Palestinian is my name…

Μέρες τώρα, όσο καιρό γίνεται αυτό το έγκλημα στη Γάζα, διαβάζω πολλά για εκεί. Ψάχνω, σκαλίζω. Έχω δει εικόνες φρίκης, που δεν τις αντέχω -έχω διαβάσει μαρτυρίες ανθρώπων που ήταν εκεί. Ποιήματα, γραμμένα από κείνους, που μιλάνε γι’ αυτά που ζουν. Και ψάχνοντας, έπεσα πάνω σ’ αυτό το βίντεο: 

Ένα κοριτσάκι, που απαγγέλει ένα ποίημα για την πατρίδα του… Στην αρχή δεν ήξερα τι έλεγε, μου έφτασε όμως να δω τα μάτια της και να ακούσω την κραυγή της, για να νιώσω τον πόνο της. Μετά είδα την αγγλική μετάφραση που έχει στο πλάι… Αρχίζει κάπως έτσι:

Παλαιστίνια, με λένε Παλαιστίνια
Έγραψα το όνομά μου σε όλους όσους ζουν στη γειτονιά μου
Μια στάλα από τα δάκρυά μου άφησα σε κάθε πόρτα
Τα γράμματα από το όνομά μου
Τα γράμματα από το όνομά μου
Τα γράμματα από το όνομά μου με ακολουθούν, ζουν μαζί μου, με τρέφουν
Κυλάει μέσα στην ψυχή μου και τρέχει μέσα στις φλέβες μου
Τα βουνά και τα ποτάμια και οι σπηλιές με ξέρουν
Ουρλιάζω όσο μπορώ πιο δυνατά στους ανθρώπους μου…

Ο τρόπος που το λέει, είναι πιο δυνατός από τις λέξεις. 

Και, ψάχνοντας από το ένα στο άλλο, έφτασα και σε τούτο το κοριτσάκι, που περιγράφει τη φρίκη που ζει: έχασε τα παιχνίδια του, τα ρούχα του -κι αυτά που έχει, μυρίζουν βενζίνα… Για ένα παιδάκι σαν αυτό, η πατρίδα του είναι τα παιχνίδια του, ο μικρός του κόσμος που δεν πρόλαβε να σώσει. Και, στο δρόμο για το σχολείο ακούει πυροβολισμούς, και τρέμει… Δείτε το, αξίζει τον κόπο:

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω. Ο πόλεμος είναι φρίκη, όπως και να τον δει κανείς. Κι είναι χειρότερα, όταν βλέπεις τη φρίκη αυτή ζωγραφισμένη στα μάτια παιδιών, να σου διηγούνται πως ζουν -χωρίς διαμελισμένα πτώματα, αίματα και τρομακτικές εικόνες. Μόνο τα μάτια και τη φωνή τους, αρκεί.

Καλημέρα…

30 thoughts on “Palestinian is my name…

  1. Συγκλονιστικά, το καθένα με διαφορετικό τρόπο, και τα 2 κοριτσάκια.
    Ναι, τα ρούχα που μυρίζουν βενζίνη, τα παιχνίδια που κάηκαν, το γράμματα που μαθαίνουν στα σχολειά τους μέσα σε κλίμα πολέμου ή τρομο-ειρήνης, όλα αυτά είναι η σκλαβωμένη Πατρίδα τους.
    Μακάρι, αυτά τουλάχιστον να αξιωθούν να την δουν κάποτε ελεύθερη.

  2. 😦
    Συγκλονιστικα τα βιντεακια.

    Μακαρι καποια στιγμη να ξημερωσει μια νεα μερα σε κεινο τον ερμο τοπο.
    Ας ζησουν ειρηνικα στον τοπο τους, ειναι τοσο τρομερο πια;;;

  3. συγκλονιστικο ειναι….και δεν ειναι τωρα, ειναι απο παντα, που τα μικρα παιδια πληρώνουν τις ηλιθιότητες των μεγάλων….. που βουτηγμενοι στην αλλαζονία τους δεν υπολογίζουν τίποτα…..
    τα φερνουμε στον κόσμο και τους ευχόμαστε να φτιάξουν ενα καλύτερο αυριο , ενω εχουμε φροντίσει πολυ προσεκτικά και μελετημένα , να ροκανίζουμε το κλαδι που αιωρειτε η παιδικη τους κούνια…..

  4. Ανατρίχιασα που τα είδα…πάντα τα παιδιά είναι τα θύματα, στα εγκλήματα που διαπράττουν οι μεγάλοι…
    Αισθάνομαι πολύ άσχημα!😦

  5. ……………………………….
    Δεν έχω λόγια!!
    Υπάρχει άνθρωπος που δεν λυγίζει στον πόνο αυτών των παιδιών;
    Υπάρχει άνθρωπος που δεν λυγίζει στον πόνο όλων των παιδιών;
    Κι όμως ΥΠΑΡΧΕΙ!!!!
    ΔΥΣΤΥΧΩΣ για μας και ΔΥΣΤΥΧΩΣ για τα παιδιά του κόσμου!!!!

  6. @ AfMarx,
    @ Δήμητρα,
    @ αντώνη,
    @ Στράτο,
    @ venceremos,
    @ Ρουλιώ
    @ Vad
    @ αστεράκι
    @ τέρας
    και
    @ marian

    Δε νομίζω ότι μπορώ να πω κάτι παραπάνω. Κι εγώ, όπως κι εσείς, έμεινα άφωνη και συγκλονισμένη όταν τα είδα
    και δεν αντέχω να σκέφτομαι τι περνάνε. Κι αυτά, και οι γονείς τους, και όλοι οι άνθρωποι εκεί.

    Όχι πως αλλού δεν υποφέρουν άνθρωποι, όχι πως γύρω μας δεν υπάρχουν άνθρωποι που βασανίζονται με ανάλογους τρόπους….
    😦

  7. Είναι οτι χειρότερο γι αυτά τα παιδιά που βιώνουν την φρίκη του πολέμου. Το χειρότερο πράγμα στον κόσμο…
    Ανατρίχιασα…

  8. Αυτά τα ματάκια μού έχουν κάψει την καρδιά, κυριολεκτικά.

    Ακόμη ΚΑΙ στο στούντιο, όταν προσπαθώ να κάνω μοντάζ και βλέπω δίπλα μου να ετοιμάζεται τέτοιο θέμα για το δελτίο, δεν μπορώ καθόλου.

    Θεέ μου, πόσες φορές να πουμέ πως αυτό που συμβαίνει είναι άδικο;

    Κώστας
    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  9. To είδα και το δεύτερο…Έμεινα να κοιτάω…Λογική παι΄διού,λόγια παιδιού…καλύτερα να μουγγαθούμε όλοι εμείς οι «μεγάλοι»…
    Καλησπέρα ΄γλυκειά μου

  10. Καλα εκανες και τα ανεβασες.Κυκλοφορούν πολλά από αυτά σε ολο τον κόσμο. Υπάρχουν οργανώσεις που στηρίζουν με κάθε τρόπο και βοηθούν στη δημοσιοποίηση. Τα μπλογκς και το φέισμπουκ, ειδικά στην Αίγυπτο , οπου και πρωτογνωρο μεσον, βοηθησαν παρα πολύ.
    Το θεμα ειναι τί γίνεται κι αν αυτό το αισχος θα πάρει τέλος καποια στιγμή….

    ΥΓ. Μπες στης αμπθας καποια στιγμη και διαβασε τα δυο τελευταια ποστ , πλιζ,

  11. Νατασσάκι τι να πω και εγώ, αυτά τα ματακια τα παιδιά, τα χειλάκια που τρέμουν, ετσι μου ρχεται να γινουν τα χέρια μου μια τεράστια αγκαλιά να τα χωρέσω όλα και να τους πω εδω είμαι μη φοβάστε… αλλά…

    φιλάκια πολλά καλό μου!

  12. Και να φανταστείς ότι μικροί φοβόμασταν τους κρότους χωρίς να τους έχουμε βιώσει.

    Δεν ξέρω τί να πω για τα παιδάκια εκτός του ότι οι εγκληματίες ηλικία δεν κοιτούν. Τί και αν είναι 10 το παιδί τί και αν είναι 18. Μία μάζα είναι για αυτούς που πρέπει να μπει σε καλούπια.

    Σκατά στον τάφο τους Νατάσσα

  13. Αισθάνομαι τόσο μικρή μπροστά σε τόσο πόνο,
    τόσο ανήμπορη μπροστά στην ροή των γεγονότων, τόσο θλιμμένη μπροστά στα μάτια των παιδιών, τόσο προβληματισμένη μπροστά στο μέλλον, τόσο…

  14. το εντυπωσιακό με το δεύτερο κοριτσάκι είναι οτι νιώθω σα να μιλάει κάποιος ενήλικας… παρόλο που μιλάει για παιχνίδια και βραχιόλια, μιλάει τόσο ώριμα για μικρό παιδί… ο πόλεμος τα αλλαζει τα παιδιά πολύ.. και όχι προς το καλό εννοείται..

Τα σχόλια είναι κλειστά.