Θάλασσες, καράβια…



Πάντα, όταν ήμουν «κάπως» γύριζα στα αγαπημένα μου: ποιήματα, τραγούδια, εικόνες… Μάλλον βοηθάνε για να «ξεφύγεις» – να αδειάσει, όσο μπορεί, το μυαλό, να περπατήσει σε γνώριμα μονοπάτια, χωρίς να προσπαθεί πολύ… Ίσως γιατί αυτά που σκέφτομαι και δεν μπορώ να «πω» τα είπανε για μένα αυτοί που αγαπάω…

Είναι, λοιπόν κανα-δυό μέρες τώρα, που έχει γεμίσει το μυαλό μου καράβια και θάλασσες – μάλλον γιατί δεν τη χάρηκα φέτος, δεν πρόλαβα να «βουτήξω» όπως ήθελα, στην μεγάλη «αγαπημένη»…να καθαρίσω, να ξαναγεμίσω, να λυτρωθώ όπως πάντα… και δεν έκανα καθόλου ταξίδι με καράβι, που πάντα μ’ αρέσει.

Γνωρίζω κάτι, που μπορούσε, βέβαια, να σας σώσει.
Εγώ που δε σας γνώρισα ποτέ… Σκεφτήτε… Εγώ.
Ένα καράβι… Να σας πάρει, Καίσαρ… Να μας πάρει…
Ένα καράβι, που πολύ μακριά θα τ’ οδηγώ.

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΚΑΙΣΑΡΑ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ,

του Νίκου Καββαδία

[σας έχω πει ότι κάποτε ήθελα να γίνω ασυρματίστρια, και να ταξιδεύω;]


«Ηταν ένα μικρό καράβι». Εργο του Γιάννη Κόττη ( 1998 )

Καράβια και θάλασσες, λοιπόν – κι η Ελλάδα, ένα καράβι κι αυτή, που ταξιδεύει. Που πάει; Θα δείξει…

Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες «βίρα μάινα»

Την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές
φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ’ τις δυο μεριές

Είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ’ όνειρο
κι έχει λοστρόμο αθώο ναύτη πονηρό

Από τα βάθη φτάνει τους παλιούς καιρούς
βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς

Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο

Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε

Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε

Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!

Έτσι λέει ο αισιόδοξος Ελύτης, στο Τρελοβάπορο...μα αυτόν τον Ήλιο, τον Ηλιάτορα, εγώ γιατί δεν μπορώ να τον δω, τώρα τελευταία;

Θα μείνω κι εγώ μαζί σας μες στη βάρκα
Ύστερα απ’ το φριχτό ναυάγιο και το χαμό
Το πλοίο βουλιάζει τώρα μακριά
(Πού πήγαν οι άλλες βάρκες; ποιοί γλιτώσαν;)
Εμείς θα βρούμε κάποτε μια ξέρα
Ένα νησί ερημικό όπως στα βιβλία
Εκεί θα χτίσουμε τα σπίτια μας
Γύρω γύρω απ’ τη μεγάλη πλατεία
Και στη μέση μια εκκλησιά.
Θα κρεμάσουμε μέσα τη φωτογραφία
Του καπετάνιου μας που χάθηκε —ψηλά ψηλά—
Λίγο πιο χαμηλά του δεύτερου, πιο χαμηλά του τρίτου
Θ’ αλλάξουμε τις γυναίκες μας και θα κάνουμε πολλά παιδιά
Κι ύστερα θα καλαφατίσουμε ένα μεγάλο καράβι
Καινούριο, ολοκαίνουργο και θα το ρίξουμε στη θάλασσα –
Θά ’χουμε γεράσει μα θα μας γνωρίσουνε.
Μόνο τα παιδιά μας δε θα μοιάζουνε μ’ εμάς.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ, Το Ναυάγιο
Μάλλον αυτό μου πάει πιο καλά, τώρα…
Δεν ξέρω, θα δείξει…μα θα πρέπει να περάσει καιρός.
Καλημέρα.
(το τραγούδι είναι το Ένα Καράβι, με το Βασίλη, σε μουσική και στίχους του Αλέξανδρου Δήμα – πολύ θα ήθελα να ήμουν σ’ αυτό! )

Advertisements

Και τώρα, τι;;;

Τι έπρεπε να ξέραμε, ΠΡΙΝ – αλλά ποτέ δεν είναι αργά…

Τι πρέπει να προσέχετε για να αποτρέψετε την εκδήλωση πυρκαγιάς

* Μην καίτε σκουπίδια ή ξερά χόρτα και κλαδιά κατά την διάρκεια των θερινών μηνών.
* Μην ανάβετε τους θερινούς μήνες υπαίθριες ψησταριές στα δάση ή σε χώρους που υπάρχουν ξερά χόρτα.
* Αποφύγετε τις υπαίθριες εργασίες που ενδέχεται να προκαλέσουν πυρκαγιά (οξυγονοκολλήσεις, χρήση τροχού ή άλλου εργαλείου που δημιουργεί σπινθήρες).
* Μην πετάτε ποτέ αναμμένα τσιγάρα όταν βρίσκεσθε σε υπαίθριους χώρους.
* Μην αφήνετε σκουπίδια στο δάσος. Υπάρχει κίνδυνος ανάφλεξης.
* Σεβασθείτε τα απαγορευτικά πρόσβασης σε περιόδους υψηλού κίνδυνου.

Περισσότερα, εδώ.

Και σαν παιχνίδι – για τα παιδιά:

  • Παραμονή σε κλειστούς χώρους, χρήση μαντιλιού ή μάσκας -απλής χειρουργικής- κατά τη μετακίνηση στο ύπαιθρο και αποφυγή κουραστικών δραστηριοτήτων συνιστούν οι ειδικοί γιατροί και το υπουργείο Υγείας, ως μέτρα προστασίας του πληθυσμού από το «νέφος» των πυρκαγιών που έχει καλύψει μεγάλο μέρος της χώρας. Όπως είπε στην «Κ» ο καθηγητής κ. Χαράλαμπος Ρούσσος, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να επιδείξουν τα άτομα με χρόνια προβλήματα του αναπνευστικού, όπως είναι το άσθμα, η βρογχίτιδα και το εμφύσημα, καθώς τα μικροσωματίδια του «νέφους» των πυρκαγιών επικάθονται στους βρόγχους και προκαλούν ερεθισμό και κατ’ επέκταση εμφάνιση των συμπτωμάτων των παθήσεων. (περισσότερα, κι εδώ)

—————————————————————-
«Κι όταν κανένας χάνεται, προ πάντων φαμελίτης,
πρέπει καθείς να βοηθεί αληθινός πολίτης.
Εμπρός, στην τόση συμφορά απλώσετε το χέρι,
και ο Ρωμιός ο φουκαράς ό,τι μπορεί προσφέρει.»

Γεώργιος Σουρής – (θα το δείτε κι εδώ)

Επειδή λοιπόν, πάντα έτσι ήμασταν…….και δεν γίνεται να περιμένουμε, οι άνθρωποι αυτοί χρειάζονται κάθε δυνατή βοήθεια,

όποιος μπορεί, κι ότι μπορεί, καλό θα είναι να το διαθέσει – και άμεσα.

Γιατί αν περιμένουμε από το κράτος….

Υ.Γ. Πληροφορίες σχετικές στη renata, στο Μάνο και στη Ρόδι

και στο www.1555.gr

Μαύρο,γκρι.

…δεν έχει άλλα χρώματα σήμερα…

Πριν λίγο γύρισα… είμαι κουρασμένη, χωρίς ύπνο, χωρίς ανάσα – μα δεν μπορώ να κοιμηθώ…

Κλείνω τα μάτια -παντού μαύρο,γκρι.

Κλείνω ξανά: φλόγες -παντού τριγύρω… καπνός σαν ομίχλη.

Παίρνω ανάσα: καμμένα ξύλα, ρετσίνι, καμμένη γη.

Κι ακούω: άνθρωποι να μην ξέρουν γιατί να πρωτοθρηνήσουν: γι’ αυτούς που έφυγαν ή γι’ αυτούς που έμειναν πίσω… και βλέπουν τη στάχτη να τους κυκλώνει.

Το χωριό του θείου μου ήταν η Αρτέμιδα, στο νομό Ηλείας. Ένα χωριό καταπράσινο, γεμάτο δέντρα -ελιές, κυρίως, και πλατάνια, κι- αμπέλια, και μποστάνια… Οι κάτοικοι ζούσαν από αυτά, και οι συγγενείς από την Αθήνα κάθε καλοκαίρι έδιναν περισσότερη χαρά στους 300 περίπου μόνιμους…

από το Σάββατο, είναι έτσι:

…κι έχασε από τη φωτιά πάνω από 20 ανθρώπους – ανάμεσα σ’ αυτούς, μια μητέρα με 4 παιδάκια…

……………………………………

Είδα ανθρώπους:

χωρίς σπίτια

χωρίς νερό, ρεύμα

χωρίς δουλειές

χωρίς ρούχα, τρόφιμα

χωρίς συγγενείς

χωρίς άλλη υπομονή

Είδα ανθρώπους

γεμάτους αγωνία

γεμάτους πόνο

γεμάτους πίκρα

γεμάτους ΟΡΓΗ.

Είδα ανθρώπους, που στα μάτια τους είχαν μόνο απορία:

ΓΙΑΤΙ;

————————————————————————————————

Αντιγράφω από το Μάνο:

Η Νομαρχία Ηλείας ζητά βοήθεια. Ζητάει πόσιμο νερό και τρόφιμα. Tηλέφωνα επικοινωνίας : 26210 23911, 26210 37187, 26210 31106e-mail nomarxis@nailias.gr

Εχουν ήδη ανοιχτεί λογαριασμοί

Τράπεζα Ελλάδος
2341103053

Eθνική υποκατάστημα Πύργου
45154509009

Πειραιώς
5508033405636

Χρησιμες πληροφοριες για πυρκαγιες & εθελοντισμο

και

Προτασεις, από τον diastimata.

και

Τηλεφωνικοι αριθμοι για ολο το 24ωρο

και

Η ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ!!ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΘΕΙ ΞΑΝΑ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙΚΟ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΚΟΠΟ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ!

ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑΤΙ ΕΧΑΣΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ ΟΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ.ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΙΣ ΝΤΟΥΛΑΠΕΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΝΕΩΣΤΕ ΤΙΣ ΓΚΑΡΝΤΑΡΟΜΠΕΣ ΣΑΣ.

Ο ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΤΡΟΥΣ 111 ΣΤΟΝ ΚΟΛΩΝΟ.ΥΠΕΥΘΥΝΗ Η ΚΥΡΙΑ ΣΠΑΤΟΥΛΑ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ 210 5142309 210 5148 629

ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΚΑΤΑΒΛΙΣΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΖΑΧΑΡΩ ΓΙΑ 1000 ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ.

ΕΚΕΙ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ…………

ΤΡΟΦΙΜΑ
ΡΟΥΧΙΣΜΟ
ΣΤΡΩΜΑΤΑ
ΚΡΕΒΑΤΙΑ
ΣΕΝΤΟΝΙΑ
ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ
ΜΑΞΙΛΑΡΙΑ-ΘΗΚΕΣ ΤΟΥΣ
ΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΑ
ΣΚΕΥΗ ΚΟΥΖΙΝΑΣ
……………ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟ~~!!!!!
ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ.

(το έλαβα με mail)


Αντίο…

Ταξιδεύω (είχα χρόνια να μπω σε τρένο) και θυμάμαι…

…όταν σε γνώρισα, ήμουν πολύ μικρή. Δεν είχες παντρευτεί ακόμα τη θεία μου, μα ήμουν από την αρχή η αγαπημένη σου ανιψιά -ήθελες πάντα μια κόρη…

Thanasis

Με πήγαινες στο Σύνταγμα, να ταΐζουμε τα περιστέρια… βόλτες στη θάλασσα, στις πλατείες· κι όταν κουραζόμουν, μ’ έβαζες στους ώμους σου, να βλέπω τον κόσμο από ψηλά.

Στο γάμο σας ήμουν παρανυφάκι καμαρωτό, κι η φωτογραφία μου ακόμα «στολίζει» το σαλόνι σας….

Μετά, κάνατε δυο γιους -πάλι είχες εμένα για κόρη… Έτρεχες, πάντα, όταν σε χρειαζόμασταν, για ό,τι: ψώνια, βόλτες, «αγγαρείες»… Σου τραγουδούσα το «ένα,δύο,τρία, πήγα στην κυρία», με έμφαση στο τελευταίο στιχάκι, απ’ τ’ όνομά σου -και έμαθα και το γιο μου να στο λέει- και γελούσες… Στην «οργισμένη εφηβεία» μου, σε πείραζα: παλιο-μπάτσε! -και πάλι γελούσες…

Μεγάλωσα, κι εσύ πάντα εκεί, σε όλα: χαρές, λύπες, πίκρες, γιορτές, δυσκολίες… χαρά όταν γέννησα -το πρώτο μου εγγόνι! έλεγες, και τον έμαθα να σε λέει κι εσένα «παππού»…

…………………………………………………………………………………………………..

– «Θα πάω στο χωριό για λίγο, να ξεφύγω από δω, να ξεκουραστώ. Θα περάσω κι από τη γιαγιά σου. «

– «Να πας, καλό θα σου κάνει, να ηρεμήσεις. Να προσέχεις μόνο, και χαιρετίσματα να πεις.»

– » Δεν θα μείνω πολύ… δυο-τρεις μέρες, και θα γυρίσω…»

…σε πρόλαβε όμως η φωτιά… κι έμεινες εκεί· για πάντα…

Αντίο, «πατέρα».

The day after….

Καλημέρα !

Παρασκευή, best day of the week!!!

Απολογισμός από χθες:

  • Φάγαμε 🙂
  • Ήπιαμε 🙂
  • Τραγουδήσαμε – μαντινάδες και όχι μόνο… 🙂
  • Ο μπαμπάς μου σας ευχαριστεί πολύ όλους για τα σχόλια (και συγκινήθηκε… Νομίζω πως για πρώτη φορά συμπάθησε το intrnet… 🙂 )
  • Ο μπαμπάς έσβησε τα κεράκια – αφού πρώτα του τα έσβησε ο εγγονός του 🙂

  • Το Πεπόνι πείραζε συνέχεια το κίτρινο παιδί μου, προσπαθώντας να το ξανακάνει πράσινο (γρουμφ!). Αλλά ο μικρός τον κανόνισε! Του είπε ότι είναι κίτρινος (κάπου) και κόκκινος (κάπου αλλού)! ΧΑ! 🙂 Και το Πεπόνι έγινε κόκκινο από το κακό του!!! 😉
  • Σήμερα Είναι Παρασκευή!!!!!!!!! 😀

PhotoPox.com - Images For Your Page!

H Ρίτσα-Βανιλίτσα μου έστειλε κι αυτό, και το αφιερώνει στην παρέα:

(Γι’ αυτό, προσέχουμε τι-πότε-πώς πίνουμε, οκ? 😉 )

Και, όσο είναι καλοκαίρι ακόμα…….

PhotoPox.com - Images For Your Page!

Φιλιά πολλά,

Καλό Σαββατοκύριακο 🙂

«Του κύκλου τα γυρίσματα…»


Δεν είχα σκοπό να «βγάλω» τα «Αγρίμια» μου τόσο γρήγορα, αλλά είδα ότι σήμερα είναι 23 Αυγούστου – πάει κι αυτός…

Σαν σήμερα, λοιπόν, εκτός από πολλά άλλα σημαντικά που σίγουρα θα συνέβησαν, γεννήθηκε ο μπαμπάς μου… και θα μπορούσα να του αφιερώσω τα «Αγρίμια» , αλλά σκέφτηκα κάτι που αγαπάει πιο πολύ…. (και κατάφερα να διορθώσω το DVD του υπολογιστή, επιτέλους! )

Ο Ερωτόκριτος, του Βιτσέντζου Κορνάρου, είναι μια έμμετρη μυθιστορία. Αποτελείται από 10.012 δεκαπεντασύλλαβους ομοιοκατάληκτους στίχους στην Κρητική διάλεκτο. Κεντρικό θέμα του είναι ο έρωτας ανάμεσα σε δύο νέους, τον Ερωτόκριτο (που στο έργο αναφέρεται μόνο ως Ρωτόκριτος ή Ρώκριτος) και την Αρετούσα, και γύρω από αυτό περιστρέφονται και άλλα θέματα όπως η τιμή, η φιλία, η γενναιότητα και το κουράγιο. Μαζί με την Ερωφίλη του Γεώργιου Χορτάτση είναι τα σημαντικότερα έργα της κρητικής λογοτεχνίας. Ο Ερωτόκριτος πέρασε στην λαϊκή παράδοση και παραμένει δημοφιλές κλασικό έργο, χάρη και στην μουσική με την οποία έχει μελοποιηθεί.

Βρήκα, λοιπόν το CD μου (ελπίζω να μην ακούσετε χρατς-χρατς, είναι μεταφορά από βινύλιο) και σας το χαρίζω. Μπορείτε να το ακούσετε ή και να το κατεβάσετε (Βασίλη, στο χρωστούσα! ) Στη Βικιθήκη μπορείτε και να το διαβάσετε – και ίσως χρειαστεί λεξικό…! 😉 Αν και 10.012 στίχοι διαβάζονται καλύτερα σε βιβλίο!

Να γράψω μόνο πως στο δίσκο ακούγεται η φωνή του «αρχάγγελου» Νίκου Ξυλούρη και της Τάνιας Τσανακλίδου, η ενορχήστρωση της παραδοσιακής μελωδίας είναι του Χριστόδουλου Χάλαρη και το εξώφυλλο του Σπύρου Βασιλείου. Κυκλοφόρησε σε βινύλιο το 1976.

…και να σας «πω» και το κομμάτι που άκουσα πιο συχνά να λέει ο μπαμπάς μου-περήφανος για την κοινή (αν και αμφισβητούμενη) καταγωγή με τον ποιητή:

Θωρώ πολλούς και πεθυμούν, κ’ έχω το γρικημένα,
να μάθουν τίς εκόπιασεν εις τ’ απανωγραμμένα.
K’ εγώ δε θέ’ να κουρφευτώ, κι αγνώριστο να μ’ έχουν,
μα θέλω να φανερωθώ, όλοι να με κατέχουν.

BITΣENTZOΣ είν’ ο Ποιητής, και στη Γενιά KOPNAPOΣ,
που να βρεθεί ακριμάτιστος, σα θα τον πάρει ο Xάρος.
Στη Στείαν εγεννήθηκε, στη Στείαν ενεθράφη,
εκεί ήκαμε κ’ εκόπιασεν ετούτα που σας γράφει.
Στο Kάστρον επαντρεύθηκε, σαν αρμηνεύγει η Φύση,
το τέλος του έχει να γενεί, όπου ο Θεός ορίσει.

Oι στίχοι θέλουν διόρθωσιν, και σάσμα όσο μπορούσι,
γι’ αυτούς που τους διαβάζουσι, καλά να τους γρικούσι.

(αυτή η «αμφισβητούμενη» καταγωγή είναι που τον εξοργίζει, τον μπαμπά μου! Μέχρι που έστησε καυγά με τον ξεναγό στο μουσείο των κέρινων ομοιωμάτων στα Ζωνιανά, γιατί τόλμησε να πει ότι ο Κορνάρος ΔΕΝ είμαστε σίγουροι ότι ήταν από τη Σητεία! )

Πολύχρονος, μπαμπά! Να σε χαιρόμαστε! 🙂