Κυπελλάκια…

Το κυπελλάκι – Τερέζα (Οπωσδήποτε, 1991)

Αγαπώ τον καφέ – πίνω πολλά λίτρα την ημέρα, μ’ αρέσει. Και γι’ αυτό έχω και πολλά «κυπελλάκια» – κούπες, φλυτζάνια, και φλυτζανάκια… Για λόγους πρακτικούς – τα πλένω στο πλυντήριο, άρα μέχρι να γεμίσει, θέλω κάμποσα – αλλά και γιατί μου αρέσει η ποικιλία – κι έτσι έχουν μαζευτεί αρκετά, και διαφορετικά μεταξύ τους. Η Αγριο-Κερασο-Ζουζούνα, με κάλεσε να παίξω, να τα φωτογραφίσω και να σας τα δείξω – χαρά μου.

Αυτή, λοιπόν είναι η πρώτη κούπα που απέκτησα στη δουλειά (μισή ζωή πριν..! ) . Την έχω ακόμα, και την προσέχω όσο μπορώ – μου φτιάχνει απίστευτα το κέφι! Είναι του «πρώτου καφέ στο γραφείο»

– μετά…

…συνήθως, βάζω αυτή τελευταία την αποκτήσαμε κι έχει την αγαπημένη μου πασχαλίτσα.
Και μια και είμαι στη δουλειά, να σας δείξω και του Πεπονιού μια από τις αγαπημένες στο γραφείο – δώρο του ανιψιού 😉 – αν και το Πεπόνι δεν πίνει καφέδες, τις πιο πολλές φορές προτιμάει το τσάι.

Στο σπίτι, η πιο αγαπημένη μου είναι αυτή είναι από πολύ λεπτή, αγγλική πορσελάνη, και μ’ αρέσει η αίσθηση που έχεις όταν το κρατάς – τόσο λεπτεπίλεπτο, εύθραυστο…

αλλά μου αρέσει κι αυτό με τα ηλιοτρόπια του Vincent Van Gogh – ένας από τους πίνακες που αγαπώ, επίσης.

Κι αυτή την αγόρασα γιατί είναι μεγάλη, και γιατί μου θυμίζει το ποίημα του Ρίτσου: «Αν όλα τα παιδιά της γης…»

Αυτή είναι η κούπα του Κυριάκου – κεραμική και χειροποίητη, από μια φίλη (η «σοβαρή» του κούπα είναι, γιατί έχει και κάτι άλλες, μα αρνούμαι να τις φωτογραφίσω ! 😉 )

Και η αγαπημένη το μικρού – δώρο του χαζο-πεπονο-θείου! Η πρώτη που χρησιμοποίησε – κι όσες άλλες κι αν έχει, αυτήν αγαπά περισσότερο. (περιττό να πω ότι έχουμε σχεδόν από κάθε ταινία Disney, και κάθε ήρωα κιν. σχεδίων που έχει δει, ε;; )

Και για το τέλος – σιγά που δεν θα έκανα ρετρό-αναδρομή, το πρώτο δικό μου φλυτζάνι – ροζ, σαν αυτό που θα χαρίσω στην ανιψιά μου τώρα…

Να καλέσω για τη συνέχεια, τη Νατάσσα, τη Ρίτσα, τη Φαίη, την KV, την Τσαπερδόνα, τη Μαρία, τη Ζαφειρένια και τη Νερίνα – κι όποιον άλλο θέλει, φυσικά – ελπίζω να μην έχουν ξαναπροσκληθεί, (νομίζω ότι δεν έχουν παίξει ακόμα, πάντως)

Καλημέρα 🙂

Advertisements

33 thoughts on “Κυπελλάκια…

  1. kalimera καλο μου. Καλημερα ολη μερα… Λοιπόν εγω τετοιες κουπες δεν εχω….θα σπασω κουπες… για τα λογια πουπες…… εχω ομως κατι φλυτζανια της μαμας και της γιαγιάς πανέμορφα…τα θέλετε ; α, εχω και δύο ντεστινγκέ ψιλολυγνες κούπες οπου είχα αποφασίσει πέρσι να πινω πράσινο τσάι. Αλλά ούτε αυτό το κατάφερα.

    Νατασσακι, εισαι μαεστρος της διορθωσης
    φιλια

  2. Μεγάλη επιτυχία οι φλυντζανοκουπίτσες ! Καλέ τι κουτσομπόλα που είμαι, σας έβγαλα τ’ «άπλυτα» στη φόρα… Μια χαρά με βρίσκω. Ετσι γνωρίζεις τον άλλον. Τι καφέ πίνει, πως, σε τι κούπα….. Μ’ αρέσουν και οι δικές σου ! Α, δεν ξέρω τι να πρωτο σχολιάσω.
    Παρακαλώ, δε όποιον γράφει να μου στέλνει ένα μηνυματάκι να βλέπω κι εγώ (η κουσκουσιάρα). Φιλιά και καλημέρες

  3. Νατασουλα, θα ήθελα ( κοιτα θράσσος αμέτρητο) και καμια μουσικουλα να προτεινουμε ετσι ; θελω να gaz matisse στη μοναξιά.

  4. Θα σπάσω κούπες, για τα λόγια που ΔΕΝ είπες!
    Πού είναι οι καλές κούπες του Κυριάκου;
    Αυτή με τον Θρυλέοντα;
    Η άλλη με το «80 χρόνια Θρύλος»;
    Γιατί τις κρύβεις;
    Αίσχος!
    Ως πότε πια θα επικρατεί λογοκρισία στα blog;
    Θα βάλω μπάνερ διαμαρτυρίας

  5. @ Ριτσα – Βανιλίτσα μου, να φωτογραφίσεις ότι θες – και να το δούμε.
    (για τη μουσική, οκ)
    Όσο για τη διόρθωση, θα χρησιμοποιήσω…διαφήμιση του καφέ: ‘Έκαστος στο είδος του» – κι εσύ, στα κείμενα και στις σκέψεις.
    Φιλιά.

    @ Αγριο – Κερασο – Ζουζούνα μου, με πρόλαβες! Τώρα θα ερχόμουνα – χαίρομαι που σ’ αρέσουν!

    Καλημέρες! 🙂

  6. @ Να βάλεις, κόκκινο, παρακαλώ, κύριε της διαμαρτυρίας -και ναι, το κατάλαβες: ΑΥΤΕΣ τις κούπες αρνήθηκε η μηχανή να τις φωτογραφίσει!
    Μήπως η δική σου μπορεί;;; 😛

    :))

  7. Nατασσάκι τι φοβερή συλλογή είνα αυτή; Κούπες απο όλη την οικογένεια απίστευτο και όμως αληθινό!Μου άρεσε η κούπα του Κυριάκου και αυτή με τα παιδιά της γης!! Φιλιά πολλά πολλά σε όλη την οκογένεια!

    υγ εμείς να δω πότε θα πιούμε το καφέ! ματσ μουτσ!

  8. νατασσάκι μου, αν και έχω πάρα πολύ δουλειά, σου γράφω (πίνοντας ήδη τον δεύτερο καφέ).

    Στο σπίτι έχω περίπου 16 κούπες, όλες θυμίζουν κάτι. Στη δουλειά όμως, έχω μία που γράφει john και τα χαρίσματά του, όπως meaning:gifted και τα λοιπά, για να θυμάμαι πόσο αγαπάω τον Γιαννάκο μου και πόσο μου λείπουν οι πρωινοί καφέδες του σαββατοκύριακου!

    Μετά τους πρώτους 3-4 γαλλικούς στη δουλειά, μετά το απόγευμα το γυρνάω σε κουταλάτους. Βαπορίσιους ντε! Σκέτος καφές, χτυπημένος με κουτάλι, μαύρος, σκοτεινός, επικίνδυνος καφές!! Πίνω άλλους 2 τέτοιους και φυσικά κοιμάμαι ένα πεντάωρο μάξιμουμ. Αλλά μου αρέσει πάντα να τους φτιάχνω στα πιο ανορθόδοξα ποτήρια!
    Σε ποτήρια μπίρας…
    ή σε μεγάλα, κολονάτα του νερού!

    Άσχετο, αλλά μην το ξεχάσω. Αν θυμάμαι καλά, ο Πυροβολάκης είναι γνωστός σου, φιλαράκι σου, κάτι τέτοιο… Σήμερα στις 4.00 (μεσημέρι, έτσι;) θα είναι στην εκπομπή της Μπίλλιως Τσουκαλά να τραγουδήσει (η οποία θα έχει καλεσμένο τον Σμαραγδή για να μιλήσουν για τον Ελ Γκρέκο).
    Έλεγα ότι ίσως σε ενδιαφέρει να το ξέρεις!

    Φιλάκια νατασσάκι (πάω να βάλω κι άλλο καφέ γιατί πνίγομαι..)

  9. Κάνω ομοιοπαθητική κι έχω κόψει τον καφέ, γμτ. Γι΄αυτό αλλάζω κουβέντα:

    Οι καλύτερες κούπες είναι οι 10 κούπες! Οι κόκκινες… 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2005, 2006, 2007….

    :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

    Συντάσσομαι με τον Allu και πάω βόλτα στο λιμάνι :))))))

    Καλησπέρα φιλενάδα μου,
    Μεγάλη μεγάλη αγκαλιά 🙂

  10. Η χαρά της πορσελάνης βλέπω είσαστε, Νατασσάκι, οικογενειακώς! :-Ρ Ευχαριστώ πολύ πολύ για την πρόσκληση την οποια φυσικά και αποδέχομαι και θα ενσωματώσω στην αντίστοιχη του Αντώνιου. Θα αφιερώσω από μια κούπα στον καθένα σας 🙂 Φιλάκια πολλά
    Υ.Γ. Όπως βλέπεις, ακόμα στο γραφείο και έπεται συνέχεια… 😦

  11. :))))) Ωραιότατες, κάθε μία μια ιστορία φαντάζομαι και κάθε μία στην ώρα της. Ευχαριστώ για την πρόσκληση, θα ανταποκριθώ άμεσα!
    Νο … δεν ξέρω τι και εγώ και τρέξιμο
    φιλί

  12. Αυτά είναι!!! Αν δεν είσαι ατζαμής κρατάς όλες σου τις κούπες!! Εμένα μου επιτρέπουν πλέον μόνο μιας χρήσης! 😀

  13. @ Θαλασσινό μου νεκταρίνι,
    κι εμένα μου άρεσαν οι δικές σου!
    (με την πίεση που έχω τώρα, να τον δω τον καφέ! Κοίτα τι ώρες «κυκλοφορώ» – δεν οπλοφορώ, ακόμα – στα blog, και θα καταλάβεις! )
    Φιλιά πολλά – μουτς! κι από μένα

    @ παραπονιάρικο σταφυλάκι, εσύ γυρίζεις στις αυστρίες, τι γκρινιάζεις;; 😛 Για βγάλε κι εσύ τις κούπες σου, να δούμε που πίνουν καφέ οι ψυχο-τέτοιοι..!

    @ Ρίτσα μου, άσε – η «άλλη παρέα» έπεσε με γρίπη – ελπίζω γρήγορα να συνέλθει..!

    @ Φαίη μου, πολύ γλυκό – κούπα που σου θυμίζει το Γιάννη σου! 🙂
    να τις φωτογραφίσεις – και τα ανορθόδοξα ποτήρια – και να τις δούμε – και δεν είναι επείγον, όποτε μπορείς!
    Ευχαριστώ για την ενημέρωση – στη δουλειά, νετ μπορεί να μην έχω, αλλά ράδιο και TV έχω – και την είδα την εκπομπή, και για την ταινία με τον Ελ Γκρέκο (θα πάω να τη δω) – και ένα μίνι αφιέρωμα στο Μουστάκα, και στη Μελίνα (ευτυχώς!) και το φίλο μου το Μάνο! Ευχαριστώ που με σκέφτηκες! ! ! 🙂
    Φιλιά, καλό κουράγιο.

    (εγώ πίνω περισσότερους καφέδες – και όχι «κουταλάτους» ….)

    @ tassoula μου, 🙂
    Ευτυχώς, ξέχασα να μεγαλώσω – και νομίζω για πολλά χρόνια ακόμα…
    Φιλιά. 🙂

    @ Καμηλιέρη μου 🙂
    ναι, μα κι η κούπα, συχνά, σου φτιάχνει το κέφι!

    @ ζαφειρένια μου, στις κούπες μπορείς να πιείς κι άλλα ροφήματα, ξέρεις: νερό, γάλα, κακάο, τσάι….
    όσο για το υπόλοιπο σχόλιο, ένα έχω να πω: να πας κι εσύ αλλού! Αμάν πια – είπαμε, σας αγαπάμε, αλλά όχι και να σας βάλουμε φωτογραφίες! 😛
    [με το ζόρι κρατήθηκα! 😉 ]

    :)))))))))))))))))))))))))))

    Φιλιά κι αγκαλιά κι από δω – θα τα πούμε.

    @ Αχ, Μαρία μου – κατάλαβα…
    κι εγώ μετά τις 7 γύρισα – άσε..
    Θα περιμένω την αφιέρωση!
    🙂

    @ KV μου, πιο ειδικός από σένα, γίνεται;;;
    όπως βλέπεις, έπαψα να μετράω σήμερα, κι ακόμα ΔΕΝ έχω τελειώσει!
    Φιλί

    @ Φουρφουράκι μου (εξαφανισμένο)
    ζεστός καφές σε πλαστικό ποτήρι;;; μπλιάχ!
    Είσαι τόοοοσο απρόσεκτο, καλέ;;;
    είσαι μικρό ακόμα, γι’ αυτό! Θα μεγαλώσεις, που θα πάει!
    🙂

    @ φαίη μου, ναι – και τα ποτήρια!
    🙂

    @ Κάβειρε, 🙂
    (πολύ όμορφο)

    🙂

  14. Κούκλα το ροζ ρετρό φλυτζανάκι σου ….
    Έχεις κοριτσάκι ; Αν όχι , αυτό να χαρίσεις στην ανιψούλα …. όχι κάτι σαν αυτό .

  15. Δεν έχω ακόμα, και δεν ξέρω πια αν… – και στ’ αλήθεια το σκέφτομαι. Έχει και ασορτί αυγοθήκη, και μπολάκι 🙂

    (μόλις ερχόμουν να δω τα δικά σου! )

    Καλό βράδυ.

  16. Καλημέρα Νατάσα.
    Δες τι ώρα είναι (7:10) μόλις γύρισα σπίτι και μάντεψε τι κάνω, πίνω καφέ και ετοιμάζομαι γιά ύπνο.
    Εγώ πίνω τον καφέ μου σε ποτήρι μπύρας!!!

    Ποτέ φραπέ και ποτέ Γαλλικό και ποτέ με ζάχαρη.

    Τα φιλιά μου και καλή σου μέρα (μάλλον έχεις ξυπνήσει)

  17. Καλημέρα Ίνδικτε – τώρα είναι 8:30, πήγα το παιδί σχολείο και φευγω
    ποτήρι μπύρας!
    Συμφωνώ στο ποτέ γαλλικό, και ποτέ φραπέ – ούτε το καλοκαίρι, και ζάχαρη μόνο αν – καμιά φορά.

    Φιλιά κι από μένα – το βράδυ πάλι
    (γρρρρρ! Τη φ%77895νετ μου, σου λέω!)

  18. απορία (μετά τις καλημέρες μου).
    ΠΟΤΕ ΓΑΛΛΙΚΟ, ΠΟΤΕ ΦΡΑΠΕ ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΤΗΡΙ ΜΠΙΡΑΣ.

    Βρε Ινδικτε, τι πίνεις; Εσπρέσο σε ποτήρι μπίρας;!

    νατασσάκι, έχω πάρα πολλά νεύρα και δεν φταίνε οι καφέδες. Φταίει η πολύ δουλειά και περιμένω πως και πως αυτό το σαββατοκύριακο. Θα τα πούμε!

  19. Καλημέραααα!!! Πολύ καλό το «θεματάκι». Οι κούπες / κυπελλάκια, πάντα έδιναν μια εικόνα, ψυχολογία κλπ! Super! και ειναι συλλεκτικά, χαρούμενα … απ’ όλα!

    ΠΡΟΤΑΣΗ: Να κάνετε και ένα με «μπιμπερό¨!

  20. η τσαπερδόνα δεν έχει κούπες!

    και θα σπάσει κούπες για τα λόγια που πες!

    υγ το σπασα το κυπελλάκι σου το μπλέ με την βιγκόνια
    το σπασα κι ειπα σαν να σπασα μαζί σου πέντε χρόνια

  21. @ φαίη μου, υπομονή – Παρασκευή είναι, τελειώνει σιγά-σιγά….
    (μια χαρά σε βρίσκω, αναλόγως! Εγώ θα είχα εκραγεί! 😉 )

    @ Καλή ιδέα, Αργοναύτη μου! Θα το πω στο Μάνο – εμείς, όχι πια μπιμπερό, μα τα έχω φυλάξει – ίσως και να τα φωτογραφήσω, τελικά!
    :))

    ΥΓ Οι κούπες των μουρ-μούριδων, πώς είναι;;; 😉

    @ Γιατί τσαπερδονάκι μου δεν έχεις κούπες??
    Πού πίνεις εσύ τον καφέ-τσάι-γάλα σου??
    Να σου στείλω εγώ μια, αν είναι να στενοχωριέσαι!
    :))

    @ μελομένε μου, σαν τις δικές σου με τις νεράιδες, δεν είναι! 🙂

    Καλό Σαββατοκύριακο και σε σας

    @ φαίη μου,
    και ξέρεις από που βγήκε;;;
    –» κούπες» είναι η μία από τις τέσσερις κατηγορίες των χαρτιών της τράπουλας. Λένε πως την ονομασία τους « οι κούπες » την πήραν από ένα παιχνίδι που έκαναν οι ευγενείς τα παλαιά χρόνια, γεμίζοντας τις κούπες που έπιναν το κρασί τους, με νομίσματα και όποιος τα έβρισκε, τα κέρδιζε. Όποιος, επίσης, παίζει χαρτιά θα ξέρει πως οι κούπες είναι και το ισχυρότερο χαρτί. Έτσι, εκείνος που κάνει χαρτί «από κούπες », κερδίζει τους άλλους. Αλλά, όπως συμβαίνει συχνά με τις εκφράσεις αυτές, με τον καιρό κατάντησε η φράση να έχει ειρωνική σημασία : «Μμμμ, την έκανες από κούπες ! »

    [έγραψε η Wiki, Λαχανάκι! 😉 ]

    @ Ρίτσα – Βανιλίτσα μου, πίσω γρήγορα! Στη Ν.Υ., στο Μανχάταν σου! Και να γυρίσεις ΜΟΝΟ μαζί με τις κούπες σου! 🙂

    Ντάμα-κούπα, ε ντάμα-κούπα! 😉

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.