Blog action Day

Στη φύση γεννηθήκαμε…..

tree.gif

Μας αγαπάει…

bear.gif

Μας φροντίζει…

aetos.gif

 

ΑΥΤΟ θέλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας ?

Advertisements

42 thoughts on “Blog action Day

  1. Δεν ξέρω ακριβώς… τις είχε βρει φίλος με το γούγλη, και μου τις έστειλε – κι αν σου πω ότι ανέβασα το ποστ μόνο και μόνο γιατί ήθελα να τις χρησιμοποιήσω….
    Μοιάζουν με αυτές που κάνει η Anne Geddes, αλλά μου φαίνονται πιο «σκοτεινές»….

  2. Στο χέρι όλων μας είναι να παραδοσουμε κάτι καλύτερο στα παιδιά σας. Με ένα δυστυχώς δεν βγάζουμε την ουρά μας απέξω, όλοι εσείς οι πιο πάνω που σχολιάσατε «Δυστυχώς». Προσπαθήστε λοιπόν για κάτι καλύτερο και μην μένετε παθητικοί.
    Ούφ, ξέρω τι μέρα είναι σήμερα, κι εγώ έχω αναρτήσει τα γέννέθλια της αδελφής μου (στον κόσμο μου…..) φιλιά και προσπάθειαααααααα

  3. Μικρά, απλά πράγματα, αυτό μπορεί να κάνει ο καθένας μας.
    ανακύκλωση…
    άσκοπη ενέργεια…
    και τόσα άλλα (μικρά αλλά θαυματουργά)
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑστην εορτάζουσα!

  4. Οχι βεβαια!Καιρος,να παρουμε τη κατασταση στα χερια μας…..
    Ο πολεμος κερδιζεται,αν ο καθενας,
    μενει πιστος στο μετεριζι του…..

  5. Ό,τι μπορεί, όπως μπορεί ο καθένας από εμάς… κάτι είναι κι αυτό. Είναι μια ελπίδα ίσως 🙂 Φιλιά (υπέροχες οι φωτογραφίες).

  6. Προσπάθειες και αναφορές αυτό μπορούμε αυτό κάνουμε , δεν αφήνουμε επαναπαυμένο τον κόσμο. Ωραίες φωτο νατασσάκι

  7. Νατασσάκι μου καλημέρα! Τι εκπληκτικες φωτό είναι αυτές;
    Κρατώ το μωρό στην αγκαλιά του δένδρου πιο πολύ!

    φιλιά πολλά!

  8. Και μια μητέρα επιτελεί το σημαντικότερο έργο: τη μόρφωση και την ανατροφή νέων ανθρώπων. Τα σημαντικότερα μαθήματα. Μεγάλο αλλά και όμορφο βάρος.

  9. Τί υπέροχο υλικό και οποια τρυφερότητα απλωμένη ανάμεσά του! Πόσο χαιρομαι που μπορείς και αντιδράς έτσι. Μπραβο Νατασσα μου
    Τα παιδιά ειναι το ατού των κοινωνιών μας. Ολα τα λεφτά πάνω τους . Δεν κυριολεκτώ λέγοντας λεφτά, αλλα΄εννοω την παιδεία που τους οφείλουμε Νατασσάκι μου

  10. @ Αγριο-Κερασο-Ζουζούνα μου,
    το «δυστυχώς» τουλάχιστον για μένα, δεν σημαίνει : σηκώνω τα χέρια ψηλά – ποτέ δεν το έκανα, ποτέ δεν θα το κάνω. Αντίθετα, εδώ και χρόνια , κάνω ότι περνάει από το χέρι μου – και θα συνεχίσω.

    Κι από δω: Χρόνια Πολλά στην αδελφούλα!!!

    @ φαίη μου, ναι : ότι μπορεί ο καθένας!

    @ Κάβειρε, όπως το είπες – και το δικό σου «παραμύθι», εξαιρετικό…

    @ Μαρία, Βασίλη, Θαλασσινή, Λαχανάκι, έτσι ακριβώς : όλοι μαζί μπορούμε να κάουμε κάτι, εγώ έτσι πιστεύω. Κάτι μικρό ο καθένας, λίγο-λίγο – κι ευχαριστώ για τις φωτογραφίες, μα μου τις έστειλαν κι εμένα, έτυχε… 🙂

    @ kitsosmitsos, σας ευχαριστώ – και καλώς ήρθατε.
    Θεωρώ ότι το πιο βασικό χρέος που έχουμε είναι η ανατροφή των παιδιών – και μέσα σε όλα τα άλλα, και η περιβαλλοντική τους αγωγή. Αφού το κράτος δεν φροντίζει, ας το κάνουμε εμείς – στο βαθμό που μπορούμε και που οφείλουμε. Δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα ξυπνήσουν – και θα μας ακολουθήσουν.

    @ το σωστό επιφώνημα, KV μου!

    @ Ρίτσα – βανιλίτσα μου, ευχαριστώ – τα παιδιά είναι ότι πιο σπουδαίο έχουμε – το ξέρεις και το ξέρω ότι το πιστεύουμε και το στηρίζουμε όσο μπορούμε.Και το δικό σου κείμενο είναι καταπληκτικό – και δεν είναι η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε με το θέμα, ούτε η τελευταία…!
    🙂

  11. ο απλός ο κόσμος σίγουρα όχι αλλά αυτοί που περνάει από το χέρι τους να κάνουν τη διαφορά σίγουρα ναι, βλέπεις για αυτούς δεν μετράει το αύριο. Το πολύ πολύ τα παιδιά τους να το γυρίσουν σε εμπορία φιάλης οξυγόνου για να αυξήσουν κι άλλο τα εκατομμύριά τους… It’s all about money always and for always…

  12. Αυτά αποτελούν την ευοίωνη οπτική γωνία του θέματος. Η πραγματικότητα είναι πως αν δεν έχουμε υπογράψει την θανατική καταδίκη των παιδιών μας, έχουμε υπογράψει αυτή των εγγονιών μας. Σήμερα υπάρχουν περιβαλλοντικοί μετανάστες από νησιά του ειρηνικού που εξαφανίστηκαν την τελευταία 15ετία. Αύριο θα υπάρξουν από τις φτωχές χώρες του τρίτου κόσμου γιατί αυτές πλήττονται καίρια και άμεσα. Μεθαύριο θα υπάρξουν από την ίδια την Ελλάδα. Σε μικρό ποσοστό η ελληνική γη έχει ξεκινήσει να ερημοποιείται. Η πιθανότητα μερικής ερημοποίησης της Βοιωτίας μέσα στα επόμενα 100 χρόνια είναι μεγαλύτερη του 50% (ε υπάρχει ένα 50% που λέει ότι θα ερημοποιηθεί σε 150…). Η τροφή, και ακόμα χειρότερα το πόσιμο νερό, θα λιγοστεύουν συνεχώς σε παγκόσμιο επίπεδο. Το μεγαλύτερο έγκλημα όμως είναι η απουσία βούλησης σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο ώστε να αποφευχθεί το δυσοίωνο μέλλον. Αυτό σημαίνει πως χρειαζόμαστε λύσεις των προβλημάτων, όχι απλή αντιμετώπιση της έκφανσής τους.
    Υπάρχουν δύο καίρια προβλήματα. Το πρώτο είναι η διακοπή της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος ώστε να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητα και διατήρηση της σημερινής τουλάχιστον κατάστασης. Το δεύτερο είναι η εκτέλεση έργου ώστε να αναιρεθούν οι βλάβες και με δεδομένη την επιτυχία της επίλυσης του πρώτου προβλήματος, να διατηρηθούμε σε αειφόρα κατάσταση. Το πρώτο πρόβλημα επιλύεται με απλή αντικατάσταση κάθε μορφής ορυκτού καυσίμου, και περιορισμό της κατανάλωσης ενέργειας σε τέτοιο βαθμό ώστε να στηρίζεται μόνο στην ενέργεια που μπορεί να παραχθεί μέσα από τους ίδιους τους σημερινούς μηχανισμούς και κύκλους της φύσης. Με τον τρόπο αυτό θα εξασφαλισθεί η συντήρηση του κύκλου το άνθρακα. Το δεύτερο επιλύεται με πιο δραστικές λύσεις. Περιορισμό της ανθρώπινης τροφής και δραστηριότητας στο απολύτως αναγκαίο επίπεδο, για όλη ταυτόχρονα την ανθρωπότητα, ώστε να δεσμευθεί ο άνθρακας που εκλύθηκε από τα ορυκτά καύσιμα σε βιομάζα και εν συνεχεία να απομακρυνθεί πλήρως από τον κύκλο της φύσης, όπως είχε γίνει και στο παρελθόν κατά τις μεγάλες γεωλογικές ανακατατάξεις. Η ίδια η δέσμευση και απομάκρυνση του διοξειδίου του άνθρακα δεν αποτελεί λύση, γιατί έτσι θα απομακρυνθεί οξυγόνο από τον κύκλο διαταράσσοντας και πάλι την ισορροπία. Υδρογονάνθρακες απελευθερώσαμε αλόγιστα, υδρογονάνθρακες πρέπει να δεσμεύσουμε και να απομακρύνουμε, πληρώνοντας το τίμημα του παραλογισμού μας. Λύσεις απόλυτα εφικτές που όμως απαιτούν την αναγνώριση του προβλήματος σε ατομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο και την βούληση για επίλυση. Στο ενδιάμεσο μπορούμε να θυμώνουμε με όσους δεν επιδεικνύουν αυτή την βούληση. Και με τους εαυτούς μας τους ίδιους, μιας και ένα μεγάλο μέρος των δραστηριοτήτων μας αποβαίνει εγκληματικό για την ίδια μας την υπόσταση, την δική μας, του διπλανού μας, του καθενός.
    Στο ενδιάμεσο μπορούμε επίσης να θυμώνουμε με όσους αγνοώντας (ηθελημένα) το σύνολο του προβλήματος προσκολλούνται σε ημίμετρα και φαεινές ιδέες, αλλά και με όσους αδιαφορούν για όλα τα υπόλοιπα εκτός από το συμφέρον του τομαριού τους. Άλλωστε εγκληματίες εναντίων μας καταλήγουν. Όλα τα πράγματα στο οικοσύστημα (φυσικό και κοινωνικό) βρίσκονται σε μια δυναμική ισορροπία. Και το οικοσύστημα περιλαμβάνει τους ανθρώπους, ενώ η ισορροπία διαταράσσεται από τις πράξεις τους.

    Καλώς ήλθατε στην κόλαση του 21’ αιώνα

  13. Μάλλον δεν αγαπάνε, και δεν αγαπάμε κι εμείς οι νεώτεροι τα μελλοντικά, παιδιά. Δυστυχώς -η κοινωνία του ευδαιμονισμού και του ατομισμού έχει φτάσει στα άκρα…

    Το κακό είναι ότι πάντα την πληρώνουν κι αυτοί που δεν φταίνε…

    Καλημέρα Νατασσάκι! 🙂

  14. Θα αφήσουμε αυτό, μόνον εάν επιμείνουμε στη συνθηκολόγησή μας με την καταστροφή.
    Νομίζω πως ο Darthiir the Abban έχει αγγίξει την καρδιά του προβλήματος, αλλά και της λύσεως.

  15. @ Θαλασσομπερδεμένη μου, ναι – μα τουλάχιστον να μην «παραδωθούμε» από τώρα, και πάντως όχι χωρίς μάχη.

    @ Το θέμα είναι Daisy μου, να πιέσουμε – όπως, κι αν, κι από όπου μπορούμε – εγώ αυτό μόνο θα ήθελα από εμάς τους απλούς ανθρώπους – μα κι αυτό, δύσκολα το βλέπω.
    (καλώς ήρθες)

    @ μαγισσούλα μου, ναι – κι εγώ 😦

    @ Καμηλιέρη μου,

    σχόλιο – πόστ, και σ’ ευχαριστώ. Το διάβασα πολύ προσεκτικά, και ξέρεις ότι συμφωνώ – τα έχουμε συζητήσει πολλές φορές. Κρατώ – κι επισημάινω αυτά:

    «Το μεγαλύτερο έγκλημα όμως είναι η απουσία βούλησης σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο ώστε να αποφευχθεί το δυσοίωνο μέλλον. Αυτό σημαίνει πως χρειαζόμαστε λύσεις των προβλημάτων, όχι απλή αντιμετώπιση της έκφανσής τους.»
    και

    «μπορούμε επίσης να θυμώνουμε με όσους αγνοώντας (ηθελημένα) το σύνολο του προβλήματος προσκολλούνται σε ημίμετρα και φαεινές ιδέες, αλλά και με όσους αδιαφορούν για όλα τα υπόλοιπα εκτός από το συμφέρον του τομαριού τους. Άλλωστε εγκληματίες εναντίων μας καταλήγουν. Όλα τα πράγματα στο οικοσύστημα (φυσικό και κοινωνικό) βρίσκονται σε μια δυναμική ισορροπία. Και το οικοσύστημα περιλαμβάνει τους ανθρώπους, ενώ η ισορροπία διαταράσσεται από τις πράξεις τους.»

    Το ξέρεις – και το ξέρω πώς έτσι είναι – κι αν δεν κάνουμε κάτι τώρα, δεν έχουμε άλλη ελπίδα.

    Να το φωνάζουμε – παντού, και σε κάθε ευκαιρία – και λες: «Το πρώτο είναι η διακοπή της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος ώστε να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητα και διατήρηση της σημερινής τουλάχιστον κατάστασης.» αυτό επείγει, τώρα. Γι’ αυτό να φωνάξουμε άμεσα – και να πάμε παρακάτω.

    @ τσαπερδονάκι μου, εσύ πεζή;; Αποκλείεται!
    (και το έχω καταλάβει
    και το ξέρεις)

    @ Καλημέρα μαργαριτούλα μου – το θέμα είναι πως θα σταματήσει αυτό, κι αν μπορούμε να προλάβουμε κάτι – για να πάψει να συμβαίνει. Γιατί όσο περνάει από το χέρι μας, τουλάχιστο, να γίνει.

    @ Το είδα, Ρίτσα μου – ευπρεπέστατο είναι, όπως κι εσύ άλλωστε, πάντα.
    😉

    @ όχι, δεν αρκεί, ελαφάκι μου – αφορμή ήταν η μέρα. Και δεν το κάνω για πρώτη – μα ούτε και για τελευταία φορά.
    (ευχαριστώ 🙂 )

    @ Αγριο – Κερασο – Ζουζούνα μου, θα την έχεις τη συμμετοχή! 🙂

    @ Ευχαριστώ, τρελοφαντασμένη μου – αυτό ειναι το κακό. Και το ότι τα συνηδητοποιούμε, κέρδος είναι, νομίζω.

    @ Αϊάσανθος Ίων , να σας καλωσορίσω, και να σας ευχαριστήσω για το σχόλιο. Ναι, έχετε δίκιο – το έχει ψάξει πολύ ο Καμηλιέρης (ο Darthiir the Abban), και έχει απόλυτο δίκιο – και για το πρόβλημα και για τη λύση — το θέμα είναι να το καταλάβουν κι αυτοί που πρέπει. Εμείς, οι απλοί πολίτες, μόνο να πιέσουμε μπορούμε – μα δεν το κάνουμε ούτε αυτό, δυστυχώς. Και τα χρόνια περνάνε, κι ολόένα λιγοστεύουν τα περιθώρια – κι αν δεν γίνει κάτι, τώρα, δεν νομίζω ότι θα μείνει κάτι να παραδώσουμε. Κι εμένα με νοιάζει τι θα παραδώσω ατο παιδί μου – σε όλα τα παιδιά.

  16. Καλώς σας βρήκα, και σας ευχαριστώ.
    Για το ίδιο πράγμα νοιαζόμαστε όλοι εμείς, οι απλοί πολίτες.
    Όταν έγραψα για τη συνθηκολόγησή μας με την καταστροφή, υπονοούσα με σαφήνεια ότι μπορούμε και να μη συνθηκολογήσουμε, και ότι αυτό είναι δυνατόν να επιφέρει το ποθητό αποτέλεσμα. Διότι πιστεύω ακράδαντα ότι από ΕΜΑΣ εξαρτάται το ποια θα είναι η τελική κατάληξη. ΕΜΕΙΣ είμαστε εκείνοι που επιτρέπουμε να υπάρχουν αυτοί που έχουν φέρει τον πλανήτη στο χείλος της αβύσσου, ΕΜΕΙΣ μπορούμε να βάλουμε ένα τέλος σ’ ετούτη την ολέθρια πορεία. Για να το κάνουμε αυτό, βέβαια, πρέπει να βρούμε την τόλμη ώστε να αναδεχθούμε πολλές και βαριές θυσίες, οι οποίες, όμως, θα είναι οπωσδήποτε λιγότερες από τα δεινά που μας περιμένουν εφόσον συνεχιστεί αυτή η πορεία.
    ΕΜΕΙΣ είμαστε αυτοί που πρέπει και μπορούμε «να το καταλάβουμε». Εάν περιμένουμε να το καταλάβουν οι εξουσιαστές, είμαστε χαμένοι, διότι αυτοί έχουν απωλέσει παντελώς τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου.
    Νομίζω πως είναι ανάγκη να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε σοβαρά προς αυτή την κατεύθυνση, ξεφεύγοντας από το μονόδρομο της σκέψης που μας έχουν επιβάλει.

  17. Έχετε δίκιο – ίσως εγώ δεν ήμουν σαφής: το ΕΜΕΙΣ, τουλάχιστον για τον εαυτό μου να μιλήσω, το έχω – και πράξη, καθημερινά, σας βεβαιώνω, και στο blog μου πάνω-πάνω το δηλώνω, με τα λόγια του Καζαντζάκη:

    «Ν’ αγαπάς την ευθύνη.
    Να λες:Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης.
    Αν δε σωθεί, ΕΓΩ φταίω.»

    Το θεωρώ, για μένα και όσους με ξέρουν, αυτονόητο – το παρακάτω είναι που προσπαθώ .

  18. Τι να προσθέσω τώρα, ειδικά για εσάς, μετά το απόσπασμα του Καζαντζάκη (δεν το είχα προσέξει νωρίτερα); Νομίζω πως είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος.
    Θα το βρούμε και το παρακάτω, αφού το θέλουμε και το πιστεύουμε!

    ΥΓ. Το τελευταίο σχόλιο της ritsmas μου γέννησε κάποια ερωτηματικά (ίσως εκείνη αντιλαμβάνεται καλύτερα το γιατί). Δεν ξέρω αν πρέπει να ζητήσω από εσάς βοήθεια για να βρω τις απαντήσεις…

  19. Συμφωνώ – θα το προσπαθήσουμε, πάντως!

    (Η Ρίτσα είναι φίλη μου – και τα σχόλιά της είναι συχνά άσχετα με το θέμα του ποστ και τη συζήτηση, αλλά έχουν να κάνουν με προσωπικές μας κουβέντες )

  20. @ Νατασσακι . Τί συνέβη; Για ποιο πράγμα μιλάει ο Ιων ; Προφανώς δεν γνωρίζει ότι γνωριζόμαστε προσωπικά και έχουμε δημιουργήσει διασυνδέσεις με την Ηλεία…εξ ου και καλώς τα δεχτηκες.
    Σε φιλω μικρο μου παιδί και τα λέμε

  21. Πολύ όμορφο το ποστ αυτο.Οι φωτογραφίες ειναι αντιπροσωπευτικες σε αυτο που συμβαινει… Και δυστύχως η τελευταια δειχνει αυτο που θα παραδωσουμε στα παιδια μας 😦 …

  22. @ Ίων, κι εγώ σας ευχαριστώ – ό,τι και όποτε θέλετε, είμαστε εδώ για να το συζητάμε.

    @ μελομένε μου, ευχαριστώ – όλοι μαζί, εγώ το πιστεύω.

    @ ντόναλντ, ευχαριστώ – ακόμα ελπίζω πως όχι.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.