Πέρασε χρόνος…

Γι’ αυτούς που λησμονήθηκαν, Ηλίας Κατσούλης-Παντελής Θαλασσινός, Στης καρδιάς μου τ’ ανοιχτά – 2003

———–

Πέρασε ένας χρόνος, από τότε που έμεινες «εκεί»… που δεν πρόλαβες να γυρίσεις. Πέρασε χρόνος! Μερικές φορές μου φαίνεται σαν χθες, μερικές μου φαίνεται αιώνας. Ξέρεις ότι δεν σε ξεχάσαμε, έτσι δεν είναι; Άλλωστε, και μαζί το λέγαμε, «όσο υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται, κανείς δεν ξεχνιέται». Ο Άκης ακόμα τραγουδάει το «ένα, δύο, τρία, πήγα στην κυρία…» -το μάθαινε στην ξαδέρφη του τις προάλλες.Και πάντα σε μελετάμε -με πολλές αφορμές.

Σίγουρα μας λείπεις -κι εμένα, και σε όλους όσους σε αγαπούσαν. Και σίγουρα η ζωή μας θα είναι διαφορετική. Οι άνθρωποι που αγαπάμε αφήνουν πάντα κενό…

Θα ξανάρθω, εκεί. Και τώρα ξέρω τι θα δω. Ένα χρόνο μετά, δεν έχουν αλλάξει πολλά, ξέρεις… Στο χωριό σου, και στα γύρω χωριά, τις πρώτες μέρες πήγε πολύς κόσμος. Οι απλοί άνθρωποι βοήθησαν, όσο μπορούσαν. Μα, αυτοί που θα έπρεπε…

Σταματάω. Τα ξέρεις. Ίσως να στα πω κι από κοντά. Πάντα άκουγες, έτσι κι αλλιώς. Και πάντα ήσουν δίπλα μας, όταν χρειάστηκε. Και τώρα σε νιώθουμε εδώ, το ξέρεις;

Θα τα πούμε ξανά,εκεί..

———–

υγ1. Τον Ηλία Κατσούλη δεν τον ήξερα -ήξερα όμως τα τραγούδια του. Το «Καράβια Χιώτικα» το τραγουδούσαμε όταν πήγε ο Μάνος φαντάρος στη Χίο. Με το «Εισιτήριο στην τσέπη σου» τραγούδησα έναν έρωτα, τότε… Με το «Σμυρνέικα Τραγούδια» θυμάμαι πάντα τους παππούδες μου..Και με το «Καλαντάρι» του, καλωσορίζω κάθε μήνα εδώ, ένα χρόνο σχεδόν τώρα -τα τραγούδια των μηνών της Άνοιξης, ένιωθα να ‘ναι γραμμένα για μένα. Του χρωστώ το «αντίο», λοιπόν -και το χρωστώ στον εαυτό μου. Μα, τέτοιοι άνθρωποι δεν φεύγουν, έτσι κι αλλιώς.

υγ2.Πέρσι είχαμε πάρτι -φέτος… Μα, χαρές και λύπες πάνε μαζί – Χρόνια Καλά Μπαμπά!🙂

Καλημέρες,

Καλό Σαββατοκύριακο.

17 thoughts on “Πέρασε χρόνος…

  1. πηγα μια βολτα σημερα
    τη βολτα μου
    μονο που τη συνηθιζα αλλη ωρα
    σχεδον ξημερωματα
    ενα γυρο τα δικα μου βουνα
    και τα Μεσογεια
    Μαραθωνος, Λουτσα, Ραφηνα, Νεα Μακρη, Διονυσος, Πεντελη και πισω

    τις Ανοιξες και τα καλοκαιρια, σταματαγαμε, ολα τα αυτοκινητα, να βγαλουμε στην ακρη τις χελωνες, μεγαλες και μικρες, απο το δρομο
    και γελαγαμε!
    που και που ξετρυπωνε καμια αλεπουδιτσα για τα κατω σπιτια να …απαλλοτριωσει τα κοτετσια
    ναι! υπαρχουν ακομα!

    κι ολες τις εποχες μα κυριως τα ζεστα καλοκαιρια, ανασαιναμε πευκο, πευκο, πευκο..
    κι αγριολουλουδα
    ξεδιψαγαμε στις πηγες και τα παιδια ανεβαιναν στα παρατηρητηρια απο κορμους δεντρων

    δεν εμεινε τιποτε!!!
    κι ο Διονυσος παει…
    κατι ξυλα οπου εγινε η δεντροφυτευση σημαδια να ξερουμε που θα περιμενουμε…

    ευτυχως, εμεις δεν ειχαμε θυματα ανθρωπους σκεφτηκα
    (μακροπροθεσμα ομως;;;; )

    να ζησετε να τον ή τους, θυμοσαστε με αγαπη κι εργο…

  2. Δυστυχώς το ισοζύγιο ανάμεσα σε χαρά και λύπη ποτέ δεν είναι οριζόντιο…
    τί να πω..
    Καλημέρα και μια όμορφη Κυριακή

  3. Καλησπέρα
    πρώτη φορά στο όμορφο μπλογκ σου.
    Κοιτώ τις εγγραφές σου και εντυπωσιάζομαι. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που λένε κάτι, μόνο όταν έχουν να πουν.
    Φιλιά!

  4. Πού είσαι παιδί μου σκονισμένο από τις σκέψεις τις πολλές ; Ειδες που πολλοί εντυπωσιάζονται ; Κοιτα τωρα μην καβαλλικεύσεις τίποτα, γιατί χαθήκαμε… Εχει η Πενελοπε κατι για σενα σε μένα

  5. Ετσι ειναι η ζωη ψυχη μου! Μια χαρμολυπη!
    Χρονια πολλα για τον μπαμπα σας και παντα καλες αναμνησεις απο τον θειο-«πατερα» σου! Εξαλλου παντα πιστευα οτι οι αγαπημενοι μας ανθρωποι σαν φυγουν σωματικα απο τουτον τον κοσμο ειναι με καθε τροπο διπλα μας πνευματικα… Σας τους καλους φυλακες αγγελους μας! και τους νιωθουμε παντα στο πλευρο μας…
    Σε φιλω!

  6. Νατάσσα μου,
    είδα από το ιστολόγιο της Ρίτσας ότι έχεις τις μαύρες σου, λόγω κάποιας θλιβερής επετείου και πέρασα να πω ένα γεια. Έτσι για μια μικρή παρηγοριά….

  7. Ανθρωποι έρχονται μέσα στις ζωές μας, τις γεμίζουν γλυκές-τρυφερές-χαρούμενες στιγμές και μετά εκεί που νομίζουμε ότι είναι αθάνατοι, μας εγκαταλείπουν. Αυτοί όμως οι συγκεκριμμένοι άνθρωποι-φάροι της ύπαρξής μας, ποτέ δεν πεθαίνουν πραγματικά, ζούν μέσα μας, στις αναμνήσεις και στις όμορφες στιγμές που μοιραστηκαν σε μάς. Απλά είναι σε άλλη διάσταση.

Τα σχόλια είναι κλειστά.