Τα ρόδινα ξημερώματα…

Πέρασαν οι πρώτες 15 μέρες του Γενάρη, κι εγώ κιόλας:

  • Βαρέθηκα να διαβάζω – ακούω – βλέπω για το «στιγμιαίο λάθος» ενός επώνυμου – τάχα εγώ είμαι ανώνυμη; – καλλιτέχνη. Ποιον (θα έπρεπε να) αφορά, εκτός από τους άμεσα ενδιαφερόμενους; Κι ένας άνθρωπος «πρότυπο οικογενειάρχη» (ΧΑ!) χαρακτηρίζει ένα παιδί ΤΟΥ «στιγμιαίο λάθος – πώς πρέπει να χαρακτηριστεί ο ίδιος; (το «αιώνιος έφηβος» ασχολίαστο… Η σύζυγος – υποψήφια βουλευτής, που δεν ήξερε τι έλεγε για την «άλλη γυναίκα» 2 (!) χρόνια τώρα, ασχολίαστη επίσης…)
  • Βαρέθηκα να διαβάζω – ακούω – βλέπω «ροζ-κίτρινες» φωτογραφίες, DVD, CD και δεν ξέρω τι άλλο… Εικόνες άθλιες από αισθητική καθαρά άποψη, που τίποτα δεν πρόσφεραν στην ενημέρωση (λέμε τώρα) του κοινού για το «σκάνδαλο» – εκτός από το να θρέψουν τα πιο «ταπεινά» ένστικτα κάποιων – και την περιέργεια της κλειδαρότρυπας.
  • Βαρέθηκα να διαβάζω – ακούω – βλέπω τους καβγάδες «εκδοτών – δημοσιογράφων» · αν και κατά βάθος, το διασκέδασα το «ξεκατίνιασμα» [άσε που αναγκάστηκα τη Δευτέρα το βράδυ να ανοίξω ξανά την τηλεόραση, και να δω ένα μεγάλο μέρος (δεν άντεξα όλη!) από την εκπομπή του ενός εκ των δύο – μετά, την ξανάκλεισα οριστικά]

Επειδή όλα αυτά κάνουν το » δικτατορία του Τύπου« του Μάνου Χατζιδάκι πιο επίκαιρo κι από όταν το είπε…κι επειδή εμένα το μυαλό μου λειτουργεί περίεργα, κάνοντας συνειρμούς από το πουθενά… θυμήθηκα έναν άλλο δημοσιογράφο, που έκανε εκπομπές όταν ήμουν παιδί, από μια άλλη χώρα – μακρινή, κι όμως τόσο κοντά μας. Και – ας μην πήγαμε ποτέ, είναι η αγαπημένη πολλών, ευτυχώς.

…κι επειδή το γουρουνί ροζ, τόσο κίτρινο, σχεδόν μαύρο, εμένα δεν μου πάει – καθόλου όμως…

…είπα να σας χαρίσω σήμερα, ένα ρόδινο, ανοιξιάτικο ξημέρωμα. Με όμορφους ήχους, και αληθινά ρόδινες εικόνες – που τις βλέπεις, κι ας μην τις είδες ποτέ. Γιατί η μαγεία, και η δύναμη του λόγου, αυτή είναι. Να «βλέπεις» και να νιώθεις την εικόνα, χωρίς να στην πετάνε (ειδικά αν είναι φριχτή, χυδαία) «στα μούτρα»… Κι ευτυχώς υπάρχουν ακόμα τέτοιες εικόνες – από δημοσιογράφους μα κι από ανθρώπους που ξέρουν να πολεμάνε, κι ας είναι μικρά κοριτσάκια…Και να ευχηθώ, να δούμε σύντομα μια τέτοια ρόδινη ανατολή – τον βαρέθηκα το «χειμώνα» !

Ακούστε λοιπόν, το δημοσιογράφο Μπρίνη:

«Εδώ, Λιλιπούπολη…«
(με δεξί κλικ και αποθήκευση, το κατεβάζετε)

**από το κείμενο λείπουν τα ονόματα της «επικαιρότητας» – όχι κατά λάθος…δεν θέλω ούτε ένα «κλικ» από τους ανθρώπους που ψάχνουν από νοσηρή περιέργεια για «ροζ φωτογραφίες»
** Δημιουργοί του παραμυθιού των παιδικών μας χρόνων ήταν η Ρεγγίνα Καπετανάκη, η Ελένη Βλάχου, η Μαριανίνα Κριεζή, ο Νίκος Κυπουργός, ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος, η Λένα Πλάτωνος και ο Νίκος Χριστοδούλου. Τους μαγικούς ήρωες της Λιλιπούπολης υποδύθηκαν η Αννα Παναγιωτοπούλου, ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης, η Πέπη Οικονομοπούλου, ο Σταμάτης Φασουλής, η Μίρκα Παπακωνστανίνου, ο Λευτέρης Βογιατζής, η Λυδία Κονιόρδου, ο Λάμπρος Τσάγκας, η Ράνια Οικονομίδου, ο Θοδωρής Μπογιατζής, ο Μίμης Χρυσομάλλης, η Σαπφώ Νοταρά και η Αλέκα Παΐζη.
Τα τραγούδια ερμήνευσαν η Σαββίνα Γιαννάτου, ο Σπύρος Σακκάς και ο Αντώνης Κοντογεωργίου.
Τη μουσική διεύθυνση των τραγουδιών της Λιλιπούπολης είχε ο Μάνος Χατζιδάκις.

Καλημέρα 🙂

Advertisements

43 thoughts on “Τα ρόδινα ξημερώματα…

  1. Πρωινή ενημέρωση: Το αρχείο είναι μεγαλούτσικο, έτσι κατεβάστε το από γρήγορη σύνδεση – ή αφήστε σχόλιο, να σας το στείλω zip.

    Καλημέρες 🙂

  2. Καλημέρα μικρό νατασσακι…Χαράς το κουράγιο σου να πολεμάς κι εσύ απέναντι σ αυτους τους κολοσσούς του αισχους και της αηδίας.
    Ευχαριστώ πολύ που με αναφέρεις.Κι εγώ, ξέρεις, ψάχνοντας το βρήκα το κομματι και το ανέβασα, για να μην ξεχνιόμαστε…γιατί ξεχνιόμαστε και μάλιστα πολύ.
    Αν θέλεις, μπορώ να ανεβάσω το κινητό του πατερα Χαράλαμπου που χειρίζεται το θέμα των μεταναστών στην Αρτα. Δεν ξέρω ομως αν πρέπει.
    ριτς

  3. Όμορφα τα είπες. Πολύ ενδιαφέροντα και τα λινκ που δίνεις.
    Προσεκτική ανάγνωση του κειμένου σου, από την οικόσιτη σύνδεση.

    Καλημέρα και φιλάκια στα μουτράκια!

  4. Καλημέρα, Καλημέρα!!! Αν κλείναμε όόόόόλοι τα χαζοκούτια, λες να στέλναμε ένα μήνυμα ή θα συνέχιζαν πάραυτα;;;;
    Σμακ

  5. Μιλάτε τόσο όμορφα γι’ αυτό που οι άλλοι αγριεύουν και ρωτάν: «Πόσο πουλάς, ποσο αγοράζω»
    Λοιπόν όντως είναι πράγματα και θάματα που ΔΕΝ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ. Οι ψευδαισθήσεις μας ενίοτε μας κάνουν και ζούμε.

  6. Ο πιο ροζ Γενάρης της ζωής μας έφτασε στα μισά του. Η ροζ κυβέρνησή μας θα λύσει το ροζ ασφαλιστικό χωρίς να διαταράξει τον ροζ ύπνο μας , θα ξεπουλήσει τα ροζ λιμάνια σε ροζ επενδυτές,η ροζ ακρίβεια θα μας ξεπουπουλίσει εντελώς, τα ροζ ΜΑΤ θα ψεκάζουν με τα ροζ χημικά τους όσους διαμαρτύρονται ….
    Άρχισαν οι εκπτώσεις… Πάω να αγοράσω ένα ζουρλομανδύα…
    Ροζ.

  7. τι ωραια θα ταν να ξημερωνε μια μερα, που δεν θα αναφεροταν τιποτα απο ολα αυτα τα αθλια των τελευταιων ημερων, ρε νατασσακι…

  8. τι νομίζεις αγαπητή?
    όλοι ένα στιγμιαίο λάθος είμαστε

    υγ απλώς κατά τύχη δεν μετάνοιωσαν για μας
    υγ που ποτέ δεν ξέρεις, μεταξύ μας
    !

  9. Με χίλια μαζί σου Νατασσάκι μου. Το χειρότερο από όλα είναι η πλήξη που προκαλούν όλα αυτά. Την ώρα που θα έπρεπε να είμαστε δραστήριοι και μέσα στα πράγματα. Τα μέσα σε δωμάτια και ανακριτικές αίθουσες δεν μας αφορούν…

    Σε φιλώ.

  10. Kαλέ!! Εγώ είμαι ο Μέτεω;!! Χα, χα (γεια σου jo και φυσικά.. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΝΑΤΑΣΣΑΚΙ ΜΟΥ!)

    Είναι τόσο χορταστικά και «πλούσια» τα ποστάκια σου που δεν τα απολαμβάνω όσο θέλω από τη δουλειά. Γαμώτο!! Όμως, όταν φτάνω σπίτι, ξεσπαθώνω!
    Το post όπως πάντα είναι «μέσα» και μας εκφράζει. Εμετικά όλα όσα συμβαίνουν-έλεος πια! Όχι άλλα σάρκα!! Υπάρχει κανείς να μας εξηγήσει ΠΩΣ φτάσαμε εδώ που φτάσαμε;!!

    Όπως κατάλαβες, τα βάσανά μας τέλειωσαν και μπορούμε επιτέλους να βρεθούμε-σύντομα.
    Σαββατοκύριακο ίσως; Απογευματάκι;!
    Θα μιλήσουμε σύντομα!!

    Σου είχα πει για ένα καλό νέο: κλείσαμε εισιτήρια για Πάσχα-στη Βενετία.
    Τώρα που μπορούμε….:)

  11. Καλησπέρα σε όλους – για λίγο καιρό ακόμα (ελπίζω) θα λείπω όλη μέρα…
    🙂

    @ Ριτσάκι μου γλυκό, δεν «πολεμάω» – πώς θα μπορούσα άλλωστε; Απλά τη γνώμη μου είπα – κουράστηκα από όλη αυτή την ιστορία, ενώ άλλα – πολύ μεγαλύτερα και πολύ σημαντικά, τρέχουν παράλληλα… Αυτό είπα μόνο, και θέλησα να δώσω στο ροζ την αληθινή του -όμορφη-απόχρωση

    (δεν νομίζω ότι χρειάζεται το κινητό του..όποιος θέλει, μπορεί να σε βρει)

    @ Καλό βράδυ, Νιόβη μου!

    @ Κι από μένα ένα , Jo μου ! 😀 Κι ευχαριστώ για τα φιλιά στο Μετεω – τα πήρα! 😉

    @ Ευχαριστώ, mamma μου – είναι στ’ αλήθεια ενδιαφέροντα, ειδικά το κείμενο για το Χατζιδάκι – και χαίρομαι που σου άρεσε
    Κι ευχαριστώ για την πρωινή off-line παρέα, να ‘σαι καλά!

    @ Αποκλείεται να μπορούσαμε να συμφωνήσουμε όλοι, φιλενάδα – εδώ δεν ανάβουμε όλοι το φλας όταν στρίβουμε! 😉
    Σμακ πολλά (αλλά κουρασμένα… )

    @ epiloges, ευχαριστώ πολύ – δεν είναι ακριβώς οι ψευδαισθήσεις, τουλάχιστον για μένα – είναι πιο πολύ ευχάριστες αναμνήσεις, που βοηθάνε να πας παρακάτω με λιγότερο κόστος. Και ναι – δεν πωλούνται, ούτε αγοράζονται, γι’ αυτό είναι σπουδαίες.
    Χαίρομαι που σ’ άρεσε το κείμενο!

    @ AfMarx μου, αφού θα πας που θα πας για ψώνια, πάρε μου κι εμένα ένα – σε ροδί απόχρωση, σε παρακαλώ! 😉 Εκτός αν θες να πάρουμε κόκκινους απόψε (για σένα και τον Κυριάκο, δλδ! )
    (ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΡΟΖ! ! ! ! ! ! ! Λυπήσου με!Μόνο αν είναι για τη μικρή ανιψιά – μόνο εκεί το αντέχω)
    (και ξέρεις ότι -πάλι- συμφωνώ… )

    @ πολύ θα ήθελα να πέσω σε χειμέρια νάρκη, και να ξυπνήσω εκείνη τη μέρα, lifewhispers μου
    Καλό βράδυ

    @ τσαπερδονάκι μου, για σένα ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να μετάνιωσαν !
    υγ στο υπογράφω, ρώτα και τη μαμά σου.
    υγ τον μπαμπά σου ΟΥΤΕ που χρειάζεται να τον ρωτήσεις! 😉

    @ Δεν ξέρω αν έμειναν πολλά, Χελώνα μου – μα ποτέ δεν ξέρεις… Υποψιάζομαι ότι δεν πιάσαμε πάτο -ακόμα.

    @ Αυτή η πλήξη που λες, πολύ με φοβίζει εμένα, μαργαριτούλα μου – και το γεγονός ότι ΑΛΛΟΥ έπρεπε να είναι στραμμένα τα φώτα… Και αυτό με θυμώνει ακόμα πιο πολύ: δεν είχα ανάγκη να δω εικόνες που προσβάλουν την αισθητική μου για να καταλάβω το θέμα – αηδία ένιωθα, έτσι κι αλλιώς. θα προτιμούσα ένα ξεσκέπασμα της υπόθεσης σε όλη της την έκταση, όσο αφορά το πολιτικό μέρος – για την υπόθεση Αρβανιτίδη, πάλι, δεν με αφορά στο ελάχιστο και δεν κατάλαβα γιατί, μια ολόκληρη εβδομάδα, όπου και να γύριζες γι’ αυτό άκουγες.
    Το είπα κι αλλού: αν «ΘΕΛΩ» να πιστέψω, δεν χρειάζομαι εικόνες φρίκης και αηδίας – αν ΔΕΝ θέλω, ό,τι και να μου δείξουν δε θα μου αρκεί…
    Φιλιά κι από μένα.

    @ Φαίη μου (τα συγχαρητήριά μου κι από δω, και τα φιλιά του κόκκινου Κυριάκου )
    Δεν ξέρω πώς φτάσαμε ως εδώ – τόσο κάτω… μα δεν ξέρω και που θα σταματήσει. τα δικά μου όρια,πάντως, έχουν ξεπεραστεί προ πολλού.
    (χαίρομαι για το ταξίδι – το ΣΚ θα σου στείλω φωτό να δεις!)

    @ Ραδιοκέφαλή μου, ευχαριστώ για το χρυσόστομη! 😉
    (είμαστε πολλοί, τελικά!)

    @ Δεν τα παρακολουθώ φανατικά, Βασίλη μου – όσο πιο λίγο μπορώ, μα δεν μπορείς και να ξεφύγεις. Και ναι, το ροζ της Λιλιπούπολης μου ταίριαξε σήμερα – αντίδοτο…

    @ tassoula μου, κι εγώ χαίρομαι – που γυρίσατε οικογενειακώς!
    (θα μπορώ πάλι να τσιμπάω με ασφάλεια το Σβούρα! 😉 )
    Η Λυδία είναι τιγράκι – θα νικήσει σίγουρα, θαρρώ πως έχει νικήσει ήδη.

    @ Ναι Γλαρένια μου – εγώ γυρίζω συχνά… Μόνο έτσι μπορώ να στηρίξω το αύριό μου, αλλιώς δεν αντέχω. Και η Λιλιπούπολη είναι από τους πιο αγαπημένους «τόπους»

    Φιλιά κι από μένα

    @ Μα, αυτό ακριβώς ήθελα, Σωτήρη μου – να τα βάλω στην «πραγματική» τους διάσταση,να τα κατεβάσω από το βάθρο που τα «έστησαν», και να δω άλλα, πιο σπουδαία και πιο μεγάλα. Το ξέρω ότι δεν μπορώ να τα μηδενίσω ή να τα αγνοήσω – όλοι γι’ αυτά μιλούν! Αλλά με κούρασε, να πάρει! Για άμυνα, έχω αυτά που αγαπώ – κι ένα απ’ αυτά, είναι και το ροζ της Λιλιπούπολης…
    Καληνύχτα

  12. Και όμως, όσο και να θέλεις να μηδενίσεις την παρουσία τους, των προσώπων πραγμάτων και καταστάσεων που λες, δεν γίνεται να τα καταφέρεις…
    Εννοώ ότι άμεσα ή έμμεσα η επίδρασή τους, θα διαμορφώνει και αυτή την καθημερινότητά μας.
    Εκείνο που μπορούμε ίσως να κάνουμε, είναι να τα αποδεχόμαστε, αλλά ταυτόχρονα και να τα «ξεγυμνώνουμε» και να τους δίνουμε το πραγματικό τους μέγεθος..
    Δύσκολο και πολύπλοκο θα μου πεις..
    Αλλά και άμυνα δια της αγνόησης είναι δύσκολη…
    Την καλησπέρα μου

  13. -Στιγμιαίο Λάθος… Τι άλλο θα ακούσω από τη φυλή των θρασύτατων ΑΒΡΑΑΜ
    Έλεος πια!
    -Το Ροζ να γυρίσει εκεί που ανήκει, παρακαλώ, πάραυτα. Σε μωρουδίστικα κεφαλάκια που μυρίζουν μέλι. Τ-Ω-Ρ-Α!

    -Καβγάδες 😐 Σε λίγο έχω την εντύπωση κιόλας ότι θα μας πουν ότι φταίμε εμείς που μπήκαμε ανάμεσά τους και βάλαμε λόγια. Άσε! Θα πέσει ακόμη γέλιο πολύ…
    …Αλλά μπορεί να μην το δεις, γιατί πολύ σοφά έκανες και έκλεισες την τηλεόραση.

    Λίγο περίεργα μας τα λέει το 2008 μόλις μπήκε, Νατασάκι μου… 😦
    Κοιμάμαι με πονοκέφαλο, ξυπνάω με στομαχόπονο, πάλι δουλειά θα ψάχνουμε;
    I’m too old for this shit, συγγνώμη δεν το πα εγώ, το πε, νομίζω, ο Μελ Γκίμπσον στο Φονικό Οπλο.
    Μουουουουουμπλε μοουουουουμπλε.
    Κλέβω λίγο ρόδινο ξημέρωμα, κατεβάζω οπωσδήποτε τη Λιλιπούπολη και σε φιλώ
    :************************

  14. Καλημέρα παπάκι μου…
    (εσένα σκεφτόμουν, αυτές τις περίεργες τελευταίες μέρες)

    Ελπίζω να λήξουν όλα καλά για σας – και να μην…σας πουν «διάφορα»…

    Σου στέλνω όσο μωρουδίστικο ροζ έχω, κι ένα φιλί πρωινό από το γλυκΆκη, που μόλις ξύπνησε
    {{{{{κουράγιο}}}}}
    κι εύχομαι όλα να πάνε καλύτερα.

  15. πολυ καλη μερα σου νατασσακι… καλα τα λες.. ριχτα!!! μα δυστυχως εχουνε κλεισει τ αυτια κ ζουν στον… ροζ κοσμο τους… χαρα μου να σε διαβαζω..

  16. καλημέρα,
    μια ωραία όζουσα ατμόσφαιρα είμαστε 😦

    YΓ αντε και σιγουρεύομαι πως είμαι στιγμιαίο λάθος, και τα ρέστα να ζητήσω θα γίνει τίποτα;)

  17. Δεν ξερω εαν η Λιλιπουπολη ειναι μια αλλη να ξεφυγουμε απο αυτα που μας εχουν κατακλεισει και μας εχουν μαυρισει την ψυχη… Αλλα αρκετα με αυτους και με ολα αυτα μας εχουν για τα καλα ζαλισει… Την καλησπερα μου Νατασσακι.

  18. Καταπιάνονται με όλα τα ροζ / κιτρινα/ κλπ μας βομβαρδίζουν κάθε μέρα μέχρι που το κλείνουμε αγανακτισμένοι και αηδιασμένοι…και φυσικά περνούν στο ντούκου τα σοβαρά θέματα όπως για το ασφαλιστικό !!!
    Ποιος άκουσε κάτι γι αυτό τελευταία?

    Όλα γίνονται με σχέδιο …ύπουλο !

  19. Ευχαριστούμε για το υπέροχο δώρο!
    Αλλά Νατασσάκι οχι και «καλλιτέχνης» αυτό το γουρούνι, συγνώμη κιόλας …. αλλά δεν βρίσκω πιο κατάλληλη έκφραση!!

  20. Κάποτε δεν μαχόσουν υπέρ του Θέμου;;;
    Από εποχής μαύρης τρύπας…
    Ή η άλλη μου αδερφή ήταν;;;
    Επίσης δεν έπαιρνες δίσκους του Πασχου;;;
    Τέτοια μεταστροφή…ΔΕΝ ΣΕ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ!!!

    Υγ με την καλή έννοια όλα τ παραπάνω…μην παρεξηγηθώ!!! Αφού σκέφτομαι να μην πάω να κάνω αίτηση για DNA πια…είσαι αδερφή μου!

  21. καλησπερα…και εγω ο καημενος ηρθα απο το χαος της αργεντινης και εφτασα στο χαος της ελλαδας…τι σου κανει η πολιτικη δυναμη και το χρημα….βρωμισε ο τοπος και εμεις ακομα γελαμε…αλλα πρεπει καποια στιγμη να γινει κατι αρκετα ο κοσμος κουραστηκε και αηδιασε και φυσικα τα παιδια μεγαλωνουν στο απολυτο ξεπλυμα ψυχης…besitos…

  22. αποκλείεται να διαβάσω όλα τα άπειρα σχόλια που συνοδεύουν το ποστ σου που μου θύμισε τα σχολικά μου χρόνια (εγώ τότε γυμνάσιο, ίσως και λύκειο, που να θυμάμαι πια), άρα μπορεί να είμαι εκτός κλίματος συζήτησης… Ελπίζω όμως ότι θα συγχωρήσεις μια απελπισμένη (από δω βγαίνει το Μένη, αυτές τις μέρες) και καταθέτω ευθαρσώς (και με τη δέουσα σοβαρότητα) το σχόλιό μου:
    Η κυρία Φωτεινή φτιάχνει σούπα κόκκινη
    Βάζει μέσα βυσσινάδα και παντζάρια μαρμελάδα
    Ένα κόκκινο ρουμπίνι κι αστακούς από τη Μυτιλήνη
    Η κυρία Φωτεινή κάνει σούπα κόκκινη
    Σκύβει και τη δοκιμάζει και στον άντρα της φωνάζει:
    «Ρίξε κόκκινο πιπέρι για να γίνει η δυνατή
    Αχ, τι σούπα είναι τούτη
    Μπαμ! Θα κάνει σαν μπαρούτι και ψηλά θα τιναχτεί!»
    Η κυρία Φωτεινή κάνει σούπα κόκκινη
    Βάζει μέσα δυο ντομάτες , παπαρούνες μυρωδάτες
    κόκκινα κεράσια τρία
    και μια πυροσβεστική αντλία!
    Η κυρία Φωτεινή κάνει σούπα κόκκινη
    Σκύβει και τη δοκιμάζει και στον άντρα της φωνάζει:
    «Ρίξε κόκκινο πιπέρι για να γίνει η δυνατή
    Αχ, τι σούπα είναι τούτη
    Μπαμ! Θα κάνει σαν μπαρούτι και ψηλά θα τιναχτεί!»
    (Μπαμ!)

  23. Μάνο….Σ’ευχαριστώ πάρα – πάρα πολύ!!!! 🙂 (δεν το κατάλαβα το «σήμερα»??? άλλες μέρες τι κάνει δλδ???)

  24. Μάνο??????? Άντε να χαθείς αγόρι μου!!!! 😆

    Μας τη λένε και τα αδέρφια μας τώρα! Κατάλαβες Νατασσάκι δηλαδή!!!!!

    😆

  25. @@@ Μενιεκ…. πού το βρήκες αυτό το όμορφο με τη Φωτεινή ; θαυμα, θαυμα…. Εμένα με κάλεσε το καλό μου το Alef ( Η Πενελοπε και το Νατασσάκι γνωρίζουν) και ανέβασα ενα βαρύ κι ασήκωτο ποιημα του Κέρουακ… Προφανώς η λιμπιντο έχει προβληματάκι…λεμε τωρα , μην με παίρνετε στα σοβαρά ντε..

    @@ Μάνο, μη μαλώνεις το κοριτσι γιατί θα σε μαλωσω εγω. Ακους μπαμπά των παιδιών σου ;

    @ Νατασσάκι…. παρούσα και ασθμαινουσα και εξοργισμένη γενικώς
    ριτς

  26. @ Daisy μου, θα ήθελα να κάνω πολλά (και νομίζω ότι μερικά τα μπορώ) με πρώτο το οριστικό off σε τέτοιου είδους «εκπομπές».. Αλλά ο καθένας βρίσκει τις αντιστάσεις του…
    Καλημέρα 🙂

    @ Καλή σου μέρα ωκεανέ μου – ευχαριστώ 🙂
    Ο ροζ κόσμος τους – που κάνει το δικό μας γκρι..
    Μα δεν θα τους περάσει, αν δεν θέλουμε!

    @ Μαγισσούλα μου, κι εγώ το ίδιο σκέφτηκα 🙂
    (αν είμαι στιγμιαίο λάθος με αποτελέσματα διαρκείας… )
    Καλό Σαββατοκύριακο

    @ Ακριβώς, Donald μου, αρκετά – καιρός να κάνουμε κάτι κι εμείς, δε νομίζεις; Ότι μπορεί ο καθένας μας, έστω..
    Καλημέρα 🙂

    @ Αυτός είναι ο σκοπός τους σίγουρα, τρελοφαντασμένη μου – το κακό είναι ότι τον πετυχαίνουν με την ανοχή μας…

    @ Μας περνάνε, doremi μου, μα είμαστε;
    Καλημέρα

    @ γουρούνι, roadartist μου; Γιατί; Τι σου έκαναν τα καημένα τα γουρουνάκια;
    🙂
    Καλό Σαββατοκύριακο

    @ Την παρέλαβα κι ευχαριστώ πολύ, μικρή garbofanoula!
    🙂

    @ Αδερφέ μου:
    1. Δεν μαχόμουν – εκτός αν εννοείς μάχη, τις λεκτικές (με το μπαμπά κυρίως…) Αλλά βέβαια διάβαζα τη «Μαύρη τρύπα» – και έβλεπα την εκπομπή του Θέμου, δεν το κρύβω. Άλλο αυτό, κι άλλο το τωρινό. Άσε που θεωρώ -ακόμα- ότι ο Θέμος δεν είναι το πιο «μαύρο» σ’ αυτην την ιστορία… Και βέβαια, τον άλλο, τον Ταρζάν ΔΕΝ τον βλέπω/διαβάζω/ακούω!

    2.Δίσκους του «καλλιτέχνη» ΔΕΝ έχω αγοράσει ποτέ! Έχω έναν, δώρο – και μοναδικό. Μερικά από τα τραγούδια του και βέβαια μου αρέσουν, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Σε καμιά περίπτωση δεν θα τον υπερασπιστώ – σε μια υπόθεση που ΔΕΝ με αφορά, και μου την σέρβιραν από παντού στη μούρη.

    *να το κάνεις το DNA, ρε! 🙂
    κι αν αποδειχθεί ότι είσαι αδερφός μου, τελικά, θα βγω κι εγώ στα κανάλια!
    😆 😆 😆

    ***Το ιατρικό ανακονωθέν για σήμερα είναι καλύτερο για το παιδί, επιτέλους! 🙂

    @ Αχ, βρε Damian μου, καιρό που διάλεξες κι εσύ να έρθεις!
    🙂

    @ Απελπισμένη Μένη μου
    μια χαρά με γύρισες στο δημοτικό κι εμένα..
    (το κόκκινο του θέματος, δεν θα το σχολιάσω! 😉 )
    Θα βρω κι άλλα, όμως, και θα τα θυμηθούμε – ευκαιρία ήθελα! 🙂
    Φιλιά πολλά – και καλό κουράγιο και σε σένα

    @ penelope μου, στο αφιέρωσα 🙂
    Σου στέλνω ήλιο και καλημέρες από δω
    και τα φιλιά μας στ’ αλβιωνάκια

    @ Jo μου, σου εξήγησα τα της απουσίας μου – και για τον αδερφό, τα είπαμε…
    (φιλιά κι από δω)

    @ Αδερφέ μου – ξανά –
    Ευχαριστώ που ενημερώνεις τις φίλες μου – το εκτιμώ βαθύτατα.. 😛

    @ Ριτσάκι μου με τις απορίες σου
    «Η κυρία Φωτεινή» είναι το κόκκινο χρώμα της Λιλιπούπολης
    (θα σε ενημερώσω αναλυτικά, σεμινάριο θα σου κάνω! )

    τον είδαμε τον Κερουάκ – τρομερά δυνατός
    και μην στενοχωριέσαι για το Μάνο – είχε μια κρίση καλοσύνης από τον πυρετό, χθες! 😆
    Φιλιά πολλά

    @ Καλημέρα θαλασσινό μικρούλι μου! Πόσο χαίρομαι που γελάς! 🙂

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.