. Καλημέρα Ειρήνη -ναι, Μου!🙂

      όταν νιώθεις έναν άνθρωπο τόσο κοντά, τόσο δικό σου, τόσα χρόνια…

      Φιλιά πολλά κι από δω -θα το ξανακάνουμε, δε γλυτώνεις!😉

    1. Καλημέρα Αριάδνη
      να σου πω την αμαρτία μου, ΔΕ μου αρέσει ο χειμώνας καθόλου -παρά μόνο μέσα στο σπίτι, με τη ζέστη -και να κάθομαι στο παράθυρο να κοιτάζω το χιόνι (κατά προτίμηση)
      Δεν αντέχω το κρύο, θα ήθελα να πέφτω σε χειμέρια νάρκη!

      Αλλά φέτος μου φάινεται κι αυτός καλύτερος🙂

      Ευχαριστώ!
      Καλό μήνα και φιλιά στα μικρά σου

    1. Καλό βράδυ Στράτε μας, και καλό μήνα!!!🙂
      Τα φιλιά μας -άντε, καιρό έχουμε να σε δούμε προς τα δω!

      (καταφέραμε και σε ακούσαμε λίγο πάντως! Να δούμε τούτη την Κυριακή)

  2. Τι να πω …έχεις άστρο και μια δόση τρέλας… δεν εξηγείται αλλιώς έτσι συναρπαστικά που γράφεις εκ του προχείρου…
    Καλό χειμώνα που εύχομαι να είναι τόσο ξεχωριστός για σένα που ν΄ αρχίσει να σου αρέσει το …κρύο.

    1. Λοιπόν Λύκε μου, μια δόση τρέλας -μπορεί και δύο- την έχω σίγουρα…
      τώρα τα υπόλοιπα -ξέρω πως είσαι καλός Λύκος, γι’ αυτό τα λες!!!😉

      Φιλιά, καλό χειμώνα (θα) έχουμε, θα δεις -αν φτάσω και να τον αγαπάω θα είναι θαύμα πάντως🙂

  3. Αχ, βρε φιλενάδα!
    Τα υπόλοιπα τα είπαμε ήδη🙂

    Καλό μήνα, καλή βδομάδα και καλό χειμώνα να έχουμε.
    Πολλά φιλιά :*****

  4. καλημερα Νατασσακι σίφουνα. Γραφε εσύ και ποτέ δεν ξέρεις τί θα προκύψει. Τα παρόντα οι άνθρωποι, τα μέλλοντα οι…θεοί,έλεγαν οι αρχαίοι μας. Εμείς λέμε άλλα, αλλά το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει.
    φιλάκια..

    1. Εγώ δεν πιστεύω στους… θεούς, Ριτσάκιον -για όλα οι άνθρωποι είναι/είμαστε😉

      (γράφω, γράφω -και τι καταλαβαίνω λες;😆 😆 )

      Φιλάκια πολλά!

  5. Αν ο Σωκράτης έπαιρνε μέρος σε κανένα πετροπόλεμο θα άλλαζε γνώμη για τους ατάκτως ερριμμένους λίθους…
    Αλλά βλέπεις κι αυτός μόνο από γράμματα έπαιρνε το μυαλό του. Στην σφεντόνα ήταν σκράπας.🙂
    Kαλό μήνα

    1. Λες να μην είχε παίξει πετροπόλεμο, AfMarx μου, ο Σωκράτης;
      Χμμμ…

      (για να το λες εσύ, κάτι θα ξέρεις -εγώ σε πιστεύω!😉

      Καλό υπόλοιπο μήνα πια 😀

      1. Άνθρωπος που πίνει αδιαμαρτύρητα το κώνιο επειδή » έτσι πρέπει» δεν νομίζω
        να έχει έχει έφεση στον πετροπόλεμο.
        Άσε που οι Εσπρέσο της εποχής λένε ότι τις έτρωγε από την Ξανθίπη την σύζυγό
        του.🙂

    1. Δεν κρύβω τίποτα, Hypericum Perforatum μου -είστε τυχερές που δεν ανεβάζω φωτογραφίες (η… paparatsi😛 )

      (και σιγά μην εκτεθούμε, τς! )

      υγ. Πήρα χαρουπάλευρο! 😆

  6. «Ψηφίζω» – πολύ μοδάτη συνήθεια, τελευταία – τέτοια «Διάφορα -τακτικά και άτακτα-» άρθρα. Γράφεις πολύ…δεν βρίσκω την σωστή λέξη, πάντως ήταν απόλαυση!
    Καλό μήνα σε όλους…

    1. Φιλενάδα Ε,
      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!
      (με βολεύει να το κάνω συνήθεια, πάντως😉 )

      Καλό μήνα και πολλά φιλιά από μας!
      (και είμαστε εδώ, αλλά τρέχουμε -για καλό, αλλά τρέχουμε)🙂

    1. Δεν είναι κακή η μελαγχολία, νησάκι μου
      (είμαι μελαγχολικός άνθρωπος, ακόμα κι αν δε φαίνεται συχνά…)

      Φιλί
      και ναι, αλλαγές -για καλό😉

      1. Ναι σιγά μη δεν φαίνεται! Δεν είσαι η μόνη αγαπητή.

        Άμα είναι αλλαγές για καλό τότε είμαι μαζί σου να ξέρεις.

  7. Οι αλλαγές μου αρέσουν όταν είναι προς το καλύτερο – έτσι είναι βελτιώσεις. Και αυτό είναι κάτι που σου το εύχομαι ειλικρινά.
    Καλό χειμώνα (αλλά χωρίς βροχές – πάλι παπί έγινα εχθές που βγήκα για ράφτινγκ στην Πανόρμου).
    xxxx

    1. Πες τα, πες τα Koumbara -ούτε κι εγώ τις θέλω τις βροχές στην πόλη. Το μόνο που μ’ αρέσει το χειμώνα είναι το χιόνι
      (είμαι εντελώς σίγουρη ότι κάποτε έπεφτα σε νάρκη, είναι «γραφτό» μου σου λέω!!!)😆 😆 😆

      Ευχαριστώ για τις ευχές -για καλό θα είναι, το ξέρω😉
      (κι αν δεν είναι… κακό δικό του! :p)

      Πολλά φιλιά στις κούκλες σου🙂

  8. «Και ναι, εγώ εδώ και κάμποσο καιρό έχω Άνοιξη -ό,τι κι αν είναι έξω-»
    :)))

    (έτσι και αλλιώς είσαι η προσωποποίηση της άνοιξης!)

    Πιάσε και ένα και δύο και τρία φιλιά!

  9. Καλό χειμώνααααα!!! χαχαχα!! Είναι καιρός θα έλεγα… αντε να ανάψουμε κανένα τζάκι με την παρέα και να μαζευόμαστε τα Σάββατα όπως λες και όχι μόνο!!! Το «Ιζαντόρα» πρέπει να πάω να το δω! Συμμετέχει και ένας φίλος!!! Χαίρομαι που άρεσε στην παρέα! Να χαίρεστε τον σφεντονιστή!!! χαχαχα!!

    1. Φίλε μου Αργοναύτη, αν μπορούσα να το «κανονίσω» θα είχαμε χειμώνα το πολύ πολύ 2 μήνες -βαρύ χειμώνα, με χιόνια-τζάκια-σπίτι και χουχούλιασμα -τέλος!
      Αλλά δεν μπορώ, βλέπεις!! 😆 😆

      Να πας να το δεις -μη μου πεις ότι ο φίλος σου είναι ποδηλάτης;
      (είναι έτσι κι αλλιώς όλοι τους εξαιρετικοί!)

      Καλό Χειμώνα, λοιπόν!😉

    1. Καναλιώτη, αν και οι αράχνες είναι φίλες μου..
      (μόνο με τις κατσαρίδες έχω ένα «θέμα», τα υπόλοιπα ζουζούνια δεν τα πειράζω!)

      τα φιλιά μας🙂

  10. Δεν θα σου πω ότι η χαρά ήταν δική μου εκείνο το βράδυ… αλλά βάλε και λίγο φρένο σε λίγο θα σε τρέχουμε με υπερκόπωση, χχαχ

  11. Τελευταία και καταϊδρωμένη, ούτε για την εβδομάδα μπορώ να ευχηθώ αφού είμαστε στη μέση της, ούτε για τον μήνα, αφού έχουμε διανύσει ήδη το ένα τρίτο, αλλά μπορώ σίγουρα να σου ευχηθώ καλό χειμώνα Νατάσσα μου και να είναι η κάθε μέρα σου πιο όμορφη από την προηγούμενη!

    Πολλά φιλιά! :*****

  12. Νατάσσα μου , πειραματίζομαι απόψε Σαββατόβραδο και εξοικοιώνομαι με το σύστημα των μπλογκς…..αν και έχω τόση τριβή και άνεση με το φεησμπουκ και άλλες τέτοιες σελίδες, το σύστημα του μπλογκσποτ με ταλαιπωρεί λίγο…έστι κάθησα απόψε και έπέλυσα κάποια τεχνικά ζητήματα λειτουργείας του μπλογκ μου, φυσικά μένουν και άλλα θέματα να ανακαλύψω…..μπαίνω σιγά σιγά στο παιγνίδι και ίσως κάνω με τον καιρό εξαιρετικούς φίλους στη μπλογκόσφαιρα όπως έχω κάνει στο φεης….ανέρτησα σήμερα δέύτερο κείμενο , πιο πολυ σαν άσκηση.
    Σου στέλνω φιλιά και περαστικούλια και απο δω για τον Άκη….

    1. Είπα να περάσω πάλι για μια καλησπέρα, και είδα την Ειρήνη Β, την πειραματιζόμενη, θέλησα να την επισκεφτώ, αλλά ακόμα δεν τα κατάφερε…φαντάζομαι σαν ΚΜΔ, σαν Καλή, Μάγισσα, του Διαδικτύου κάτι θα κάνεις …να την βάλουμε στο παιχνίδι!
      ΑΦ και καλό Σαββατόβραδο!

  13. ΝΑΤΑΣΣΣΑΚΙ ΒΟΗΘΕΙΑ!!!Πήγα να αλλάξω gravatar και σε όλα τα site του worpress μου βγάζει you are logged in as pashalis αντι να ζητάει τα συνήθη στοιχεία(όνομα,e-mail,website) πριν γράψω το σχόλιο μου.Τι έχω κάνει λάθος;;
    ΑΦΓ

  14. Παρά πήρα φόρα δεν νομίζετε?
    Παρακαλώ κάποιος να με συγκρατήσει.
    Τώρα με τη βροχή δεν πιάνουν (λένε) τα φρένα.
    Έτσι μπήκα απρόσκλητο… Ένα fractal, αλήτης…
    Το έμαθα σωστά ΑΦ

    1. Αγαπητό fractal, καλά κάνατε και πήρατε φόραααα!
      (να προσέχετε την κατηφόρα μόνο😉 )

      Καλώς ήρθατε, και τα απρόσκλητα φρακταλ εδώ είναι πολύ καλοδεχούμενα!🙂

Τα σχόλια είναι κλειστά.