» Η πιο όμορφη…»

Η πιο όμορφη θάλασσα, Μαρία Δημητριάδη –Ναζίμ Χικμέτ/ Θάνος Μικρούτσικος (Πολιτικά Τραγούδια, 1975)
Θαλασσα
Την θυμάμαι, στις πρώτες συναυλίες που θυμάμαι στη ζωή μου –λίγο μετά τη μεταπολίτευση, μικρή εγώ -μα γι’ αυτό και πιο έντονες οι μνήμες… Τρανταχτή, βροντερή φωνή στα πολιτικά τραγούδια, τρυφερά δυνατή στις μπαλάντες… Από τα τραγούδια της ξεκίνησα να διαβάζω Χικμέτ, δεν θα ξεπεράσω ποτέ την ανατριχίλα όταν ακούω το «Έτσι πρέπει να γίνει«, το «Γκεβάρα«, τη «Διεθνή«  από τη φωνή της. «Η πιο όμορφη θάλασσα» είναι πάντα στα πιο αγαπημένα μου τραγούδια… Δάκρυσα, όταν άκουσα το γιο μου να τραγουδάει το «Λεβέντη» στη φετεινή γιορτή του Πολυτεχνείου, στο σχολειό του. Πάει καιρός που είχα διαβάσει ότι είναι άρρωστη, και σήμερα

Δεν ξεχνά κανείς τους ανθρώπους που τον σημάδεψαν. Δεν πεθαίνει κανείς όσο τον θυμάσαι, έλεγε ο παππούς μου. Και σίγουρα, τη Μαρία Δημητριάδη δεν θα την ξεχάσει κανείς μέχρι τη γενιά μου. Και είναι δική μας υποχρέωση να την μάθουν κι οι επόμενες. Γιατί έτσι πρέπει να γίνει.

Να γελάσεις απ’ τα βάθη των χρυσών σου ματιών
είμαστε μες στο δικό μας κόσμο
Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει
Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα
Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα
Κι αυτό που θέλω να σου πω
το πιο όμορφο απ’ όλα,
δε στο ‘χω πει ακόμα.
 

Καλό ταξίδι, όπου κι αν πας, Μαρία…

32 thoughts on “» Η πιο όμορφη…»

  1. Το 2009 άνοιξε το απουσιολόγιο του κι άρχισε να καταγράφει τους απόντες.
    Φεύγουν τέτοιες φωνές… Φεύγουν τέτοιοι άνθρωποι.
    Θα απομείνουμε στο τέλος μόνο με τα ατάλαντα τσαχλοκούδουνα που πλημμυρίζουν το τραγούδι και είναι λες και βγήκαν όλες από το ίδιο φασόν…

  2. Η Μαρία Δημητριάδη, γνωστή κυρίως στους μεγαλύτερους ηλικιακά, καθώς εδώ και αρκετά χρόνια είχε αποσυρθεί από τη δισκογραφία, υπήρξε μία από τις βασικές ερμηνεύτριες των τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη και του Θάνου Μικρούτσικού.

    Υπήρξε επίσης μια από τις σημαντικότερες εκπροσώπους του πολιτικού τραγουδιού που άνθισε κατά τη μεταπολίτευση.

    Τη δεκαετία του 1980 άλλαξε το ρεπερτόριό της ερμηνεύοντας Μάνο Χατζιδάκι («Για την Ελένη», σε στίχους Μιχάλη Μπουρμούλη) και Στέφανο Κορκολή («Το μαγικό κλειδί» το 1987), ενώ τα τελευταία χρόνια εμφανιζόταν σε κάποιες live εκδηλώσεις που οργάνωναν διάφοροι δήμοι.

    Η πρώτη της δισκογραφική δουλειά, ήταν τη δεκαετία του ’60, με τον Γιάννη Μαρκόπουλο και το album «Ήλιος ο πρώτος».

    Ωστόσο λίγοι γνωρίζουν πως η Μαρία Δημητριάδη πριν απ’ όλα αυτά, είχε ερμηνεύσει τρία τραγούδια που είχαν κάνει μεγάλη επιτυχία, αλλά στο tracklist του δίσκου αναφερόταν απλά ως «Μαρία», κι έτσι οι περισσότεροι δεν κατάλαβαν για ποιαν επρόκειτο. Ο λόγος για τα τραγούδια «χωρισμός», «Άναμπελ» και «τι να θυμηθώ» του Σταύρου Ξαρχάκου, που ακούγονταν στην ταινία «Κορίτσια στον ήλιο», με τον Γιάννη Βόγλη και την Αν Λόμπεργκ.

    Έφυγε πολύ νέα, γμτ.

    Κώστας
    vloutis.wordpress.com
    vloutis.bloogspot.com

  3. Ποιος από εμάς που μεγαλώσαμε με τα τραγούδια της, μπορεί να ξεχάσει τη Μαρία; Τη Μαρία με τα σγουρά μαλλιά. Τη Μαρία με την σπουδαία φωνή που θα μπορούσε να κάνει πολύ μεγάλη καριέρα, αλλά προτίμησε να παραμείνει μέχρι το τέλος ασυμβίβαστη, πιστή στις ιδέες της.

    Ο «Λεβέντης» με τη φωνή της είναι ένα τραγούδι που με έχει «σημαδέψει».

    Υπέροχη φωνή, υπέροχος άνθρωπος, σεμνή παρουσία.

    Καλό της ταξίδι…

    ΥΓ. Γι΄ αυτό που αναφέρει παραπάνω ο Κώστας Βλουτής, είχα διαβάσει πως στο δίσκο αναφερόταν απλά ως Μαρία γιατί τραγούδησε χωρίς την άδεια των γονιών της και δεν ήθελε να το μάθουν. Δεν ξέρω αν ισχύει, ίσως ο Κώστας μπορεί να μας διαφωτίσει…

  4. Λεβέντισσα εροβόλαγε…
    κάτω στης Μαργαρίτας ( ή μήπως στης Μαρίας;) τ’αλωνάκι…

    Σημάδεψε τα νιάτα μας…

  5. Ναζίμ Χικμετ… Ποιός άλλος θα μπορούσε καλύτερα να εμηνεύσει από τη Μαρία Δημητριάδη… Μια απροσδόκητη απώλεια μεγάλη για τον πολιτισμό μας

  6. Εγώ την λάτρεψα στ αντάρτικα…Στερεύουν οι φωνές Νατάσα,λιγοστεύουν οι Άνθρωποι….Καλό της ταξίδι…
    Καλημέρα ΄Νατασάκι .Φιλί

  7. Η Μαρία της επαναστατημένης εφηβείας μας δεν είναι πια εδώ. Η αλήθεια είναι ότι δεν την ακολουθήσαμε με το ίδιο πάθος στις απόπειρές της μέχρι τέλους. Η ίδια διάλεξε να σκορπίσει στον άνεμο μετά τη «φυγή» της. Καλό ταξίδι να έχει. Εδώ θα μείνει η μαγική φωνή να μας συντροφεύει στα δύσκολα…

  8. 1981 (νομίζω): φεστιβάλ της ΚΝΕ στο άλσος Περιστερίου, θα τραγουδούσε και η Δημητριάδη… Δε θυμάμαι ποιοι άλλοι ήταν πριν… Βγαίνει, αλαλάζουμε, και αρχίζει να λέει δε θυμάμαι πια ποιο τραγούδι…. Και τέσσερις ΚΝιτες σε κάθε ηχείο (ξέρετε αυτά τα γαϊδούρια των συναυλιών) αναγκάζονται να τα αγκαλιάσουν γιατί τρίζαν τόσο που σιγά σιγά μετακινιόνταν!!!!!!!

  9. μα είναι λογικό όλοι κάπου ναχουμε τραγουδήσει μαζί με τη Μαρία. Αξέχαστη και με τέτοιο ήθος! Μα τέτοιο ήθος νατασσάκι μου…

  10. Κοίτα να δεις που μετά από αυτήν την ανάρτηση έρχομαι να πω καλή χρονιά και από εδώ. Πού πας ρε Καραμήτρο;;;

    ΥΓ Ελπίζω να μην γ@@@α πολύ το ποστ σου!!!! Άλλωστε εχθρός είμαι ότι θέλω κάνω🙂

  11. Κάτω στης Μαργαρίτας τ’ αλωνάκι

    Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
    Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
    Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη

    Κάτω στης Μαργαρίτας
    τ’ αλωνάκι, στήσαν χορό
    τρελό τα μελισσόπουλα.

    Ιδρώνει ο ήλιος, τρέμει το
    νερό. Στάχυα ψηλά λυγίζουνε
    το μελαμψό ουρανό.

    Πέρα μέσα στα χρυσά νταριά
    κοιμούνται αγοροκόριτσα.
    Ο ύπνος τους μυρίζει πυρκαγιά.
    Στα δόντια τους
    ο ήλιος σπαρταράει.

    Κάτω στης Μαργαρίτας
    τ’ αλωνάκι.

    ~~~~~~~~~~~~~

    Το τρένο φεύγει στις οχτώ

    Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
    Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
    Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη

    Το τρένο φεύγει στις οχτώ
    ταξίδι για την Κατερίνη
    Νοέμβρης μήνας δε θα μείνει
    να μη θυμάσαι στις οχτώ
    να μη θυμάσαι στις οχτώ
    το τρένο για την Κατερίνη
    Νοέμβρης μήνας δε θα μείνει

    Σε βρήκα πάλι ξαφνικά
    να πίνεις ούζο στου Λευτέρη
    νύχτα δε θα ‘ρθει σ’ άλλα μέρη
    να ‘χεις δικά σου μυστικά
    να ‘χεις δικά σου μυστικά
    και να θυμάσαι ποιος τα ξέρει
    νύχτα δε θα ‘ρθει σ’ άλλα μέρη

    Το τρένο φεύγει στις οχτώ
    μα εσύ μονάχος σου έχεις μείνει
    σκοπιά φυλάς στην Κατερίνη
    μεσ’ στην ομίχλη πέντε οχτώ
    μεσ’ στην ομίχλη πέντε οχτώ
    μαχαίρι στη καρδιά σου εγίνει
    σκοπιά φυλάς στην Κατερίνη

  12. ακουσα… το άσμα… 30 φορές…
    να είσαι καλα…
    να είναι καλά η Μαρία Δημητριάδη… όπου και αν πάει… αν πάει….
    Στεναχωρεθηκα πολυ…..τόσο που ένιωσα αμηχανία… αλλά εσύ την έλυσες…
    :-))

  13. Σίγουρα δεν ξεχνιούνται τέτοιες παρουσίες
    ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΤΑΞΙΔΙ…

    ΚΑΙ αυτός ο Γενάρης με απώλειες ξεκινάει….

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  14. Πόσα χρόνια με γύρισες πίσω. Εγώ σαν λίγο μεγαλύτερος την πρόλαβα σε πολλά πράγματα. Και πόσα λίγα ηταν γνωστά για την ζωή της. Κάτι τέτοιες στιγμές θυμάμαι αυτό που είχε πει ο Χάρρυ Κλύν « κάνουμε ήρωα την κάθε Σούλα -Μούλα και πρέπει να πεθάνει ένας Ξυλούρης για να τον κάνουμε είδηση». Καλή εβδομάδα.
    Υ.Γ. meniek και gatti σίγουρα έχουμε συναντηθεί.
    ΥΓ2 Η ταινια κοριτσια στον Ηλιο είναι γυρισμένη στην Άνδρο.
    και ηταν η επίσημη ελληνική υποβολή για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας 1970.

  15. @ Το 2009 ξεκίνησε τόσο άσχημα, όσο τέλειωσε το 2008 AfMarx μου –και να δούμε που θα μας βγάλει… Και ναι, είναι πια τόσο όμοιες οι φωνές που ακούμε, και τα τραγούδια τόσο ίδια! Γι’ αυτό τα ξεχνάμε σε ελάχιστο χρόνο –γι’ αυτό ακούμε ακόμα Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Λοΐζο….

    @ Είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια, καλέ μου adaeusκι εσένα, υποθέτω. Είναι το πρώτο ποίημα του Χικμέτ που έμαθα.
    Η Μαρία Δημητριάδη ήταν απίστευτα καλή, σε όλα..

    @ Ευχαριστώ για το μικρό βιογραφικό, Κώστα🙂. Ναι, ήταν σπουδαία. Και βέβαια ήξερα για τα τραγούδια του Ξαρχάκου, αλλά πολλοί ίσως όχι –σ’ ευχαριστώ που το έγραψες εδώ.

    @ Δεν ξέρω αν όντως δεν ήθελε να το μάθουν οι δικοί της, ή αν ήταν άλλος λόγος, γατί μου –πάντως πολλοί και κυρίως πολλές το έκαναν τότε.. Και η αδελφή της, άλλωστε, η Αφροδίτη Μάνου, επέλεξε να τραγουδά με ψευδώνυμο (άλλη εκπληκτική φωνή και ταλέντο παντού κι αυτή!).
    Αλήθεια το λέω, κι εγώ όταν ακούω τη φωνή της ακόμα, μετά από τόσα χρόνια, συγκλονίζομαι.
    Καλό της ταξίδι.

  16. @ Από μας που τις «γνωρίσαμε» όχι, Coco μου –από τους νεότερους όμως, που δεν ξέρουν;

    @ Όλων μας, Vad –και ελπίζω και εύχομαι και των παιδιών μας.

    @ Θα τη θυμόμαστε, σίγουρα μάτα
    Φιλιά και σε σένα🙂

    @ Πολύ νέα, και έτσι κι αλλιώς μας έλειπε καιρό, μαγισσούλα μου…..

    @ Ξαφνικά, νομίζεις ότι χάνεις δικούς σου ανθρώπους, Βασίλη –κι ας μην τους ξέρεις. Είναι άνθρωποι που σημάδεψαν τη νιότη μας, δεν γίνεται αλλιώς…

    @ Σε όλα ήταν καλή, Δημητρούλα μου –γι’ αυτό και λείπει.
    Φιλιά, μικρό🙂

    @ Νομίζω ότι καλά έκανε και διάλεξε να σκορπίσει, να πάει παντού Γιώργη. Και σε μας άφησε τη φωνή της. Όσο την ακούμε, εδώ θα είναι.

  17. @ έτσι λένε όσοι την ήξεραν, σκουλικάκι –και έτσι δείχνει η πορεία της ζωής της. Γι’ αυτό λείπει τόσο.

    @ Τα καλά των γεραμάτων;; Γεράματα σαν τα δικά σου, Meniek, θέλω κι εγώ!!!!
    Κι εγώ πάντως έχω ανάλογες αναμνήσεις, λες να γέρασα;
    :p

    @ γατάκι, είναι μικρός ο κόσμος! Και απ’ ότι φαίνεται, στα ίδια μέρη κυκλοφορούσαμε, όλοι😉

    @ Λογικό δεν ξέρω αν είναι, Ριτσάκι μας –πάντως οι περισσότεροι, ευτυχώς, την είδαμε και την ακούσαμε…

    @ Και βέβαια να κάνεις ότι θες, εχθρέ! Σου είπα ποτέ τίποτα, ε;😉
    Φιλιά νησί μας (στη φυλάω, να ξέρεις – από τους διακόπτες θα τη βρεις! :pp)

    @ Έτσι είναι, αστεράκι μου –ήταν πολύ νέα. Και ήταν απίστευτα καλή….

  18. @ Και τα 2 σπουδαία τραγούδια, Καναλιώτη. Και θα μας ακολουθεί πάντα η φωνή της –μερικές φορές η πρώτη εκτέλεση είναι αξεπέραστη.

    Θα σε παραπέμψω, ωστόσο, κι εσένα και όποιον άλλο θέλει, στο ποστ του Bosko – Μιλά εκεί η μαρίζα Κωχ για τη φίλη της Μαρία. Και αναφέρει και το τραγούδι της Μαργαρίτας –είναι εξαιρετικά συγκινητικό.

    @ Χαίρομαι αν σε βοήθησε το τραγούδι, ακανόνιστη! Εγώ το αγαπώ απίστευτα πολύ. Και πάντα με ταξιδεύει ….

    @ Πολύ, καλέ μας Κάβειρε, πολύ….

    @ Και είναι πολύ δύσκολο, Γλαρένια –τέτοιες απώλειες, που δεν ξεπερνιούνται εύκολα….

  19. @ Το είδα, N.Ago –αποφάσισαν οι Τούρκοι επιτέλους να τον ξαναδεχτούν! Μα ο Χικμέτ θα είναι για πάντα «δικός μας», όπου κι αν είναι. Τον αγαπάμε, όσο κι αυτός μας αγάπησε.

    @ Να είσαι καλά, Κιτσομήτσε μας!

    @ Καλά είμαι, Κώστα μου –χρόνο στο νετ δεν έχω, αλλά καλά είμαι!🙂

    @ Theo Κηπουρέ, σ’ ευχαριστώ για το συμπλήρωμα. Είναι σίγουρο ότι κάπου, κάποτε έχουμε συναντηθεί όλοι😉.
    Νομίζω ότι ήταν καλύτερα που δεν ξέραμε πολλά για τη ζωή της –και νομίζω ότι ήταν επιλογή της. Και γι’ αυτό την εκτιμούσαμε περισσότερο.
    Καλώς ήρθες από δω🙂

Τα σχόλια είναι κλειστά.