Μικροί ήρωες σε μεγάλη οθόνη

Λοιπόν, το αδερφάκι μου το Πεπόνι έχει όρεξη…..

Έκατσε και ξεκίνησε καινούριο παιχνίδι, χωρίς να υπολογίσει τις συνέπειες.

  1. Η μισή blogoσφαιρα λείπει διακοπές – και η άλλη μισή υπολειτουργεί…
  2. Το θέμα «αγαπημένοι ηθοποιοί» ξεσηκώνει ΠΑΝΤΑ θύελλα στις κοριτσοπαρέες – αφού πάντα όλες μας θέλαμε για δικό μας – ΜΟΝΟ – τον εκάστοτε Jonny, Al, Hugh,Andy, Sean(αχ!)….
  3. …και στην blogoπαρέα είμαστε περισσότερες – και «μαλλιοτραβηχτήκαμε» – σχεδόν παντού, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα… 🙂

Γι’ αυτό, αλλά και γιατί εγώ είμαι Μαμά, κυρίως – και το δήλωσα από την αρχή –

σκέφτηκα να γράψω για ηθοποιούς-παιδιά (όχι μεγάλα παιδιά, σαν εμάς, – κανονικά!)

Ψάχνοντας, λοιπόν, για παιδιά-ηθοποιούς, στην Ελλάδα και αλλού, ανακάλυψα ότι τα περισσότερα είχαν πολύ σύντομη καριέρα – με ελάχιστες εξαιρέσεις. Όσο ήταν μικρά, χαριτωμένα πλασματάκια που σε έκαναν να χαμογελάς, μια χαρά…μόλις λίγο μεγάλωναν, και έχαναν την » αθωότητα από το βλέμμα τους , το»star-system» τα πέταγε στην άκρη…

Έτσι έγινε με την Shirley Temple, ας πούμε. Νομίζω, η πρώτη που έρχεται στο μυαλό γι’ αυτό το θέμα. Κουκλίτσα, ναζιάρα «πριγκίπισσα» πάντα, ένα γλυκό πλάσμα στην οθόνη – ένας σκληρά εργαζόμενος άνθρωπος πίσω απ’ αυτή….Διάβασα ότι ξεκίνησε χορό όταν ήταν 3 , και αρχίζοντας ένα χρόνο μετά να παίζει τον κινηματογράφο, έφτασε στα δώδεκα να έχει παίξει σε περισσότερες από σαράντα ταινίες!! Μεγαλώνοντας, κι ενώ εξακολούθησε να έχει ενεργό συμμετοχή τόσο σε σόου στο ραδιόφωνο όσο και στην τηλεόραση (με μεγάλη επιτυχία), ποτέ δεν έκανε ξανά άλλη ταινία. Ως ενήλικη αφιέρωσε τη ζωή της στα κοινά. Για την ίδια, το μεγαλύτερο πολιτικό της επίτευγμα ήταν όταν ονομάστηκε πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Γκάνα. Το 1989, επί προεδρίας Τζορτζ Μπους, έγινε πρέσβειρα στην Τσεχοσλοβακία και όταν γύρισε πίσω στην πατρίδα ολοκλήρωσε την αυτοβιογραφία της (το πρώτο μέρος είχε εκδοθεί το 1988).

(πηγές: άρθρο από το Βήμα onlineWikipedia )

Τα ίδια και με άλλα παιδιά στο Hollywood, και πολύ αργότερα: θα θυμάστε τον Macaulay Culkin, από το «Μόνος στο Σπίτι» – τεράστια επιτυχία, για λίγο, απόλυτα θλιβερή ιστορία μετά…. Ή τον Danny Lloyd, από τη «Λάμψη» (αχ, Τζάκ! 🙂 ) – χάθηκε εντελώς μετά… Ή τον Justin Henry, από το – πολυυυυυυυυύ, όμως – αγαπημένο μου «Κράμμερ εναντίον Κράμμερ» , που είχε προταθεί και για Όσκαρ β’ ρόλου – τίποτα μετά….

Υπάρχει βέβαια και η Elizabeth Taylor, ( ποιος δε λάτρεψε τα βιολετιά μάτια της!) στη Lassie– αλλά εκεί την παράσταση την έκλεβε, μάλλον, ο τετράποδος πρωταγωνιστής… Και υπάρχει και η Jodie Foster που ξεκίνησε μικρή και σήμερα έχει δύο Όσκαρ Α ερμηνείας…. αλλά είναι σίγουρα η μειοψηφία.

Στα καθ’ ημας, τώρα, φυσικά ήταν ο Βασιλάκης Καΐλας – απίστευτος πιτσιρίκος των μελό του ’60, μοναδικές «ερμηνίες» αργότερα στο παιδικό θέατρο και στις μεταγλωτίσεις – θυμάστε τη φωνή του Sport-Billy? Ε, αυτός είναι! – και τον Αντώνη Καλαντζόπουλο, μα παράλληλη, νομίζω πορεία…τον τελευταίο του είδα,πάντως τελευταία, να συμμετέχει σε σίριαλ στην τηλεόραση. Και να σας πω, αν δεν το ξέρετε, και για τον αγαπημένο μου Νίκο Πιλάβιο, τον Παραμυθά μου, που αντιγράφω απλά από το βιογραφικό του – αν και ξέρω πως δεν θέλει να μιλάει γι’ αυτό:

«· Η πρώτη του επαφή με το θέαμα έγινε σε ηλικία οκτώμισι χρονών, ως ηθοποιός με τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Πέτρου, στο έργο «Η ΝΕΡΑΪΔΑ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ», του ‘Αντερσεν, στον παιδικό θίασο Κατερίνας τον Νοέμβριο του 1951 και συνεχίστηκε έως και το 1959 για 8 χρόνια που πρωταγωνιστούσε συνέχεια στο θέατρο, ενώ έπαιξε βασικούς ρόλους σε δύο ταινίες («H AΓNΩΣTΟΣ» του Ορέστη Λάσκου και «EPΟΪKA» του Μιχάλη Κακογιάννη) (σημ: την «EPΟΪKA» την είδα πριν κανένα μήνα στο κανάλι της Βουλής – δείτε το αν σας τύχει, αξιόλογη ταινία για την εποχή της ) και έπαιρνε συχνά μέρος σε ραδιοφωνικές εκπομπές.
· Στα 17 του, παράλληλα με το Γυμνάσιο, μπήκε πρώτος ως εξαιρετικό ταλέντο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα το καλοκαίρι του 1963. […] και τον Nοέμβριο, του 1966, άρχισε την επαγγελματική του καριέρα ως ηθοποιός με το θίασο ΕΛΛΗΣ ΛAMΠETH και το έργο του Tζ.Mπέρναρντ Σώου, «AΓIA IΩANNA», όπου έπαιξε έναν από τους πρώτους ρόλους, τον «Δελφίνο». Λίγο αργότερα τον Ιανουάριο του 1967 συνέχισε με το ρόλο του Σαχλότου στον «’Eμπορο της Bενετίας» του Σαίξπηρ, στο θέατρο Γιώργου Παππά. «

Αδερφέ, το ξέρω πως δεν είχες αυτό στο μυαλό σου για το παιχνίδι…αλλά έτσι μου βγήκε – sorry…

…και ποιος έχει μείνει για να παίξει, πια;;;;; Όποιος-όποια θέλει….

Advertisements

37 thoughts on “Μικροί ήρωες σε μεγάλη οθόνη

  1. Μια χαρά…μια χαρά…άλλωστε είπα πως μπορούσατε να γράψετε ακόμα και για άσημους ηθοποιούς.
    Το μόνο μου παράπονο είναι που δεν έγραψες για μένα, που πρωτόπαιξα στα 10 τον «Χουσεϊν» στην μάχη στο Μανιάκη, και από τότε ήρθες σε αρκετές παραστάσεις μου ως στα 18, που τελικά με κέρδισε ο χορός από το θέατρο….

  2. Γλυκοπατατακι, τί κάνεις ; Πώς ειναι τα πραγματα ; Εγραψα και στο Μάνο. ειμαι πόρτο υδρα και σκέπτομαι τη ζωή μου. Δεν ξέρω πού να την απλώσω βρε παιδί μου
    σε φιλώ , να προσεχεις

  3. Λοιπόν εγώ γύρισα από τα μπάνια του λαού αλλά βλέπω ότι τα μπλογκοπαίχνιδα συνεχίζονται. Φιλιά πολλά.
    Να συνεισφέρω κι εγώ με τις διδυμούλες αδελφές Όλσεν αν δεν κάνω λάθος που τρελλαίνεται η κόρη μου να βλέπει σε dvd, παλιά βλέπαμε στο «μικρό σπίτι στο λιβάδι» την Μελίσα Σού Άντερσον και την αδελφή της (Λώρα και Μαίρη) να μεγαλώνουν μαζί μας με τις σκανταλιές και τους έρωτές τους.

  4. Εμένα αυτό το κείμενο μου θύμισε μια ταινία με την Bette Davis και την Joan Crawford το «What Ever Happened to Baby Jane»…
    Αλλά εγώ ως γνωστόν είμαι αλλού ξημερωμένη…
    Καλό υπόλοιπο Κυριακής γλυκοπατάτα!

  5. Και αυτή η Linda …..μπρρρρρρ… Blair , ή η Λιντσευ Λοχαν,η Ντρου Μπάριμορ.Αλλά βρήκαν τον δρόμο τους άλλα χάθηκαν είναι στο δρόμο για να χαθουν.Γενικά δεν αντέχουν και πολύ.Οι απαιτησεις είναι μεγάλες!
    Καλή εβδομάδα (σε λίγες ωρες)!!!

  6. @ Ρίτσα μου, καλά είμαι – προσπαθώ, τουλάχιστο… 🙂

    @ ινδικτε, πότε γυρίσατε;; Έχεις δίκιο, την ξέχασα -και άλλα παιδιά, ίσως…ευχαριστώ για την προσθήκη! 🙂 Φιλιά στα κορίτσια σου.

    @ Ροδακινάκι μου, ΠΑΝΤΑ έτσι ήταν….τα ‘λεγα εγώ, να μην τον ενθαρρύνουν, αλλά ποιός μ’ ακούει εμένα, τη φτωχή γλυκοπατάτα;;;;; 😉
    Φιλιά από κοντά, επιτέλους!

    @ Πεπόνι 😛

    @ Βασίλη μου καλώς ήρθες – εμείς όχι ακόμα….Μπορείς να παίξεις, φυσικα αν θες. Έχεις δίκιο κι εσύ, αν προλάβω θα κάνω update. Merci! 🙂

    @ μικρό μου Ρασμπερυ. μια χαρά σε βρίσκω! Φιλιά πολλά 🙂

  7. Καλημέρα Νατασσάκι! Η αλήθεια είναι ότι όλες οι λοιπές του γυναικωνίτη σου αρπάξανε τα τεκνά, ε; Εμ, βέβαια, αυτό θα γινόταν, όταν ο Μανος έλεγε πέντε (5) – ΠΕΝΤΕ λέμε! – και γράφανε ένα κατεβατό, σα να είχανε πάρει τα Όσκαρ κι ευχαριστούσανε το σύμπαν, ονομαστικά…

    🙂
    🙂
    🙂

  8. Δρ, διακρίνω μια κακία? Πρώτος ο πεπονο-Μάνος δεν κράτησε τον κανόνα κι έβαλε πολλούς! 😉
    Δεύτερον, οι κανόνες είναι για να σπάνε εδώ μέσα, αλλιώς δεν έχει πλάκα. 😛

  9. Δρ σταφύλι, το τραβάει η όρεξή σας το chat, βλέπω! 😀
    Ο Σον δεν είναι παππούς! Είναι άντρας ώριμος, έμπειρος, που ξέρει τι θέλει και πώς να φερθεί σε μια γυναίκα και παραμένει πολύ μμμ! για την ηλικία του! 😉

  10. Dr, μακάρι όλοι σας να ΄στε τόσο γοητευτικοί όταν φτάσετε στα χρόνια του και να σας επιθυμούν τόσο! ! 😉
    Κατά τ’ άλλα, όσα δε φτάνει η αλεπού… 😛

  11. Τώρα Ρενάτα μου, για την αλεπού επιφυλάσσομαι καθότι με τον καλό συνάδελφο μας χωρίζουν γενεαί πάσαι, οπότε είμαστε μη συγκρίσιμα μεγέθη. Κατά τα λοιπά ευχαριστώ για την ευχή…

  12. Σαβουρομαζωχτρούλα μου;
    Μήπως (λέω μήπως) έχεις εκείνο το τραγουδάκι που λέει «Όταν μια γυναίκα θέλει όλα τα μπορεί, δηλητήριο και μέλι κάθε της φιλί»;

  13. Κι εγω με τον Σον είμαι. Είμαι και με τον άλλον, τον ωραίο τον Τζορτζ Κλούνεϊ ( μου αρεσε στο Συριανα γιατι βρηκε το θαρρος να παχυνει) και τον γοητευτικό Τζερεμι Αιρονς ( Ποτέ δεν μιλώ για τα όνειρα μου, λέει). Παλιότερα μου άρεσε ο Χιου Γκραντ ( αλλα μου πέρασε μετα που τον επιασαν με την Ντιβάιν, τη γνωστη πορνη ) και ο Αλ Πατσίνο ( Αρωμα γυναίκας) σε εξαίσιους ρόλους.
    Θελετε και γυναίκες ηθοποιούς ;

  14. Γειά σου γλυκοπατατο κλπ κλπ

    Τον Χάλρεϊ Τζόελ Οσμέντ ξεχάσατε που έπαιζε στο «Έκτη Αίσθηση» και μετά στο «Artificial Intelligence».

    Έτσι για να σας επαναφέρω στην τάξη 🙂

  15. @ μικρό μου Ρασμπερυ, check your mail! 🙂

    @ Ρίτσα μου, κι εσύ με το Sean ε;;;;
    (ακούς σταφυλάκι;;; )

    και όλοι οι υπόλοιποι που λες αγαπημένοι… ναι, και γυναίκες, και μπορείς να το κάνεις και ποστ, αν θες! 🙂

    @ λαχανάκι, ευχαριστώ για την προσθήκη – θα βρω καναδυό ακόμα και θα κάνω update – αλλά
    βρε παιδί μου ,

    το link σου, λέμε!!!!!! 🙂

  16. Μου αρεσε πολυ και η εισαγωγη με τις παραμετρους- συνεπειες που ο Μανος δεν ελαβε υποψη! :)))))
    super η ιδεα σου για τα μικρα!!!
    φιλακιααα…..

  17. @ κερασάκι μου, καλώς γύρισες,
    μικρή μικρή Πορτοκαλένια! 🙂
    Καλά είμαστε – και σε λίγο θα είμαστε καλύτερα! 😉
    φιλιά πολλααααααά κι από μένα!

    @ θαλασσομπερδεμένη μου, ουτε εμένα δεν μου αρέσει – προτιμώ τη Λάσση, δεν είδες;; – μόνο τα μάτια της… 🙂

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.