Ηλιόλουστες μέρες, βιβλία, συναντήσεις…

sunflower_field1صباح الخير – Sabah el kheer , θα πει στα αραβικά: Καλημέρα ήλιε! Και είναι ο καθημερινός χαιρετισμός τους (ευχαριστώ, μικρούλι μου, για το «μάθημα»😉 )

(Θα ήθελα πολύ, αυτό το κείμενο, να το γράψω μέσα σ’ ένα τέτοιο «λιβάδι» -για να ταιριάζει το φως και το χρώμα του με τη διάθεση που είχα, και έχω…!)

Κάθε Κυριακή στο σπίτι μας αρχίζει (περίπου) με τον ίδιο τρόπο: ο δεύτερος καφές, είναι με το διάβασμα εφημερίδων, ηλεκτρονικών και «χάρτινων». Συνήθως, χρόνια τώρα, αρχίζω με την Καθημερινή -και τους τελευταίους μήνες από τη στήλη «Πρόσωπα»… Αλλά αυτή τη φορά, άρχισα με το Έθνος της Κυριακής -που παρουσίασε το αγαπημένο μου Θαλασσινό μικρούλι… (Για κάποιο περίεργο λόγο, δεν *διόρθωση, μόλις ανέβηκε στο site της εφημερίδας, οπότε, αλλά, δείτε το και στο Βασίλη🙂 ) . Τη Μαρίνα τη γνώρισα από κοντά πριν από λίγο καιρό -είναι ένα κορίτσι όμορφο, νέο, δροσερό,χαρούμενο, που καταφέρνει να ισορροπεί ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα με έναν υπέροχο τρόπο. Γλυκιά και τρυφερή, σαν τα παραμύθια που γράφει -και νόστιμη, σαν τις συνταγές που «ντύνει» με ιστορίες. Εύχομαι να δει το όνειρά της, εκτός από «ηλεκτρονικά» να γίνονται και «χάρτινα» -και κάτι μου λέει ότι δεν θ’ αργήσουν. Και ξέρει ότι εύχομαι όλα της τα όνειρα να γίνουν αλήθεια -και σύντομα.

Και αφού τελειώσαμε και με τις εφημερίδες (ποιητική αδεία αυτό -έχω ακόμα αδιάβαστα σημειωμένα άρθρα) ετοιμαστήκαμε εγώ κι ο αστερΆκης να πάμε στην έκθεση παιδικού κι εφηβικού βιβλίου, στο Μαρούσι. Με το metro (η χαρά των παιδιών) και το πουλμανάκι της έκθεσης, φτάσαμε στις 12 και κάτι λίγο -μόλις έμπαινε ο ΥΠΠΟ, και είδαμε στην είσοδο μαζεμένες τις κάμερες (εγώ νόμιζα στην αρχή ότι ήταν για το Ριτσάκι μας, που μας περίμενε εκεί, μετά είδα τον υπουργό και ηρέμησα…:p) Ήρθε και η mamma -τρομερά δυναμική μαμά, και φοβερά έξυπνη και εύστροφη γυναίκα, με όσο θάρρος κι όση δύναμη χρειάζεται, και με ένα από τα πιο γλυκά παιδάκια που έχω δει στη ζωή μου (και που έχω ερωτευτεί κεραυνοβόλα, από την πρώτη φορά… ανησυχώ για το αν τα αισθήματα θα είναι αμοιβαία όταν ο Pabo μεγαλώσει…!)

Αργήσαμε λίγο για την παρουσίαση του βιβλίου που θέλαμε να δούμε -είχε αρχίσει μόλις, ευτυχώς, ο ευγενικός και υπομονετικός Στράτος μας περίμενε . Η χώρα την Μαγικών Ονείρων - Άρης ΔημοκίδηςΑπό όσο πρόλαβα να δω, το φιλμάκι που «συνόδευε» το βιβλίο του enteka ήταν αρκετά καλό -όχι όσο το ίδιο το βιβλίο πάντως! Τα πιτσιρίκια έκατσαν μπροστά, να δουν -όμως ο μικρούλης Pabo κουράστηκε, και βγήκαμε. Παρ’ όλα αυτά, τον Άρη τον είδαμε όταν τέλειωσε, στο περίπτερο του εκδοτικού οίκου «Μεταίχμιο» -ένας εξαιρετικά ήρεμος νέος άνθρωπος -μέσα σε όλη τη βαβούρα της ημέρας, και το χαμό που γίνεται όταν σε ένα χώρο έχουν μαζευτεί πολλοί γονείς με πολλά, μα πάρα πολλά παιδάκια, κάθε ηλικίας! Όχι πως δεν φαίνεται κι αυτό από τον τρόπο που γράφει στο blog του, μα το δεύτερο παραμύθι του «Η Χώρα των Μαγικών Ονείρων», (που διάβασα ήδη, μονορούφι) είναι πιο «μαγικό» και πιο «ονειρικό» από το πρώτο… Αλλά δεν θα σας πω τίποτα για την υπόθεση -να το διαβάσετε! Και βέβαια, ταίριαξα την εικόνα που είδα με το βιογραφικό του · πώς αλλιώς θα έγραφε ένας άνθρωπος που τα αγαπημένα του παιδικά βιβλία ήταν (μεταξύ των άλλων) ο Μικρός Νικόλας, ο Γλάρος Ιωνάθαν, ο Θησαυρός τη Βαγίας, ο Μικρός Πρίγκιπας… και που λέει ότι είναι -και θα παραμείνει έντεκα χρονών! (να κι άλλος που ξέχασε να μεγαλώσει, λοιπόν -δεν είμαι μόνη μου!) Κι επειδή δεν προλάβαμε να ζωγραφίσουμε εκεί το όνειρό μας, θα το στείλουμε με mail!🙂 Και -φυσικά!- δεν παραλείψαμε να αγοράσουμε το βιβλίο, και όχι μόνο για μας, μα και για τους παραπονιάριδες φίλους μας, που δεν κατάφεραν τελικά να έρθουν (έτσι θα σε άφηνα, νόμιζες;😉 )

Γνωριστήκαμε επιτέλους από κοντά και με τους Μετεωρίτες -με τη Φαίη, μιλάμε τόσο καιρό, που πραγματικά ένιωθα να την ξέρω, και η εικόνα που είχα στο μυαλό μου γι’ αυτήν ήταν σωστή -μόνο που είναι πολύ πιο όμορφη από όσο φανταζόμουν. Και δεν χρειάζεται να πω για τη σπιρτάδα που βγαίνει στα μάτια της -φαίνεται, και στα γραπτά της. Εκείνο που προσπαθεί να κρύψει εκεί -και δεν τα καταφέρνει καλά…-είναι η τρομερή ευαισθησία που έχει, και η γλύκα της. Και ο Γιάννης, ο έτερος των Μετεωριτών, που σίγουρα θα ακουστεί το όνομά του τα επόμενα χρόνια, αφού ήδη έχει κάνει πολύ καλή αρχή στο θέατρο -να το θυμάστε. Για τη Meniek δεν θα πω πολλά -σίγουρα όχι όσα θα ήθελα..μόνο πως τη διαβάζω τόσο καιρό και με δυσκολία βρίσκω να σχολιάσω, αφού τα γραπτά της είναι τόσο «δυνατά» που τι θα μπορούσα εγώ να πω; Και δεν περίμενα να είναι μια τόσο νέα, φρέσκια, όμορφη και δυναμική γυναίκα -άφωνη έμεινα, και όταν είδα τον ευγενέστατο σύντροφό της (την κόρη, την άλλη φορά -αν και «είμαστε υπό αμφισβήτηση» )

Βέβαια, είδαμε και την έκθεση -και αγοράσαμε βιβλία, αλλά δεν ήταν αυτός ο κύριος σκοπός που πήγαμε, για να πω και τη μαύρη αλήθεια. Έχω στη βιβλιοθήκη μου βιβλία από όλους τους εκδοτικούς οίκους που ήταν εκεί -δεν περίμενα ένα τέτοιο event για να γνωρίσω παιδικά βιβλία, τα παρακολουθώ έτσι κι αλλιώς!

Ήταν όμως μια πολύ καλή ευκαιρία να περάσουμε ένα όμορφο, ηλιόλουστο πρωινό, με φίλους -που είμαι πολύ χαρούμενη που γνώρισα εδώ! Και που είναι η απόδειξη ότι το Internet -από μόνο του- δεν αποξενώνει ανθρώπους που έχουν κοινά, έχουν τη διάθεση να μοιραστούν κι έχουν και τη χαρά να το κάνουν. (και δεν θα γράψω άλλα, γιατί έχω ξεπεράσει κάθε όριο λέξεων που έγραψα ποτέ! Φτάνει για σήμερα! 🙂 )

Φωτογραφίες από την έκθεση, θα δείτε τις επόμενες μέρες στο Στράτο, που θα παρουσιάσει και την καταπληκτική δουλειά που έκανε 🙂

*Δείτε τι δήλωσε ο ΥΠΠΟ που ήταν εκεί την ίδια ώρα με μας -τι είδε ο αρμόδιος της χώρας εκεί, και τι είδε κι ένιωσε η Ρίτσα μας….

*Ινδικτε, ελαφάκι, Jo, μας λείψατε -ελπίζω την επόμενη φορά! 🙂

Καλημέρες 🙂

37 thoughts on “Ηλιόλουστες μέρες, βιβλία, συναντήσεις…

  1. 🙂🙂 θα χαρώ αν μου στείλετε σκαναρισμένη ζωγραφιά, ώστε να την ενσωματώσω στο όνειρο του επόμενου βιβλίου!

    χαιρετίσματα στον Pabo!

  2. Νεραϊδούλα, τα είπες όλα τόσο όμορφα… επιφυλάσσομαι να απαντήσω στα ολόγλυκά σου λόγια με ένα ποίημα (c’est moi la grande psonio)🙂 🙂

  3. 🙂 Φωτεινή super φωτό, για φωτεινό τρυφερότατο post!!!!
    Καλημέρες!

    {έχεις και άάάάάάλλους φίλους παραπονιάρηδες!!!🙂 Νο5, λιακάδα, πονοκέφαλος!}

  4. καλημερα Νατασσα.
    Πολυ τρυφερο ποστακι, μπραβο.

    εγω κραταω αυτο
    «Και που είναι η απόδειξη ότι το Internet -από μόνο του- δεν αποξενώνει ανθρώπους που έχουν κοινά, έχουν τη διάθεση να μοιραστούν κι έχουν και τη χαρά να το κάνουν».
    (γιατι πολυ ηθελα να το διαβασω και απο καποιον αλλο)

    παιδια, αν τυχει ποτε να κανονισετε καποια κοινη εξοδο, θα ηθελα να ερθω. Μονο να μην ειναι ολο γυναικες, γιατι μετα θα εχουμε σκηνες στο σπιτι. ΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

  5. @ mamma mia, περιμένωωωωω! 😉
    (πεθαίνω για ποιήματα 🙂 )

    Φιλιά

    @ Φιλενάδα, εσύ ΔΕΝ το δήλωσες ανοιχτά, τι να σε κάνω -αλλά είπα, θα φροντίσω και για σένα! ! !
    (σιγά μη μου γλυτώσεις! )

    Καλημέρα, λιακάδα, νο5 μόλις, και..λιακάδα! 🙂
    (σμακ! για τον πονοκέφαλο! )

    @ Jo μου, αλήθεια σου λέω! 🙂

  6. Μετά το διπλό σουξέ που σημειώνει ο κύριος Έντεκας (σε παιδάκια και μαμάδες), το αποφάσισα.
    Θα γίνω συγγραφέας παιδικών βιβλίων.
    Κι έτσι θα πραγματοποιήσω ένα από τα μεγάλα όνειρα της ζωής μου: να δίνω αυτόγραφα αντί να ζητάω.🙂

  7. Και για πες Νατασσάκι (έλα κρυφά που δεν ακούει κανείς!!!) μας κουτσομπολέψατε κιόλας????? 😆
    Εμάς τους απόντες καλέ!!! 😆

  8. Νατασσακι -γελάκι!!!!!🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

    Σ’ ευχαριστώ πολύ για όλα! Χαίρομαι που μπλέξαμε και ανυπομονώ να σε δω το Σάββατο! Να σε ταίσω και γλυκό τριαντάφυλλο που θα το εχεις ανάγκη και αγκαλιά και φιλιά πολλά!
    Φιλακια πολλα! πολλα! 🙂 🙂 🙂 🙂

    υγ
    ανέβηκε στο εθνος

  9. @ Jo, όχι που θα σας αφήναμε! 😆

    @ Θαλασινό μου μικρούλι, το συμπληρώνω τώρα !
    Εγώ ευχαριστώ – και από σήμερα για το Σάββατο! 😉

    Φιλάκια, θα τα πούμε.

  10. Σε ευχαριστώ για την αναφορά σε μένα Νατασσάκι. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα στο μπλογκοχωριό από το να διαπιστώνεις κάποια στιγμή ότι πολλά από αυτά που σε ταξιδεύουν εντός είναι ίδια και εκτός. Και η θαλασσινή άξιζε την προβολή και το βιβλίο του enteka και όλα. Να σαι καλά.

  11. @ και βέβαια, Βασίλη μου – και το ξέρεις… θα τύχει να τα πούμε, που θα πάει!🙂
    Για τη Θαλασσινή, ότι και να πω είναι λίγο -και ξέρω ότι ντρέπεται, και δεν το κάνω. Και το βιβλίο του Άρη (enteka) είναι πάρα πολύ καλό -εγώ τα απόλαυσα και τα δύο και δηλώνω φανατική της σειράς πια!🙂

    @ Μικρούλι μου -πότε πρόλαβες!!!!!!!!

    Mille merci! Μουτς! 😀

  12. Ναι ήταν πολύ ωραία… Νατασσάκι τέτοια γράφεις και με κάνεις να κοκκινίζω…
    Και ναι, εσείς που λείπατε (ξέρετε ποιοί) μας λείψατε!

  13. Τελικά εγώ δεν πήγα. Η κούραση του τελευταίου διαστήματος με κρατάει στο κρεβάτι παραπάνω από όσο πρέπει. Χαίρομαι όμως που σας άρεσε και που περάσατε καλά.

  14. Εχμ… εεε… γαμώτο, δεν ξέρω τι να πω!
    Νατασσάκι μου, με συγκίνησαν τα καλά σου λόγια και δεν ξέρω πως να σε ευχαριστήσω!!

    Καταρχήν ΚΑΙ εγώ ένιωθα ότι σε ήξερα-και μάλιστα… χρόνια!
    Είσαι σπάνιος άνθρωπος και τα συνδυάζεις όλα!
    Γράφεις πολύ όμορφα, είσαι υπέροχη μαμά, έχεις ένα ΥΠΕΡΟΧΟ παιδί (που είναι ίδιο εσύ!) και ξεχυλίζεις από ζωντάνια!
    Δεν ξέρω πως τα προλαβαίνεις όλα, αλλά τα προλαβαίνεις!
    Δίνεις στο παιδί σωστές κατευθύνσεις (μου έκανε εντύπωση η παιδεία του, το στιλ του, το παιδί με εντυπωσιάσε πραγματικά) και θέλω να καταλήξω…
    ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, ο μπαμπάς-αλλά όχι blogger!

    Με συγκίνησες
    και πιστεύω ότι μία δυνατή φιλία έχει ξεκινήσει…!!

    Δεν θα σε απογοητεύσω🙂

  15. Νατασσακι μου εξελισσεσαι σε κεντίστρα του λόγου και μάλιστα του πιο δύσκολου (του κατανοητού) λόγου. Ομορφη η περιγραφή σου, συγκινητική μεχρι εκεί που δεν παίρνει…ενταξει, λίγο καθυστερημένη συγκριτικά με μενα, αλλά τί να κάνουμε τωρα….

    Φαιη μου, τί της λεες Φαίη μου; Θα μας τρελάνει ομαδικώς μετά…Φαίηηηηηη.
    Ο μπαμπάς του παιδιού ; Ο Κυριακος; Ωραίος.Μες την καλή χαρά , ευτυχής τύπος, στο λεω εγώ που δεν τον ξέρω…χα, χα…..

    φιλια κορίτσια…κρατατε γερά,…να πάμε και στο θεατρο να δουμε τον κυριο Μετεωρίτη, ε, το Γιάννη ηθελα να πω….
    ριτς

  16. @ Χελώνα μου, η αλήθεια είναι ότι περάσαμε καλά -όταν ξεκινάς να συναντήσεις ανθρώπους με καλή διάθεση, κι είσαι ανοικτός και δεκτικός, κι έχεις κοινά -ενδιαφέροντα, σκέψεις, ιστορίες… ε, τότε όλα πάνε καλά!
    Καλό απόγευμα 🙂

    @ tassoula μου, άντε να συνέλθεις από την υπερκόπωση, να τα πούμε!
    (ο Pabo είναι σαν το Σβούρα σου!)

    Φιλάκια πολλά 🙂

    @ Στράτο μου, τίποτα δεν έγραψα -και μην κοκκινίζεις, εμείς είμαστε του πράσινου είπαμε!
    🙂
    Φιλιά, και merci για τις φωτό -τις πήρα! 😉

    @ Λενάκι μου, η ξεκούραση όμως είναι απαραίτητη έτσι κι αλλιώς -θα ξαναβρεθούν ευκαιρίες. Πάντως η έκθεση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα.
    Φιλάκια 🙂

    @ faye –😀
    (και που να ήξερες τι να πεις!🙂 )

    Να ευχαριστήσω ξανά, για τα (υπερβολικά πάλι) καλά σου λόγια, (δεν τα προλαβαίνω όλα, πάντως! 🙂 )

    και να σου πω ότι κι εγω είμαι πολύ χαρούμενη που σας γνώρισα, και τους δυο – και σίγουρα θα τα λέμε συχνά, έτσι κι αλλιώς -τώρα ένα παραπάνω! 🙂 🙂 🙂

    Πολλά φιλιά, και θα το δείξω στον Κυριάκο το βράδυ! 😆

    @ Ριτσάκι μου… 😳 και χαίρομαι που είσαι πιο γρήγορη από μένα ! 🙂 (και ξέρω ότι τα καλά λόγια τα λες γιατί με αγαπάς, αλλά και πάλι υπερβολικά είναι)

    Απέφυγα σκόπιμα να γράψω πολλά για σένα, αφού το ποστ θα ξεπερνούσε κάθε όριο -το ξέρεις ότι σ’ αγαπάω πολύ, και σε θαύμαζα και πριν σε γνωρίσω όπως πολλοί από μας. Και θεωρώ τεράστιο κέρδος που σε γνώρισα -και ένα παραπάνω που κάνουμε παρέα.
    Κι αυτό είναι και το νόημα -αυτό ήθελα να πω, κι όχι να περιγράψω πως περάσαμε. Ότι υπάρχουν πραγματικά σπουδαίοι άνθρωποι, σαν εσένα, που θα μπορούσες άνετα ούτε καλημέρα να μην καταδέχεσαι να μας πεις (και μη γελάς, ξέρω πολλούς έτσι, και με τη μισή δική σου αξία) κι όμως… Είσαι δίπλα μας, με εκατό τρόπους -να ενθαρρύνεις, να βοηθήσεις, να γελάσεις, να κλάψεις…
    Ευχαριστώ Ριτσάκι μου -και όπως λέει και η Φαίη,
    ΟΛΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ κι εμείς θα είμαστε εδώ.

    *Ο Κυριάκος, είναι ακριβώς έτσι -κι ας μην τον ξέρεις 😉

    Φιλιά πολλά 🙂

  17. μήπως η καλή σας διάθεση, κυρία μου, είναι μια ανατρεπτική παραφωνία σε μια χρονική συγκυρία σκληρότητας, κακοπροαίρεσης και αρνητισμού? (μ’ αρέσει!!! πάντα μ’ ελκύουν οι ανατροπές)

  18. Λοιπόν, μπορεί να μην το πιστέψεις, αλλά κατά βάθος είμαι πολύ ανατρεπτικό στοιχείο -μ΄ αρέσει να πηγαίνω κόντρα, αλλά που: στην ασχήμια, στη μιζέρια, στην αηδία που βλεπω γύρω μου… Και τελικά μ’ αρέσει και να το μεταφέρω όλο αυτό, δεν το είχα καταλάβει ως τώρα όμως!
    🙂

    (αλλά είναι ΚΑΙ η λιακάδα, η καλή παρέα, οι καλοί φίλοι… )

  19. Εγώ έφτασα αργά τόσο για τη «γνωριμία» όσο και για την έκθεση…😦 Είναι κι αυτοί οι «χρονο-ρυθμοί» της Αθήνας με τους οποίους δεν κατάφερα ποτέ να εξοικειωθώ!
    Με την άποψη ότι “… ότι το Internet -από μόνο του- δεν αποξενώνει ανθρώπους που έχουν κοινά, έχουν τη διάθεση να μοιραστούν κι έχουν και τη χαρά να το κάνουν”, συμφωνώ και επαυξάνω!
    Τα λέμε…🙂

  20. Κρίμα που χάσαμε την ευκαιρία, μα θα βρεθεί άλλη!🙂

    Κι εμένα μ’ αρέσει αυτό το «μαγικό» – που ενώνει ανθρώπους, αρκεί να θέλουν!
    (και τελικά, είναι πολύ μικρός ο κόσμος!)

    Φιλιά πολλά🙂

  21. νατασσακι μου, και παλι ευχαριστώ για τα καλά τα λόγια… παρ ότι διαφωνούμε για τον Χιου Γκραντ. Ξενερωτος πολύ, Εγω, ξέρεις, ειμαι λίγο υπερ της ωριμότητας!!!! Κατα τα λοιπά, μου αρέσει που περνάμε ωραία και εχουμε γίνει μια μεγάλη αγκαλια-οικογένεια για όσο παει και οπως πάει…αξίζει τον κόπο, λεω εγώ….

    ΜΕΝΙΕΚ…. αχ καλο μου, αχ αυτές οι ανατροπές σε καιρούς χαλεπούς…. τί να τις κάνεις ; σε βαραίνουν κι αυτές οπως σε βαραινουν και τα λόγια, τα περιττά τα λόγια….
    φιλια ριτς

    καλέ η Πενελοπε πού πήγε; Πάλι με τον Τζόνι είναι ; Ντροπής πραματα είναι αυτά, λεω εγω….

  22. Νατασσάκι πολύ όμορφο ποστ.. Μου άρεσε πολύ η αφιέρωση (συγχαρητήρια στη θαλασσοματα) και η περιγραφη του σκ σου.
    Πολυ όμορφα.. χαλάρωσα ηδη!🙂

  23. Τι όμορφες περιγραφές!!!
    Ζήλεψα αφάνταστα και με τις συναντήσεις, και με την έκθεση, και με τη διάθεση!
    Φιλιά πολλά και καλό απόγευμα!😀

  24. αυτα ειναι τα ομορφα γενικα της επικοινωνιας νατασσακι ακριβως τοσο ομορφα οσο τα περιεγραψες.. δεν κανω κ εγω copy paste το κομματι που εχουν κανει ηδη πολλοι απο το κειμενο σου μα συμφωνω απολυτα.. το να χρησιμευει το νετ κ οτιδηποτε αλλο παρομοιο μεσο ωστε να γνωριζεις αξιολογους ανθρωπους, ανθρωπους με κοινα ενδιαφεροντα, ακομα κ φιλους με τον καιρο μεσα απο ενα τετοιο μεσο ειναι οτι καλυτερο μπορεις να αποκομησεις απο αυτο.. δε σου κρυβω οτι την καλυτερη μου φιλη την ειχα γνωρισει πριν 3 χρονια μεσα απο το νετ κ απο την πρωτη στιγμη ηταν να να την γνωριζα χρονια.. θα συμφωνησω με τον φιλο αντωνη αν κανονισετε αλλη μπλογκοσυναντηση κ ειναι εφικτο θα θελα να ημουν παρων

Τα σχόλια είναι κλειστά.