Καλή αρχή…

Τα μικρά παιδιά – με την Αρλέτα.

 

(σκαναρισμένες σελίδες από το τετράδιο της ορθογραφίας της Α Δημοτικού (1977) και της αντιγραφής της Β’ Δημοτικού – φυσικά, δικά μου-κλικ πάνω τους για μεγέθυνση)

– Μαμά, είναι όλα έτοιμα για αύριο;; Τσάντα, κασετίνα, μολύβια….τι ρούχα θα βάλω;;;

– Να τσεκάρουμε, αγόρι μου… Λοιπόν : Τσάντα, κασετίνα, τσαντάκι για το φαγητό (όλα ασορτί ) – είναι στη θέση τους. Μπουκάλι για το νερό, κολατσιό θα σου φτιάξω το πρωί…. Τα ρούχα σου τώρα: παντελονάκι τζην, μπλουζάκι πράσινο-κίτρινο ( το αγαπημένο μας), Ναι, όλα έτοιμα!

– Ωραία. Πάω να παίξω….

Αρχίζουν τα σχολεία αύριο. Έχουμε κάνει τα ψώνια μας (Τζαμπο κλπ…) Και ο γιος μου το περιμένει με αγωνία. Όπως το περίμενα κι εγώ, κάποτε….

(θυμάμαι…)

…Σάββατο, συνήθως. Βόλτα στο «Μινιόν», και τον «Κατράντζο» για ποδιά-τσάντα-τετράδια…

Μπλε ποδιές (2) με άσπρο γιακά (πλεκτό με βελονάκι, από τις θείες στο χωριό), άσπρες κορδέλες για τα – μακριά, πάντα – μαλλιά, καινούρια παπούτσια, άσπρα-κυρίως-καλτσάκια, καινούρια σάκα, μπλε τετράδια, μολύβια, γόμες….

Τα άπλωνα πάνω στο τραπέζι που έγραφα, και τα καμάρωνα. Μύριζαν όλα «καινούριο». Και τις ποδιές – κι ας μην τις «χώνευα»,γιατί ήθελα να φοράω παντελόνια, αλλά όταν ήταν καινούριες, μου άρεσαν…Και πιο πολύ μου άρεσε που θα ξαναπήγαινα σχολείο, να ξαναδώ φίλους, να παίζουμε στην αυλή, να δω τα καινούρια βιβλία, να δω ξανά την δασκάλα μου…

Τώρα, όλα είναι διαφορετικά – κι όλα ίδια.

Καλή Σχολική Χρονιά,από αύριο, στα πιτσιρίκια μας – και καλό κουράγιο για το τρέξιμο, σε μας…

(Ενημέρωση:

Χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Ρόδι – και όταν ξαναβρεθούμε, κερνάς καφέ, σίγουρα! 😉

Άλλο ένα ευχαριστώ στη Μαριλένα, και πιο πολύ στα κορίτσια της – το mail του Ραφακίου, ειδικά, ήταν το πιο όμορφο που έχω πάρει ποτέ! Φιλί.

Λόγω αλλαγών στην προσωπική και επαγγελματική μου ζωή, και τις υποχρεώσεις του παιδιού με το σχολείο, πια, θα «χάνομαι» τα πρωινά-μέχρι να ρυθμίσω εκκρεμότητες. Καλά είμαι, πάντως, μην στενοχωριέστε, εντάξει;;;;