(Βραδυ) του Σαββάτου, και της Κυριακής…

Είναι παράξενη μέρα το Σάββατο. Και δουλεύεις, και δεν δουλεύεις. Και τρέχεις, και δεν τρέχεις. Και σ’ αρέσει, και δε σ’ αρέσει… Κι όσο περνάει η μέρα, που είναι διαφορετική και τόσο ίδια με τις άλλες, τόσο κάτι παράξενο νιώθεις. Γιατί όσο είναι νωρίς, σε «παίρνουν» οι δουλειές, οι σκοτούρες της μέρας, η φασίνα, τα ψώνια, άντε να βρεις χρόνο και για κανένα καφέ ή -ακόμα καλύτερα- ένα (και δύο, και περισσότερα… ) τσίπουρα με κανένα καλό φίλο. Αλλά όσο βραδιάζει, αν πρέπει να μείνεις σπίτι;

Το «χάζεμα στην τηλεόραση» το έχεις κόψει, πάει πολύς καιρός πια. Και ευτυχώς. Όσο σκέφτεσαι τις χαμένες ώρες μπροστά της, όσο μετράς την κουταμάρα που -γενικά- σερβίρει τα τελευταία χρόνια, τόσο λες ξανά «ευτυχώς». Και τσεκάρεις προσεκτικά το πρόγραμμα, μήπως έχει κάτι ενδιαφέρον -αλλιώς το κουμπί μένει κλειστό. Άντε να δουν οι άντρες αθλητικά, το πολύ πολύ.

Το διαδίκτυο είναι καλή λύση, αν και τελευταία κι αυτό «σε κούρασε». Διαβάζεις κι εδώ τόσα πολλά, και προσπαθείς να μην αναρωτιέσαι τι είναι αληθινό και τι όχι -κι ο αγαπημένος γούγλης δεν βοηθάει πάντα… Γιατί, τόσα χρόνια που «βολτάρεις» εδώ μέσα, είδαν πολλά τα μάτια σου. Και όση καλή διάθεση κι αν έχεις, με όσο ανοιχτή καρδιά κι αν ξεκινάς, μετά από κάμποσες «σφαλιάρες» αρχίζεις και κουμπώνεσαι. Και είναι και το χάζεμα στα «κοινωνικά δίκτυα» -τι καινούριο κάψιμο κυττάρων κι αυτό! Κολλάς που και που -βοηθάει να αδειάσει το μυαλό, να κάνεις χαζάδες, να μη σκέφτεσαι. Και βλέπεις τι κάνουν και οι φίλοι, κι ανησυχείς λιγότερο…

Ένα βιβλίο; Καλή ιδέα, αν σκεφτείς ότι η στοίβα με τα αδιάβαστα έφτασε πάλι στο ταβάνι… Και μουσική, μαζί -μεγάλη εφεύρεση το mp3! Και άντε να διαλέξεις βιβλίο, εύκολο είναι ·από τα 4-5 που διαβάζεις ταυτόχρονα, πάντα ένα σε χαλαρώνει. Ή έχεις την «εύκολη» λύση των αγαπημένων, που δεν χρειάζεται σχεδόν να τα διαβάσεις πια, αλλά συχνά ξαναγυρνάς. Σε ταξιδεύουν με ασφάλεια.

Στ’ αυτιά τα ακουστικά -το παιδί κοιμάται. Να διαλέξεις μουσική. Χμμ..  Σαββατόβραδο, σχεδόν μεσάνυχτα. Τι θα ήθελες να ακούσεις;

Και πού θα ήθελες να είσαι; Μήπως αλλού; Σε άλλο μέρος, σε άλλη πόλη, με άλλους ανθρώπους παρέα; Σκέφτεσαι άλλα Σαββατόβραδα, παλιά -χωρίς παιδί, χωρίς τόσες έγνοιες, και σίγουρα με λιγότερα χρόνια στην πλάτη. Πόσο εύκολο ήταν να βρεθείς έξω μέχρι το ξημέρωμα! Τώρα και να το κάνεις, την άλλη μέρα είσαι χάλια! Γερνάμε;

Μπα… απλά αλλάζουν οι αντοχές μας, και τα γούστα μας. Τώρα πια δεν είναι απαραίτητο να βγεις έξω για να περάσεις καλά. Και στην ταράτσα να ανέβεις, βλέπεις από ψηλά την πόλη. Τα φώτα της, τα χρώματά της, τους καπνούς της… Ακούς στην ησυχία της νύχτας, μυρίζεις τις μυρωδιές της. Και βγάζεις φωτογραφίες. Και φτιάχνεις με το μυαλό ιστορίες γι’ αυτούς που ζουν πίσω από τα φωτισμένα παράθυρα, γι’ αυτούς που βλέπεις να κινούνται με τα αυτοκίνητα στους δρόμους.

ή πάιρνεις το αυτοκίνητο -αν δε βρέχει ή δεν κάνει πολύ κρύο- και ανεβαίνεις στο βουνό. Και βλέπεις πιο καθαρά από κει. Μπορείς να δεις τον ουρανό αν δεν έχει σύννεφα -μπορείς να ξεχωρίσεις τ’ αστέρια. Μπορείς να ονειρευτείς ότι είσαι εσύ η πόλη…

και καμιά φορά, μπορεί να μην έχεις ύπνο. Και να σε βρει το ξημέρωμα να κοιτάς, να ακούς, να σκέφτεσαι και να ονειρεύεσαι. Και να δεις τον ήλιο να προβάλει, αργά, πορτοκαλένιος. Και να σκορπίζει την αχλή που σκέπαζε το βράδυ την πόλη, σαν καπνό τσιγάρου που το φυσάς να φύγει -ποτέ δεν τον άντεξες..!

Καλημέρα🙂

Καλή Κυριακή

υγ 1 :Τα τραγούδια (γιατί, τι τέλος της μουσικής εβδομάδας θα ήταν, χωρίς) :

υγ 2 : Αφιερωμένα -για διαφορετικούς λόγους στην καθεμιά: Στη Meniek, στην Orelia, στην anepidoti,  στο Ρουλιώ και στη Ρίτσα🙂

35 thoughts on “(Βραδυ) του Σαββάτου, και της Κυριακής…

  1. φοράω πατίνια
    απο λουστρίνια
    τη φωνή του Χρήστου

    να γλυστράω
    στης πόλης
    τα συντρίμια ίσκιου

    φυσώντας καπνούς
    τσιγάρου πρωινού
    χορεύω ζεϊμπέκικο
    ενός σαββάτου δειλινού

    κι εγώ σαν πόλη
    νεκρωμένη ή ζωντανή, όλη
    βράδυ Σαββάτου
    στης Αγοράς τα πλακόστρωτα κάπου

    στου Βασίλη τη φωνή
    ακουμπώ
    σα κισσός τον κορμό
    ακολουθώ
    μιας κάποιας Κυριακής τον ήλιο
    αποζητώ…


    [αλληγορία]

    αφιερωμένο, μισοτελειωμένο έστω, σε σενα ΝατασσΆκι

    καλή Κυριακή νάχεις!

    [πιστευα πως πηγαιναμε για… Συννεφιασμένη Κυριακή… :)]

    1. 🙂

      (μισοτελειωμένο; Δλδ αν το τελειώσεις, θα με τσακίσεις εντελώς;🙂 )

      Φιλιά πολλά, κι από κοντά

      ***Δεν έχουμε Συνεφιασμένη Κυριακή, όόόόχι εδώ. Εδώ και η Κυριακή όλο το χρόνο είναι ηλιόλουστη, και οι άλλες μέρες -κι αν δεν είναι, θα τις κάνω να είναι🙂. Έχει μια όμως, αλλού😉

      1. την ειχα διαβασει
        τοτε.. :))

        α! μα βαλθηκες να μεταδωσεις πυρετους;;; [περι φιλιων..]

        *χρωστω ενα γενικοτερον για τας γυναικας στις οποιες με συμπεριελαβες
        αλλά ενεκα 7 πρωινη, η πρωτη επισκεψις, ενεταχθη μονον η του χωρου αυτου κτητωρ
        φιλιά

        1. Orelia, τς!
          Δεν μεταδίδω πυρετούς, τους κρατάω για μένα μόνο!😉

          Φιλιά -κι από δω.

          *καλά, λόγω του πρωινού και του «προτέρου εντίμου βίου» σας, σας συγχωρούμε κυρία μου
          και αναμένομεν, χο!

  2. Τι εγραψες φιλαρακι;
    Μαζεψες κατα τη γνωμη μου σκεψεις πολλων που εχουν ιδιες εμπειριες και ιδια πανω κατα χρονια και το απεδωσες με πολυ γλαφυρο και ωραιο τροπο.

    Εγω παντως ειδα καποιες σκεψεις μου γραμμενες απο καποιον αλλο και χαμογελασα!

    Καλη Κυριακη Νατασσακι!
    🙂

    * Το «βραδυ Σαββατου» πολυ αγαπημενο τραγουδι!!!

    1. Φιλαράκι, είναι μάλλον κοινές σκέψεις ενός κοινού ανθρώπου, περίπου αυτής της ηλικίας, που ζει σε τούτη την πόλη🙂

      Εγώ να έβλεπες πώς χαμογέλασα μ’ αυτό που γράφεις!!!😀

      Ευχαριστώ! Πολύ ! 🙂

      Φιλιά και στους τρεις σας, πιο πολλά σε κείνα τα μικρά πατουσάκια, (αααχ! Έχω μουλιάσει στα φιλιά όλα τα παιδικά πατουσάκια που ξέρω! 🙂 )

      Καλή Κυριακή κι εκεί!

      ***ξέρεις ποιος έχει γράψει το «Βράδυ Σαββάτου», που κι εγώ λατρεύω; Θυμάσαι έναν επιπλοποιό, που τραγουδούσε κάποτε:»Μου θυμίζεις τη μάνα μου..», και κάτι άλλα τέτοια, που σήμερα ακούμε μόνο για πλάκα; (και τότε, δλδ, αλλά τέλος πάντων..) Ε, αυτός! Ο Χρήστος Κυριαζής! Απίστευτο; 🙂

  3. Στη γεια μας ζούδι μου και στις υπόλοιπες κυρίες με καφέ πρωινό…και χαζάδες…ναι πεθύμησα να κάνουμε χαζάδες, ένα γυναικώνε τσιμπούσι με οξεία σαχλαμαρίαση και χαζάδες να κάνουμε🙂

  4. Βρε ξετρυπωσιάρικο ζούδι!!!!
    Τι άσμα είν τούτο το δεύτερο με το Μητροπάνο!
    Καρσί ο πόνος να περάσει…τα ρέστα σε λέω δίνει μια σπαθάτη κι η πολιτεία παίρνει μάτι και το ρουλιώ ταδιάβαστο αντάμα
    Στη ξαναγεια σου βρε σπαθάτη και ροβαλάν οι μέρες θα το στρίψουμε το ξενύχτι σε λέω🙂

    1. Αααχ βρε Ρουλιώ μου!

      Οι «χαζάδες» και το «καρσί» ήμουν σίγουρη ότι θα σ’ άρεσαν! 🙂 🙂 🙂

      (άντε, άντε!!!)

      Φιλιά, φεύγωωωωωωω! 😉

  5. και άργησα τόσοοοοοοοοοο;
    νατασάκι ευαίσθητο και με κεραίες ΝΑΑΑΑ!!!!
    πόσο χαίρομαι που με θυμήθηκες, πόσοοοο νάξερες…είναι αυτά τα βήμα βήμα κτισμένα όμορφα μέσα μας…
    σε φιλώ ηλιόλουστα και λίγο…κάπως!🙂
    (παίρνω και το πρωϊνό τσιγάρο!)
    σμαααατς!!!!

    1. ανάμεσα σε όλα τα άλλα που λένε ότι έχω, anepidoti, είναι και οι «κεραίες» -η Ρίτσα μπορεί να στο βεβαιώσει, ξεφυτρώνουν πάνω από το κεφάλι μου. Αφού σκέψου, έχω τα μαλλιά μου πολύ μακρυά, για να μπορώ να τις κρύβω😉

      Κι εδώ είχαμε μια υπέροχη, ηλιόλουστη μέρα
      μοιρασμένη με φίλους, ακόμα πιο όμορφη🙂

      Φιλιά!

  6. Καλή ξεκούραση και καλή εβδομάδα…
    Πρόβλημα με τα βιβλία, όντως, αλλά αφού υπαρχουν τα τραγουδια…😉

    Καλημέρα 8)

  7. Αυτο κι αν ειναι ένα τέλειο μουσικό σαββατόβραδο… σαν εκπομπή στο ραδιόφωνο το ποστ σου… Φιλιά νατασσάκι μου, πολύ όμορφη παρέα το διάβασμά σου πάντα

    1. Όμορφη παρέα είναι η δική σου, βασίλη μου -υπέροχα ταξίδια κάνω πάντα με τα κείμενά σου🙂

      Χαίρομαι που σ’ άρεσε, Φιλιά!
      Καλή βδομάδα🙂

  8. Στο ειπα και πριν…Θαρρεις και διαβάζω τις σκέψεις μου με μουσική υπόκρουση.
    Φιλί καρδούλα…Πολλές πορτοκαλένιες ανατολές στη ζωή σου…Να δ΄νουν χρώμα…

  9. Ωραιο ποστακι! Θα σε επισκεπτομαι πιο συχνα. Τα τραγουδακια σκιζουν επισης

    1. Να είσαι καλά Γιάννη! Κάπως έτσι είναι εδώ τα Σαββατόβραδα, εκεί;

      Να έρχεσαι όποτε θες, χαίρομαι που σου άρεσαν τα τραγούδια!
      Φιλιά🙂

  10. διαβασα ολα τα ποστ των ημερων. ξετρελαθηκα με το ποστ της παρασκευης. και νομιζω οτι σημερα δευτερα ηταν η καλυτερη μερα να διαβασω το ποστ για το σαββατοκυριακο. με εκανε καπως να ηρεμησω, εώς πολύ.

    καλη εβδομαδα

    1. Καλή Εβδομάδα, lifewhispers – ήταν δύσκολη και για μένα η προηγούμενη, και η αλήθεια είναι ότι για να ηρεμήσω το ‘γραψα του Σαββάτου!
      Τι καλά που είχε και σε σένα το ίδιο αποτέλεσμα! 🙂

      Φιλιά

  11. Βλέπω κυρία μου ότι η εβδομάς, εν τη απουσία μου, κύλησε μελωδικά…
    Άντε, βάλε μπρος τώρα για τον «μουσικό Απρίλη»🙂

  12. Χαχαχα

    Αλλάζουν οι αντοχές και τα γούστα μας;;;🙂

    Προς το καλό ή το κακό;😛

    Καλό σημάδι πάντως. Το ότι άρχισες να αναρωτιέσαι για το διαδύκτιο λέω…

    Αν δεν έχεις τίποτε να κάνεις, να σου στείλω μερικούς έντιτορς;

  13. Αλλάζουν, όλα αλλάζουν Καμηλιέρη μας. Καλό, καλό -θα δείξει… 😉

    Πάντα αναρωτιόμουν, από την αρχή ήμουν «υποψιασμένη», ξέρεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν την πάτησα, ούτε φυσικά ότι θα πάψω να εμπιστεύομαι τους ανθρώπους πίσω από τους υπολογιστές, επειδή έτυχαν «στραβές» -σιγά! Πάντα πας παρακάτω -εγώ τουλάχιστον🙂

    ΔΕΝ ΘΕΛΩ έντιτορς- δεν καίω κύτταρα στο fb καλύτερα, που το ξέρω κιόλας; 😛

    Σμακ!

Τα σχόλια είναι κλειστά.