Αύγουστος, ξανά…

Eίδα μια αραχνούλα παιχνιδιάρα

να κάνει πατινάζ στην σκόνη πάνω,

και άλλη μια να τραγουδά με την κιθάρα

«αυτό το blog βασίλειό μου θα το κάνω…«

Είναι κανείς εδώ;;;;;

Ναι, το ξέρω -είναι καιρός που δεν έχω γράψει εδώ. Ήταν οι ώρες της σιωπής, ήταν και οι «διακοπές» μετά, έπεσαν όλα μαζί. Και δεν ήθελα να πω λέξη ·μια γιατί ήταν πολλά αυτά που είχα, μια γιατί τίποτα δεν ήταν για παρουσίαση σε «κοινή θέα»… Έπειτα, ήταν τόσα αυτά που «τρέχουν» στη ζωή μου αυτόν τον καιρό, που δεν προφταίνω. Και τελικά, μου φαίνεται πως όλα αυτά είναι δικαιολογίες: απλά, δεν είχα τι να πω. Κι όταν δεν έχω τι να πω, προτιμώ να σωπαίνω και να ακούω τους φίλους μου.

Και περίμενα να τελειώσει ο Αύγουστος, να μην χρειαστεί να κάνω θλιβερές αναφορές σε όσα έγιναν 2 χρόνια πριν, μα πονούν ακόμα… Έλεγα πως θα τη γλυτώναμε φέτος. Μα να, ίδιες μέρες, επανάληψη.  Και είναι τώρα στην πόρτα μας, και κινδύνεψαν άνθρωποι –και φίλοι και γνωστοί– πάλι. Ευτυχώς, δεν έχουμε τα ίδια όσο αφορά τις ανθρώπινες ζωές. Γιατί η καταστροφή που έγινε στο περιβάλλον, έτσι κι αλλιώς δεν έχει μέτρο σύγκρισης. Αλλά όταν χάνονται και άνθρωποι…

Δεν έχω τι να πω, αλήθεια. Παρακολούθησα την πρώτη μέρα τις εικόνες από την τηλεόραση, μα πολύ γρήγορα δεν άντεξα να δω άλλα. Κι έχω εξαντλήσει λόγια, δάκρυα, σκέψεις. Δεν πάει άλλο. Δεν μπορώ να καταλάβω τι άνθρωποι είναι αυτοί, που βάζουν τις φωτιές -για οποιονδήποτε λόγο. Δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι άνθρωποι -αν είναι αυτοί, ντρέπομαι που είμαι από το ίδιο είδος.

Η φωτιά πάντα θα ζεσταίνει ή θα καταστρέφει. Εμείς είμαστε που διαλέγουμε χρήση.

(οι φωτογραφίες από εδώ)

——————————————–

Καλη(;)μέρα; Δεν ξέρω πια…

Advertisements

46 thoughts on “Αύγουστος, ξανά…

  1. Οι ώρες είναι τραγικές.
    Και η κατάσταση άθλια.
    Μακάρι να μην ξαναδούμε τέτοιες εικόνες, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν θα εισακουσθώ!
    (άλλωστε πρέπει να πουλήσουν και οι τηλεοράσεις την εικόνα τους!)
    Καλώς ήρθες και πάλι
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ

    1. Καλώς σε βρήκα ξανά, Σωτήρη μου 🙂

      Ναι, το ξέρω ότι είναι τραγικές τούτες οι καταστάσεις. Και θα προτιμούσα να μην χρειαζόταν να θυμηθώ, ή να γράψω ξανά -αλλά δεν τα κατάφερα. Τουλάχιστον, να μην έχουμε ανθρώπινες απώλειες.

      Οι εικόνες είναι απαίσιες -και η τηλεόραση το ίδιο. Αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι σε μερικές περιπτώσεις βοήθησαν -στο συντονισμό, πολλές φορές…

      Εντάξει, ΚαληΜέρα 🙂
      και φιλιά

  2. Εγώ λέω πάλι να μαζευτούμε να πάμε να κάνουμε ένα ωραίο μπάρμπεκιου εκεί δίπλα στη φωτίτσα…
    Τόση ενέργεια τσάμπα πεταμένη ρε παιδί μου, να την εκμεταλλευτούμε…

    1. ναι Καμηλιέρη μου, να πάμε. Και αν δε μας φτάνουν τα κάρβουνα, κάποιο «άταχτο» δέντρο θα βρούμε να βολευτούμε!

      Μην πάει χαμένη κι η ενέργεια!
      (έλεος, δλδ! Πόσο θα κάψουν πια, μου λες; )

      Γκρρρρ!

  3. Και αν σκεφτείς ότι μιλάμε για 45 χιλιόμετρα, με δεκάδες εστίες, τι να κάνουν και οι άμοιροι οι πυροσβέστες, τα αεροπλάνα, οι εθελοντές;

    1. Οι πυροσβέστες κάνουν ό,τι μπορούν -αλλά δεν φτάνουν. Και δε φταίνε. Τους έχω δει, άυπνους και κουρασμένους να παλεύουν. Και οι εθελοντές…

      Εδώ, στο δικό μας «βουνό» -στην Πάρνηθα, δλδ- έχουμε ομάδες εθελοντών που είναι στα βουνά συνέχεια, με βάρδιες, κάθε καλοκαίρι. Και αυτές τις μέρες πρόλαβαν 2-3 εστίες που «κατά σύμπτωση» άναψαν, μέσα στην αναμπουμπούλα….

      Άστα σου λέω, Κουμπάρα! Καήκαμε…

  4. …κάθε χρόνο και χειρότερα Νατασσάκι μου.
    Αυτό είπα κι εγώ, τουλάχιστον δεν είχαμε θύματα… πάλι καλά… αλλά η κατάσταση είναι τραγική και δεν βρίσκω λόγια να περιγράψω την αγανάκτηση. Δεν μπορώ να καταλάβω… αφού το ξέρουν ότι κάθε χρόνο καίγεται το σύμπαν… τι σκατά ετοιμασίες κάνουν;! Πώς οχυρώνονται; Μάλλον ανέκδοτα λέω…

    Πέρα από αυτό το άκρως θλιβερό γεγονός,
    σε καλωσορίζω, αναρωτιόμουν τι είχες γίνει τόσο καιρό! Ε, εντάξει, άμα δεν νιώθεις ότι θες να μοιραστείς κάτι.. οκ.. welcome back πάντως – μας έλειψες βρε (είμαι σίγουρη ότι αυτό δεν θα στο πω μόνο εγώ!).

    φιλιά πολλά
    και άντε να δούμε τι θα γίνει με τις φωτιές….

  5. Μυαλό δεν βάζουν(με) και κάθε τόσο τα ίδια λέμε…
    Και η όποια κρυφή αισιοδοξία υπήρχε ότι κάτι θα αλλάξει, κάηκε και αυτή πλέον.
    Και το σιχαίνομαι όταν νιώθω ότι δεν υπάρχει πια ελπίδα.
    Φιλώ σε, γλυκιά μου 🙂

    1. Δεν ξέρω, είμαι μάλλον πιο μπερδεμένη κι από σένα, φιλενάδα.
      Και δεν θέλω, δεν το αντέχω -δεν θέλω ξανά, πώς το λένε!!!!

      Φιλιά κι απο μας 🙂

  6. Λαμόγια χαίρονται με τις φωτιές,λαμόγια ζυγίζουν το όφελος ,
    άνθρωποι κλαίνε,άνθρωποι φωνάζουνε,πονάνε ουρλιάζουνε…

    Πότε άραγε έρχεται η δικαίωση; Δεν γίνεται να μην υπάρχει ελπίδα,δεν το αντέχω….

    να προσέχεις!

    Φιλί νατασσάκι…

    1. Δεν ξέρω, αγράμπελή μου -δεν ξέρω
      δεν ξέρω αν θέλω να έχω ελπίδες, ή να χαθούν κι οι τελευταίες, ώστε να γίνει επιτέλους κάτι!!!

      Δεν ξέρω, αλήθεια.

      κι εσύ να προσέχεις, ναι;
      🙂

      Φιλιά πολλά

  7. Εντάξει…Με τον ρυθμό που καίγονται τα δάση μας, σε 6-8 χρόνια θα είμαστε απολύτως ασφαλείς . Δεν θα υπάρχει ούτε πουρνάρι για προσάναμμα. Θα έχουν γίνει όλα βιλίτσες. Κι αυτό που θα πρέπει να κάνει η κυβέρνηση είναι να επιδοτήσει την κατασκευή πισίνας σε κάθε βίλα στα πρώην δάση. Ποτέ, καμιά πισίνα στα παγκόσμια χρονικά, δεν πήρε φωτιά.

    Κι αν ο Κωστάκης αρχίζει να μοιράζει πάλι τριχίλιαρα. να μη λησμονήσουν οι πυρόπληκτοι να τον ψηφίσουν, όπως έκαναν και πριν 2 χρόνια.
    Περαστικά μας

  8. Μπα, μπα, Νατασσάκι, ξενυχτάμε;!
    (κι εγώ το ίδιο κάνω. Χα!)
    Ρε συ, οκ, κι εγώ έχω αδειάσει, αλλά ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ να βλέπω σε αυτό το κωλοκράτος να μένουν ΠΑΝΤΑ ατιμώρητοι αυτοί που πρέπει.. Έλεος πια! Και να πεις ότι μόνο εγώ το λέω αυτό… όλοι μας τα ίδια σκεφτόμαστε και το ίδιο αισθανόμαστε… αλλά φαίνεται πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για αυτό. Δηλαδή τι πρέπει να γίνει, να αυτοπυρποληθεί κάποιος στο Σύνταγμα ως ένδειξη διαμαρτυρίας; («ο καιόμενος» του Σινόπουλου;). Τόση συσσώρευση αγανάκτησης δεν θα βγει σε καλό, οι Έλληνες δεν έχουν πια λόγο να είναι ευτυχισμένοι… τίποτα δεν πάει καλά ρε γαμώτο…

    1. που και που ξενυχτάμε, Φαίη μου -εσάς σας ξενυχτάνε τα μωρά, ακόμα;
      🙂

      Φοβάμαι ότι ακόμα κι αν αυτοπυρποληθεί κάποιος δεν θα αλλάξει κάτι -και το κακό είναι ότι δεν έχουμε πιάσει πάτο, ακόμα… Δεν ξέρω πόσο δρόμο έχουμε, αλλά εμένα πλησιάζουν τα όριά μου

      Να σας προσέχεις.

  9. μην ανησυχείς Νατασσάκι, οι 8 από τους 10 αγανακτισμένους έλληνες θα δράσουν έγκαιρα και ακαριαία, σε λίγους μήνες, αφού θα ξαναψηφίσουν τους βολευτές τους και σωτήρες μας…
    οι υπόλοιποι απλώς αιμοραγούμε…
    καλό βράδυ Νατασσάκι μας!

    1. Αυτό είναι που με κάνει να ανησυχώ περισσότερο Δημήτρη μου. Αφού είχαμε αυτά τα αποτελέσματα το 2007, που η κατάσταση ήταν τραγικά δυσκολότερη… τι να πω τώρα!

      Καλό βράδυ, και Φιλί -και άντε, γυρίστε πίσω, δεν βαρεθήκατε τις διακοπές;;
      😛

    1. Καλώς σας βρίσκω κι εγώ, ψυχασθενή ξανθιά!

      (τι Νick!)

      Το ξέρω ότι ξαναπέρασες, αλλά με πέτυχες σε κατάσταση υπολειτουργίας 🙂
      Θα τα πούμε, όμως!
      😉

  10. Σου αφήνω την καλησπέρα μου, γιατί κατα τ’ άλλα, συμφωνώ. Τα έχω γράψει κι εγώ και δεν ξέρω πια τι άλλο να πω. Τα φιλιά μου έχεις λοιπόν. Χαίρομαι που επέστρεψες…

  11. Πρώτα λυπάμαι, όπως όλοι…(!), στη συνέχεια αναρωτιέμαι αν δεν φταίμε κάπου όλοι, δεν είμαστε υπεύθυνοι για το περιβάλλον μας όπως και για τις κυβερνήσεις μας; Στην περιοχή που ζω (Καπανδρίτι), οι περισσότεροι κάναν περιπολίες, όπως και στην Πάρνηθα και σίγουρα αλλού!
    Δεύτερον χαίρομαι που ξανάγραψες στο blog σου, τόσο καιρό περιπλανιόσουν…φυσικά και όλοι μας θα προτιμούσαμε αυτή η τραγωδία να μην ήταν η αφορμή, αλλά τι σημασία έχει;

  12. …Καλημέρα και σήμερα!
    Τα μωρά δεν μας ξενυχτάνε πια, κοιμούνται πολλές ώρες… ευτυχώς, γιατί είχαμε γίνει σαν ζόμπι άπό την αϋπνία! Σε λίγο θα γίνουν ενός έτους!! Χι, χι!
    Φιλιά στον Αστερίνο σου!

  13. Φιλενάδα μου δεν έχω να πω τίποτα παραπάνω από αυτά που έγραψα στο site του καλού μας Π.Απλά ότι συμβαίνει εγώ τουλάχιστον δεν έχω λόγια να το περιγράψω.Και δε νομίζω να υπάρχουν λόγια.Οι Κινέζοι λένε ότι μια εικόνα ισοδυνμεί με 1000 λέξεις.Νομίζω πως έχουν απόλυτο δίκιο.Πάντως,για να κοιμηθείς ήσυχη και να μην ανυσηχείς,ξανά τους ίδιους θα ψηφίσουμε.Μήπως και άμα ψηφίσουμε τους άλλους θα αλλάξει κάτι;Οπότε ετοιμάσου για… μετανάστευση!!! 🙂

  14. ε νατασσακι επιτελους χμ! αυτό θα πει πως επέστρεψες ! αντε να σε δουν τα ματια μας !

  15. Είπαμε βρε μικιό να κάνεις το καμ μπακ με υπερπαραγωγή…αλλά αυτή μας βγήκε σε μπλακ…γαμώ το μπουρδέλο που το αφήνουμε και μας κάνει κουμάντο

  16. «Δεν ξέρω τι να γράψω στο χαρτί…»

    πρώτη μου φορά σε blog και νιώθω κάπως «έξω από τα νερά μου». Το βρήκα τυχαία, μου άρεσαν τα σχόλια και μου έκανε «κλικ» η ηλικία, που είναι ίδια με της γυναίκας μου (μόνο που δεν έχει καμία μα καμία σχέση με το διαδύκτιο και ότι σχετίζεται μ’αυτό). Σιγά-σιγά θα μάθω κι εγώ..

  17. Και εγώ είχα καιρό να γράψω και περίμενα να σε διαβάζω και είχα ελπίδα πως θάτανε χαρούμενη στιγμή, αλλά δεν είναι με αυτά που γίναν εδώ. 😦

    Τα φιλιά μου! 🙂

  18. Εβλεπα (οσο αντεξα) τις φωτιες απο την Κρητη. Και ειχα και ενημερωση απο τους δικους μου, οι εστιες ηταν μεχρι την Παλληνη μολις 3 χλμ απο το σπιτι μου. Για μια στιγμη σκεφτηκα να τα παρατησω ολα και να γυρισω πισω, αλλά και τι θα καταφερνα;

    Τελος παντων, ας ελπισουμε να ηταν η τελευταια φορα.

    Καλο μηνα Νατασσακι!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.