τόσες μέρες…


….δεν είναι ότι δεν έχω τι να πω -είναι που δεν ξέρω τι να πρωτοπώ!!!

Είναι φορές που νιώθεις τόσο πολλά, ταυτόχρονα -και συχνά αντιφατικά μεταξύ τους συναισθήματα, που είναι αδύνατο να τα περιγράψεις.. Να φταίει η άνοιξη; Να φταίνε τα φεγγάρια; Να φταίει ο ανάδρομος; Να φταίω εγώ, που δεν μεγαλώνω (όσο θα ‘πρεπε);

Ξεκίνησα το «ξεκαθάρισμα» -για πρώτη φορά, ένιωσα να το χρειάζομαι. Σα να είχα φτάσει τα όριά μου, σα να γέμισα, «μπούκωσα» ξαφνικά, κι έπρεπε να ξεφορτώσω. Μα είναι δύσκολο, και πονάει πολύ. Γιατί, καθώς περνά ο καιρός, ό,τι σε πόνεσε «στρογγυλεύει» -κι αν έχεις τη δική μου ανεπτυγμένη ικανότητα μέσα στο μαύρο να «βλέπεις χρώμα», γίνεται ξαφνικά λευκό, φωτεινό…και λες: γιατί να το πετάξω; Όμορφο είναι !

Μα… ξεκίνησα να σκαλίζω μνήμες, από τις πιο κοντινές αρχίζοντας. Και η βροχή βοήθησε, δικαιολογούσε τη μελαγχολία και τα υγρά μάτια. Αποφάσισα να κάνω ό,τι έκανα μικρή: Δεν πετάω, απλά «κλειδώνω» -φτιάχνω «κουτάκια», «συρταράκια», τα γεμίζω και πετάω μακρυά το κλειδί τους, ελπίζοντας να μην το βρει ποτέ κανείς. Κι επειδή πια μαζεύτικαν πολλά, τα κουτάκια του μυαλού δεν φτάνουν -άσε που ποτέ δεν κλειδώνουν καλά, πάντα κάποιος βρίσκεται να τα ανοίξει… Τα κουτάκια της καρδιάς πάλι… αυτά ανοίγουν ακόμα πιο εύκολα, δεν θα είσαι ποτέ ασφαλής. Βρήκα λοιπόν κουτάκια εδώ μέσα -κλειστά, εντελώς –να ξεφορτώνω. Και τελικά, πιάνει. Το να γράφεις είναι λυτρωτικό -αν το ήξερα τόσα χρόνια, θα είχα γλυτώσει κόπο και πόνο, σίγουρα. Και το να μιλάς είναι, επίσης -όταν ξέρεις ότι αυτός που σε ακούει, αντέχει…Μα δεν είναι εύκολο να βρεις «ανθεκτικούς» ακροατές… άσε που, όσο και να αντέχουν, κάποια στιγμή γεμίζουν κι αυτοί, και τότε;

Καλύτερα εδώ, λοιπόν -κλειδωμένα. Για όσο αυτό σε καλύπτει, για όσο σου κάνει καλό. Και βοηθάνε και τα χιλιόμετρα -και στο πάρκο, και στα «κουτιά» 😉

Έπειτα, η ζωή τρέχει, και σε γεμίζει καινούριες εικόνες συνέχεια. Να, την Τρίτη το πρωί ήθελα να είμαι μέσα στη φουρτουνιασμένη θάλασσα που έβλεπα από το παράθυρο, καθώς προχωρούσαμε στην παραλιακή, και τα κύματα έφταναν μέχρι το δρόμο… και μετά, που πέρασα τέλεια (ήμασταν στο Γκούφυ, αφού!) το ξανασκέφτηκα… Μα η θάλασσα πάντα λέει αυτά που νιώθω, δεν ξέρω πως γίνεται (γι’ αυτό το όνειρό μου είναι ένα σπίτι κοντά της, όσο πιο κοντά μπορώ… γι’ αυτό και όλες οι βόλτες, -συνήθως τρέχοντας με το αυτοκίνητο- είναι, χρόνια τώρα, στην παραλιακή…) Και στο γυρισμό, κι αυτή είχε ηρεμήσει…

Κι είναι κι άλλα, πολλά -που ίσως δεν είναι εύκολο να γίνουν λόγια, που απλά τα νιώθεις. Άλλωστε, ποτέ δεν είπα ότι έχω τρομερές ικανότητες στο γράψιμο -πόσω μάλλον όταν πρέπει να εξηγήσω συναισθήματα που ούτε η ίδια δεν μπορώ καλά καλά να καταλάβω.

Και η άνοιξη προχωράει -άλλο πρόβλημα κι αυτό! Δεν μας έφταναν τα υπόλοιπα, να έχουμε και τούτο -να σε ξεσηκώνει με τις μυρωδιές, τις εικόνες, τις ζέστες -ακόμα και όταν βρέχει… Δύσκολο, πολύ δύσκολο. Να ψάχνεις τα «μέσα σου» -και να τα καθαρίζεις… Δεν ξέρω πόσο πίσω θα καταφέρω να φτάσω, πόσα χρόνια να ξεκαθαρίσω -μα καλό μου έκανε όλη η ιστορία, πήρα ανάσες πολλές. Και τώρα, που έχω και «αποκατάσταση» της επικοινωνίας, επιτέλους –ναι, έναν εντελώς καινούριο φορητό υπολογιστή, που θα με ακολουθεί παντού, χεχεχε!– θα είμαι σίγουρα καλύτερα. Και θα τα λέμε πιο συχνά, και θα νώθω κι εγώ πιο καλά.

Καλησπέρα 🙂

(κι άλλες αλλαγές, απαπα!!!)

(θυμηθήκατε να αλλάξετε τα ρολόγια στα blog της WP? -Πότε θα το κάνουν να αλλάζει αυτόματα; )

***Οι πίνακες είναι όλοι του αγαπημένου μου Vincent van Gogh, που (θα) είχε γενέθλια σαν σήμερα.. κι απλά, βρήκα τις εικόνες και τα χρώματα που ήθελα να ταιριάξω -και όλοι τους σημαίνουν κάτι για μένα, κι ήθελα να τους έχω εδώ.

***το τραγούδι είναι το Μια θάλασσα μικρή, του Διονύση Σαββόπουλου -άσχετο (?) με το θέμα, αλλά το άκουσα στο «μαγικό» μου ραδιόφωνο, την ώρα που έγραφα, κι αφού τ’ αγαπώ πολύ, σας το χαρίζω. 😉

Advertisements

63 thoughts on “τόσες μέρες…

  1. Δεν ξέρω τι καιρό είχατε εκεί αλλά εδώ πολύ βροχή (και πολύ νερό και πολλά γκολ, κλαψ).
    Ούτε το «είναι σα να μπάινει η άνοιξη» δε μου κολλάει για άσμα. Γι’ αυτό «ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό».
    Άντε να φύγει ο Μάρτης να ησυχάσουμε.
    Χαιρετώ σας

  2. 1. φιλί
    2. τα ξεκαθαρίσματα απαραίτητα ακόμα και για εμάς με τα κλειδάκια
    3. Φοβερή και δυναμική η θάλασσα αλλά έχεις και φιλενάδες με απεριόριστα όρια!!!! Αρκεί να μην αρχίσουν να λένε
    4. Ξανά φιλί!
    Νο 5 !!!! Ναι, δεν πρόλαβα! Σμακ

  3. Αργήσαμε και… μεγαλουργήσαμε;

    (και μετά λες εμένα ότι γράφω πολλά ε; )

    Κουτάκια;;; Δεν ξέρω…Προτιμώ την ολική διγραφή, αλλά και πάλι.. είναι ποτέ εφικτή; Ίσως όχι, γιατί σε τελευταία ανάλυση… μας αρέσει δεν μας αρέσει είμαστε σήμερα το αποτέλεσμα όσων ζήσαμε στο παρελθόν. Όλα είναι ραμένα επάνω μας. Το θέμα είναι μάλλον να μην μας βασανίζουν…

  4. @ αμετανόητε, θα είμαι πολύύύύύύύ καλή σήμερα μαζί σας -έχω και τον δικό μου κόκκινο εδώ, μέσα στα νεύρα, και το χειρότερο : τον πειράζει ο «κίτρινος» κανακάρης του, κι έχει σκάσει….
    🙂
    ευχαριστώ για το άσμα -αν και κλισέ, αντέχει ακόμα…
    Καλό κουράγιο 😉

    @ AfMarx μου,
    ………..
    (δεν λέω τπτ σήμερα, είμαι πολύ καλή, είπαμε!!!!)
    🙂

    @ φιλενάδα μου,
    φιλί -και έχει να γράψει χιλιόμετρα το κοντέρ -μόλις τελειώσεις με τις διορθώσεις σου, θα τα πούμε ! 🙂

    (νο διψήφιο πάλι, και δεν έχω τελειώσει ακόμα…)

    @ Καμηλιέρη μου
    αυτό με τα «κουτάκια» είναι κόλπο: τα βάζεις εκεί, να μην σε βασανίζουν, και τα ξεχνάς… ολική διαγραφή, δεν υπάρχει, το υποσνήδητο κρατάει back-up, το έχω τσεκάρει….
    😉

    ναι, είμαστε το αποτέλεσμα όσων ζήσαμε, μα είναι ανάγκη να τα θυμόμαστε κιόλας;
    (χιλιόμετρα, πάλι… χμμ)

  5. καλησπερα.κι εγω υπερ της ολικης διαγραφης, αν και δυσκολα, συμφωνω. Αλλα μερικα κουτακια που πονανε, φροντισα να διωξω και το μπακ απ τους απο το «history» του μυαλου..
    Ηρθες πισω και τα ειπες ολα!!!
    καλο βραδυ!

  6. Νομίζω πως πονάει σαν τη γέννα… μέχρι να ανοίξουν τα κουτάκια είναι το δύσκολο, μετά το απολαμβάνεις (και το γράψιμο βοηθάει πολύ). Άνοιγε κουτάκια και μετά πέτα τα μακρυά σου νατασσάκι.
    Καλό βράδυ από το Γκούφυ και τη μάνα του, αφού!
    Και πολλά φιλιά βεβαίως βεβαίως :-*

    ΥΓ. ήταν υπέροχο το σημερινό κείμενο…

  7. @ φιλενάδα I am looking forward to this

    @ AFM πες που θα το πετάξεις να στείλω και εγώ το δικό μου :((((((((((((((((((((((((((((((( γρουμφ

  8. @ lifewhispers μου, πες μου πως τα διαγράφεις και από το history?? Εγώ, δεν τα έχω καταφέρει!!!

    Φιλιά, καλό βράδυ 🙂

    @ απαπα!!! Εχω τόσους κόκκινους εδώ, και δεν το ήξερα;
    Καλό σου βράδυ Βάσκες μου, και καλό κουράγιο και σε σένα!!!
    🙂

    @ mamma mia, εγώ στη γέννα δεν πόνεσα, έκανα καισαρική, αφού… μα τελικά βοηθάει!!
    καλό βράδυ και από τα γκουφακάκια σας και πολλά φιλάκια και στους δυο σας
    **ευχαριστώ!!! 😳
    ***οι γάβροι παιδί μου έφαγαν 4 από την ΑΕΚ!!!
    (μπορείς να φανταστεις την καζούρα που έφαγε ο Κυριάκος, έχοντας δει τον αστερΆκη, ε; 😉 )

    @ φιλενάδα μου,
    :)))))))
    (σιγά να μην σου πει ο AfMarx -δεν θα μιλάει όλη την εβδομάδα…. 😉

  9. Νατασσάκι μου αν μάθεις την ολική διαγραφή να μου την πεις κι εμένα ε?
    Περαστικά στον Αστεράκη, είδα αλλού ότι έχει πυρετό. Πολλά φιλιά.

  10. Παράθεμα: Βίνσεντ
  11. Ξεδίπλωσες ωραίες εικόνες, πίνακες αντάξιους του Βαν Γκογκ, με τα μάτια της ψυχής, ξεδίπλωσες σκέψεις και αξίες… και άνοιξη και θάλασσα και είμαι και γω φίλος της… και λατρεύω το τραγούδι του Σαββόπουλου, μ’αυτό και με το Λαύριο νανούριζα τα παιδιά μου… και Καληνύχτες 🙂

  12. Καλημέρα σας!!! 🙂

    Τι κάνουν οι….Γαύροι οι Τηγανισμένοι???? χεχεχεχεχεχεχε 😆 😆

    Εγώ Νατασσάκι μου…..Είμαι ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ από χθες βράδυ!!! Δεν μπορείς να φανταστείς (μπορείς μάλλον, μπορείς!!!!) τι ωραία που είναι, «να δουλεύεις» έναν πατέρα που «παραστράτησε» και σου βγήκε….Γαύρος!!!….. :mrgreen:

    ΑστερΆκι….Έμπαινε αγόρι μου!!! 😆 😆 ΑΕΚαρα!!!

  13. Καλημέρα, Νατασσάκι μας. Καλή εβδομάδα να έχουμε και φιλιά! 🙂
    Υ.Γ. «Εμπρόοοοοος της Άααααεκ παλικάαααριααααα» 😀 😀 ¨Δ

  14. Μπράβο νατασσάκι!
    Εγώ δεν καταφέρνω ούτε να τα κλειδώσω!
    Όμως το γράψιμο βοηθάει έχεις δίκιο,
    και το να τα λες βοηθάει επίσης!
    Είναι ωραίο που στο μαύρο καταφέρνεις πάντα να δεις χρώμα!!
    Φιλάκια πολλά και καλημέρα 🙂

  15. «Κι είναι κι άλλα, πολλά -που ίσως δεν είναι εύκολο να γίνουν λόγια, που απλά τα νιώθεις.»

    «Και η άνοιξη προχωράει…»

    «Και θα τα λέμε πιο συχνά, και θα νώθω κι εγώ πιο καλά.»

    Κι εμείς καλύτερα! Καλημέρα νατασσάκι, καλή εβδομάδα 🙂

  16. Καλημέρα φοβερό Νατασσάκι. Κάποτε έλεγα ότι ο εγκέφαλος ειναι γεμάτος κουτάκια, κι εκεί μέσα τοποθετείς τις διάφορες σκέψεις – καταστάσεις σου. Αλλο το ένα , άλλο το άλλο. Είχα δυσκολευτεί να φτάσω σ αυτό το σημείο, γιατί μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν ολα χύμα στο μυαλό μου. Σήμερα, πολλά χρόνια μετά, δεν ξέρω αν τα κουτάκια βοηθούν στο να ξεκαθαρίζεις το τοπίο γύρω σου. Πάντα υπάρχει ένα παράπονο, ένας λυγμός …γιατί αυτό να μην ειναι με το άλλο στο ίδιο κουτάκι ;
    Και στην υπόθεση της μπλογκόσφαιρας υπάρχει ένα θέμα που δεν ξέρω αν γίνεται πιο ανάλαφρο μέσα από τα κουτάκια. Λέω εγώ, τωρα. Εσύ, κράτα τη δική σου ευθεία, αν αυτό βοηθάει
    φιλια
    ριτς

  17. Dear Natassaki
    After a big thought and contemplation I decide to write to you despite my big embarrassment. I have to confess that I am very glad to meet at last a woman to share the same passion as me for our little, furry nut-collecting friends. Also I am glad with Freddy sex transformation to Frieda because mine is a boy with a name Max. On this account we can think about mating them! Of course I will respect your decision and wish whatever is this. I would like also to add the Greek language is not so foreigner to me despite my bloody profession as an actor I am Oxford graduate in Classics! Whatever this means to you of course…
    I am looking forward to hear from you as soon as possible
    Yours
    Hughxx

  18. Νατασσακι δεν μπορώ να σου μιλήσω τώρα γιατί εχω negotiation με τους δικηγόρους του Hugh… μάλλον θα χρειαστώ την Μερόπη … Σε φιλώ πολύ….

  19. πανέμορφος ο βαν γκογκ…
    και από τους δικούς μου αγαπημένους

    καμιά φορά όσο πιο πολύ σκαλίζεις, τόσο χειρότερα είναι… είναι αυτό που λέει ο λαός μας «μην ξύνεις πληγές»

    άστες να υπάρχουν εκεί που πραγματικά είναι…
    ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ!!!!!!!

    φιλιά πολλά

  20. «Μα η θάλασσα πάντα λέει αυτά που νιώθω, δεν ξέρω πως γίνεται»

    Μα είναι γυναίκα σαν κι εσένα 😉
    μουτς 🙂

  21. Οι πινακες που ανερτησες του και δικου μου πολυ αγαπημένου van Gogh ξεκουρασαν τα ματια μου..
    Ευχομαι να επιστρεψεις αμεσα κανονικα. Καλο βραδακι, τελειο τραγουδακι 🙂

  22. Είδες που ανησυχούσες άδικα ότι θα σου μείνει στο ράφι;
    Βρέθηκε γαμπρός για την Φρίντα και μάλιστα ευρωπαίος…
    Ποιος στη χάρη σας.
    🙂

  23. @ Στράτο μου, σε σένα δεν θα πω; Μα, τι φίλοι είμαστε!
    (αν μάθω λέμε!!)
    😉
    Φιλάκια πολλά -καλά είναι τώρα ο αστεράκης.

    @ Ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια, καλέ μου adaeus!!!
    Φιλιά κι εγώ, γιατί έτσι 😉
    Καληνύχτα

    @ Αχ jo μου!!!
    Οσους γνωστούς γαύρους έχουμε, τους τηγανίσαμε για τα καλά – ο αστερΆκης, ευτυχισμένος!!!! 🙂

    Καλό βράδυ 🙂

    @ Μαράκι μου, βδομάδα που αρχίζει έτσι, μπορεί να μην είναι καλή;
    😀 😀 😀

    @ γλυκιά μου νεραϊδόσκονη, το πάλεψα πολύ για να καταφέρω να βλέπω χρώμα παντού -δεν είχα άλλο τρόπο να αντέξω…
    🙂

    Μα, πάντα υπάρχει κάποιος να σ’ ακούσει τελικά !
    Φιλάκια πολλά

    @ ο ΤεσσερΆκης (του το είπα και γελούσε ώρες..!) είναι πολύ χαρούμενος -πέρασε κι ο πύρετός, και όλα!!!!

    Φιλιά και στις δικές σου, Ίνδικτέ μου!! 🙂

    @ Καλημέρα καλό μου «τέρας» -σιγά που δεν θα καταλάβαινες!!!

    Καλή βδομάδα -πολλά φιλιά στην πατρίδα 🙂

    @ Ριτσάκι μου γλυκό, στο δικό σου φορτωμένο μυαλό τι να πρωτοχωρίσεις;
    🙂

    Καλό βράδυ -τα είπαμε εμείς, ε;
    Φιλάκια

    @ Σε περιμένω αυριο, Θαλασσινό μικρούλι μου!!!!!
    (θα τα πούμε από κοντά -κι άσε το στριμένο να λέει 😉

  24. @ Αγαπημένε μου Hugh…!
    (σου γράφω ελληνικά, αφου τα καταλαβαίνεις, και για να κάνεις εξάσκηση)

    Χαίρομαι πάρα πολύ που μου γράφεις, και πιο πολύ που μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για τα σκιουράκια -κι αν η Φρύντα μας δεν ήταν κορίτσι, θα έβρισκα ένα -προκειμένου να συναντήσω εσένα και το Μαξ σου. Θα ξέρεις φυσικά ότι είμαι φανατική σου θαυμάστρια -και λατρεύω τον τρόπο που μιλάς Αγγλικά (αν και σαν σύνολο προτιμώ τον (αχ!) Σον Κόννερυ, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα..)
    Το θέμα μας τώρα είναι πώς θα συναντηθούμε -θα γνωρίζεις, ασφαλώς, την διάσημη ελληνίδα blogger που ζει στη γειτονιά σου,ε; Ναι, φυσικά την Penelope εννοώ -να τη βρεις, για να κανονίσουμε συνάντηση, μια και έχει υποσχεθεί να με φιλοξενήσει στο αρχοντικό της!!!

    Περιμένω ανυπόμονα τη στιγμή…

    Με πολλά πολλά φιλιά 🙂
    Νατάσσα
    α, και καλό μήνα!!!!!!!!!!!!
    🙂 🙂 🙂

  25. Λοιπόν Νατασσάκι επέστρεψα και σε βρίσκω να παλεύεις να συγυρίσεις τα κουτάκια σου. Λάθος. Η γοητεία όλη, είναι που είναι πεταμένα και τα κλειδιά χαμένα. Και παρ όλα αυτά μπορούν να ανοίγουν και να σε κάνουν να αισθάνεσαι όμορφα, χάλια, νοσταλγικά, ερωτικά. «Ίσως φταίνε τα φεγγάρια, ίσως πάλι φταις εσύ». Το σίγουρο είναι πως φταις και εσύ. Και θα φταις. Και μετά θα αναλογίζεσαι πως φταις. Και θα ζεις. Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο

  26. Όσες ημέρες έλειψες,
    τόσες ευχές σου στέλνω…
    να έχεις νατασσάκι μου,
    μήνα ευτυχισμένο! 🙂

  27. Καλό μήνα Νατασσάκι. Η Άνοιξη χτυπάει τη πόρτα και πλησιάζει το καλοκαίρι δριμύτερο!! Oh, yeah! Να σου πω και κάτι ακόμα σχετικά με τους αρχικούς προβληματισμούς του ποστ σου;;
    «Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος
    Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, φταίει η ζωή, που είναι μικρή»
    Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, Θαλασσινός Παντελής

  28. Nατασσάκι ήρθε και με βρήκε το πρόσωπο το πλάνο ναυάγησε για την γνωριμία των φίλων σας γιατί τον έθειξε το ‘αχ’ σου για τον όπως τον είπε ‘vulgar Scottsman’ ! Θα τον κρατήσω για μένα! πήγε να τα βρείς με τη Ριτς γιατί εκεί η σχέση προχωράει ….
    Καλό μήνα φιλενάδα !!! και νασαι παντα καλά..

  29. τι σχιζοφρενής μήνας θα είναι αυτός? από τη μια ποστ (υπέροχα κι) εξομολογητικά κι απ’ την άλλη πρωταπριλιάτικες προτάσεις γάμων….
    καλό σου μήνα μικρό νατασσάκι με τον αστεράκη και το φριντάκι σου….

  30. Πρωτομηνιάτικα ΔΕΝ θα γκρινιάξω για τη σύνδεση, αλλά (γκρρρ!!) από χθες μου έχει αλλάξει τα πετρέλαια!!!
    😦

    @ Πηνελόπη μου, να πάρεις καλό δικηγόρο, ο Χιού θα έχει σίγουρα ολόκληρη εταιρία!!!

    Ευχαριστώ πολύ -και του χρόνου!!!
    🙂 🙂 🙂

    @ Έλα που είμαι «των λύσεων», καλή μου διαβάτιδα! Ναι, ότι ανήκει στο παρελθόν, να μένει εκεί -αλλά το παρόν που ζητάει λύσεις; Και άσε που και το παρελθόν, πολλές φορές, σε κυνηγάει….
    Τα κουτάκια λειτουργούν, από πολύ μικρή τα εφαρμόζω -μα τώρα παραγέμισαν, κι είχα πολύ καιρό να τα ξεκαθαρίσω…και δεν είχα τόσα χρόνια και καλούς ακροατές -τον καλύτερο τον «έχασα», και μου κόστισε απίστευτα πολύ…

    Αλλά είναι άνοιξη, κι όλα είναι πιο φωτεινά -κι ο Απρίλης είναι έτσι κι αλλιώς ο αγαπημένος μου μήνας, για χίλιους λόγους -θα δεις!!!
    😉

    Όλα θα είναι καλά
    Καλό κουράγιο σε σένα και πολλά φιλιά
    🙂

    @ Ριτσάκι μου, τι να ζηλέψεις βρε; Εσύ έχεις τον (αχ!) S!!! 😉

    Φιλιά

    @ για να το λες εσύ, Θαλασσομπερδεμένη μου, κάτι θα ξέρεις! 😉

    Φιλάκια, καλό μήνα να ‘χουμε!
    🙂

    @ κι εγώ το εύχομαι, roadartist μου -μου λείπετε!
    🙂

    Φιλιά, καλό βράδυ

    @ Μα, για τη Φρύντα μας, τον καλύτερο!!!
    😉
    Είδες, γλυκέ μου φίλε, και Αγγλος μάλιστα -gentleman!!!! 🙂

  31. Καλό μήνα Νατασσάκι!
    Καλώς επέστρεψες από τα ξεκαθαρίσματά σου!

    Γίνε και λίγο …κακιά, μέρες που είναι επιβάλλεται αφού…

    ΥΓ. Σου εύχομαι να το πραγματοποιήσεις το όνειρο με το σπίτι στη θάλασσα όσο πιο γρήγορα γίνεται!
    Πολλά φιλιά!

  32. @ Καλό μήνα στη Σβουροοικογένειά σας, tassoula μου!!!

    Φιλιά πολλά, και στο Σβούρα παραπάνω 🙂

    @ Χμ, πάντα χρήσιμο, δεν νομίζω -εγώ δεν το κάνω συχνά, δεν πετάω τίποτα…. μα «τακτοποιώ» -μόνο. Και «κλειδώνω». Απαιτητικό, σίγουρα !!!

    Καλό σου βράδυ, kitsomitso! 🙂

  33. Βρε Νατασσάκι γελάκι πάλι «βοτσάλεψες»?? Ερχομαι τώρα εγώ και θα της δείξω της παλιοσύνδεσης σου φέρνω και καλούδια!

    Μακια στα μαγουλακια!

  34. Νατασσακι, επειδή βλέπω ότι το συνοικέσιο προχωράει καλά, ή περίπου καλά, γιατί αντιλαμβάνομαι το πρόβλημα που δημιουργησε στον φιλέλληνα Χιού εκεινο το Αχ για τον Σον ( τον δικό μου, δηλαδή), θα ήθελα να σου προτείνω μερικά πρώτης τάξεως εσώρουχα, κατάλληλα για τη Φριντα και τον Μαξ. Ποτέ δεν ξέρεις γλυκειά μου τί μπορεί να προκύψει από τη μια στιγμή στην άλλη…Α, όσο για μένα, δεν ξέρω πώς, μαλλον από προαίσθημα, τα προμηθευτηκα εγκαίρως. Οπότε ειμαι στη πρίζα , που λένε…
    φιλια…
    Πέρνα από μενα γρήγορα για λίγη κουλτούρα. Τα καλαμπουρια τελειωσαν και τα κεφάλια μέσα, παρακαλώ..

  35. @ Varvara, ναι, είναι δύσκολο να βρεις ανθεκτικούς ακροατές.. το κατάλαβα όταν χρειάστηκε να γίνω εγώ, για τους φίλους μου. Μα υπάρχουν -και τους κρατώ σαν πολύτιμο θησαυρό, τελικά. Και μερικούς τους συνάντησα εδώ μέσα, και -σχεδόν ένα χρόνο πια- είναι σαν να τους ξέρω όλη μου τη ζωή.

    Το μαγικό μου ραδιόφωνο, ε; Χαχαχα, είναι η μεγάλη μου αγάπη το ραδιόφωνο -αντίθετα από την τηλεόραση! Στο ραδιόφωνο, λοιπόν του αυτοκινήτου, αλλά και στο κινητό μου και σε ότι άλλο χρησιμοποιώ, έχω σταθερά 6 σταθμούς: 2 με ελληνική κυρίως μουσική, το δευτερο με κλασσική, έναν με μουσική «έθνικ», ένα με κρητική μουσική, κι ένα σταθμό με ειδήσεις και «πολιτικό» χρώμα… Ε, ανοίγω συνήθως το ράδιο τυχαια, και τα τραγούδια που ακούω, μαγικά, ταιριάζουν με τις σκέψεις μου και τη διάθεσή μου -αυτό είναι όλο!

    Ευχαριστώ για το σχόλιο, καλώς ήρθες εδώ

    🙂

    @ Μα, δεν έχω καμιά αντίρρηση σ’ αυτό που λες, άλλε φίλε μου -όμως, τα προτιμώ τακτοποιημένα και κατά περίπτωση «κλειδωμένα» τα κουτάκια μου -νιώθω πιο… ασφαλής, έτσι. Μα και πάλι, δεν διαγράφω τίποτε -δεν μπορώ… Τα «ξορκίζω», όμως, έτσι, για να πάω παρακάτω!

    Φιλιά, καλημέρα !!!
    🙂

  36. @ αγαπημένο μου «τέρας» -κι από δω καλημέρα, και καλό μας μήνα, ξανά -αχ, να μπορούσα κι εγώ να γράφω μαντινάδες!!!
    🙂

    Φιλιά πολλά πολλά

    @ Θαλασσινό μικρό μου, (κλαψ!) κι εγώ αύριο θα το φάω… μα θα τα πούμε αλλιώς, ε;
    😉

    Μάκια του!!!

    @ καλό μήνα, μαγισσούλα μου -όμορφο και μοσχομυρισμένο!!!
    🙂

    @ καλό μήνα, γλυκιά μου νεραϊδόσκονη!!!

    @ ναι, Ραδιοκέφαλή μου, -αυτό το τραγούδι εννοούσα κι εγώ…. 😉

    μα φυσικά, εμείς «φταίμε» για τις επιλογές μας -ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουμε…
    Μπα, δεν ανυπομονώ για το καλοκαίρι τόσο -η άνοιξη είναι η δική μου αγαπημένη εποχή….

    Καλημέρα σου, καλό μήνα!!!
    🙂

    @ Και του χρόνου, Πηνελόπη μου!!!
    🙂

    (είσαι απίστευτη -το καταδιάσκέδασα!!!!! 😆 )

    Φιλιά πολλά πολλά

    @ Καλό μήνα Γλυκο – Κερασο – Ζουζούνα μου!!!
    (ξέρεις, καμιά φορά, θέλουμε να μας ξεγελούν!!!

    @ Καλό μήνα meniek μου!!!
    Ο Απρίλης εντελώς τρελλός, κι όσοι γεννήθηκαν σ’ αυτόν, πιο τρελλοί ακόμα 😉

    Φιλιά πολλά 🙂

  37. @ αν έχω τέτοιους φίλους, καλό μου ανοιξιάτικο πουλί, σιγά να μη με σταματήσουν!
    😉

    Φιλιά πολλά, καλό μήνα -ο καλύτερος θα είναι, το ξέρω!!!!
    🙂

    @ γατί μου, πώς να γίνω κακιά, έχεις συνταγή;
    (όσες φορές το προσπάθησα, δεν… δεν το ‘χω, σου λέω!)

    Το όνειρο με το σπίτι στη θάλασσα… αχ, και στο βουνό που ανεβαίνω, το μάτι μου πρώτα σ’ αυτήν πηγαίνει….
    (θα κάνω γιορτή πάντως, και θα σε καλέσω -υπόσχεση!)
    Φιλάκια, καλό μήνα 🙂

    @ Καλό μήνα κι από δω, Ν. Ago!!!
    🙂

    @ Θαλασσινό μικρούλι μου, μα είπαμε -με τέτοια παρέα, σιγά που θα «βοτσαλέψω» -χιχιχι!!!

    (μάκια, θα τα πούμε την Παρασκευή -όλα καλά με το μικρό )
    🙂

    @ Καλησπέρα Jo-troll μου!!!! 😉

    @ Ριτσάκι μου, δεν νομίζω ότι τα χρειάζεται η Φρύντα μου τα εσώρουχα…αυτή παιδί μου σφυρίζει!!!!
    😉

    (έρχομαι)

  38. Καλησπέρα νατασσάκι!
    Ξέρεις ότι υπάρχει παραμύθι για παιδιά εμπνευσμένο από τους πίνακες του Vincent van Gogh? Τους χρησιμοποιεί ως εικονογράφηση περιλαμβάνοντας λεζάντες με πληροφορίες για τα έργα..Πολύ καλό, ίσως αρέσει και στο Άκη!
    (έκδοση και λοιπά στοιχεία βιβλίου όταν πάω σπίτι)
    πι*

  39. Καλησπερα νατασσακι μου και καλό μήνα
    Το έκανες και ξελάφρωσες…πάντα βοηθάει
    καλή μου…το θέμα δεν ειναι να πετάξεις
    τα κλειδιά απο το κουτάκια,οπως πολύ σωστά είπες.
    Άλλα να τα ανοίξεις εκ νέου και να τα αδειασεις
    χωρίς φόβο και πάθος
    Το κάνει εδω και καιρό συστηματικά η mamma και νομίζω οτι
    κάνει δουλειά η…αυτο-ανάλυσή της.

    Περαστικά στον ΑστερΑκη σου και με γεια ο
    φορητός υπολογιστής

    ΥΓ.Πρέπει να αλλάξουμε ώρα ε?

    καλά που το είπες

    κοτσυφοφιλιά

    τσίου!!!

  40. Να σου πω ένα μυστικό;
    Όσο και να τα κλειδώνεις, όσο και να πετάς, αυτά που θέλουν να παρουσιάζονται μπροστά σου, πάντα εκεί θα είναι…
    Και τα άλλα δηλαδή, εκεί κι αυτά.
    Άρα μη το παιδεύεις…
    Αποδέξου τα και απόλαυσέ τα

    Καλό μήνα να έχεις.
    Φιλιά

  41. @ παπί μου, το ξέρω!!!
    Δεν το έχει γράψει ο Βαν Γκογκ, μα έχουν χρησιμοποιήσει πινακές του -και έχουμε όλη τη σειρά, με παραμύθια «ντυμένα» με πίνακες ζωγραφικής…
    (μα, δεν θα το είχα αυτο για τον αστερΆκη;)
    🙂

    Φιλιά μικρό μου πι!
    Καλό μήνα!!!

    @ το ξέρω ότι βοηθάει, φίλε μου κότσυφα -θα βοηθούσε πιο πολύ η διαγραφή, μα….

    όχι, να τα ανοίξω δεν μπορώ -μερικά πονάνε, πολύ. Καλά είναι εκεί, κλειδωμένα!

    Καλό μήνα και σε σένα , δεν ξέρω για τα δικά σας blog, μα η WP δεν αλλάζει αυτόματα την ώρα, γι’ αυτό το είπα!!!

    Φιλιά στο κοτσυφόπουλο ! 🙂

    @ Varvara, χαίρομαι αν κάνω κάτι τέτοιο, πολύ -έστω και χωρίς να το ξέρω !
    🙂

    Καλό μήνα και σε σένα.

    @ Ευχαριστώ για το «μυστικό», καλέ μου Σωτήρη. Το ξέρω ότι εκεί θα είναι, και θα εμφανίζονται όποτε θέλουν, μα… έτσι -ειπωμένα και «κλειδωμένα»- πονάνε λιγότερο, αυτό είναι όλο. Και δεν πετάω -και να θελω, δεν μπορώ.
    🙂
    Φιλί

  42. Χα! Για δες..
    Ευτυχώς που κυκλοφορούν και επανεκδόσεις!
    Δεν είναι υπέροχη σειρά? Από τα αγαπημένα μου! **

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.