Φθινόπωρο…

Φθινόπωρο, Χάρις Αλεξίου, σε μουσική Νίκου Αντίπα (Δι’ ευχών, 1992)


Γυρίσαμε πάλι στο φθινόπωρο, το καλοκαίρι
σαν ένα τετράδιο που μας κούρασε γράφοντας μένει
γεμάτο διαγραφές αφηρημένα σχέδια
στο περιθώριο κι ερωτηματικά, γυρίσαμε
στην εποχή των ματιών που κοιτάζουν
στον καθρέφτη μέσα στο ηλεχτρικό φως
σφιγμένα χείλια κι οι άνθρωποι ξένοι
στις κάμαρες στους δρόμους κάτω απ’ τις πιπεριές
καθώς οι φάροι των αυτοκινήτων σκοτώνουν
χιλιάδες χλωμές προσωπίδες.
Γυρίσαμε· πάντα κινάμε για να γυρίσουμε
στη μοναξιά, μια φούχτα χώμα, στις άδειες παλάμες.

Κι όμως αγάπησα κάποτε τη λεωφόρο Συγγρού
το διπλό λίκνισμα του μεγάλου δρόμου
που μας άφηνε θαματουργά στη θάλασσα
την παντοτινή για να μας πλύνει από τις αμαρτίες·
αγάπησα κάποιους ανθρώπους άγνωστους
απαντημένους ξαφνικά στο έβγα της μέρας,
μονολογώντας σαν καπετάνιοι βουλιαγμένης αρμάδας,
σημάδια πως ο κόσμος είναι μεγάλος.
Κι όμως αγάπησα τους δρόμους τους εδώ, αυτές τις κολόνες·
κι ας γεννήθηκα στην άλλη ακρογιαλιά κοντά
σε βούρλα και σε καλάμια νησιά
που είχαν νερό στην άμμο να ξεδιψάει
ο κουπολάτης, κι ας γεννήθηκα κοντά
στη θάλασσα που ξετυλίγω και τυλίγω στα δάχτυλά μου
σαν είμαι κουρασμένος—δεν ξέρω πια που γεννήθηκα.

………………………………………………………………

Μένει ακόμα η κίτρινη έρημο το καλοκαίρι
κύματα της άμμου φεύγοντας ως τον τελευταίο κύκλο
ένας ρυθμός τυμπάνου αλύπητος ατέλειωτος
μάτια φλογισμένα βουλιάζοντας μέσα στον ήλιο
χέρια με φερσίματα πουλιών χαράζοντας τον ουρανό
χαιρετώντας στίχους νεκρών σε στάση προσοχής
χαμένα σ’ ένα σημείο που δεν τ’ ορίζω και με κυβερνά·
τα χέρια σου γγίζοντας το ελεύθερο κύμα.

Φθινόπωρο, 1936

Γιώργος ΣεφέρηςΈνας λόγος για το καλοκαίρι

Λοιπόν, ναι -η μέρα χθες θύμισε αυτό που λέγαμε παλιά «φθινόπωρο»…. Κι ήταν όμορφη, τελικά!
🙂

Αν μ’ αρέσει πάντα κάτι στο φθινόπωρο, είναι τα χρώματα στα φύλλα: κεραμιδί, μπορντώ, ρουμπινί, ροδί, καφέ, καστανό, μελί, κίτρινο σε αμέτρητες αποχρώσεις, ακόμα λίγο πράσινο -βαθύ, όμως… Τα χρώματα της γης, τα αγαπημένα μου. Κι αυτή η μυρωδιά που έχει το χώμα, μετά τη βροχή. Κι αυτή η ίδια η βροχή-βροχούλα, που σε κάνει να θες να βγεις έξω να τραγουδήσεις καθώς πέφτει. Και να νιώθεις το χώμα που διψάει, να τη ζητάς όπως κι αυτό.

Κάποτε το αγαπούσα πολύ -παιδί, περίμενα πώς και πως να έρθει, άνοιγαν τα σχολεία. Μετά, μεγαλώνοντας, δεν ήταν πια το ίδιο… Μα φέτος έχω μια υποψία ότι θα είναι διαφορετικό. Κι ας είναι η Άνοιξη η αγαπημένη μου, πάντα -τούτο το φθινόπωρο, μοιάζει να κουβαλάει ομορφιές ξεχασμένες. Ή, μπορεί πάντα να τις είχε -κι εγώ να μην τις έβλεπα -και να είναι τώρα η ώρα να τις ξαναθυμηθώ. Θα δείξει.

Καλημέρα🙂

υγ. ψάχνοντας να βρω εικόνες για το φθινόπωρο, έπεσα πάνω σ’ αυτό -και κατάλαβα γιατί θα είναι για πάντα το αγαπημένο μου νησί, φιλενάδα!!!😉

52 thoughts on “Φθινόπωρο…

  1. μυρωδια ξυσμενου μολυβιου
    κι εκεινη της φρεσκαδας του καινουργιου βιβλιου
    μαζι και μια δοση απο το τριξιμο των «ακοπων» φυλλων, νεων τετραδιων

    «σα να θελει να ξεπλυνει το καλοκαιρι απο τους δρομους», τα λογια του αγαπημενου μου Οδυσσεα Ιωαννου, Παρασκευη απογευμα νωρις στο ραδιοφωνο, για την βροχη
    μου αρεσαν και τα «κρατησα»

    καλο Φθινοπωρο λοιπον..!🙂

  2. μμμ, ναι -και η μυρωδιά από τα μολύβια και τα βιβλία και τα τετράδια 🙂
    (με παρέσυρε η βροχή.. )

    Τι όμορφο αυτό!
    να «ξεπλύνει», ναι
    να περάσει
    να πάμε παρακάτω

    Είναι όμορφο το φθινόπωρο, όταν έρχεται έτσι!

    Καλή βδομάδα🙂

  3. Το φθινόπωρο πάντα με μελαγχολεί. Είναι το καλοκαίρι που πεθαίνει; Δε νομίζω γιατί ό,τι πεθαίνει δίνει τη θέση του σε κάτι ΝΕΟ. Μάλλον είναι η βροχή και η πρώτη σκοτεινιά τ’ ουρανού που ρίχνουν διάθεση μου.
    Ακόμα και με το αναπόφευκτο ψυχοπλάκωμα, εύχομαι καλό φθινόπωρο και καλό χειμώνα (αφού δε μπορούμε να τα αποφύγουμε).

  4. @ Κάβειρε, ναι -καλή ήταν!
    Χρειάζεται, ώρα της ήτανε!!!🙂

    @ Εμένα δεν με μελαγχολεί -μπα… Σπάνια μελαγχολώ έτσι κι αλλιώς, δεν είναι του χαρακτήρα μου βλέπεις!

    Σιγά να μην πέθανε το καλοκαίρι! Αλλά ναι -η σκοτεινιά μάλλον σε ρίχνει. Όμως σκέψου πόσο χρειάζεται η βροχή, για να ξανάρθει η άνοιξη; Και για να ξεπλύνει, που λέει κι η Orelia, τη σκόνη του καλοκαιριού, που κουράζει ώρες-ώρες, όσο κι αν το αγαπάμε;

    Όόόόόόόόόόόόόόχι Πρίαμε «καλό χειμώνα» από τώρα!!!!!!

    (είναι μακρυά ακόμα ο χειμώνας λέμε!!!! 😉 )

    Φιλιά σε όλους σας εκεί 🙂

  5. Ναι, Φωτεινή μου, είναι όμορφα -αλλά προτιμώ τα καλοκαιρινά ηλιοβασιλέματα…..🙂

    Εκείνο που μ’ αρέσει είναι που -αν βρέχει πιο συχνά- βλέπω και πιο συχνά το ουράνιο τόξο!

    Πάντα θα προτιμώ την Άνοιξη -εκείνη είναι πάντα η αγαπημένη μου, για 1000 λόγους… Μα και το φθινόπωρο είναι γλυκό, όταν είναι έτσι…🙂

  6. Aθεοφοβο νατασσακι μου που β ρηκες αυτα τα ομορφα φυλλα με τα υπεροχα χρωματα? Μ’αρεσει λιγο το φθινοπωρο .αλλα οχι ετσι αποτομα? τη μια βδομαδα 36 και την αλλη 16?ελεος!!!!!Κρυωνω και δεν εχω ουτε ζακετα,ξερεις πως ζεσταινομαι και κρυβω τα χειμωνιατικα.Φιλακια !!!!!!

  7. Αχ βρε φιλενάδα μου, βιάζεσαι και μου φαίνεται σου έλειψε και το νησί σου φέτος !!!!🙂 :)))))
    Σοβαρά όμως. Το ουράνιο τόξο από τα καφέ, τα κόκκινα και τα χρυσά, η λάμψη του πλυμένου και η μελαγχολία του καιρού μου αρέσει και εμένα πολύ … Εικόνες από άάάάάλλα μέρη για εμένα, στο νησί σου μου πάει το καλοκαίρι!!!!🙂 {Εκείίί, μουλάρι, ΔΕΝ χειμώνιασε!}
    Πολλά φιλιά

  8. Μα μόνο σ΄εμένα δε θύμισε φθινόπωρο η χθεσινή βροχή? Πόσο ιδιότροπη είμαι τελικά? Κι όσο ο καιρός γίνεται πιο χειμωνιάτικος τόσο θα γίνομαι (ΜΕ φαίνεται) και πιο ιδιότροπη😦

  9. Εμείς εδώ στο εξωτικό Ντεπώ, περάσαμε κατευθείαν στον Χειμώνα, 12 βαθμοί το Σάββατο, γύρω στους δεκαπέντε ψές, μουντίλα, ψιλόβροχο , αναμμένα καλοριφέρ και οι μισοί που ξέρω (μαζί με μένα) άρρωστοι!!!

  10. @ Ελευθερία μου, όχι και 16 -το βράδυ μόνο…
    Αλλά όλη μέρα καλά ήταν, το ΣΚ τουλάχιστον🙂

    Δεν ήταν κι απότομα, καιρός του ήταν -κοντεύει να τελειώσει ο Σεπτέμβρης!!! Σήμερα, άλλωστε, αρχίζει και επίσημα –το δείχνει κι ο γούγλης😉
    Καλημέρα, καλή βδομάδα🙂

  11. @ Φιλενάδα μου, είπαμε: στο νησί ΔΕΝ χειμωνιάζει!!! Εκεί κατά το Δεκέμβρη θα θυμηθεί να έρθει το φθινόπωρο (!) και το Μάρτη η Άνοιξη!!!
    (ααααχ! Με βλέπω να παίρνω το αεροπλάνο, σου λέωωωωωωω!!!! 😆 )

    Νο 3, και καλή βδομάδα🙂

    Σμαααααααααααααααααααααααααααααααακ!

  12. @ Μενιεκ μου, ότι και να γίνεις εμένα ΔΕΝ με νοιάζει 🙂

    Δεν ξέρω γιατί δεν «θυμήθηκες» φθινόπωρο… Αλλά μια γκρίνια και μια «σκοτεινιά» αυτή η εποχή την φέρνει (σε όλους, ακόμα κι εγώ το παθαίνω σου λέω!!! 😉 )

    Φιλιά πολλά -καλό κουράγιο🙂

  13. @ Εσείς εκεί στο εξωτικό Ντεπώ ΔΕΝ πάτε καλά ΣΕ λέω!!!!

    Περαστικά φίλε μου Ίνδικτε, κι αυτό με τα καλοριφέρ… ωχ, αν αρχίσατε από τώρα, ζόρικος προβλέπεται ο χειμώνας!
    (βρε λες να πέσουμε όλοι μαζί σε χειμερία νάρκη, με τη Φρίντα παρέα; )😆

    Φιλιά στις όμορφες του σπιτιού σου🙂

  14. Πες της τα, για, βρε εξωτικέ Ντεπίτη!
    Που τα δε τα χρώματα και ταρώματα…όφου μαυτή την αισιοδοξία, πια…μουντίλα και ψωφόκρυο σε λέω!😀

  15. @ Εδώ δεν έχουμε ψωφόκρυο ΣΕ λέω, Ρουλιώ μου!!!

    (και να ‘χουμε δλδ, εγώ έτσι που είμαι τώρα χαμπάρι δεν θα ‘παιρνα, αλλά ΔΕΝ έχουμε εδώ!!! 😆 )

    Έλα κατά δω να σε κολλήσω «αισιοδοξία» ΣΕ λέω, δεν ακούς! :pp

    Φιλιά Ρουλιώ μου😀

  16. «Πρώτο φθινόπωρο»

    Ένα παράπονο και ένα δάκρυ
    πρώτο φθινόπωρο, πρώτη βροχή
    Απόψε η σκέψη μου δε βρίσκει άκρη,
    απόψε λύγισε η αντοχή. (Βαγγέλης Κορακάκης )
    Αυτό το τραγούδι μου ήρθε «αυτόματα» στο νου και στα χείλη, βλέποντας τον τίτλο της ανάρτησης σου .
    Καλημέρα & Καλό φθινόπωρο νατασσάκι!

  17. κεραμιδί, μπορντώ, ρουμπινί, ροδί, καφέ, καστανό, μελί, κίτρινο σε αμέτρητες αποχρώσεις, ακόμα λίγο πράσινο -βαθύ

    Σχολή… Σχολή η Δέσποινα Μοιραράκη.
    Μόνο που αυτή θα το έλεγε με μια ανάσα:
    κεραμιδομπορντωρουμπινοροδί και καστανοκαφεκιτρινομελί…🙂

  18. και τη μυρωδια του πατημενου σταφυλλιου
    κι αυτο το ξεχασαμε, μικρη🙂
    ή στο θυμησαν ηδη;
    τη μουσκεμενη δρυ απο τα βαρελια που ετοιμαζονται να δεχτουν τον μουστο;
    τη μουσταλευρια που ετοιμαζουν οι φουρνοι και τα ζαχαροπλαστεια στις πολεις;
    και στα χωρια οι γιαγιαδες;
    τα ‘παμε;
    τη μυρωδια απο το σουσαμι και τη κανελλα;

    να συνεχισω; 🙂 🙂

  19. α! να βρε!
    αυτην εννοουσα, δε θυμαμαι που;
    τοτε που ελεγα πως το ειπε αυτο ο Darthiir
    εκεινο με την κοκινοσουτιενοφορουσα γυναικα
    την Δεσποινα Μοιραρακη!…
    σα να της μοιαζει λιγο ο Darthiir
    δε βρισκεις;😛

    ας ειναι καλα ο φιλος σου ο a.f.m. που μου εδειξε το δρομο..!🙂

  20. @ Ναι Γιώργο, είναι πολύ καλό το τραγούδι🙂

    [δες τώρα συμπτώσεις: Εγώ τον τελευταίο καιρό ακούω πολύ ελληνική μουσική, παλιά και καινούρια τραγούδια -με κάποια αφορμή, δεν έχει σημασία.. Αφού πέρασα τις περιόδους «Αλεξίου-Στόκα» και «Μάλαμα» (πριν από τις αντίστοιχες συναυλίες) ακούω ξανά τα «άπαντα» του Πασχαλίδη. Στο CD «Του Έρωτα και της Φωτιάς» που έχει το Πρώτο Φθινόπωρο, έχει κι ένα τραγούδι ο Πασχαλίδης -και ήταν όλο τo δισκάκι, μαζί με τα άλλα στο Mp3 μου από προχθές🙂
    Άσε που έχει κι ένα επίσης πολύ αγαπημένο μου τραγούδι, το «Περίεργο Παιχνίδι» 🙂 ]

    Καλό Φθινόπωρο και σε σένα 🙂

  21. @ Αγαπημένο μου πειραχτήρι🙂

    Θα ομολογήσω, λοιπόν: Την χρωματική εικόνα την «δανείστηκα» από την «Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα» της -και δικής σου αγαπημένης- Άλκης Ζέη.Λέει κάπου, (δεν έχω το βιβλίο μπροστά μου, αλλά θα το βρω και θα το σιγουρέψω) ότι πήγαινε με την κόρη της σε δάσος (στο Παρίσι ή στη Ρωσία, δεν ειμαι σίγουρη) και της μαθαινε τα χρώματα από τα φύλλα του φθινοπώρου, και αράδιαζε έτσι τις λέξεις… Μου είχε φτιάξει τόσο έντονη την εικόνα, που χωρίς να το καταλάβω όταν άρχισα να ψάχνω εικόνες από φύλλα μου ήρθε στο μυαλό 🙂

    Με την κυρία Μπορδοροδοκόκκινο δεν έχω καμιά σχέση -κι αν δεν ήταν ο Θέμος, δεν θα την ήξερα καν😛

    Καλό Φθινόπωρο και σε σας 🙂

  22. @ Βασιλική, σ’ ευχαριστώ για το ενδιαφέρον λινκ -όσοι αγαπάνε το ποδόσφαιρο, θα το εκτιμήσουν φαντάζομαι..
    Εμείς πάντως αγαπάμε το καλοκαίρι -άκου «φριχτό»!

    Να είσαι καλά

  23. @ Orelia μου, σταμάτα!!!
    (μου τρέχουν ήδη τα σάλια, τη λατρεύω τη μουσταλευριά, τα μουστοκούλουρα, τα πατημένα σταφύλια -και μετά, με ότι περισσεύει από το πάτημα, εμείς κάνουμε ρακί😉 )

    Όσο για τη Μοιραράκη, ναι – ο AfMarx μου είναι γνωστός για τις γνώσεις του -σε όλους τους τομείς :ppp

    (αν δεν ήταν γάβρος, θα ήταν τέλειος σου λέω!😉 )
    (αλλά όλοι έχουν ελαττώματα, τελικά, το πήρα απόφαση :p)

    Φιλιά 🙂

    υγ. Το ξερω πως αυτήν εννοούσες, εδώ -του μοιάζει όντως!!!😆 😆 😆

  24. Και το ποίημα μου άρεσε (πως αλλιώς;) αλλά και το δικό σου κείμενο, για τη γλυκιά νοσταλγία που βγάζει. ΄Ισως να ‘ναι, επειδή τα χρώματα στα φύλλα των δέντρων τέτοια εποχή, προσφέρουν μια παράξενη ομορφιά στα μάτια μας. Μια αφορμή θαρρείς είναι για να σκεφτούμε, ακόμα κι αν κάποιες στιγμές τύχει να μελαγχολήσουμε… Καλησπέρα. Τα φιλιά μου έχεις!

  25. Υπέροχο ποστ, υπέροχα χρώματα, αρώματα και τραγούδια. Εμένα, το ξέρεις πια, μου αρέσει το φθινόπωρο, είναι αυτό που ανοίγει το δρόμο για τον αγαπημένο μου χειμώνα. Αλλά εκτός από αυτό λατρεύω τα νέα ξεκινήματα, την νέα πνοή, την ελπίδα για το καινούργιο, όλα αυτά που προσφέρει, ή που έχεις την ψευδαίσθηση που προσφέρει.

    Να είσαι καλά Νατάσσα μου, να μας ταξιδεύεις στις εποχές, στους μήνες, στα αρώματα της νοτισμένης γης και στα χρώματα των φύλλων.

    Φιλιά! :)))

  26. «υγ. ψάχνοντας να βρω εικόνες για το φθινόπωρο, έπεσα πάνω σ’ αυτό -και κατάλαβα γιατί θα είναι για πάντα το αγαπημένο μου νησί»
    Γιατί έχουμε το καλύτερο νησί και βγάζει και τα καλύτερα παιδιά…
    Μπουχαχαχαχα…

    Καλό φθινόπωρο…

    Lykos

  27. @ mammma, θα έχουμε ελπίζω αρκετές ακομα -το καταδιασκέδασες με τις αστραπές ε;
    Κι εμείς!!! 😉
    :***

    @ Καμηλιέρη μου, της φέρνεις λίίίίγο…. άσε που κινείστε στα ίδια «μέρη» !!! 😛

    @ Ναι, το φθινόπωρο την επιτρέπει τη μελαγχολία, Κατερίνα μου -όχι εγώ, σπάνια το παθαίνω, αλλά το ξέρω🙂

    Τα χρώματα των φύλλων όμως είναι απίστευτα όμορφα!!!

    Και τα δικά μου φιλιά, ευχαριστώ!

  28. @ Έτσι θα πάνε όλες οι μέρες μάλλον, Κίτσε και Μήτσε μας 🙂

    Καλό φθινόπωρο λοιπόν!

    @ Σκουλικάκι, είσαι τόσο βρε;
    Δεν σου φαίνεται!!!!🙂 🙂 🙂
    (κρίμα που δεν «σβουρίζεις» κι εδώ!)

    Φιλιά

  29. @ το ξέρω, εσένα σ’ αρέσει ο χειμώνας -εμένα πάλι…
    (αλλά φέτος τον περιμένω κι εγώ ακόμα!)

    Χμμ.. το φθινόπωρο έχει κι αυτό μια καινούρια αρχή, έχεις δίκιο -σαν την Άνοιξη, αλλά όχι εντελώς….😀

    Ευχαριστώ πολύ γατί μου !
    Πολλά πολλά φιλιά, καλό φθινόπωρο ! 🙂 🙂

  30. @ Α, όχι καλό χειμώνα από τώρα φίλε μου καραφλοκότσιφα!!!
    Τρεις ολόκληρους μήνες έχει το Φθινόπωρο, πώς τους περνάς έτσι;;;

    Καλό φθινόπωρο, για το χειμώνα έχουμε πολύύύύύύύ καιρό ακόμα 🙂

Τα σχόλια είναι κλειστά.