» Η πιο όμορφη…»

Η πιο όμορφη θάλασσα, Μαρία Δημητριάδη –Ναζίμ Χικμέτ/ Θάνος Μικρούτσικος (Πολιτικά Τραγούδια, 1975)
Θαλασσα
Την θυμάμαι, στις πρώτες συναυλίες που θυμάμαι στη ζωή μου –λίγο μετά τη μεταπολίτευση, μικρή εγώ -μα γι’ αυτό και πιο έντονες οι μνήμες… Τρανταχτή, βροντερή φωνή στα πολιτικά τραγούδια, τρυφερά δυνατή στις μπαλάντες… Από τα τραγούδια της ξεκίνησα να διαβάζω Χικμέτ, δεν θα ξεπεράσω ποτέ την ανατριχίλα όταν ακούω το «Έτσι πρέπει να γίνει«, το «Γκεβάρα«, τη «Διεθνή«  από τη φωνή της. «Η πιο όμορφη θάλασσα» είναι πάντα στα πιο αγαπημένα μου τραγούδια… Δάκρυσα, όταν άκουσα το γιο μου να τραγουδάει το «Λεβέντη» στη φετεινή γιορτή του Πολυτεχνείου, στο σχολειό του. Πάει καιρός που είχα διαβάσει ότι είναι άρρωστη, και σήμερα

Δεν ξεχνά κανείς τους ανθρώπους που τον σημάδεψαν. Δεν πεθαίνει κανείς όσο τον θυμάσαι, έλεγε ο παππούς μου. Και σίγουρα, τη Μαρία Δημητριάδη δεν θα την ξεχάσει κανείς μέχρι τη γενιά μου. Και είναι δική μας υποχρέωση να την μάθουν κι οι επόμενες. Γιατί έτσι πρέπει να γίνει.

Να γελάσεις απ’ τα βάθη των χρυσών σου ματιών
είμαστε μες στο δικό μας κόσμο
Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει
Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα
Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα
Κι αυτό που θέλω να σου πω
το πιο όμορφο απ’ όλα,
δε στο ‘χω πει ακόμα.
 

Καλό ταξίδι, όπου κι αν πας, Μαρία…