Επί Ασπαλάθων…

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού.

πάλι με την άνοιξη.

Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες

το κόκκινο χώμα και οι ασπάλαθοι

δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια

και τους κίτρινους ανθούς.

Απόμερα οι αρχαίες κολόνες,

χορδές μιας άρπας που αντηχούν

ακόμη…

Γαλήνη

-Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;

Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού

τ’ αυλάκια.

τ΄ όνομα του κίτρινου θάμνου

δεν άλλαξε από κείνους τους καιρούς.

Το βράδυ βρήκα την περικοπή:

«τον έδεσαν χειροπόδαρα» μας λέει

«τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν

τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν

απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους

και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο κουρέλι».

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του

Ο Παμφύλιος ο Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος

31 του Μάρτη 1971

Δεν έχω καταλάβει ακόμα γιατί τριγυρνά στο μυαλό μου, μέρες τώρα, αυτό το ποίημα… Ας είναι. Ευκαιρία να το μοιραστώ μαζί σας, σήμερα – σαν σήμερα «έφυγε» ο Γιώργος Σεφέρης, το 1971. Δεν νομίζω ότι μπορώ να γράψω κάτι για τον Σεφέρη – αγαπώ τα ποιήματά του, και αγάπησα πολύ και την Έρημη Χώρα του Έλιοτ, από τη μετάφρασή του… Ακόμα, έμαθα να γράφω το τρένο με «ε», επειδή εκείνος το έγραφε έτσι….

Θα βρείτε ένα πολύ καλό αφιέρωμα εδώ, για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του.Μια σελίδα, επίσης, αφιέρωμα, από το BBC. Ακόμα, μια ενδιαφέρουσα σελίδα με βιογραφία και βιβλιογραφία – που περιέχει και ηχητικά αποσπάσματα. Η σελίδα με το βιογραφικό του από το ίδρυμα Νόμπελ… Και ένα ενδιαφέρον άρθρο του Οκτάβ Μερλιέ :Ο Γιώργος Σεφέρης και ο Ελληνισμός


Ακούστε : Απαγγελίες, από τον ίδιο τον ποιητή

Η Στέρνα

Επιφάνεια 1937 (από το Σχέδια για ένα καλοκαίρι)

Στο παρά πέντε, κυριολεκτικά, είδα και το αφιέρωμα του Ίνδικτου με το » Ο τόπος μας είναι κλειστός» – υπέροχο….

Καλημέρα.