«…να ζεσταθούν στ’ αστέρια»

Μικρό παιδί σαν ήμουνα
και πήγαινα σχολείο, μικρό παιδί
στα μάτια είχα τη χαρά
στα χέρια το βιβλίο, μικρό παιδί

Κι όταν η βαρυχειμωνιά
μου πάγωνε τα χέρια
στον ουρανό τα σήκωνα
να ζεσταθούν στ’ αστέρια

Μικρό παιδί – (Αργύρης Βεργόπουλος, Λίνος Κόκοτος,/ Γιώργος Ζωγράφος)
(δεξί κλικ στον τίτλο και αποθήκευση)

Αναδρομή – πάλι…Αυτές τς μέρες που κάτσαμε λίγο παραπάνω σπίτι, και ήταν ευκαιρία, παρά τον πυρετό, να μιλήσω με τον Άκη. Για τα διαβάσματά του, για τις αγωνίες του, για τα παιχνίδια του, για τους φίλους του. Και πάντα, όταν μιλάω μαζί του,(και με όλα τα φιλαράκια-πιτσιρίκια, κι έχω πολλά!) το μόνο που προσπαθώ είναι να θυμηθώ πως ήμουν εγώ μικρή.Τι ήθελα εγώ στην ηλικία του, πως σκεφτόμουν, τι έψαχνα… Ξέρετε κάτι; Δεν έχουν αλλάξει πολλά από τότε!Τα παιδιά, τα ίδια θέλουν: αγάπη, προσοχή, φροντίδα, ασφάλεια….Κι έναν ουρανό με αστέρια, να ζεστάνουν τα χέρια τους.Κι ας έχουν τα πάντα – κι ας ξέρουν τα πάντα, πια. Το ίδιο ζητάνε, το ίδιο ψάχνουν…και είναι χαρούμενα, όταν το βρίσκουν. Και δεν «μεγαλώνουν» – κι αυτό, ίδιο είναι.

(Αφιερωμένο: στον Αστεράκη μου:), στον αγαπημένο μου φίλο που δεν μπορούσε να θυμηθεί χθες😉, στην «καινούρια» μου φίλη, που πιστεύει τα ίδια για τα παιδιά της:)…..

Καλημέρα – επιτέλους, ξανά Παρασκευή!!!!🙂

44 thoughts on “«…να ζεσταθούν στ’ αστέρια»

  1. Δεν μπορεί να μην είναι απόλυτα γλυκό κάτι που γράφτηκε “σαν προσευχή, σε δύσκολες εποχές” :)))) Όμορφο το κοίταγμα στο παρόν μέσα από τέτοιες αναδρομές!!!

    Καλημέρα, με χαμόγελο
    Σμακ σε σένα και τον μικρό χαμογελαστό σου Πρίγκηπα!
    (Νο4)

  2. Καλημέρα – χαμόγελο κι εδώ, έφυγε ο πυρετός!
    (Επιτέλους!)

    (το ήξερα ότι θα καταλάβεις! )
    Κι εδώ 4-και τον περιμένω να ξυπνήσει…
    Σμακ!
    (καλό κουράγιο και σε σένα – υπομονή σήμερα στο νηπιαγωγείο)

    :))

  3. αχ αυτοί οι Μικροί Πρίγκηπες…
    ευτυχώς υπάρχουν και αυτοί και μας φέρνουν στο νου τα παλιά.
    το μυαλό μας να μεγαλώνει και να γίνεται σοφό,
    η καρδιά μας και η ψυχή μας όμως να παραμένει
    παιδική.
    την καλημέρα μου…

  4. Αχ και ματά ξανά αχ…
    Καμμιά Μικρή Πριγκήπισσα έχετε; Γιατί τα λημέρια μας τα απαρνήθηκαν τα μικρά αρσενικά!
    Καλημέρα.

  5. @ Καλημέρα Διαβάτη μου, – έτσι ακριβώς, μόνο το μυαλό να μεγαλώνει, (για το σοφό δεν ξέρω, μα θα δείξει..! )
    🙂

    @ Έχουμε μια – μοναδική και νεογέννητη στην οικογένεια, και την έχουμε στα πούπουλα, γιαγιά Duck! 🙂 Και την περιμένω κι αυτή να μεγαλώσει, να με πει «θεία» να λιποθυμήσω!
    (μια χαρά τα αντικαθιστούν τα αρσενικά τα κοράκια σου, το έχω καταλάβει! )

    Καλημέρες! 🙂

  6. @ Καλημέρα Μαράκι μου, κι εγώ χαίρομαι που δεν θες χαρτομάντηλα πια !🙂
    Φιλιά κι από μας

    @ Αχ, βρε άρρωστε πατέρα! (χαζομπαμπάς σου πάει καλύτερα πάντως, κι εσένα)
    Περαστικά κι από δω – κάτι έχει μαζί σου η WP, δεν εξηγείται αλλιώς! Οι φωτογραφίες του «φτου – ακατανόμαστου φταίνε, στο είχα πει! 😆 )

    @ μαγισσούλα μου, όλοι τα ίδια – μικρά και λιίίίίγο μεγαλύτερα παιδιά !

    Καλημέρα🙂

  7. Νατασσάκι, καλημερούδια!!
    Χαίρομαι που πέρσαν τα άσχημα…

    Πανέμορφο το post!
    Αχ, αυτός ο μικρός πρίγκηπας!
    Πόσες φορές χάρισα το βιβλίο αυτό σε καλούς μου φίλους και μετά αγόραζα ξανά το βιβλίο (για να το χαρίσω ξανά…)

    Καλημέρες,
    αύριο, ε;!

  8. Όμορφοι στίχοι, ωραία μουσική, εξαιρετική ερμηνεία από τον Γ. Ζωγράφο…
    Αθάνατο τραγούδι κι αυτό

    (Άντε καλό Που-Σου-Κου!)

  9. Ενα σημαντικό και πανέμορφο πόστ!
    Χαίρομαι που ο Αστεράκης σου είναι καλά!
    Καλημέρα, πολλά φιλιά και καλό σαββατοκύριακο σε όλους σας!🙂

  10. πράγματι αυτά θέλουν τα παιδιά Νατασσάκι αλλά πες το στους γονείς που τα παρατάνε στη μοίρα τους και αντί για αγάπη και στοργή τους δίνουν χρήματα & playstation… και μετά αναρωτιούνται γιατί είτε πήραν το στραβό δρόμο ή είναι μελαγχολικά😦 πανέμορφο post, υπέροχο ποιήμα και αγαπημένο βιβλίο🙂

  11. Καλημέρες και από την μαμά της πριγκήπησσας😉 Χαίρομαι που ξεμπερδέψατε με τον πυρετό…δεν μπορώ να έιναι άρρωστα τα μικρούλια…

  12. Αχ αυτές οι Παρασκευές τί γλυκα κρύβουν οι άθλιες!
    παρακαλώ περαστε να σχολιασετε Ζολά …..υποχρεωτικά. Γραφετε τοσο ωραια που δεν μπορεί να μην σας απασχολεί ο μετα-καθωσπρεπισμός και οι μετριότητες

    Αστειεύομαι Νατασσακι μου. Αστειεύομαι. Οι κουβέντες με τα παιδιά ειναι μαγικές. Τέρμα.

  13. εγώ στον κόσμο μου, ως συνήθως. Με την φωτό απο τον μικρό πρίγκηπα του Antoine Saint Expery, θυμήθηκα ότι διάβασα προχθές πως κυκλοφορεί ένα βιβλίο αυτές τις ημέρες, μεταφρασμένο, με ιστορίες δικές τους, απο την αγαπημένη του (γυναίκα ??) ……..απο τις εκδόσεις Εξάντας? για να το ψάξουμε όλοι μαζί γιατί εγώ γραία και ξανθιά, ο συνδιασμός που σκοτώνει. Η εικόνα που μου άφησε ήταν ότι έπρεπε να το διαβάσω.
    Οι στίχοι… ξέρεις πότε τους κατάλαβα? Οταν τους τραγουδούσε κάποιος που είχε μεγαλώσει φτωχικά στην επαρχία…… εμενα δεν μου αρέσει τίποτα μελαγχολικό και τους έχω βγάλει απο το μυαλό μου. καλό ΣΚ, το καλυτερο όλων

  14. Νατασσακι …Το βρήκα στο ποστ της Αργολίδας, οπου επιλέγει κειμενα ( και δικά μου) και τα προτείνει.ριξε μια ματιά.
    ρτις

    mama.eton37
    via στης Βουλής τα έδρανα by Πέτρος Δημητρόπουλος on 11/7/07
    Μαμά 37 ετών, γράφει ιστολόγιο.. «Χαρά στο κουράγιο της» θα πει κανείς. Πως τα καταφέρνει ανάμεσα στα εκατοντάδες μπιμπερά (τις πάνες, τα «νάνι του Ρήγα το παιδί» κοκ) και στο ακατάστατο επαγγελματικό ωράριο, να γράφει για το βλαστό της αλλά, κυρίως για την ίδια. Για όλους εμάς, που τα ΄φερε έτσι η ζωή να γίνουμε μπαμπάδες και μαμάδες -λίγο πριν, λίγο μετά- στα σαράντα μας, αποτελεί ανακούφιση να μοιραζόμαστε εμπειρίες, οι οποίες για άλλους, στην ίδια ηλικία, αποτελούν μακρινό παρελθόν.
    Δεν ξέρω εάν είναι σύμπτωση, αλλά εδώ στο κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, είναι κανόνας η τεκνοποίηση σε μεγάλη ηλικία. Ίσως φταίει το επάγγελμα καθεαυτό, ίσως τα ωράρια της Βουλής, ..που καιρός για φλερτ και αναζήτηση συντρόφου, πόσο μάλλον για γάμους και παιδιά. Συν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το σύνολο της κοινωνίας, με την έλλειψη της μεγάλης οικογένειας, που μεγάλωνε ανήψια και εγγόνια. Κι αν κάποιος αναζητούσε ιδανικές οικογένειες στο χώρο των δημοσιογράφων θα απογοητευόταν. Οι σύντροφοί μας, όσοι μας αντέχουν, μάς αποκαλούν ναυτικούς της στεριάς, καθώς περισσότερο χρόνο μας απολαμβάνουν οι «300» από ότι εκείνοι και τα παιδιά μας, όσοι καταφέραμε να αποκτήσουμε.
    Λένε ότι τα παιδιά είναι ευτυχέστερα με μεγαλύτερους, πιο ώριμους, γονείς. Ίσως επειδή δεν μπορούμε να τρέξουμε μαζί τους στις αλάνες -ποιες αλάνες δηλαδή- καθόμαστε περισσότερο μαζί τους για διάβασμα ή για συζήτηση μπροστά στην τηλεόραση.
    Σε κάθε περίπτωση όμως, όλοι ανησυχούμε για τα βλαστοκύτταρα, τη μουσική διαπαιδαγώγηση «από κούνια», για το θηλασμό, για τα «σαραντάρια» στο θερμόμετρο, για χίλια ακόμα για…

    «mama.eton37» θα σε διαβάζουμε

  15. @ το ίδιο κάνω κι εγώ, μετεωρίτη μου – τον χαρίζω παντού, κι ήταν το πρώτο που χάρισα στο γιο μου…και τον διαβάσαμε σιγά – σιγά μαζί, και τώρα μόνος του.🙂
    (αύριο, ναι – σου έχω και νέα, θα τα πούμε)

    @ Κάβειρε, κι αυτή μας χρειάζεται – αρκεί να μην είναι για πολύ, ε;; Κι αν είναι γλυκιά, καλά συναισθήματα αφήνει..🙂

    @ Καλό Που-Σου Kου και σε σένα , AfMarx μου!
    Το ήξερα ότι θα σου άρεσε το τραγούδι!😉

    @ Καλημέρα tassoula μου -και σε σας !
    Καλά ξεμπερδέματα – ελπίζω γρήγορα να έχετε καλά νέα!🙂
    Φιλιά στο Σβουράκο

    @ Έτσι ακριβώς είναι Daisy μου– κι όχι μόνο τα παιδιά – το «κόλπο» είναι να θυμάσαι. 🙂

    @ είμαστε καλύτερα θεία – ελπίζω κι εντελώς καλά αύριο!
    Να μας φιλήσεις τα πατουσάκια της πριγκίπισσας!🙂
    και φυσικά και το μεγάλο σου ζουζούνι, από τη «σεια» – οι πρώτες αγάπες δεν ξεχνιούνται! 🙂

    @ Ρίτσα μου μην λες τέτοια – κοκκινίζω και δεν μου πάει, σου λέω!
    (έρχομαι πάραυτα)
    Τις καλύτερες κουβέντες τις κάνεις πάντα με τα παιδιά.

    @ Αγριο – Κερασο – Ζουζούνα μου, θα το ψάξω, στο υπόσχομαι – και θα ενημερώσω !
    Οι στίχοι του είναι μελαγχολικοί, ναι – και ευτυχώς, δηλαδή που δεν σας έγραψα την ιστορία που γράφτηκε……
    Εγώ το αγαπώ πολύ, κι ας είναι μελαγχολικό. 🙂

    Καλό Σαββατοκύριακο!

  16. Νατασσάκι μου καλό, χαίρομαι που είστε καλύτερα!! Δεν θα το πιστέψεις ένα από τα παραμύθια που θα έφερνα χτες στον Αστεράκη, ήταν «Ο Μικρός Πρίγκηπας».

    Σιγά μη δεν το’χατε να μου πεις!!

    Σας φιλώ όλους!

  17. Τωρα γιατι δεν ξαφνιαζομαι που το ιδιο βιβλιο το εχω και εγω και περιμενα παντα πως και πως να κανω παιδακια για να τους το διαβασω και να το αγαπησουνε το ιδιο με μενα?
    Αχ βρε Νατασσακι μου..πολυ χαιρομαι και ξερεις εσυ γιατι!!!🙂

    σε φιλω!!!

    υγ. εμεις ημαστε καπως καλυτερα..ο γιος χτυπησε τα δαχτυλα του χθες στο μπασκετ και ετρεχα και τωρα δεν μπορει να παιξει κυθαρα και εχουμε ενα μικρο δραμα στο σπιτι!!🙂
    φευγουμε σε λιγο για τον αγωνα μας στο πολο!!!
    wish us luck!!!🙂

  18. @ θαλασσινό μου μικρό, 🙂
    Είναι το πρώτο -πρώτο μας βιβλίο – κι εμένα από τα πιο αγαπημένα μου ever
    Φιλιά πολλά, καλό Σαββατοκύριακο!!!!
    (θα τα πούμε ενδιάμεσα, ναι;; )

    @ Tzotza μου – καθόλου εντύπωση δεν μου κάνει – είναι από τα πιο όμορφα, τρυφερά «παραμύθια» – για μικρούς και μεγάλους!
    (κι εγώ χαίρομαι πολύ πολύ !😉 )
    ΥΓ Καλή επιτυχία στον αγώνα – ο γιος σου παίζει κιθάρα, είπες;; Ενδιαφέρον!😉

    Φιλιά πολλά, θα περιμένω τα αποτελέσματα του αγώνα!🙂

  19. έτσι ακριβώς όπως τα λες είναι, λίγα πράγματα θέλουν και αυτά στην ουσία ούτε υλικά είναι, ούτε αγοράζονται.
    Μια μεγάλη αγκαλιά σε σένα και στο Άκη και χίλιες ευχές για ένα υπέροχο σαββατοκύριακο🙂

  20. Κι από μας, Νατάσσα μου – να περάσετε τέλεια το Σαββατοκύριακο!
    Μεγάλη αγκαλιά και σε σας – να μου τον φιλήσεις!
    (πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, πια!😉 )

  21. Και εγώ γύρισα…
    αλλά πως
    καλά είμαι καλό μου.με λίγο πονοκέφαλο και άσχημη διάθεση .
    θα σου τηλ αύριο οταν ηρεμήσω λίγο! σε φιλώ πολύ!

  22. @ adioristos, καλώς ήρθατε- στ’ αλήθεια, ο Μικρός Πρίγκιπας είναι από τα πιο σπουδαία βιβλία της λογοτεχνίας, για μικρούς και μεγάλους – τον έχω διαβάσει πολλές φορές, και πάντα κάτι καινούριο βρίσκω….

    @ Ρίτσα μου το είδα !😆
    (φιλιά )

    @ Θαλασσινό μου, κι εγώ σε φιλώ – ευτυχώς που είσαι καλά… Καλή ξεκούραση – θα τα πούμε όταν ηρεμήσεις, καλό μου
    (περαστικά και θεραπευτικό φιλί – κι απ’ το μικρό σου φίλο)

  23. Μερικές φορές θέλεις να χαρίσεις ό,τι δεν είχες… Μαζεύεται μέσα σου αγάπη, τρυφερότητα, χάδι… που οπωσδήποτε δεν είναι το ίδιο με το χάδι που δίνεις ή παίρνεις από τον σύντροφό σου. Πρέπει να γεννηθεί κάποια στιγμή, γιατί αλλιώς θα εκραγεί… Φοβάμαι την προοπτική να έρθουν χρόνια στεγνά…

    Σε διαβάζω και συγκινούμαι απίστευτα, δεν ξέρεις πόσο, πόσο, πόσο
    και συγχρόνως κάνω μια ευχή για ένα δικό μου αστερΑκι…

    μυστικά 😉
    (μόνο σε σένα θα τολμούσα να αφήσω τέτοιο σχόλιο)

  24. Eίναι ωραίο να επαναλαμβάνεις την παιδική σου ζώη με το βλασταράκι σου και να μιλάς την ίδια γλώσσα. Σε εμένα αυτό συμβαίνει κατά το ήμισυ! Αnyway δεν θα ζητήσω αυτόγραφο από τον Χιου κάτι άλλο θα ζητήσω εις διπλούν και για σένα εννοείται, και μετά θα σου το περιγράψω μόνο! Την καλημέρα μου

  25. @ I have a dream, στο εύχομαι (και το ξέρεις) – και ξέρω ότι θα πιάσει οι ευχή μου, οι ευχές «από καρδιάς» πιάνουν πάντα…
    μυστικά-κι από μένα😉
    Φιλάκι.

    @ Ίνδικτε, καλημέρα – πια – φίλε μου !
    Εχθές το βράδυ, για άλλη μια φορά, «έχασα» τη σύνδεση (τη f#%^#@%$*net μου, λέμε! )🙂

    @ penelope, με βασανίζεις – μα θα το αντέξω..!
    Καλημέρα – χαίρομαι πολύ που κι εσένα σου συμβαίνει!😉

    @ Όχι Σπύρο μου, – και σιγά να μην!😉

    @ Και βέβαια , doremi μου, αρκεί να το θυμόμαστε!🙂

    @ τσαπερδονάκι μου, σε βάραινε τόσον καιρό;
    Σε μένα να το λες, βρε! 🙂
    (και φαίνεται το παιδί – δεν το κρύβεις καλά, να ξέρεις!😉 )

    @ Δεν μπορεί, Ίνδικτε, κάπου θα συναντηθούμε!🙂

    @ Μια χαρά, γοργονίτσα μου – καλύτερα από ότι περίμενα!
    Όταν έχεις καλή παρέα..! 😉

    Καλημέρες! 🙂

Τα σχόλια είναι κλειστά.