Εγώ κι εσύ, μαζί…

Η αγαπημένη μου meniek με κάλεσε (επειδή λέει έχω παιδί, και δεν θα εκτεθώ..πολύ!) να γράψω ποιο είναι το καρτούν που αγαπώ πιο πολύ… εγώ, ή έστω ο αστερΆκης!

Όπως πάντα, πρώτα η έρευνα: η Wiki λέει ότι cartoon είναι ζωγραφισμένες εικόνες, σε εφημερίδα/περιοδικό ή κινούμενες στην οθόνη. Στις κινούμενες, τώρα, υπάρχουν εξελίξεις: από τις 2 διαστάσεις, τα τελευταία χρόνια, περάσαμε στις 3 -που κάνουν την εικόνα πιο «πραγματική». Αυτό μου δίνει, φυσικά (και να μην μου το έδινε θα το έπαιρνα μόνη μου, αλλά λέμε τώρα!) το δικαίωμα, να θεωρήσω και τα 3D animation «μέσα» στο παιχνίδι..!

Να πω ότι είμαι φανατική του είδους; Χμ! Δεν νομίζω ότι χρειάζεται! Από μικρή, πολύ μικρή, που με πήγαινε σινεμά οικογενειακή φίλη (και μετά νονά του αδερφού μου) για «άλλοθι», μέχρι αργότερα, που έκανα εγώ το ίδιο με ανίψια και βαφτιστήρια, και βέβαα τώρα με τον αστερΆκη. Άλλοθι, γιατί όπως και να το σκεφτείς είναι ντροπή να πας μόνη σου, ανάμεσα στα 5χρονα, και να χαχανίζεις στο τέλος περισσότερο… (αν και το έχω κάνει και αυτό…!) Και τότε δεν είχαμε dvd -άσε που δεν είναι το ίδιο…

Αγαπούσα πάντα τα καρτούν του Disney. Θυμάμαι παλιά, ασπρόμαυρα, με το Μίκυ Μάους και τις πάπιες τις Λιμνούπολης (δεν είχαμε και πάααρα πολλές επιλογές όταν ήμασταν παιδιά, ε; Λίγο Bugs Bunny, Mickey Mouse, Bolek & Lolek, και ελληνικά μηδέν -ο αγαπημένος Παραμυθάς, μόνο, με το μαγικό μολύβι… ). Τα καρτούν του θείου Walt ξεχώριζαν -ήταν τα πιο καλογυρισμένα, τα πιο προσεγμένα, τα πιο «έξυπνα». Και η πρώτη ταινία που είδα ήταν ο Μόγλης (τουλάχιστον, αυτό θυμάμαι πιο έντονα, κυρίως τον Καα, τον πύθωνα) Βέβαια, σήμερα έχω δει τα πάντα: και με τον αστερΆκη (πολλές φορές, όμως! τι μανία που έχουν τα πιτσιρίκια με την επανάληψη!) και μόνη μου, χωρίς ντροπή πια (στο DVD) Και πριν γράψω, του ζήτησα να μου πει ποια είναι η αγαπημένη του ταινία (σιγά που δεν ήξερα, αλλά…για τους τύπους). Χωρίς να σκεφτεί, μου απάντησε: Το Toy Story.

toy_story.jpgΗ αλήθεια είναι ότι την αγαπήσαμε πολύ αυτήν την ταινία, έχουμε λιώσει τα DVD της -και το πρώτο, και το δεύτερο, και με χαρά μάθαμε ότι έρχεται και τρίτο. Λατρέψαμε τους χαρακτήρες, τον σερίφη Γούντι, τον αστροναύτη Μπαζ (εννοείται ότι τα έχουμε όλα -γκρρρ!- σε κάθε πιθανή εκδοχή κούκλας, παιχνιδιού, σχολικού αξεσουάρ και σεντονιού, μαξιλαριού κλπ! είναι η μεγάλη μας αγάπη! Και στα πόδια του Γούντι και του Μπαζ, από κάτω, γράφει Άκης!) και τη φιλία τους. Και την αρχική ιδέα: ότι τα παιχνίδια ζωντανεύουν όταν εμείς λείπουμε, και κάνουν ότι θέλουν. Και πως δυο διαφορετικοί χαρακτήρες γίνονται από ανταγωνιστές, φίλοι, και μαθαίνουν να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο. Και μάθαμε και το ελληνικό τραγουδάκι:

Εγώ κι εσύ μαζί -Αλκίνοος Ιωαννίδης/Τζίμης Πανούσης

Τώρα, επειδή εγώ είμαι και (μη γελάτε, σας ακούω!) μεγαλύτερη από το γιο μου (λίγο, αλλά είμαι!) έχω μια αδυναμία στον Asterix. Έχω όλα τα τεύχη του, μερικά έχουν σωθεί (από σεισμούς, πλημμύρες, μετακομίσεις και τη μαμά μου) από πολύ παλιά -τα υπόλοιπα τα ξαναγόρασα μεγάλη. Και είδα και όλες τις ταινίες που κυκλοφορούν (και τις ξαναβλέπουμε, βεβαίως, κατά καιρούς!) και σε καρτούν και με ηθοποιούς (και να μην κρύψω την αδυναμία μου για τον Οβελίξ, που στις ταινίες παίζει ο Gérard Depardieu! -είπαμε, αδυναμίες..!)

Αλλά η τελευταία ταινία, Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ήταν πολύ αστεία -το καταδιασκεδάσαμε, οικογενειακώς, σας λέω!

Αυτά με τα αγαπημένα μου καρτούν -το ξέρω ότι κλέβω στο παιχνίδι, μα το δήλωσα, ε;

Και δεν καλώ κανένα, όποιος θέλει, να συνεχίσει!

Καλημέρα, Τσικνοπέμπτη σήμερα, καλά να περάσετε! 🙂

**χρωστάω κι άλλα παιχνίδια, το ξέρω -σιγά σιγά, λέμε! 🙂

Advertisements

29 thoughts on “Εγώ κι εσύ, μαζί…

  1. Εμένα το αγαπημένο μου είναι το καημένο το Κογιότ που βασανίζεται ασύστολα από τον roadrunner Μπιμπ-μπιμπ.
    Δεν θα το τσακώσουμε κάποτε; Θα το ξεπουπουλιάσουμε το άθλιο χαζοπούλι
    🙂
    —–

  2. @ Καλημέρα Jo μου, είπες, είπες!!!!!
    🙂

    @ Α, AfMarx μου, εδώ θα τα χαλάσουμε. Συνήθως είμαι κι εγώ με τους αδύναμους και τους αδικημένους , αλλά εδώ δεν συμφωνώ -ο roadrunner είναι από τις αδυναμίες μου, είναι γρήγορος!
    Και σιγά μην καταφέρετε ποτέ να τον ξεπουπουλιάσετε! :p
    🙂

  3. Όχι φιλεναδούλα μου!!! 😉 Απλά ένας φίλος μόλις ξεκινά την προσπάθεια, και είπα αφού εγώ είμαι «παλιά» στο σχολιασμό (εδώ ο Ίντι θα με κάνει πρόεδρο λέει!!!) 😆 – να τον συστήσω για αρχή! 😉
    Τι λες και ‘συ???

  4. Αχαχαχα, Νατασσάκι, τι μου θύμισες!!!!

    Αγγλία, πριν από τρία χρόνια μέναμε με τον φίλο μου. Τρελλαμένοι με τα cartoons, και λόγω σπουδών (αλλά και γιατί με το σινεμά υπάρχει έρωτας), κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε βλέπαμε κι από ένα. Το Toy Story το λάτρευε ο φίλος μου, πρέπει να το είχαμε βάλει να παίξει πάνω από 60 φορές! Και το Bugs Life, τότε ήταν και φοβερά καινοτόμο…

    Συμφωνώ με Μαρξ πάντως. Λατρεύω το Κογιότ. Όπως και Μπαγκς Μπάνυ. Και τρελαινόμουν με Pinky&Brain, τρελλό καρτουνάκι αυτό!!!

    Καλημέρα Νατασσάκι, ελπίζω να το τσικνίσετε σήμερα!

  5. ΧΑ! και εγώ που δεν έχω παιδί εκτίθεμαι;;; Σιγά, ο Ratatouille που είναι ο σουπερ-κατά-αγαπημένος μου αυτή την εποχή … αρέσει στον ΑστερΆκη σου!!!! Και ο Asterix (ή μάλλον ο κολλητός του:) ) και ο Λούκι, και ο Ντόναλντ, και όόόόόλοι οι άλλοι αγαπημένοι cartoonηδες :)))
    Φιλί (μεγάλο νούμερο …δεν έχει τσίκνισμα σήμερα :((( )

  6. @ Jo μου, Done! 😉

    @ μαργαριτούλα μου, μου είναι αδύνατο να ξεχωρίσω αγαπημένο καρτούν -μ’ αρέσουν σχεδόν ΟΛΑ!!!!!!
    Αλλά για το Κογιότ…..να ‘χεις χάρη, κι εσύ κι ο AfMarx, που σας έχω αδυναμία! 😆
    (άκου θα το ξεπουπουλιάσει!! :p)

    Φιλιά πολλά, στο σπίτι μας, αλλά θα το τσικνίσουμε, βεβαίως! 🙂

    @ Φιλενάδα μου, βέεεεεβαια, και ο Ρατατούλης αγαπημένος -κι εσύ του Οβελιξ, ε;- και ο Λούκι Λουκ (άααααλη μεγάλη αγάπη!) και….. αχ!
    Αν αρχίσω, δεν τελειώνω!!!!
    (7 εδώ, και…γιατί; Οι ευρωπαίοι; 😦 )

    Φιλί

  7. Ice Age!… το έχω δει και 3 φορές…. (σιγά τα λάχανα :-p) και πάντα μου αρέσει το ίδιο!!!!

    και ναι…θα το ομολογήσω…δεν έχω δει το Toy Story :-(( (αλλά τα μηνύματα που γράφεις ότι περνάει η ταινία, αξίζουν!)

    Φιλάκια :-))

  8. Ίνδικτε 😆
    (κάνω πως δεν είδα την παρένθεση για τα παιδιά)

    Θα σε βάλω να το ξαναδείς όταν έρθεις πάλι, με τον Άκη να κάνει σχόλια, και το Γκούφυ να φωνάζει!!!!
    (να ΣΕ πω εγώ, αφού !!!)

  9. @ Καλησπέρα, Δηιάνειρα μου!
    🙂

    @ αλεπουδίτσα μου, και το Ice Age, επίσης πολλαπλές φορές, (και τα 2) – δεν γλυτώνεις με τα πιτσιρίκια, σου λέω!!!!
    🙂

    Να το δεις, θα σου αρέσει!

    Φιλάκια 😀

  10. Πολύ αγαπημένο θέμα έβαλες Νατασσάκι. Κι εγώ τα λατρεύω τα καρτούνς και παρόλο που εγώ δεν έχω παιδιά, βλέπω πολλά παιδικά.
    Δεν μπορώ να πω ότι παρακολουθώ τις εξελίξεις, υποθέτω ότι είναι έτσι κι αλλιώς δύσκολο άμα δεν έχεις πιτσιρίκια, αλλά όταν μου πέσει κάποιο στα χέρια δεν το αφήνω.
    Βέβαια, εγώ δεν πάω να τα δω σινεμά, αλλά τα βλέπω στο σπίτι.
    Μακράν η καλύτερή μου ταινία είναι η «Φαντασία», αλλά έτσι κι αλλιώς είναι ταινία και για …μεγάλα παιδιά. Και βέβαια όλες οι κλασικές του Ντίσνεϊ. «Λαίδη και Αλήτης», «Αριστόγατες» κ.λπ.
    Το Toy story μου άρεσε κι εμένα πολύ! Μα πολύ όμως! Μου αρέσει γενικότερα να πιστεύω πως τα αγαπημένα μου πράγματα στο σπίτι έχουν ψυχή (γι΄ αυτό και δεν πετάω εύκολα πράγματα και ψάχνω συνεχώς για χώρο), οπότε η ιδέα ότι ζωντανεύουν τα παιχνίδια ήταν πολύ συγκινητική.

    Στο αγαπημένο καρτούν όμως θα τα …χαλάσουμε! Συντάσσομαι με Αλουφάνη και Μαργαριτούλα.

    ΑΓΑΠΑΩ Κογιότ! Είναι ο μεγάλος αδικημένος κι ας λες ότι ο road runner είναι ο αδύναμος.
    Το …σκατόπουλο (συγνώμη κιόλας) δεν είναι παρά ένα λαμόγιο που καταφέρνει να ελίσσεται και να τη βγάζει πάντα καθαρή. Ενώ το καημένο το Κογιότ; Εκφράζει το απραγματοποίητο, το άπιαστο. Είναι ένα πλάσμα ιώβειας υπομονής και αταλάντευτης επιμονής που δεν πρόκειται να δει τα όνειρά του να γίνονται
    πραγματικότητα γιατί έτσι το θέλει το
    καθεστώς. Είναι ένας από μας!

    Πολλά φιλιά! :-***

    ΥΓ. Ζω κι εγώ με την κρυφή ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα το ξεπουπουλιάσουμε το βρομιάρικο!!!!

  11. @ gatti μου,
    μα γιατί μου το κάνετε αυτό τώρα, όλοι σας !
    (και σας συμπαθώ, και δεν μπορώ να μιλήσω!)

    Μπορεί το κογιότ να είναι όλα αυτά που λες, κι εγώ συνήθως ΛΕΜΕ είμαι με τους αδύναμους, τους περιθωριακούς, τους αδικημένους… αλλά…!

    Ο roadrunner είναι ο κυνηγημένος!!! Και τον σώζει μόνο η ταχύτητα και η εξυπνάδα του
    (κι εμένα η ταχύτητα, μ’ αρέσει!!! Τη λατρεύω, λέμε! Και η εξυπνάδα μ’ αρέσει, επίσης, όπου τη συναντάω! 😉 )
    Αλλά ξέρω ποιος φταίει : ο AfMarx! Έρχεται εδώ, σπέρνει «καινά δαιμόνια», επειδή ξέρει ότι δεν μπορώ να του θυμώσω (σκέψου, του συγχωρώ ακόμα και το ότι είναι γάβρος!) και μετά συμφωνούν οι μισοί σχολιαστές μαζί του!!!
    Και μετά, άντε να βγάλω άκρη, εγώ! 😆

    Κατά τα άλλα, η Φαντασία είναι εκπληκτική ταινία -έγραψε γι’ αυτήν η meniek! Κλασσική, σε όλα της. Και…είδες τώρα τι μου κάνεις; κι εγώ δεν πετάω εύκολα, και δένομαι με τα αντικείμενα (και με βρίζει ο Κυριάκος, γιατί κοντεύουμε να μην χωράμε στο σπίτι…!)

    Πολλά φιλία, κι από μένα! 🙂

  12. …And the Oscar goes to…… Ψηφίζω νατασσάκι για το (μακράν) καλύτερο ποστ για τα αγαπημένα μας κινούμενα σχέδια… Γεμάτο σπουδαία λινκς, αγαπημένα μας παλιά και νέα κινούμενα, και μια μικρή ζαβολιά, όπως έπρεπε…
    Μοιάζουμε τόσο στα γούστα, που θα μπορούσα να το είχα γράψει και εγώ…
    Την καληνύχτα μου…

  13. Καλέ τι ωραία που είναι όλα αυτα!!!!!!
    Λατρευω τα καρτούν. Είμαι φαν του ΤΕΝ-ΤΕΝ, του Λουκυ Λουκ,του Αστερίξ και του donald!!
    Tρέλα μιλάμε!!
    Καλό σας βράδυ 🙂
    Φιλιά στον Άκη!

  14. Αστερίξ! Όταν πρωτοξεκινήσαμε να τα διαβάζουμε (παιδιά γαρ) περιμέναμε με τον αδερφό μου κάθε μήνα να κυκλοφορήσει το επόμενο τεύχος.
    Θα πρότεινα επίσης – αν και δεν είναι ήρωας καρτούν – τις κωμωδίες του Αριστοφάνη σε κόμιξ. Ειδικά για μεγάλους είναι ό,τι πρέπει.
    Την καλημέρα.

  15. @ Δεν ήταν πολύ καλή, roadartist μου; εγώ λατρεύω τον Αστερίξ, χρόνια τώρα!
    καλά περάσαμε χθες, ναι -και του χρόνου!
    🙂
    Φιλιά πολλά

    @ adaeus ωωωωω!
    Όσκαρ, εγώ! Να ράψω τουαλέτα, να ετοιμάσω λόγο: Ευχαριστώ το γιο μου που με εμπνέει, τον άντρα μου που με αντέχει… 🙂
    Σοβαρά τώρα, πιο πολύ χάρηκα που λες ότι θα μπορούσες να το γράψεις εσύ -μ’ αρέσουν οι άνθρωποι με καλό γούστο! 😉
    Φιλιά πολλά, Καλημέρα!

    @ tassoula μου ναι, και τον ΤΕΝ ΤΕΝ , τον ξέχασα (θαρρώ θ’ ακολουθήσουν πολλά ποστ με καρτούν, μας φτιάχνουν το κέφι! Να γράψεις κι εσύ!
    Σβουροφιλιά, σε όλους σας!
    🙂

    @ kitsosmitso, ναι, είναι καταπληκτικές οι Κωμωδίες του Αριστοφάνη σε κόμιξ, τις έχω, και μάλιστα στην πρώτη τους έκδοση! (σιγά που θα μου ξέφευγαν!) Ειδικά τα σκίτσα του Ακοκαλίδη, είναι φοβερά!

    Καλημέρες, καλό ΣΚ!
    🙂

    @ Καλημέρα, αγαπημένο μου τέρας! Να γράψεις κι εσύ, ναι!
    Πρόσκληση παρελήφθει, και…αναμείνατε (να αποφασίσω τραγούδια! μα, μόνο 2; Εγώ μπορώ να σου φτιάξω ολόκληρη συλλογή μ’ αυτό το θέμα! 🙂 )

    Φιλιά πολλά !

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.