Καφεδάκι;

Σκηνή πρώτη, παραλλαγή 1η, πρόσωπα 2:

Καλημέρα! Τι ώρα μπορείς να βρεθούμε, τελικά;
– Από τις 10, κατάφερα να ξεμπερδέψω νωρίτερα!
Ωραία, πού;
– Στο κέντρο. Σε ένα από τα καφέ που είναι στα βιβλιοπωλεία, τι λες;
Τέλεια. Ξεμπερδεύω κι εγώ, κι έρχομαι.

Μέσα στο μετρό προς το κέντρο, λαμβάνω sms: «Έφτασα κιόλας, αλλά μην αγχώνεσαι -διαβάζω. Σε περιμένω, σμουτςςς!» . Βιαστική απάντηση, πριν χαθεί το σήμα : «Μου παραγγέλνεις ένα καπουτσίνο, σε 5′ είμαι εκεί».

Λιακάδα ανοιξιάτικη στην καρδιά του χειμώνα. Καπουτσίνο σερβιρισμένο σε όμορφο φλυτζάνι, με σχέδιο στην κρέμα, και κανέλα -πάντα.  Κι επειδή η κουβέντα τραβάει ώρα (ώρες…) ΚΑΙ γλυκό: Ζεστή τάρτα σοκολάτας με παγωτό.

Κλικ!

Σκηνή πρώτη, παραλλαγή 2η, πρόσωπα 3+:

Γνωστό βιβλιοπωλείο στο κέντρο, με καφέ στον όροφο.
Τέλειωσε η παρουσίαση του βιβλίου, που είσαστε;
– Πάνω, στο καφέ, τώρα ήρθαμε..!
Ανεβαίνουμε.

Εσπρέσο –λίγος ο χρόνος. Αναψυκτικό για το μικρό, συστάσεις. Χαλαρή κουβέντα για τις δουλειές, αστεία περιστατικά, χαμόγελα και γέλια…

Κλικ!

Σκηνή πρώτη, παραλλαγή 3η, πρόσωπα 4+:
Πάλι θα ανέβει η στοίβα με τα αδιάβαστα! Πότε θα σταματήσω να αγοράζω βιβλία;
– Πάμε να πιούμε ένα καφέ, να γνωρίσετε και την Ελένη…

Τρίτο γνωστό βιβλιοπωλείο – πολυχώρος, στο κέντρο. Στο ισόγειο πολύς κόσμος, πίνει καφέ ή τρώει κάτι πρόχειρο. Στη σοφίτα του, όμως, μικρή αλλά εκλεκτή παρέα. Μυρωδιά καφέ φίλτρου να γεμίζει το δωμάτιο, βουτήματα και κουλουράκια παντού στο μεγάλο τραπέζι. Υπέροχες παλιές εικόνες στους τοίχους. Κουβέντα-κουβέντες, για όλα: τα βιβλία, την πολιτική, την παιδεία, τον έρωτα… Καινούριες γνωριμίες, που θα «δέσουν» πάνω από ένα (ή και περισσότερα) φλυτζάνια καφέ.

Κλικ!

Σκηνή δεύτερη, πρόσωπα 2:

Τηλέφωνο. Ο χαρακτηριστικός ήχος-τραγούδι, σημάδι ότι είναι αγαπημένος φίλος.

Καλώς τον, πού βρίσκεσαι;
-Στην είσοδο του κτηρίου, μόλις βγήκα -εσύ;
Λίγο πιο πάνω έχω παρκάρει, δεν είχε χώρο να σταματήσω! Έρχομαι, σε πέντε λεπτά θα είμαι εκεί.

Γνωστό καφε-ζαχαροπλαστείο, άρτι αφιχθέν από το βορρά, στο κέντρο της πόλης. Καφές ελληνικός, στη χόβολη -πάντα σκέτος, να νιώθεις τη γεύση του στη γλώσσα. Στο δίσκο το μπακιρένιο μπρίκι, το λουκούμι στο πιατάκι του καφέ, μια κουταλιά γλυκό «του κουταλιού» πιο κει. Κουβέντα γλυκιά, που είναι συνέχεια από προηγούμενες κι αρχή από επόμενες. Συνοδεία: η μουρμούρα της γεμάτης αίθουσας, σκόρπιες λέξεις από τα διπλανά τραπέζια, ένας ρυθμικός ήχος από κάποιο κομπολόι. (όχι, γλυκό ΔΕΝ φάγαμε -δίαιτα, γμτ!)

Κλικ!

Πικρός Καφές, Δημήτρης Μητροπάνος (Λ. Τεάζης/Στ. Κουγιουμτζής, Τα νυχτέρια μας 1985)

Σκηνή τρίτη, πρόσωπα 3:

– Έρχομαι Αθήνα για λίγο, περαστική, θα σας δω;
Να κανονίσουμε καφέ..

Ραντεβού στο Σύνταγμα, με τα πόδια προς τα κάτω. Πλάκα, «γνωστό» καφέ, από την πόρτα σε παίρνει η μυρωδιά… Βαθειές ανάσες, άραγμα στις καρέκλες και τον καναπέ, διπλά εσπρέσο/καπουτσίνο, νες καφέ (σε καλύτερο φλυτζάνι!).  Κουβέντα, νέα και παλιά, χαλαρά, ώρα (ώρες)

Κλικ!

Τρεις καφέδες, Σωκράτης Μάλαμας (Θοδωρής Γκόνης/Νίκος Ξυδάκης, 1999)

Σκηνή τέταρτη, πρόσωπα 2+2 :

– Θα έρθουμε με το μετρό, ο μικρός λατρεύει τις βόλτες.
Ωραία, θα σας περιμένουμε απ’ έξω, στο τέρμα.

Φίλη, με το τρομερό πιτσιρίκι, αδυναμία του Άκη. Πού μπορούν να πιουν καφέ δυο μαμάδες με δυο μικρά παιδάκια; Σε παιδότοπο.

Από τους «τσεκαρισμένους» μου, καθαρός, χωρίς καπνιστές, με ευγενικές κοπέλες, ασφαλής. Τα πιτσιρίκια τρέχοντας στο παιχνίδι -εμείς στο τραπέζι.

Τι θα πιεις;
– Καφέ, έχω πολύ καιρό να πιω καφέ! Και θέλω να το κάνω σήμερα.

Κουβέντες ήρεμες, απλές. Για τις ζωές μας, για τα παιδιά μας, για κοινά ενδιαφέροντα. Μουσική παιδική, αλλά χωρίς να ενοχλεί.  Χαρούμενες φωνές παιδιών που το καταδιασκεδάζουν. Τα δικά μας έρχονται που και που κοντά μας: για νερό, για αγκαλιά, για να ξεκουραστούν παίζοντας ήρεμα με τα αυτοκινητάκια… και γυρίζουν στο παιχνίδι τους αγκαλιασμένα. Εικόνες που θα δούμε ξανά και ξανά, κι όχι μόνο σε παιδότοπους.

Κλικ!

Σκηνή πέμπτη, πρόσωπα 2+:

Καλοκαίρι, Αύγουστος. Διακοπές.  Ώρα.. περίπου 11, πρωί.

– Θα φτιάξεις καφέ;
Πάμε καλύτερα στο θείο να πιούμε, να δούμε και κόσμο…

Παραδοσιακό καφενείο στο χωριό, στην Κρήτη. Κλασσικά: Ελληνικός σκέτος, φραπέ γλυκός με γάλα. Από τον καφετζή θείο που θυμάται τι καφέ πίνεις, ακόμα κι αν έχεις χρόνια να έρθεις..! Τριγύρω παιδιά που παίζουν, φίλοι που συζητάνε, θείοι και θείες να χαιρετάνε και να επιμένουν να κεράσουν, εφημερίδες, σχόλια –κυρίως πολιτικά και αθλητικά– και βέβαια, τάβλι. Με χτύπημα στα πούλια, αλλιώς δεν έχει αξία. Άλλωστε, το χωριό διοργανώνει τουρνουά στο άθλημα, χρόνια τώρα…

Κλικ!

Ο Καφενές, Χαΐνηδες (Δημήτρης Αποστολάκης, Ο Ξυπόλητος Πρίγκιπας 2000)

Σκηνή έκτη, πρόσωπα πολλά:

Καλοκαίρι, Αύγουστος. Διακοπές. Ώρα… απομεσήμερο.

– Φέρνω καρέκλες, ποια φτιάχνει καφέ σήμερα;
– Εγώ, μετράω κεφάλια.
Έρχομαι κι εγώ, μια στιγμή να φέρω το βιβλίο μου.

Πάγκος από ξύλο, στερεωμένος πάνω σε τσιμεντόλιθους. Απέναντι καρέκλες. Στα χέρια πλεχτά ή κεντήματα, ή τα υλικά για το βραδινό –μπορεί και το αυριανό μεσημεριανό– φαγητό, αν θέλουν καθάρισμα : Πατάτες, όσπρια, λαχανικά και χορταρικά. Από πάνω η μουρνιά δίνει τον ίσκιο και τη δροσιά που χρειάζεται. Τα τζιτζίκια φροντίζουν για τη μουσική της συντροφιάς. Μαζί με τις φωνές των πιτσιρικιών, που ξεκινάνε το απογευματινό παιχνίδι. Κάθε μέρα, λίγοι ή πολλοί, χειμώνα καλοκαίρι -ο απογευματινός καφές στη μουρνιά είναι κανόνας, πολλά χρόνια στη γειτονιά.

Κλικ!

Σκηνή έβδομη, πρόσωπα επτά (συνήθως):

morning-newsΚυριακή πρωί -περίπου, κατά τις έντεκα….

– Είμαστε στο ψιλικατζίδικο, θέλετε τίποτα;
Πες στον κύριο Χρήστο να σου δώσει τις εφημερίδες μου.
– Ετοιμάστε καφέ, ερχόμαστε.

Σύντεκνος, μετά συζύγου και τέκνων. Φίλοι χρόνια (μια ζωή, πια..) και γείτονες τώρα, τις Κυριακές τα πρωινά είναι παράδοση να πίνουμε μαζί καφέ.

Θα καπνίσετε; Στη βεράντα!
– Μα, κάνει κρύο, σχεδόν χιονίζει!
Άντε, πάρτε τα σκαμπό και βάλτε το σταχτοδοχείο στον απορροφητήρα. Αλλά θα φύγετε γρήγορα, θέλω να τελειώσω το μαγείρεμα.

Καφέδες νες, φραπέ, καπουτσίνο, εσπρέσο, σοκολάτα… Κουλουράκια, χυμοί, κολατσιό για τα παιδιά. Τα νέα της βδομάδας, εφημερίδες -αθλητικές οι άντρες, πολιτικές και ένθετα οι γυναίκες- σε χαλαρό ξεφύλλισμα ανάμεσα στις γουλιές και τις κουβέντες. Μουσική από το ραδιόφωνο ή τα αγαπημένα CD. Το φαγητό γίνεται στο φούρνο. Τα παιδιά μέσα παίζουν, ζωγραφίζουν, τσιρίζουν που και που… Και -πολύ συχνά- αναμνήσεις: «Θυμάσαι τότε που πηγαίναμε για καφέ… «

Κυριακάτικα πρωινά, στο σπίτι μας.

Κλικ!

Σκηνή όγδοη, πρόσωπα 3:

Πού λες να βρεθούμε;
– Ξέρω μια τσαγιερία κοντά στο σταθμό του Θησείου, όμορφη. Νομίζω βολεύει όλους μας.
Ωραία, θα τα πούμε εκεί.

Παλιά, όμορφα κτήρια. Κρύο έξω -σε παίρνει η ζέστη μόλις ανοίγεις την πόρτα. «Αα, μας πρόλαβες!». Περιβάλλον ζεστό, ξύλο παντού, μουσική που ηρεμεί και βοηθάει τη συζήτηση. Αλλά, αυτό που κυριαρχεί στο χώρο είναι η μυρωδιές. Τρεις διαφορετικές τσαγιέρες στο τραπέζι (κι άλλες, μετά), με αρώματα. Κανέλα, βανίλια, μπαχαρικά, λουλούδια, φρούτα -μαζί με τη χαρακτηριστική μυρωδιά του ροφήματος, που σε κάνει να νιώθεις πιο ζεστά…

– Κοίτα, στο διπλανό τραπέζι έχει γλυκό..!
Ε, να πάρουμε κι εμείς! Κάτι με φρούτα βλέπω…
– Και τσάι για το σπίτι.

Κλικ!

Τσάι γιασεμιού, Αρλέτα

Σκηνή ένατη, πρόσωπα 1+1 :

Πρωί. Δεύτερος (καμιά φορά και τρίτος) καφές. Πρώτη γουλιά, τηλέφωνο.

Καλημέρα, πώς είστε σήμερα;
– Μια χαρά, εσείς;

Αγαπημένη από καιρό συνήθεια. Τα νέα της χθεσινής μέρας, τα ζόρια της δουλειάς, τα νέα των κοινών γνωστών, τα σχόλια για την κατάσταση στον κόσμο… Αν δεν τα μοιραστείς με αγαπημένο φίλο, τότε με ποιόν; Έστω κι από το τηλέφωνο, έστω κι από μακρυά…

– Καλό κουράγιο για τη συνέχεια.
Να προσέχεις. Φιλιά πολλά.
– Κι εσύ. Καλημέρα. Φιλιά.

Κλικ!

Σκηνή δέκατη, πρόσωπα 1+1 :

Τελευταίος καφές της μέρας -στο μεγάλο φλυτζάνι, να κρατήσει. Ώρα δέκα, δέκα και κάτι.. Απέναντι, φωτεινή οθόνη -καμιά φορά πίσω της ο φούρνος, να βλέπεις και το φαγητό για αύριο.  Ο ήχος της επικοινωνίας, γνωστός:

– Καλησπέρα.
Καλώς τον 🙂
– Τι χαμπάρια;

Τι κάναμε όλη μέρα, τι είπαμε -τι δεν είπαμε, τα παιδιά που κοιμούνται, τα κείμενα που διαβάσαμε/θα διαβάσουμε, τα κείμενα που θα γράψουμε, η δουλειά που μας περιμένει αύριο… Μέσα σε δυο ώρες, να χαλαρώσουμε, να κλείσει η μέρα καλά. Και να προλάβουμε –εγώ συνήθως– να πούμε όσα θέλουμε (με είπε κανείς φλύαρη; Σε άκουσα! :p)

-Πήγε δώδεκα, το συνεχίζουμε αύριο.
– Ναι, ώρα για ύπνο (zzzz)
– Καληνύχτα
Και όνειρα γλυκά 🙂

Κλικ!

Καφές με γάλα, Μαρία Δημητριάδη (

Δέκα συν δύο από τις άπειρες σκηνές που θα μπορούσα να «φωτογραφίσω», δίπλα σε ένα φλυτζάνι. Κυρίως καφέ, σε όλες του σχεδόν τις μορφές, αλλά καμιά φορά και τσάι, και σοκολάτα. Με παρέα, με κουβέντα, με νέα, με αναμνήσεις. Καφές -δεν έχω πιο αγαπημένη συνήθεια. Και ψάχνοντας χθες για τις φωτογραφίες, έπεσα πάνω σ’ αυτό:

Οσοι πίνουν καφέ διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσουν άνοια ως μεσήλικες και τη νόσο του Αλτζχάιμερ σε μεγαλύτερη ηλικία σε σχέση με εκείνους που πίνουν σπανίως ή καθόλου καφέ.

Δεν έχω διαβάσει καλύτερο νέο τελευταία -αν καταφέρουν να το αποδείξουν, κιόλας, θα είμαι πιο ήσυχη. Έτσι κι αλλιώς, θα συνεχίσω να πίνω καφέδες, με την ίδια συχνότητα -το ήξερα ότι κάνει καλό, τελικά!

Λοιπόν, εσείς πώς πίνετε καφέ (ή τσάι, ή σοκολάτα, τέλος πάντων) ; Τι κερνάτε, όταν έχετε παρέα; Περιγράψτε, λέει το παιχνίδι. Και ζωγραφίστε, τραγουδήστε, φωτογραφίστε, ότι θέλετε, λέω εγώ 😉

Πασ(χ)παλίτσα
Marian
ΑfMarx (δεν θα γλύτωνες για πολύ)
Αστεράκι
Γατί
Φιλενάδα (ε, μπιρίμπα για καφέδες και να μην…)
Ρουλιώ
(ξ)αδερφέ (να μη δίνεις παραγγελιές, άλλη φορά! :p)

κι όποιος άλλος θέλει.

Και βέβαια, είναι αφιερωμένο σε κείνους που το ζήτησαν : τη Θαλασσινή και το Σωτήρη. Και μια και με προσκάλεσαν, και είναι κι οι 2 αγαπημένοι μου, να τους κεράσω: για το θαλασσινό μου μικρούλι, μια κούπα σοκολάτα με μπισκοτάκια -και μπόλικα πατουσοχάδια, από δίπλα 🙂 . Για το Σωτήρη μου, ζεστό καπουτσίνο –με κανέλα– σε μια κούπα ειδικά φτιαγμένη ;).  Και για τους 2 -και για όλους, σπιτική μηλόπιτα -πάει τέλεια με τον καφέ.cebcceb7cebbcebfcf80ceb9cf84ceb1

Καλημέρα 🙂

Advertisements

60 thoughts on “Καφεδάκι;

  1. Πωπωπώ καφέδες!
    Δεν είναι ποστ αυτό, βόμβα καφεΐνης είναι…
    Η καφεΐνη ναι μεν τονώνει, αλλά τσιτώνει τα νεύρα κιόλας…
    Να προσέχετε μανδάμ με τόσους πολλούς καφέδες.
    Για την συμμετοχή μου σ΄αυτήν την… καφωδία δεν ξέρω αν θα φανώ συνεπής.
    Έχω (πασ)ανειλημμένες υποχρεώσεις.
    Άσε που χωρίς τσιγαράκι ο καφές δεν λέει.
    Κι από τότε που δεν καπνίζω, ο καφές έχασε την νοστιμιά του για μένα.

  2. Μια χαρά τα φτιάχνει τα νεύρα, ορίστε μας!
    Και στρώσου και γράψε, και άσε τις δικαιολογίες λέω!!!!

    Δεν μπορώ να συμμεριστώ τον πόνο σου, δεν κάπνισα ποτέ και δεν έχω συνδυάσει έτσι τη γεύση… Αλλά καφέδες πίνω πολλούς, και μ’ αρέσει 🙂

    Καλημέρες!

  3. Τώρα εγώ τι να πω για όλο αυτό εεεε?Καταπληκτικό είναι γελάκι μου που μας μάζεψες όλες τις ωραίες καφεδιές σου! Κάποιες σκηνές κάτι μου θυμίζουν χμμμμ!!
    Αντε και στις επόμενες!
    Πάω για ύπνο γιατίι το μικρό με έχει ξενυχτήσει από τις 3:οο και πρίν καμιά ώρα γυρίσαμε από εμβόλιο και σκουντουφλάμε και τα δυο!
    Μακια πολλά!

    υγ 2 κομμάτια μηλόπιτα παίρνω !!

  4. χαχαχαχαχααααααααααααααααααααααα! Ευχαριστώ! Τέλεια μπιρίμπα, τέλειοι και οι καφέδες σου, μ ε ρ ι κ ο ί «ακούγονται» ιδιαίτερα ανοιξιάτικοι ! 🙂
    ΣΜΑΚ

  5. @ Σιγά που δεν θα σου θύμιζαν! 😆 😆

    Καλή ξεκούραση μαμά και κόρη θαλασσένιες.
    Να μου το φιλήσεις το βλαστάρι 🙂

    Ολόκληρη μηλόπιτα θα σου φέρω εσένα! 😉

    @ Φιλενάδα, μα μπορούσα να σε αφήσω έξω; 🙂

    Μερικοί ε ί ν α ι 😉
    Σμααααακ!

  6. Ουπς..Τί γαμάτη κούπα με πασχαλίτσες είναι αυτή;;;Δυο πασχαλίτσες σε μια «κούπα».Μαγεία…Μ έχωσες είχες δεν είχες ε;;;Κάτι θα γίνει πού θα πάει…

  7. @ μα είδες, Καμηλιέρη παιδί μου, επιτρέπεται αυτό, ε;
    :ppp
    😆

    Καλημέρες 🙂

    @ Στην είχα για έκπληξη, δεν είναι τέλεια;
    🙂

    Και σιγά που θα σ’ άφηνα, Δημητρούλα!
    Καλημέέέέέέέρα μεγάλη 🙂
    και φιλί μεγάλο

    1. @ Καλημέρα Βασίλη μου -καλά κι εσύ, απίστευτο!
      🙂

      Καλό ΣΚ!
      (θα τα πούμε 😉 )

      @ Σιγά που δεν, mamma! Έχει άλλος τρομερό γιο; 🙂
      Τίποτα δεν παθαίνω, μη σε νοιάζει!!! :p
      Καλό ΣΚ!

      @ Ωραία, σε αυτό το σενάριο θα σε πάω, σκουληκάκι παιδί μου!
      Πρωταγωνίστρια;
      🙂

      Φιλιά πολλά!

      @ Την είδα τελικά την ιστορία σου, αστεράκι -πώς μου είχε ξεφύγει;

      Καλά να περνάς, και με καφέ και με σοκολάτα και με ότι θες!
      🙂

  8. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερη ανταπόκριση στο «παιχνίδι»….η μυρωδιά του καφέ παντού!!!
    Υπέροχες οι ιστοριούλες σου νατασσΆκι μου…μερικές είναι τόσο οικείες…
    Σε ευχαριστώ για την πρόσκληση καλή μου, αλλά ήδη πρόλαβε και με κάλεσε η Θαλασσινή…
    Εγώ συνδύασα τον καφέ ή μάλλον τη ζεστή σοκολάτα που προτιμώ με ένα ταξίδι…έλα να πάμε παρέα αν θες
    χίλιοι καλοί χωράνε 😉
    Φιλιά πολλά!

  9. Καλησπέρα κι από μένα!!
    Μπαίνω στο ένα blog γλυκά, βγαίνω αρον αρον, μπαίνω στο άλλο καφεδάκι αγαπημένο!
    Κρατιέμαι πως και πως για το γλυκό , αλλά για τον καφέ με τίποτε!!!
    Μετά στο σχόλιο κάνω καφέ και συνεχίζω…
    …΄Εχω και γω ανειλλημένες(χμ!!χμ!!) υποχρεώσεις(όπως λέει ο Allu Fun Marx) … δεν ξέρω αν θα προλάβω…εξάλλου δεν γράφω τόσο καλά….

    Το κείμενο σου είναι τέλειο!τόσες απλές σκηνές, καθημερινές αλλα δοσμένες τόσο όμορφα!!!
    Μπραβο Νατασσάκι!!
    Ευχαριστώ πάντως για την πρόσκληση!!

    πολλά φιλιά!!:))
    καλό απόγευμα με καφεδάκι (δεν πειράζει μια χαρά είμαστε, δεν έχουμε νεύρα, είμαστε ζωηροί άνθρωποι):))

    1. @ Μα και βέβαια Στράτε μας -πότε θα ‘ρθεις;;;;;;
      🙂 🙂

      Φιλιά, καλό ΣΚ!

      @ marian, 😀
      Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ με τους καφέδες έχω καλή σχέση
      (άσε κι εσύ τις δικαιολογίες του AfMarx, και δεν υπάρχει «δεν γράφω καλά». Ξέρεις πόσες φορές το είπα εγώ αυτό το δεν γραφω καλά, 2 χρόνια εδώ μέσα; Μέχρι που θα με δείρουν, και δεν ξαναμιλάω! 🙂 )

      Καλό ΣΚ πια 🙂

      @ Κιτσομίτσε μας, κι εμένα μ’ αρέσει το τσαι, που και που, αλλά σαν τον καφέ….
      Καλο ΣΚ και σε σένα! 🙂

      @ Σύντροφε Πρίαμε, της δικής μου κατηγορίας κι εσύ, ε;
      Τώρα ξέρω πού θα σας πάω βόλτα!!!

      Φιλιά 🙂

  10. Ιιιιιι! Σωτήρηηηηηηηηηηηηηηηηηηη!!! Κάποια πίνει τον καφέ σουουυουουουου! Και ετοιμάζεται να βάλει… δόντι και στο λουκούμι σουουουουουουου!!!

    Εγώ καρφί;;; ΌΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!!!!!!

  11. Νατασσάκι τα νεύρα μου !!! Ξύπνησε το ίδιο συναίσθημα όταν η Penelope πήγε στην Αμερική και ζήτησε καφέ και αρχισε ο σερβιτόρος να αραδειάζει 3 λίστες με είδη καφέ….. τα νεύρα μου… και στο τέλος παρήγγειλε tap water 😉
    Μεγάλη έμπνευση βλέπω τώρα τελευταία βεβαίως βεβαίως χχχ

    1. @ Μαρτυριάρα μικρή δασκάλα, για το καλό του το κάνω, δεν είναι για να τρώει πολλά πολλά γλυκά!!!
      :ppp
      (άσε, πρόλαβα και αυτο-καρφώθηκα, δεν πιάνει! 😉 )

      Φιλάκια μικρή, και σου έχω δώρο «παραμυθένιο», χο χο χο!

      @ Αντε Ρουλιώ μας!!! Εσείς οι καταπάνω, πολύ αργά πάτε! Πολύ Χαλαράααααα, παιδί μου!
      🙂 🙂 🙂

      @ Πηνελόπη μου, δεν ζητούσες ένα μπακλαβά, να τον στείλεις τον τύπο;
      😆 😆 😆

      Έμπνευση λες, χμμμ….
      χχχχ

      @ μια χαρά βρήκες να παίξεις, καλή μου venceremos!!!

      καλό ΣΚ με όμορφες εικόνες σου εύχομαι, και πολλούς καφέδες 🙂

  12. Εμένα με άφησες απ’έξω 😦

    Φτου σου εχθρέ!!!!!!!!!!!!!

    ΥΓ Αλήθεια τρως κάτι ή τρέφεσαι με καφέ μόνο όπως ο Μητσ… με αίμα;

    1. @ Στο επόμενο, «εχθρέ» μου, πόσους να χωρέσω πια!!!
      Σεντόνια γράφω τελευταία! :ppp

      ΥΓ: Πρώτα πρώτα, μη βρίζεις εδώ μέσα! Δράκουλες εδώ, και δη γκαντέμικους, ΔΕΝ φέρνουμε!!! 😛 Κι έπειτα, εσύ που με ξέρεις δεν θα έπρεπε να έχεις τέτοιες απορίες… Δεν φαίνεται αν τρώω, παιδί μου; 😆
      Αλλά ξέρω, είσαι ευγενικό εχθρικό νησί εσύ!!! 😉

      Φιλί βρε! Καλό ΣΚ 🙂

      @ Κώστα μου, με 2 καφέδες την ημέρα δεν πάμε στο τρελάδικο, πάμε για ύπνο….
      Με 2 καφέδες την ώρα, κάτι γίνεται!

      Καλό ΣΚ, φιλάκια!

      @ Άλλε φίλε μου, ναι -κι εγώ ακριβώς έτσι. και χαίρομαι που σ’ άρεσε το κέρασμα!
      Φιλιά 🙂

      @ Γλαρένια, το επόμενο θα είναι η συνταγή 🙂

      Φιλιά και καλό ΣΚ και σε σένα.

      @ Θαλασσινό μου μικρούλι, μήπως να ξανασυζητούσαμε εκείνο το μασάζ……
      🙂 🙂
      (από κοντά)
      Φιλάκια στα πατουσάκια της, αχ!

  13. «Καπουτσίνο σερβιρισμένο σε όμορφο φλυτζάνι, με σχέδιο στην κρέμα, και κανέλα -πάντα».

    Δεν σε πιστεύω…

    Είμαι έτοιμος να ξεκινήσω τη μέρα μου και ζήτησα από τη Λούσυ ΑΥΤΟ ακριβώς.

    Όχι στο μετρό με λιακάδα, αλλά στο γραφείο πριν ξεκινήσω φωτογράφηση.

    χαχαχα

    Συμβούλη: ΔΥΟ καφέδες την ημέρα. Μη πάμε στο τρελάδικο…

    Κώστας
    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  14. Ευχαριστώ πολύ κυρία μου για το κέρασμα. Πικρός καφές κι η γλώσσα να περνά πάνω απ τα χείλη μην και χαθεί καμιά σταγόνα. Εσπρέσσο κατά προτίμηση ή ελληνικός στη χόβολη σε χοντρό φλυτζάνι. Ευχαριστώ λοιπόν

  15. ΄Οπως και να ‘ναι ο καφές τους σμίγει τους ανθρώπους
    θέλει αγάπη για ζωή, θέλει ωραίους τρόπους.

    Ζήλεψα τη μηλόπιτα…… Τη συνταγή και γρήγορα

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  16. Αχ αυτή η κούπα και αυτή η μηλόπιτα!
    Φιλάκια πολλά!!

    υγ σαν τον λύκο και τον κουασιμόδο πάω σήμερα! Μονόπατα και καμπουριαστά!

  17. χαλάστηκαν τα νεύρα μου, μόνο που διάβασα για τόσους καφέδες… και ζήλεψε που διάβασα για τόσες συναντήσεις…

    1. @ Μα, μόνο το άλτερ έγκο σου θα μπορούσε να ζηλέψει, meniek μου -είσαι κι εσύ στις συναντήσεις, αφού!
      🙂 🙂

      καλά, με σένα θα πάμε στο Θησείο για τσάι, όταν έρθει ο Στράτος!
      Φιλάκια 🙂

      @ Χαίρομαι που σ’ άρεσαν, γλυκιέ μου Σωτήρη -ελπίζω να μην εννοείς μόνο τη δική σου φωτoγραφία! :ppp

      υγ. Επειδή εγώ αγαπάω τους σπαστικούς γκρινιάριδες (το άλλο δεν το σχολιάζω καν)
      σου έχω έξτρα κερ-ασμα, απάντηση 😉

      Καλό ΣΚ
      Φιλί 🙂

  18. Καταπληκτικό!!
    Πανέμορφες εικόνες!!

    υγ
    και επειδή είμαι γέρος γκρινιάρης και σπαστικός, ε θα «σου την πω» που λέτε εσείς τα νιάτα.
    Καλά τόσοι καφέδες, και κανένα φλιτζάνι δεν γύρισε για να δείτε στο .. ντελβέ τα μελλούμενα; 🙂

    Καλό ξημέρωμα 🙂
    Φιλιά

  19. Καφέδες στα βιβλιοπωλεία, δεν έχω καλύτερο!

    Είχες δεν είχες με ταξίδεψες πάλι με τις σκηνές και τα τραγούδια σου! Πολλούς καφέδες πίνεις Νατάσσα μου, αλλά χαλάλι αν είναι να το κάνεις με ωραίες παρέες.

    Ευχαριστώ κι εγώ για το κέρασμα, θα δω τι θα κάνω, αν και μετά από το δικό σου ποστ, δεν έχει μείνει και τίποτα να γράψουμε εμείς…

    Φιλιά! :))))

    1. @ Πολλούς πίνω έτσι κι αλλιώς, γατί μου!
      Και με καλή παρέα, περισσότερους 😉

      Κι εγώ αγαπώ τα καφε-βιβλιοπωλεία, πάω συχνά εκεί.

      Είμαι σίγουρη ότι κάτι πολύ καλό θα βρεις κι εσύ 😉

      Φιλάκια, καλό ΣΚ!

      @ μμμ, Orelia, σε πειρασμό με βάζεις!!!
      🙂 🙂 🙂
      (πού θα πάει, θα το φάμε!)

      και φυσικά θα σας έχω υπ΄ όψιν μου, κυρία μου -τι, θα αφήσω την ευκαιρία να πάει χαμένη;;;;
      🙂 🙂
      ***το τραγούδι που έβαλα στο Σωτήρη, και δικό σου 😉

      Φιλιά πολλά
      καλό κουράγιο.

  20. λοιπόν..
    τι λεγαμε;;;
    Ααααα!
    με τοσους καφεδες, ενα μισοκιλο σιροπιαστα θαταν το καλυτερο αντιδοτο!…
    οσο για τους, πως-τους-ειπε-ο-Σωτηρης, μη και γελαστεις χωρις εμενα..!
    εδω τα καλα, τα χρυσα μελλουμενα!

    φιλιά
    τριημερου

  21. Νατάσσα μου, σ’ ευχαριστώ προσωπικά και σαν Κατερίνα, γι’ αυτή την πολύτιμη δωρεά σου με τα βιντεάκια του Υγρού Χρόνου!
    Να είσαι καλά και να χαίρεσαι το παιδάκι σου!
    Όποτε και να γίνει μια γυναίκα μαμά, ωριμάζει!
    Χάρηκα που με αφορμή την Ελένη, γνωρίζω νέους ανθρώπους!
    Να είσαι καλά!

    1. @ Τρελοτουρίστρια, να είσαι καλά -θα σας αρέσει σίγουρα!
      🙂

      @ Να είμαστε καλά, Παύλο μου -να βρισκόμαστε (με καφέδες ή χωρίς) να τα λέμε 🙂
      Φιλιά

      @ Κατερίνα, το χάρηκα πολύ. Πραγματικά. Και η Ελένη είναι σπουδαίος άνθρωπος.
      Κι εγώ χάρηκα που ήταν αιτία να μιλήσουμε, θα τα λέμε τώρα.
      🙂

      @ Ίνδικτε, 😆

      Φιλάκια σε όλους σας

      @ Ριτσάκι μας, όόόόόόόλα αυτά εγώ;;;;
      (σιγά τους πολλούς βρε! Εγώ πίνω περισσότερους τη μέρα!)
      🙂 🙂

  22. Υπέροχο!!! Από τοσους πια καφέδες δεν θα κλείσω μάτι όλη τη νύχτα, αλλα, μεταξύ μας, αξιζει τον κόπο. Μπράβο συγγραφέα μου κοινωνιολογε μου και πολιτικάντισα πρώτη….

    Η Ελενη ανεβασε την ομιλια και εβαλε και τιτλο ,..χα…

  23. Σ’ ευχαριστώ πολύ για τη πρόσκληση 🙂
    Ποτέ δεν λέω όχι σ’ ένα καλό καφέ κυρίως αν συνοδεύεται κι από γλυκάκι! 🙂

    Το λατρεμένο μου είναι cappuccino με κρέμα και κανέλα σερβιρισμένο σε τόσο ωραία κούπα (που να θέλω να την κλέψω στο τέλος 🙂 και ιδανικό μέρος κάπου που να βλέπω θάλασσα.

    1. @ Αστεράκι, να είσαι καλά!

      Κι εμένα μ’ αρέσει η σκηνή που περιγράφεις, πάντως -και το να βλέπω θάλασσα, είναι έτσι κι αλλιώς το αγαπημένο μου «τοπίο»….
      🙂

      @ Μπάμπη, το ξέρω. Κι έχει δίκιο. Και να σου πω την αλήθεια μου, κι εγώ ψωνίζω όσο περισσότερο μπορώ από καταστήματα fair-trade (όχι μόνο καφέ, οτιδήποτε) και δεν έχω πιει ποτέ καφέ σε καταστήματα τύπου starbacks (από επιλογή, σοβαρά στο λεω).

      Πίνω και ρακές, όμως! 😉
      Φιλιά

      @ Ελαφάκι εξαφανισμένο, αυτό έλειπε!
      🙂 🙂

      @ Θαλασσινό μου μικρούλι, πατουσοφιλάκια!!!
      (τέλεια η μαρμελάδα μήλο, στο είπα;;;)
      😉

      @ ευχαρίστως, Ράδιο μαρκόνι μας! Πες μου πώς τον προτιμάς! 🙂

      @ (ξ)αδερφούλη, μ’ αρέσουν όόόόλα τα αφεψήματα, αλλά σαν τον καφέ….
      😉
      (δεν τη λέω την κακία, όσο και να με προκαλείς!!!)
      Γλυκά φιλιά 🙂

  24. α πα πα πα πα! ήθελα κάτι να γράψω κι εγώ για να πω καλό απόγευμα, αλλά αλληθόριζα! μια πασχαλίτσα καθόταν στην οθόνη και με απορροφούσε!
    φιλάκια νατ!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.