Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος…

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις
ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές.
Το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες
μα
δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα΄ ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα΄ ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ΄ τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.

Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!

Τάσος Λειβαδίτης

——————

Θαρρώ πως είναι επίκαιρο, ακόμα…

Καλημέρα :))

34 thoughts on “Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος…

  1. Το ποίημα «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος» γράφτηκε το 1950 -η αρχική του μορφή είναι εδώ, και είναι στη συλλογή «Ο άνθρωπος με το ταμπούρλο». Ξαναγράφτηκε από τον ποιητή, αμέσως μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

  2. νατασάκι, αφού είναι επίκαιρο, βάλε σε παρακαλώ και το διογένη με το φαναράκι του, γιατί νομίζω ότι έτσι όπως τα λέει ο λειβαδίτης ο συχωρεμένος, …
    λίγους ανθρώπους βλέπω…
    άσε που διερωτώμαι εγώ τι είμαι!
    (μήπως είμαι ούφο, για αυτό κι όλας το όνομά μου αρχίζει από έψιλον!)

  3. Επετειακά επίκαιρο Νατασσάκι. Στην πράξη ξεπερασμένο. Οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται να λέγονται άνθρωποι. Πια……..

  4. Επικαιρο οσο ποτε Νατασα!
    Σε μια εποχη που δυσκολευομαστε να εκφραστουμε να επικοινωνησουμε εχουμε αναγκη απο ανθρωπους…
    Θα τους χρειαστουμε συντομα!

  5. Δεν είναι μόνο σκληρές οι μέρες, που ζούμε, αλλά και ύπουλες…χάνουμε δυστυχώς την ανθρωπιά μας, χωρίς να το καταλάβουμε!😦
    Καλημέρα σε όλους!

  6. «Ανθρωπος» με την μεταφορική και ιδεατή έννοια… γιατί… μόνο ανθρώπινη είναι η προδοσία και η υποκρισία….
    Στα ζώα δεν απαντάται…
    :-)))))

  7. την επανάσταση πρέπει να την ασπαστεί παραπάνω από μια γενιά για να πετύχει (είπε ο σοφός εκλιπών επίσης Ντελέζ ή ο Νέγκρι θα σας γελάσω είναι και κυριακή πρωί, δε λειτουργεί και το μυαλό μου ακόμα καλά, τέλος πάντων η αξία της φράσης παραμένει) κι η γενιά του Πολυτεχνείου (ακολουθούμενοι από εμάς τη γενιά της μεταπολίτευσης) αυτό δεν κατάφερε: τη δεύτερη γενιά
    Καλή σου μέρα
    Υ.Γ. και μπράβο σου που δεν ξεχνάς και θυμίζεις και στο παιδάκι σου να μην ξεχνάς και τσιγκλάς και τους δικτυωμένους και κλεισμένους εντός των τειχών να μην ξεχνούν
    ΧΧΧ

  8. Δεν ξέρω Νατασα…φέτος ο εορτασμός μέσα μου της εξέγερσης είναι κάπως διαφορετικός απ τα προηγο΄μενα χρόνια…Λίγο πιο βαρύς,πιο απογοητευμένος,λίγο πιο δεν ξέρω αλήθεια….
    Οπως και να χει είναι όμορφο το ποιημα
    Φιλάκι

  9. ζητω η επανασταση!! μεσα κι εγώ, οπως πάντα..
    Βρε νατασσάκι πού εισαι ; σε σκέπασαν τα μπουκαλια του κρασιού και χάθηκες ; κι εμεις πινουμε, αλλά δεν το κάνουμε θεμα…

    @Μενιεκ… μου, μην την τσιγγλάς πολύ, γιατί χαθήκαμε σου λεω…Ουτε γω δεν ξεχνώ, είναι δυνατόν να ξέχασει ο αστεράκης με τέτοια μαμα; Μπα…

  10. «Τα νεαρά ζευγάρια σαν αστέρια/ σ΄ ομορφαίνουν μαύρη πολιτεία/ Για μια στιγμή κρατιούνται από τα χέρια/ σκοτώνονται στην άλλη τη γωνία/ Παιδιά, και τον αντέξατε τον δύσκολο καιρό/ Δεν έχει ο έρωτας αρχή κι ο κόσμος τελειωμό/ Στο δρόμο περπατούνε αγκαλιασμένοι / κρυφομιλούνε σε κάποιο καφενείο/ κι όλοι οι νεκροί είναι πάλι αναστημένοι/ σαν γονατίζουν στο Πολυτεχνείο».

  11. Πολύ ωραίο το ποίημα…

    Δεν έχω να σχολιάσω κάτι άλλο, με ξέρεις τώρα εμένα, είμαι βαθιά απογοητευμένη από όλα.

  12. Συντάσσομαι με τη mamma. To ποίημα είναι πολύ ωραίο, αλλά δυστυχώς δεν λέει τίποτα πια στους περισσότερους.

    Το Πολυτεχνείο και τα νοήματά του είναι πια σαν fade out σε ταινία… Γίνεται ολοένα και πιο αχνό… Δυστυχώς…

    Τουλάχιστον όσο υπάρχουν άνθρωποι όπως εσύ που θυμάσαι και θυμίζεις υπάρχει ακόμα ελπίδα…

    Καλημέρα, Νατάσσα μου!

  13. ειναι σκληρες οι μερες που ζουμε…..
    κι ολο κατι μου λεει οτι ερχονται σκληροτερες για τα παιδια μας!!
    φιλια καρυστινα

  14. O Λειβαδίτης είναι επικίνδυνα επίκαιρος και θα είναι όσο πλέον δεν υπάρχει έντονη πολιτική ποίηση. Στους απογόνους της δημοκρατίας που μεταλλάχτηκαν ως απόγονοι της siemens, των ομολόγων, του Ζαχόπουλου, των ρασοφόρων, των ρουφιάνων, του Ρουσόπουλου, των σκυλάδικων. Γι αυτό και δεν χωράει άλλος σχολιασμός. Γιατί και εγώ (όπως και η μάμμα) είμαι βαθιά απογοητευμένος με ότι γίνεται. Αλλά κυριώς με όλα αυτά που είναι πλέον μη αναστρέψιμα.

  15. @ Να αρχίσω ανάποδα:

    @ εγώ δεν πιστεύω σε «μη αναστρέψιμα», αγαπημένο μου νησί -μόνο ο θάνατος είναι. Πες με υπερβολικά αισιόδοξη, πες με όπως θες -αλλά όσο βλέπω γύρω μου μικρά παιδιά να αλλάζουν, είμαι αισιόδοξη. Κι εσύ θα το δεις, σιγά σιγά, είμαι σίγουρη🙂

    Φιλί, μούτρο!

    @ Γιάννη μου, ξέρεις ποιο είναι το κακό; Ότι ντρεπόμαστε εμείς -όχι εκείνοι που πρέπει… Αλλά πού θα πάει! το είπαμε, δεν το είπαμε; Είτε τη δούμε είτε όχι εμείς, «έτσι κι αλλιώς, η γη θα γίνει κόκκινη!»😉
    (θα βάλω τον Άκη να στο τραγουδήσει την επόμενη φορά)

    Καλώς ήρθες εδώ🙂
    (τα φιλιά μας να δώσεις😉 )

    @ Το ξέρω πως τον αγαπάς κι εσύ, Φαίη μου
    Αλλά….
    Καλώς την την καινούρια μανούλα!!!

    Πολύ το χάρηκα, που επιτέλους «μιλάς» !

    Θα έρθω να τα φιλήσω από κοντά τα πατούσια τους, να το ξέρεις🙂 🙂
    Να προσέχεις, κι εσύ κι ο Γιάννης -θα τα πούμε!

    @ κι εγώ τις φοβάμαι τις μέρες που έρχονται για τα παιδιά μας venceremos μου -αλλά νομίζω ότι θα τα καταφέρουν καλύτερα από μας
    Την βλέπω να μεγαλώνει τούτη τη γενιά, αλλιώτικα
    και την πιστεύω.
    Καλή βδομάδα!🙂

    @ Αυτό, Κατερίνα μου!
    Πονάει, και «ξύνει» πληγές
    Καλό μας κάνει νομίζω…

    Καλημέρες!🙂

  16. @ Καλή σου μέρα, Mournblade!
    Καλώς ήρθες, χαίρομαι που σου άρεσε!
    (δεν έχεις blog?)🙂

    @ έτσι, σκουλικάκι μου! να μαθαίνουν τα μικρά σαν εσένα😉

    Ευχαριστώ πολύ, θα το φτιάξω!

    @ Εγώ δεν θα απογοητευτώ γατί μου -όχι όσο βλέπω τα μικρά! Το έγραψα και στο νησί, πριν
    (αυτή η mamma, όλο ζημιές κάνει! :p)

    Είμαστε πολλοί που θυμόμαστε, που μιλάμε -το κακό είναι που δεν είμαστε όλοι….

    Καλημέρες, φιλιά γατί μου!

    @ mamma mia, όχι.
    Δες τον Παύλο σου, και σκέψου τον αργότερα: σου φαίνεται για άνθρωπος που σε ένα «Πολυτεχνείο» θα καθόταν βουβός;
    και είναι πολύ μικρός ακόμα!
    (άσε που έχει «θείες» και «θείους» να του μιλήσουν όπως πρέπει του παιδιού😉 Και σιγά μην ξαναφήσω τον Κυριάκο να του φέρει τέτοια κόκκινα! :ppp)

    Φιλιά από κοντά

  17. @ Αλκη, σ’ ευχαριστώ για το όμορφο τραγούδι…
    ο Τάσος Λειβαδίτης έγραψε υπέροχα λόγια, κι ο Μίκης τα μελοποίησε όμορφα
    και ναι, ίσως είναι κι αυτή μια λύση 🙂

    @ Ριτσάκι μου, όπου επανάσταση και φασαρία εσύ μέσα, το ξέρω! :ppp

    α)δεν ήταν κρασί, αλλά ρακές (πολλές…)
    β)έχουμε και δουλειές εκτός νετ, ξέρεις…🙂

    @ Κάβειρε φίλε μου, και μόνο που αναρωτιέσαι
    και μόνο που έγραψες τέτοιο κείμενο,
    χωρίς αμφιβολία το αξίζεις
    το ξέρω :))
    Φιλιά από το φίλο σου έχεις

    @ Κι εγώ το προσπαθώ, Σύλβια
    σε ζηλεύω που λες: είμαι έτοιμη!🙂

    Καλώς ήρθες

    @ Δημητρούλα μου
    Θυμάμαι τα πρώτα χρόνια, που δεν ήταν επίσημος ο εορτασμός, μα και τις πρώτες πρώτες χρονιές στο σχολείο (αρχές του 80)
    Με πόσο κέφι, πόση συγκίνηση τις κάναμε, ψάχναμε για ποιήματα, πηγαιναμε να καταθέσουμε στεφάνια….

    Αλλά, εμείς αλλάξαμε
    όχι μόνο οι μέρες….

    Φιλί

    @ Πολύ μεγάλη, μικρούλι θαλασσένιο μου!
    Και σπάνια -και γι’ αυτό πολύτιμη, όπου τη συναντάς
    [να μου τη φιλήσεις, ναι;]

  18. @ Σοφός ο σοφός, όποιος κι αν ήταν, meniek μου
    και συμφωνώ
    και όχι, αρνούμαι να ξεχάσω και να ξεχαστώ
    και όσο περνάει από το χέρι μου, δεν θα ξεχάσετε κι εσείς
    (ο Γερμανός δεν είναι φίλος μου, εμένα! :P)

    Φιλιά

    @ Το κακό είναι ότι στις κοινωνίες των ανθρώπων κυκλοφορούν πολλά «ζώα», ακανόνιστη φίλη μου…
    Και καθώς δεν διαφέρουν εξωτερικά από τους ανθρώπους, δεν μπορείς πάντα από την αρχή να τα ξεχωρίσεις
    Συμφωνώ μαζί σου :))))

    @ Δεν την χάνουμε αν δεν θέλουμε, μοναχικό αστέρι μου!

    Καλή σου μέρα🙂

  19. @ ναι, ότι είναι σπάνιο, είναι και πολύτιμο, recuerdos!
    Αλλά είναι στο χέρι μας -είναι εντελώς δική μας η ευθύνη γι’ αυτό -επιμένω, με καζαντζακικό πείσμα!🙂

    @ Δεν συμφωνώ για το «ξεπερασμένο» Pandora μου -όχι, πάντα υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν!🙂

    (είμαι ξεροκέφαλη, το λέει κι ο μπαμπάς μου😉 )

    @ Εσύ είσαι Άνθρωπος, ελένη μου
    από τους λίγους, τους πολύτιμους
    και το χαίρομαι πολύ 🙂

    Φιλιά

  20. Καλησπέρα Νατασσάκι!!!
    Πολύ ομορφο το ποιημα…Το ειχα απαγγείλει σαν μαθητρια σε γιορτη Πολυτεχνείου και φετος το ειχα δωσει σε ενα μαθητη μου…

  21. Πολύ επίκαιρο κατά την γνώμη μου νατασσΆκι….
    άνθρωποι είμαστε αλλά κοιτάμε τον εαυτό μας και τίποτα άλλο….δυστυχώς 😦

  22. νατασΑκι νάσαι καλά.

    Το διάβασα, αλλά θα μείνω στην επικεφαλίδα σου.

    «Αν θέλεις να λέγεσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ».

    Τα είπες όλα.

    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  23. Αν εισαι ανθρωπος …ναι
    Αν ειναι επίκαιρο? ναι
    Υπάρχουν άνθρωποι Νατασσάκι μου
    και στις μερες μας ευτυχώς

    Πολλα κοτσυφοφιλάκια
    (και στον Αστεράκι σου)

    τσίου!!!!

Τα σχόλια είναι κλειστά.