Aloha Friday, no work till Monday

Παρασκευή! ! ! ! !

(το δικό μας «τρέξιμο» συνεχίζεται, αλλά… όλα καλά θα πάνε!)

Καλημέρα 🙂

Advertisements

Τα νέα του Φρέντυ (II)

Έκθεση

Του μαθητή της Β’ Δημοτικού Άκη _____

Θέμα : Το αγαπημένο μου ζωάκι.

Το αγαπημένο μου ζωάκι είναι ένα σκιουράκι που το λένε Frederic, αλλά τον φωνάζουμε Freddy. Το πήρα από ένα petshop με το χαρτζιλίκι μου.

Είναι καφετί με σκούρες ρίγες και μυτερά αυτιά. Είναι μικρόσωμος και η ουρά του δεν είναι πολύ φουντωτή. Τα μάτια του είναι σκούρα κι έχει δυνατά και κοφτερά δόντια.

Του αρέσει να πίνει γάλα και να κοιμάται στο σπίτι του. Επίσης, του αρέσει να τον χαϊδεύω και να κάνει ρόδα.

Πιο πολύ μου αρέσει όταν βγαίνει από το σπίτι του και πίνει το γάλα του.

Τον αγαπάω πολύ.

Αυτή την έκθεση την έγραψε ο Άκης στο σχολείο, τη Δευτέρα. Κατά σύμπτωση η δασκάλα τους έβαλε θέμα για τα ζωάκια…

Τις σκέψεις του Freddy, τώρα, θα τις διαβάσετε εδώ.

Τις είπε ο ίδιος, μυστικά, στη φίλη μας diavatis, κι εκείνη μας τις χάρισε… Και τις έγραψε ακριβώς όπως τις «άκουσε» – πολύ γλυκά και τρυφερά, σαν παραμύθι…

Και την ευχαριστούμε πολύ, όλοι μας – και ο Freddy. Του το διάβασε ο Άκης χθες το βράδυ, πριν κοιμηθούν. 🙂

Καλημέρα 🙂

υγ1: Εκτός σύνδεσης – μέχρι αργά, λόγω αλλαγών στον πάροχο – ελπίζω όλα να πάνε καλά, και να έχω κι εγώ από το βράδυ την σούπερ σύνδεση που μου αναλογεί… 😉

υγ2: Α-παι-τη-τι-κέ μας αναγνώστη, η ζωγραφιά στο επόμενο τεύχος.. 🙂

Έτσι…


Τι να πω – Χάρις Αλεξίου, Πυθαγόρας/Μάνος Λοΐζος

…επειδή έχει «φεγγάρια» (όχι, δεν φταίνε αυτά, Ριτσάκι μου, αλλά κάπου πρέπει να τα «ρίξω» κι εγώ, ε; 😉 )

…επειδή μου έχει «κολλήσει» από χθες, κι αν δεν σας το πω θα σκάσω !

…κι επειδή είναι από τα πιο όμορφα τραγούδια που ξέρω…να ξεκινήσει καλά η εβδομάδα !

***αφιερωμένο : σε όσους αγαπάμε πολύ.

Εξαιρετικά αφιερωμένο: στην Αναστασία μου, το φεγγαρόπαιδο της οικογένειας, που έχει γενέθλια (κι έχει ετοιμάσει ολόκληρο τραπέζι, περάστε να κεραστείτε – αλλά κάτω τα χέρια από τους κολοκυθανθούς,!!! :p)

Σπύρος Βασιλείου, Αθήνα [oil on canvas.1930]

Τι να πω σε μια πόλη με καπνούς και τσιμέντα,
τα κομπιούτερ δε λένε για αγάπη κουβέντα,
τι να πω
τι να πω Παναγιά μου στης αυλής το παιδί
που φεγγάρι τ’ Αυγούστου δεν μπορεί πια να δει,
τι να πω

Μα τι να πω τέλος πάντων, ντρέπομαι και να το πω
πως είν’ ωραίος ο κόσμος, επειδή σ’ αγαπώ

Τι να πω στο φαντάρο που φυλάει στη σκοπιά του
και ριπές τον γαζώνει η πικρή μοναξιά του,
τι να πω,
τι να πω στις γυναίκες μες το άδειο χωριό
που ‘χουν άντρα στη πόλη και στα ξένα το γιο
τι να πω

Μα τι να πω τέλος πάντων, ντρέπομαι και να το πω
πως είν’ ωραίος ο κόσμος, επειδή σ’ αγαπώ…

Καλημέρα 🙂

Παιχνίδι της Παρασκευής…

Κυκλοφόρησε καινούριο παιχνίδι στη blogoγειτονιά : «που θα θέλατε να δείτε το λογότυπο του blog σας», λέει… Και με κάλεσε η Μαρία – και δεν μπορώ και να της αρνηθώ… Η πρώτη μου σκέψη ήταν «πουθενά».(Σιγά το σπουδαίο blog, να το διαφημίσουμε κιόλας!)

Μετά, σκέφτηκα καλύτερα… βοήθησαν και φίλοι (ευχαριστώ! 😉 )

και ορίστε:

Θα μου άρεσε να γίνω γκράφιτι στον τοίχο… (νεανικά απωθημένα είναι αυτά)

made_at_www_txt2pic_com.jpg

Θα μπορούσα να διαφημιστώ για τις μαγειρικές μου ικανότητες… (στο κινέζικο, λέμε τώρα..)

china-food.jpg

Θα μπορούσα να είμαι κατάστημα με παιδικά ρούχα ή παιχνίδια..! 😉

store-shopping-bag_www-txt2pic-com.jpg

Θα ήθελα όμως κι ένα τέτοιο εξώφυλλο:

Λοιπόν, tassoula, Natassa, Φαίη-μετεωρίτη, mamma, ειρήνη, KV, αα-παπάκι, Θαλασσινή, if.. ιγένεια, Θαλασσομπερδεμένη και AfMarx, που θα θέλατε να δείτε το λογότυπο του blog σας? Για να σας δω! 🙂

Καλημέρα – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ σήμερα, ε; 😉

Τα νέα του Φρέντι (I)

Είπα στους φίλους μουΛ.Μαχαιρίτσας-Ελ.Ζουγανέλη

Επειδή προβλέπω πολλά επεισόδια…στο έργο

«Ο Φρέντι, ο Άκης και άλλες περιπέτειες»

θα αρχίσω τώρα το μέτρημα έτσι, κι όπου πάει…!

Λοιπόν: ακόμα δεν ήρθε στο σπίτι μας, κατάληψη στις σκέψεις μας έκανε… Συνέχεια γι’ αυτόν μιλάμε – παραμελήσαμε και τον καημένο τον Τουίτι μας – και ο μικρός όση ώρα είναι σπίτι, πάνω από το κλουβί του είναι… εχθές έτρωγαν ταυτόχρονα, και μετά του διάβαζε την Ιστορία και τα αγγλικά του… Με το ζόρι τους χώρισα το βράδυ! Κι ο Φρέντι, όμως, ξεθάρεψε, και βγαίνει πια από το σπιτάκι του – και κάθεται να τον χαϊδέψει ο Άκης – με προσοχή, βέβαια, τα δοντάκια του είναι πολύ κοφτερά… 😉

Οι φωτογραφίες είναι του Άκη φυσικά – με την φωτογραφική στο χέρι συνέχεια, το έχει τρελάνει το ζωντανό! Και σήμερα που δεν έχει σχολείο, η καλύτερή του: και το γάλα τους μαζί το ήπιαν! (του Φρέντι του αρέσει πολύ το γάλα!)

Καλημέρες – κι όπως είπαν ο Στράτος και η Φαίη: Freddy’s rulezzzzz! 🙂

**το τραγούδι είναι άσχετο με το θέμα, αλλά μ’ αρέσει!  😉

Ο κόσμος δεν μας προσφέρθηκε απ’ τους γονείς μας, μας τον δάνεισαν τα παιδιά μας

Κάποτε θα ‘ρθουν – Παύλος Σιδηρόπουλος(Μ.Θεοδωράκης-Λ.Παπαδόπουλος)

Σήμερα 20 Νοεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Δεν ξέρω τι νόημα έχει να γιορτάζουμε παγκόσμιες ημέρες, εκτός από αφορμή να ξαναμιλήσουμε για κάτι που έτσι κι αλλιώς θα έπρεπε να μας απασχολεί.

Θα προτιμούσα να μην χρειάζεται να μιλάμε για δικαιώματα των παιδιών – να μην υπήρχε ανάγκη τέτοια, δηλαδή.. Αλλά διαβάζω στον τύπο ότι εκατομμύρια παιδιά στη γη ακόμα μένουν αγράμματα, πεθαίνουν από την έλλειψη μιας βιταμίνης που κοστίζει 2 λεπτά του ευρώ(!) , πως ένα παιδί χάνει τη ζωή του κάθε πέντε δευτερόλεπτα από την πείνα!….. και σκέφτομαι πως έτσι κι αλλιώς έχουμε πολύ δρόμο και πολύ συζήτηση μέχρι να γίνει κάτι.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20/9/1989 και τέθηκε σε ισχύ το 1990. Την υπέγραψαν και την υιοθέτησαν σχεδόν όλα τα κράτη μέλη του Οργανισμού, εκτός από τις ΗΠΑ και τη Σομαλία. Τα άρθρα της μιλούν για τα δικαιώματα επιβίωσης, προστασίας, ανάπτυξης-εξέλιξης και συμμετοχής των παιδιών στην κοινωνία – μα η εφαρμογή τους είναι ένα άλλο κεφάλαιο…

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερες πληροφορίες στη UNISEF, καθώς και στο Universal Children’s Day μα το σίγουρο είναι ότι μπορούμε όλοι να κάνουμε περισσότερα κάθε μέρα – για τα παιδιά – δικά μας και ξένα. Ας αρχίσουμε από το Χαμόγελο του Παιδιού, Τα Παιδικά Χωριά SOS, και τα παιδάκια δίπλα μας – πάντα υπάρχουν.. Κι ας είναι αυτή η μέρα η αφορμή.

UPDATE: Δείτε στην Tassoula τα στοιχεία που δίνει η έκθεση της UNICEF… και μια αισιόδοξη «νότα» από την m00nchild

Καλημέρα 🙂

Sunday…

…αλλά ήλιος πουθενά – μουλιάσαμε πάλι από χθες!
Καλή ήταν η βροχή – αφού προλάβαμε να στεγνώσουμε, μέσα κι έξω!

Εχθές είχαμε όμορφη μέρα – και έχουμε και νέο μέλος στην οικογένεια!

Ο Άκης, καιρό τώρα, μας ζητάει ένα ζωάκι – εκτός από το καναρίνι και τα ψαράκια, και τη χελώνα του κήπου… Ήθελε κάτι που να μπορεί να το φροντίζει, και να του κάνει παρέα. Σκυλάκι ή γατάκι δεν μπορούμε να έχουμε, είναι ζωάκια που θέλουν συντροφιά, κι εμείς λείπουμε όλη τη μέρα. Λέγαμε για κουνελάκι, μα φιλοξενήσαμε ένα το καλοκαίρι, και δεν ενθουσιαστήκαμε – άσε που μύριζε απαίσια…

Τα σκιουράκια πάντα τα αγαπούσα – από τον Chip & Dale του Disney, μέχρι το πιο πρόσφατο της εποχής των παγετώνων, που κυνηγούσε το βελανίδι του… Έτσι, μόλις πήγαμε στο κατάστημα με τα ζωάκια, τους πήγα να τα δούμε, αφού είχα ρωτήσει ήδη για τον τρόπο ζωής και φροντίδας τους.

Ο Άκης μας αγάπησε αμέσως το ένα – ήταν παράμερα από τα άλλα, μόνο του, κουλουριασμένο… «Αυτό θέλω» είπε, και δεν σήκωνε αντίρρηση. «Είναι το πιο γλυκούλι!»

Στο δρόμο για το σπίτι είχε το κλουβί δίπλα του – και του μιλούσε, κι έψαχνε όνοskiouraki1.jpgμα να το βγάλει..

Τελικά, αποφάσισε να τον φωνάζει Φρέντυ

Αυτή είναι η μοναδική φωτογραφία που κατάφερα να τον βγάλω – είναι ακόμα φοβισμένος, και τρυπώνει στο σπιτάκι του. Σε μια-δυο μέρες όμως, θα έχει προσαρμοστεί – και θα είναι παρέα μας!

Καλημέρα 🙂