Ένας κούκ(κ)ος μοναχά, την άνοιξη δεν φέρνει…

Όσοι περνάτε συχνά από δω, θα έχετε καταλάβει ότι αυτό που μου αρέσει περισσότερο στην «υπόθεση» blog είναι το «ψάξιμο» -γι’ αυτό, και τα πρώτα και πιο αγαπημένα μου blog ήταν από την αρχή αυτά που έχουν ποστ-πληροφορίες (σαν αυτό κι αυτό, μα κι άλλα). Αυτά με τράβηξαν από την αρχή -άλλο αν, μετά… παραστράτησα, κι άρχισα να διαβάζω και να (τολμώ να) γράφω κατεβατά –η Ρίτσα φταίει γι’ αυτό!

Θα ξέρετε, επίσης, ότι μ’ αρέσει να βοηθάω, ακόμα κι αν δεν μου το ζητήσουν (κι αυτό στα «κουσούρια» μου είναι, αλλά δεν το κάνω θέμα…). Κι επίσης, ότι κάνω και περίεργους «συνειρμούς», κι έχω και κάτι κολλήματα ώρες-ώρες…

Τέλος οι εισαγωγές, θα εξηγήσω (όσο μπορώ, δηλαδή)

Διάβασα, πριν λίγες μέρες, το φίλο μου τον Σωτήρη, που καλωσόρισε τα χελιδόνια -κι έγραφε ότι δεν έχει ακούσει ή δει ποτέ του κούκο. Ξύπνησε ο «ερευνητής» μέσα μου, (ακούς εσύ, που βαριέσαι;) και άρχισα να ψάχνω -δεν μπορεί, σκέφτηκα, κάπου θα υπάρχει στο παγκόσμιο δίκτυο ο ήχος… Ο αγαπημένος μου γούγλης δεν με έχει απογοητεύσει σχεδόν ποτέ (από τότε που μ’ έμαθες να τον χρησιμοποιώ σωστά, και άρχισα να θυμώνω που εσύ έβρισκες πράγματα πριν από μένα -έχω κι αυτό το «κουσούρι» του beep-beep…). Ούτε και τώρα, λοιπόν με απογοήτευσε -ψάξε, ψάξε, τον βρήκα! Αλλά στο ψάξιμο, είχα βρει κι ένα σωρό άλλα για το ανοιξιάτικο αυτό πουλί -να μην τα μοιραστώ, ε; Πείτε μου! Άσε που, με την «ουζοποσία» του Σαββάτου, ήρθε στο μυαλό μου -και στην κουβέντα μας- πολλές φορές -όχι το πτηνό, ο φίλος μου ο κούκος, που είναι ένας και φέρνει την άνοιξη (μην ρωτήσετε τι σχέση έχει το ούζο με τον κούκο, άβυσσος..!)

Άρα: Δείτε τι βρήκα για τον κούκο -τέλος η πολυλογία- κι ακούστε λίγο από το τραγούδι του, για να μπορείτε να τον αναγνωρίσετε αν τον συναντήσετε στο δάσος. 🙂

Πρώτα-πρώτα, η γραφή της λέξης: με ένα, ή με 2 κ; Το λεξικό του Μπαμπινιώτη το έχει με 2, και λέει ότι προέρχεται από το κόκκυξ -το θυμάμαι, από τις Όρνιθες του Αριστοφάνη, τον Κόκκυγα. Ωστόσο, πιο συχνά τον συνάντησα με ένα κ -κι εδώ, μα και σε βιβλία που κοίταξα… Εγώ πάντως υιοθετώ την «απλοποιημένη» του γραφή -με ένα κ μ’ αρέσει περισσότερο!

Πληροφορίες -από την αγγλική Wiki εδώ κι εδώ (η ελληνική δεν έχει, μπήκα στον πειρασμό να το φτιάξω, πάντως..). Κι εδώ, κι από ένα site για τα πουλιά και τις οικογένειες τους, έχει ενδιαφέρον.

Τις διασταύρωσα κι από την Britannika -περίπου τα ίδια λέει.

Ο κούκος, λοιπόν, θυμάμαι , μου είχε κάνει εντύπωση από μικρή -η ιστορία αυτή, που αφήνει τα αβγά του σε ξένες φωλιές, με είχε αφήσει άφωνη! Τι μάνα είναι αυτή, που δίνει τα παιδιά της να τα «κλωσήσουν» άλλες; Μεγαλώνοντας, βέβαια, κατάλαβα ότι η μητρότητα δεν έχει να κάνει με τα ένστικτα, σε κανένα πλάσμα -ούτε στους ανθρώπους. Αλλά αυτό, είναι πάλι μια άλλη ιστορία.. Την «συγχώρεσα» λοιπόν, τη μαμά-κούκο, που τα αφήνει, αφού έτσι της λέει η φύση να κάνει -κάτι θα ξέρει αυτή, καλύτερα από μας. Και «ταίριαξα» τη Φωλιά του Κούκου με την ταινία με τον αγαπημένο Jack, αργότερα με το βιβλίο και πιο μετά με το θεατρικό και τον Νίκο Κούρκουλο.

Σκαλίζοντας τη μνήμη μου, πριν μέρες, βρήκα ένα ποίημα του Τέλλου Άγρα:

«Κούκου! Κούκου!» Κούκος και λαλεί.
Τι χαρά! Τ’ ακούσατε, παιδιά;
Άνοιξη φωνάζει το πουλί!

«Κούκου! Κούκου!» δεύτερη φωνή.
«Δέντρα, ανθίστε, βγάλετε κλαδιά!
Χαίρεστε και λάμπετε, ουρανοί!»

«Κούκου! Κούκου!» τρίτωσες, πουλί.
– Αγαθή, χαρούμενη καρδιά,
Σ’ αγαπώ (να το ’ξερες!) πολύ.

Είναι από το ανθολόγιο που είχαμε στην πρώτη και τη δευτέρα δημοτικού, αλλά είχε πρωτοδημοσιευτεί στη Διάπλαση των παίδων του 1936. (σας ασπάζομαι, Φαίδων ;))

Αλλά ψάχνοντας βρήκα κι αυτό το κειμενάκι, του αγαπημένου μου συγγραφέα και ζωγράφου Φώτη Κόντογλου:

Ο ΚΟΥΚΟΣ

Ο κούκος είναι ένα ερημικό πουλί. Τρουπώνει βαθιά μέσα στο δάσος, και λέει το απλό του τραγούδι: Κούκου, κούκου, κούκου!
Δεν τραγουδά για να τον ακούσει κανένας, γιατί για τον κούκο δεν υπάρχει κανένας. Κι έπειτα το τραγούδι του είναι τιποτένιο, ένα τίποτα: Κούκου!

Μα άραγες δεν έχει καρδιά ο κούκος; Κλαίγει ή τραγουδά ή λέει το Φως ιλαρόν, τώρα το βράδυ;

Εκατομμύρια κλαριά τον ζώνουν. Ο ήλιος κρύφτηκε πίσω από το σκοτεινό βουνό, αυτός όλο – όλο που ξέρει, είναι τούτο το τίποτα: Κούκου!
Αυτός δεν είναι μήτε ψάλτης, μήτε βιολιτζής, μήτε στρατηγός, μήτε καραβοκύρης, όλ΄ αυτά τα
ζούζουλα δεν ξέρει κιόλας πως υπάρχουν στον κόσμο.Το φτεράκι του ανατριχιάζει, τα πόδια του σφίγγουν το κλαρί και φωνάζει: Κούκου, κούκου!
Το δάσος είναι έρημο, μα ο Θεός χαϊδεύει το σκούρο του το φτερό, ακούει το παράπονο του.

Και βρήκα κι ένα λίμερικ, που ξέρω ότι αρέσουν στη φίλη μου τη marillia :

Το τραγούδι του κούκου

Ο κούκος εβαρέθηκε
εδώ και κει να ζει
το ρολογά εσκέφτηκε
μια λύση να του βρει.

-Έλα καλέ μου ρολογά
φτιάξε μου μια φωλιά
και γω την ώρα θα μετρώ
σιγά και δυνατά.

Του άρεσε του ρολογά
καλή η προσφορά
και μ’ όλα του τα σύνεργα
του φτιάχνει μια φωλιά

-Τι ομορφιά τι όνειρο
το νέο μου σπιτάκι.
Εδώ θα βγαίνω να λαλώ
απ’ το μικρό πορτάκι.

-Κούκο κούκου κο
είναι πέντε είναι οχτώ
την ώρα εγώ θα τραγουδώ
μ’ ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Κούκο κούκου κο
Κούκο κούκου κο.

Και, για να τελειώσω (και να δεις mamma mia ότι σ’ αυτή τη ζωή τίποτα δεν είναι τυχαίο), ανακάλυψα ότι ο κούκος ανήκει στην ίδια οικογένεια πουλιών με το αγαπημένο μου roadrunner!!!

Καλημέρα🙂

50 thoughts on “Ένας κούκ(κ)ος μοναχά, την άνοιξη δεν φέρνει…

  1. Συμπλήρωμα στη natasa-pedia
    1. «Koύκος» ονομάζονται και κάποια ποκοειδή παιχνίδια (κούκος μονός, κούκος διπλός, κούκος με καπέλο…)
    2.Ο «κούκος» στο ρολόι τοίχου στo γραφείο της Αλέκας στο κόμμα φωνάζει:
    Κου Κου Έ!
    Κου Κου Έ!
    Καλημέρα…

  2. Καλέ πόσες ώρες έψαχνες;
    Δεν ήξερα ότι είναι τόσο μόνος!

    Καλημέρα νατασσάκι🙂

    Το ρολόι της Αλέκας όλα τα λεφτά😆

  3. @ μαγισσούλα μου, ναι, κι εγώ τον αγαπησα τελικά!!!
    Καλημέρα🙂

    @ μικρή μου νεραϊδόσκονη, δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο το ψάξιμο -κι αν σου μάθουν το σωστό, δεν θες ώρες!!!
    (κι εγώ είχα καλό δάσκαλο 😉 )

    Το ρολόι της Αλέκας -μην μας διαβάσει μόνο!!! 😆 😆

  4. «Θα ξέρετε, επίσης, ότι μ’ αρέσει να βοηθάω, …» Aυτό μπορώ να το βεβαιώσω κι εγώ!

    Με δεδομένο λοιπόν ότι τη διαδικασία να εμπλουτίζω τα σχόλια μου με link (μ’ έχει βαρεθεί ο κόσμος πια…!) εσύ μου την έμαθες😉 και προκειμένου να συμβάλλω (το κατά δύναμιν) στον, όσο πιο γρήγορα γίνεται, ερχομό της Άνοιξης, σκέφτηκα να φέρω ένα ακόμα κούκο !

    Καλή σου ημέρα Νατασσάκι μου🙂

  5. Πραγματική Natassa-pedia. Δίκιο έχει ο Αλουφάνης. Κάθε σου ποστ είναι και μια πηγή πληροφοριών και γνώσεων.

    Βρε και να ήξερε ο κούκος τι κόπο έκανες για χάρη του. Θα ερχόταν στο παραθύρι σου κάθε μέρα να κελαηδάει!

    Kαλημέρα και πολλά φιλιά!🙂

  6. @ αγαπημένο μου «τέρας»
    πολύ καλό το βιντεάκι, κι έχει κι άλλα στην ίδια σειρά με ήχους από τη φύση και τα ζώα!!!
    Εχεις μάθει το YouTube απ’ έξω, μου φαίνεται!!!🙂 🙂 🙂
    Ευχαριστώ πολύ, καλημέρες και φιλιά !

    @ γατί μου, πολύ θα τον ήθελα ένα κούκο στο μπαλκόνι μου, να τραγουδάει! 🙂

    Ο AfMarx είναι ο πρώτος διδάξας πάντως (για μένα, τουλάχιστον) και δεν τον φτάνω -ακόμα. Αλλά που θα μου πάει!
    Beep-beep! 😉

    Φιλιά, Καλημέρες!!! 🙂

  7. Εγώ πάντως είμαι με τον κουκο. Κάτι αηδόνια, κάτι καναρίνες με εκνευρίζουν. Μέσα στο τρελό κελάιδισμα. Έχει ο κούκος τον τρόπο του και το μυστήριό του

  8. αυτός δεν είναι που γεννά τα αυγά του σε ξένες φωλιές κυρία Νατασα-πέδιά μας??? Διότι εγώ, ως (ταλαίπωρη, εξαρτημένη και αυτοσαρκαζόμενη) μάνα, αυτή του την ιδιότητα είναι που εκτιμώ περισσότερο
    Υ.Γ. αυτό με τη βοήθεια μπορώ να το πιστοποιήσω κι εγώ, καλέ! Να ‘σαι καλά βρε Νατασσάκι…

  9. Εντυπωσιακό!!!
    Λοιπόν, θα αρχίσω να διατυπώνω συχνά απορίες!!

    υγ..
    Σοβαρά τώρα, γιατί δεν πας στην ελληνική wikipedia να ενημερώσεις το σχετικό λήμμα;
    (και τα άλλα δηλαδή που κατά καιρούς γράφεις..)

    Καλησπέρα.
    Και ευχαριστώ πολύ!

  10. εγω πειράζει τωρα να το βουλώσω γιατί ειμαι και κουρασμένη και να πω για τη βικιπέδια της Νατασσας; αφου έτσι ειναι..αυτο το παιδί, να σας πω την αληθεια, έτρωγε πολυ ξυλ ο απο τη μαμά του, να τοσο δα ηταν, δεν εφτανε τη βιβλιοθήκη,κι εκεινη η μαμα δηλαδή την ταραζε…Μαθε κι αυτό, να μαθεις κι εκεινο, το υποκειμενο του υποκειμένου εχει ριζα δεν ξέρω ποιά…κι ετσι το ναττασσσακι λιγο λιγο συνήθισε, το εζεψαν το γαιδαρακι και τωρα ποιος το πιάνει…βικιπιντια, βικιπιντια παιντιά μου
    πτωμα, παω για υπνο, λεω

  11. @ Γλυκο – Κερασο – Ζουζούνα μου, ωραίο !!! Τραγουδάκι είναι; Δεν το ήξερα!!🙂

    Φιλιά

    @ Χαίρομαι που σού άρεσε, σταγόνα μου! 🙂

    @ μα, δεν είναι πιο όμορφο με ένα κ , An-Lu μου;🙂

    @ Κι εγώ με τον κούκο είμαι, άλλε φίλε μου -δεν φάνηκε; Λες να του έκανα τέτοιο…αφιέρωμα, χωρίς να τον συμπαθώ; 🙂
    Καλό σου βράδυ!!!

  12. @ meniek μου, αυτός είναι!!!
    (αλλά σιγά μην είσαι εσύ τέτοια μάνα!!!)
    😳 καλά, μην αρχίσετε τώρα όλοι, βοηθάω γιατί μ’ αρέσει, είπαμε…

    Φιλάκια, θα τα πούμε εμείς -δεν ξεχνάω τον καφέ! 😉

    @ Να λες απορίες,γλυκέ μου Σωτήρη -εγώ σ’ ευχαριστώ πολύ, το καταχάρηκα το ψάξιμο! 🙂

    **έχω ήδη αρχίσει να μεταφράζω το άρθρο από τις ξενόγλωσσες -μόλις το ολοκληρώσω, θα το κάνω -κι έχω προσθέσει αρκετές φορές πληροφορίες αφού τις έχω διασταυρώσει -μ’ αρέσει αυτό, και το θεωρώ σημαντικό σαν προσπάθεια.
    Καλό βράδυ -φιλί! 🙂

    @ Ριτσάκι μου! 😆 😆

    Καλή ξεκούραση, τα λέμε το πρωί
    Φιλάκια 🙂

  13. Σε μετονομάζω από νατασσά-κι σε:
    Νατασσα-wiki :))))))))))
    Eίσαι καταπληκτική, το διάβασα με μιας γιατί λατρεύω τα πουλιά (τα πτηνά για να ξηγιόμαστε)… Κούκου Κούκου🙂

  14. Νατασσάκι κάθε φορά που σε διαβάζω ανοίγει ο νους και η ψυχή!!
    Natass pedia που λέει και ο Αλλου!!

    φιλάκια πολλά γκούφικα βοτσαλάκι μου!🙂

  15. Nα είσαι καλά νατασσάκι!
    Έτσι τώρα όλοι έμαθαν ότι ο κουκ(κ)ος είναι κούκ(λ)ος!

    ΥΓ. Το τραγούδι που έχεις είναι πριν το ούζο. Το μετά να δεις…

  16. Μ’ ‘αρεσε πολύ το τραγουδιστό κελάηδισμα που έβαλες. Απίθανο ποστ και ληρέστατο και πάλι. Φιλιά καλημέρα

  17. Κου – Κου!

    Ξέρεις που έπαθα πλάκα; Που υπάρχει συγγένεια του κούκου με το beep beep!!! Γέλασα πάρα πολύ😀

    ΥΓ.
    «Νατασσάκι μην ξεχνάς
    το Σαββάτο που θα πας!!!»

  18. @ μικρή μου garbofanoula, καλά είμαστε! Και ο αστερΆκης, μια χαρά -διαβάζει για το σχολείο του και κάνει προπονήσεις, την Κυριακή έχει αγώνες στο καράτε 🙂

    Εσύ;

    –Δεν ξέρω τι σημαίνει είσαι κούκος -είσαι μόνος, ίσως…
    (θα το ψάξω όμως!😉 )

    Φιλάκια

    @ sasantsos, 🙂
    (χαίρομαι που σ’ άρεσαν)

    Καλή σου μέρα 🙂

    @ Καλημέρα μικρούλι Θαλασσινό μου!!!🙂🙂🙂
    Καλό κουράγιο -αυριο Παρασκευή!!! 😉

    @ Δεν είχα καμιά αμφιβολία, ξ-άδερφε!!!😉

    **Το θέμα δεν είναι να το ΔΩ το τραγούδι, αλλά να τ’ ακούσω!!!

    Φιλιά, Καλημέρες!!!

    @ Χαίρομαι που σ’ άρεσε Βασίλη μου !
    Καλημέρες, φιλάκια 🙂

  19. @ Καλημέρα Jo μου – όλα καλά; 🙂

    @ mamma mia, στο είπα : σ’ αυτή τη ζωή (για την άλλη δεν ξέρω) Τίποτα δεν είναι τυχαίο, λέμε! 😉
    (το ήξερα, κι εγώ γέλασα πολύ, και γι’ αυτό το έγραψα)

    ***Ξεχνιούνται τέτοια πράγματα, καλέ;;
    (να μην σου πω από αύριο θα έρθω να κατασκηνώσω 😉 )

    Φίλησέ τον μου, μέχρι το Σάββατο (που θα τον περιλάβω μόνη μου!!!)🙂 🙂 🙂

    @ Ξ-άδερφε!!!😀

    Φιλιά -ξανά.

  20. Καλημέρα, πολύ ωραία το έχεις φτάξει. Αυτή η φραση, θα μείνεις μόνος σαν τον κούκο….
    δεν έχει θέση σε μια χαρούμενη παρέα σαν την δική σου….

  21. Αυτός όλο- όλο που ξέρει είναι τούτο το τίποτα: Κούκου
    Νατασσάκι θα με κάνεις να τη συνηθίσω την άνοιξη ίσως και νάρχίσει να μ’αρέσει, όχι μόνο με τις πασχαλιές και τον κούκκο (παραδοσιακή γαρ, θα προτιμήσω τα δυο κ) αλλά και μ’όλη τη ζωντάνια και το στυλ σου. Μυρίζεις άνοιξη, μικιό κοπέλι…πώς να το πω;)

  22. @ το είδα, αρτίστα του δρόμου! Κι όχι μόνο -και την Ασκητική του Καζαντζάκη, κι άλλα !
    (είναι ωραίο να βρίσκεις κοινά με ανθρώπους που συμπαθείς καιρό, και τα υποψιάζεσαι, δεν είναι; )
    Φιλάκια, μικρή μου!🙂

    @ Σε καμιά παρέα δεν έχει θέση, Σοφία μου!
    Η μοναξιά, όταν την επιλέγεις και την έχεις ανάγκη, είναι ευπρόσδεκτη -μα, οι άνθρωποι γενικά είμαστε «κοινωνικά» όντα.. Είναι μεγάλη κουβέντα, πάντως.
    *Εμένα, γενικά, δεν μ’ αρέσει η μοναξιά.🙂

    Καλησπέρα🙂

    @ μικρή μου νεραϊδόσκονη, αν θες έτσι -ούτως ή άλλως, βγήκαμε συγγενείς με τον κούκο!😉
    Καλό βράδυ, φιλάκια

    @ Ρούλα μου
    αυτό το «μυρίζεις άνοιξη» είναι από τις πιο όμορφες κουβέντες που έχω ακούσει στη ζωή μου!
    (το «μικιό κοπέλι» είδες, δεν το σχολιάζω!!!😉 )

    Ευχαριστώ!!! 🙂
    Να την συνηθίσεις την άνοιξη και να σ’ αρέσει -είναι η πιο υπέροχη εποχή του χρόνου… Θα μπορούσα να γράφω ώρες για την άνοιξη, εγκώμια -το λέει μόνη της: «ανοίγει» -ο καιρός, τα λουλούδια, τα σπίτια, οι καρδιές…!

    Φιλιά! 🙂

    @ Κι εμένα, φίλε μου Κάβειρε -και τώρα πιο πολύ ακόμα!🙂
    Καλό σου βράδυ

  23. Καλά ε??? Μ’αρέσει που από χθες «έχω φτιάξει» νέο χιαρετισμό!!! 😆 😆 😆

    Κου – Κου!!!! Καλημέρα!!!! 😀

  24. Νατασσάκι μου καλά κι εγώ…
    προσπαθώ να τελειώσω τη ρημαδοσχολή μου!!!
    Το είσαι κούκος εμείς στην Τρίπολη το είχαμε σαν: «Είσαι… ζώον!!!» απλά διευκρινίζαμε τι ζωον είσαι
    χααχααχχαχαχα
    Μάκια πολλά

  25. @ Καθυστερημένη καλημέρα, Jo μου -μα πάντα ζεστή 🙂

    Φιλιά, καλό Σαββατοκύριακο!!!

    @ Σαν παιδιά που είμαστε -και παραμένουμε, και θα παραμείνουμε όσο μπορούμε, despinak μου !!!
    Να μην παίξουμε και το κρυφτό μας;😉

    Φιλιά, καλό Σαββατοκύριακο

    @ garbofanoula μου, ώστε έτσι λέτε εσείς για το φίλο μου τον κούκο; 😆

    Καλό κουράγιο με τη σχολή, μικρή μου
    Φιλιά -καλά να περάσεις το ΣΚ! 🙂

    @ Ευχαριστώ, αλέξανδρε!
    Να είσαι καλά -αγαπημένη πολύ η Λιλιπούπολη!!!
    Καλό ΣΚ και σε σένα 🙂

Τα σχόλια είναι κλειστά.