Τρία βιβλία…

Μέρες τώρα μου είχε δώσει πρόσκληση η Μαριλένα, να γράψω για τρία βιβλία που θεωρώ σημαντικά. Όμως επειδή μου είναι εντελώς αδύνατο να ξεχωρίσω μόνο τρία – ούτε καν τρεις συγγραφείς, τρεις ποιητικές συλλογές ή τρία παιδικά βιβλία δεν μπορώ να ξεχωρίσω, είναι τόσα πολλά αυτά που αγαπώ! – αποφάσισα να γράψω για τα τρία που διάβασα πιο πρόσφατα (και γι’ αυτό άργησα, ήθελα να τα τελειώσω).

Varnalis Τα ποιήματα του Κώστα Βάρναλη δεν είναι, βέβαια η πρώτη φορά που τα διαβάζω. Είναι ένας από τους ποιητές-σημάδι της νιότης – της εφηβείας – της ζωής μου… Είχα όμως ανάγκη, τις τελευταίες μέρες να ξαναδιαβάσω μερικά : Τους Μοιραίους, τη μπαλάντα του Κυρ Μέντιου, τον Οδηγητή – όλο το Φως που καίει – αλλά και τους Πόνους της Παναγιάς…. Κάθε φορά που τα διαβάζω, άλλα συναισθήματα. Μάλλον «παλιώνουν», ωριμάζουν μέσα μου, σαν καλό κρασί – μάλλον ωριμάζω κι εγώ μαζί τους….

Fakinou garden Μετά, τελείωσα το «Φιλοδοξίες Κήπου«. Την τελευταία συλλογή διηγημάτων της Ευγενίας Φακίνου. Μερικά από αυτά τα είχα ξαναδιαβάσει, βέβαια, όταν πρωτοδημοσιεύτηκαν στον τύπο, αλλά πάντα απολαμβάνω τη γραφή της. Ξεχωριστά αγάπησα ήδη την «κυρία των λουλουδιών» , το «πάντα ονειρευόμουνα να γεράσω», το «η μεγάλη αμαρτωλή» ….

– Γι’ αυτό το βιβλίο έγραψε και η renata μας, εδώ. Αλλά δεν άντεχα να το προσπεράσω…

( δεν ξέχασα την Ντενεκεδούπολη και τα υπόλοιπα, μην φωνάζετε, αλλά ψάχνοντας βρήκα πράγματα που ούτε κι εγώ φανταζόμουν….Θα δείτε, λίγο χρόνο θέλω μόνο ! 😉 )

Το τρίτο βιβλίο είναι…δύο! Να εξηγήσω: από τότε που άρχισα να διαβάζω blog, είδα κάποιους που είναι και συγγραφείς. Τον Χρήστο Φασούλα τον είδα, νομίζω, στα link της Dolly, αλλά πρώτη φορά διάβασα το blog του από σχόλιο σε αθλητικό post του mpampaki… (όπου και εντελώς-αντικειμενικά- συμφώνησα-μαζί-του… 🙂 ) Είχα ήδη μια λίστα με βιβλία για τις διακοπές, και πρόσθεσα και τα δικά του όταν ήρθε η ώρα της αγοράς…. Άρχισα μάλιστα το «Με Λένε Μοίρα», αφού διάβαζα τόσο καλά σχόλια από όλους σας… Αλλά όταν έγραψε για την παρουσίασή της η Dolly, ένα σχόλιο του Χρήστου εκεί με έκανε να αλλάξω γνώμη…. Και παράτησα τη Μοίρα – για πρώτη φορά στη ζωή μου δεν τελείωσα βιβλίο! – και άρχισα το «Ο Έρωτας Δεν κάνει για Πιλότος».


Pilotos Με κέρδισε από τις πρώτες σελίδες. Είναι γραμμένο έξυπνα και κυλάει χωρίς να το καταλάβεις….Μ’ άρεσε ο τρόπος που σχολιάζει ο Χάρης τον εαυτό του, με τα σχόλια και τις παρενθέσεις… Και παρ’ όλο που ξεκινάει μια δεκαετία πριν γεννηθώ, βρήκα πολλά κοινά βιώματα με τον ήρωα – και μάλλον, απ’ ότι διαπίστωσα από τα βιογραφικά του, και με τον συγγραφέα. Μου άρεσε και η πτώση-πτήση του Χάρη-Χάλη, και ….δεν θα πω άλλα, μήπως κάποιος δεν το έχει διαβάσει ακόμα…. Δεν είμαι ειδική στην κριτική βιβλίων,(ούτε και θα μπορούσα να γίνω, μάλλον) αλλά σαν αναγνώστρια με κέρδισε – είναι, αν μπορώ να το πω έτσι, πολύ «σημερινό» βιβλίο, από τα λίγα που έχω διαβάσει τόσο ευχάριστα τα τελευταία χρόνια….
Moira
Και μετά, ξανάπιασα τη
Μοίρα. Από την αρχή. Και δεν κατάφερα να την αφήσω από τα χέρια μου πριν το τέλος. Βρήκα έξυπνο τον τρόπο που «δένει» τους ήρωες του πρώτου βιβλίου με το δεύτερο, και η γραφή – διαφορετική αυτή τη φορά, ζωντανή όμως και σημερινή ξανά. Ο τρόπος που η μοίρα δίνει στον ήρωα τις ευκαιρίες της ζωής του, η «αξιοποίηση» τους από αυτόν… τι να πω! Δεν θέλω και να το «προδώσω», ξέρω πως κάποιοι δεν το έχουν διαβάσει ακόμα… Και φυσικά το τέλος, απρόσμενο αλλά το μόνο που θα ταίριαζε…. Να το διαβάσετε και αυτό, εξαιρετικό είναι! Και κάντε γρήγορα, γιατί ο Χρήστος έχει ήδη αρχίσει καινούριο ! ! ! !

[και οι άντρες του σπιτιού μου έχουν αρχίσει να διαβάζουν τα ποδοσφαιρικά (ο Κιτρινόμαυρος Θρύλος της Λεωφόρου, είπε ο μικρός μόλις τα είδε), αλλά δεν θα τους αφήσω να γράψουν κουβέντα αν δεν τα τελειώσουν και τα τρία! Και αρνούνται να διαβάσουν το πράσινο – κι εμένα δεν μ’ αρέσει το ποδόσφαιρο, λέμε!…θα αναγκαστώ, όμως, νομίζω 🙂 ]

kitrino kokkino prasino

Και φυσικά, αν κάποιος ή κάποια θέλει να σχολιάσει τρία βιβλία, η πρόσκληση, είναι ανοιχτή…

Advertisements

33 thoughts on “Τρία βιβλία…

  1. Είχα έτοιμο αυτό το κείμενο..
    κι ήθελα να αποφύγω να γράψω για τη φωτιά στον Υμηττό, γιατί θα γίνω «πολύ κακιά»

    περιμένω να καταλαγιάσει, και μετά….

    γρουμφ.
    (προσπαθώ να μην βρίζω…)

  2. Όμορφα βιβλία πατατο νατασσάκι γλυκό, όσο για τις φωτιές τι να πεις; Τι άλλο να πεις; Πόσο να βρίσεις;

  3. Λοιπόν, τα άπαντα του Βάρναλη μας τ’ αγόρασε ο πατέρας μου μαζί με τ΄άπαντα του Ρίτσου (ό,τι είχε γράψει μέχρι τότε, δλδ 1974 ) όταν είμαστε στην εφηβεία. Ανατρέχω ξανά και ξανά σ΄αυτά. 😉
    Εγώ δεν είχα διαβάσει βιβλία του Χρήστου μέχρι πρόσφατα, τ’ ομολογώ. Τον γνώρισα σε μια βιβλιοπαρουσίαση (άλλου συγγραφέα. ) Έχω αγοράσει το Θρύλο και ήταν να πάω στην δική του παρουσίαση να μου το υπογράψει (για τον ανιψιό δώρο 😉 που είμαστε ομοϊδεάτες! )
    Αρρώστησε όμως η μητέρα μου και δεν μπόρεσα. Ολοκληρωμένα σχόλια πάνω στα βιβλία του αργότερα θ΄ανεβάσω, μόλις τελειώσω τη Μοίρα! 😉

    Το ΄χει η μοίρα μου να γνωρίζω και να εκτιμώ βαθύτατα ανθρώπους κι ας είναι δηλωμένοι πράσινοι! 😆

  4. @ Βασίλη, τα βιβλία μου αρέσουν πολύ.
    Για τη φωτιά είπα να μην μιλήσω σήμερα…….. 😦

    @ Ρενάτα μου, σιγά που δεν θα σου άρεσε ο Δάσκαλος! 😉
    Το Ρίτσο είχα την τεράστια τύχη να τον γνωρίσω – μικρή, και έχω και ένα ποίημά του χειρόγραφο – και φυσικά κι εγώ τους διαβάζω συχνά….

    Τον Χρήστο δεν τον ήξερα, εδώ μέσα τον βρήκα.Αλλά πραγματικά μου άρεσαν τα βιβλία, και τα δυο, και τα αθλητικά εμείς τα πήραμε και τα τρία!

    «Το ΄χει η μοίρα μου να γνωρίζω και να εκτιμώ βαθύτατα ανθρώπους κι ας είναι δηλωμένοι πράσινοι! »

    Κι εμείς σ’ αγαπάμε, κόκκινο μηλαράκι ! 😉

  5. Φιλενάδα μου, θα πρέπει να ξεσκονίσω τη βιβλιοθήκη μου… Τι μου θύμησες…

    Πήγες στο υπόγειο την Κυριακή? Έψαξες??? Περιμένω με αγωνία τις ανακαλύψεις σου 🙂

    Φιλια,
    Ε.

  6. @ en vain, το είχα σκοπό….
    αργότερα, όμως, να είμαι σε καλή διάθεση…στο υπόσχομαι

    @ έλενα, για σένα ήταν η παρένθεση….βρήκα διάφορα, υπομονή
    ελπίζω να είσαι καλύτερα τώρα… 🙂

  7. Βάρναλης… Θυμήθηκα εφηβεία, τότε που διάβαζα πολλά βιβλία κι ο Βάρναλης μου άρεσε τόσο πολύ… Πάω να το βρω πάλι… Και η Φακίνου, την είχα γνωρίσει κάποτε, πόσο μα πόσο όμορφα γράφει. Τον Χρήστο Φασούλα δεν τον έχω ανακαλύψει. Μην φωνάξεις, πάω τώρα να δω τι γίνεται! Ευτυχώς που στις διακοπές δεν διαβάζουν όλοι Nitro και Άρλεκιν!

  8. Mια καλησπέρα πέρασα να πω… και μάλλον μετά για το βιβλιοπωλείο , αφού δεν έχω διαβάσει κανένα δυστυχώς από αυτά… 😦 σε φιλώ…

  9. @ μαργαριτούλα, θα φώναζα ποτέ σ’ εσένα;;;; 🙂
    Τη γνώμη μου απλά είπα – δεν είμαι ειδική, ούτε συγγραφέας, αλλά μ’ αρέσει να διαβάζω….και αυτά τα βιβλία πραγματικά μου άρεσαν.

    (Nitro;; Άρλεκιν;;; Τι είναι αυτά;;; το καλοκαίρι, αν δεις μια τρελή στην ξαπλώστρα με μια στοίβα βιβλία, μια πράσινη πετσέτα και δίπλα κουβαδάκια σε σχήμα κάστρου, έλα να μου μιλήσεις…. 😆 )

    @ ειρήνη μου, σου τα συνιστώ χωρίς άλλα λόγια – θα σου αρέσουν!
    Καλησπέρα κι από μένα 🙂

  10. Δεν έχω διαβάσει τίποτα από τα πιο πάνω και ντροπή μου!

    Αλλά για άλλο ήρθα εγώ εδώ! Πέρνα από το φτωχικό μου! Χρειάζομαι την άποψή σου για κάτι.

    Και όποιος άλλος θέλει να περάσει είναι ευπρόσδεκτος.

  11. sweerpotatonatassaki ,καλησπέρα. Τί ωραία ιδέα με τα βιβλία κι αυτή. Συμφωνω με το Βάρναλη και τη Φακίνου, τους άλλους δεν τους γνωρίζω. βλεπεις είναι τόσοι οι συγγραφείς πια που μόνο από στόμα σε στόμα μπορεί να μεταδωθεί κάτι. Επειτα υπάρχει και η τυχαιότης του ραφιού.το βλέπεις, ειναι ελκυστικό, το παίρνεις….Αμ δε.
    Ειστε όλοι καλά ; Το ελπίζω και το εύχομαι.

    Από βιβλία της αρεσκείας μου, εχει ενδιαφέρον το Θηλυκό Πόκερ του Ανδρουλάκη. Διαβασα και τα τελευταίο του Θέμελη, μια ζωη δυο ζωές..ενταξει, δε λέω, αλλά….πολυ συμπαθητικό το Κωνσταντινούπολη, πολη των πόθων της Κορνηλιας Γκόλνα ( ιστορικό μυθιστόρημα πουναι πολύ της μοδός )
    φιλια
    ριτς

  12. Ράπσμπερυ, μικρό είσαι ακόμα, έχεις καιρό! 🙂

    (ήρθα και απάντησα, ωραίο θέμα!)

    Ρίτσα μου, οι άλλοι είναι ένας, ο Χρήστος Φασούλας. Κι εγώ εδώ μέσα τον γνώρισα, είναι κι αυτός blogger – μπορείς να βρεις το link του και στο κείμενο, και στα αγαπημένα μου. Είναι πραγματικά καλός, αν έχεις χρόνο διάβασέ τον!

    Το Θηλυκό Πόκερ του Ανδρουλάκη το διάβασα κι εγώ – γενικά τον διαβάζω, δεν μου αρέσει πάντα. Το Μια Ζωή Δυο Ζωές το έχω για τις διακοπές, μαζί με μια στοίβα που έχω μαζέψει και δεν έχω προλάβει…ουφ! Πολλά μαζεμένα!

    Φιλιά κι από μένα.

  13. Μανουουουλα (καμια σχεση με του βεγγου…) τι κανεις? περασα για μια καληνυχτα… φιλιααααααααααααααααααααααααααααααα 🙂

  14. Καλημέρα νατασσάκι. Πήρα δυο βιβλία για τις διακοπές. Τη Θύελλα του Αστέρη και το Σουέλ της Καρυστιάνη. Το πρώτο είναι εσωτερικό. Το δεύτερο όμως έχει πρώτο και δεύτερο πλάνο δύο παράλληλες ζωές.

  15. @ Ρίτσα μου, τι σε θύμωσε;;; (θα τα πούμε, ε;)

    @ ειρήνη μου, ευχαριστώ που περνάς…εγώ έχω διάφορα, δεν προλαβαίνω, αλλά θα περάσει, που θα πάει….

    @ Βασίλη, καλές επιλογές,νομίζω. Το Σουέλ το διάβασα κι εγώ, αλλά θα το ξαναδιαβάσω στις διακοπές…

    @ Βασιλική, καλημέρα.Εσύ πας για βουτιές, ε;;;
    Αποκλείεται να φρίξω, πες, πες!!!!!!! 😆

  16. πισιν στο μπαλκονι!!!!!
    μπλουμμμμμμ!!!

    αποκλειεται, ε;;;
    καλα εσυ το ζητησες…

    λοιπον…
    Εσωτερικη οραση του ZEKI SEMIR
    και
    Η μηχανη του Νου του BLAKEMORE COLIN
    απο τις Πανεπιστημιακες Εκδοσεις Κρητης…

    🙂

  17. Δεν τα ήξερα, κερασάκι, αλλά τα γκούγκλισα, και μου φαίνονται ενδιαφέροντα,
    γιατί να φρικάρω;;; Έχω δει και χειρότερα!

    Και η πισίνα στο μπαλκόνι μια χαρά είναι!

    Κάνε βουτιές και για μας!!!! 🙂

  18. Dragazis.E, ενδιαφέρουσα η άποψή σας.Αλλά η γνώμη μου είναι πως εδώ απλά επικοινωνούμε μεταξύ μας. Το αν γράφουμε ωραία ή άσχημα είναι μάλλον υποκειμενικό, και ευχαριστώ που βρίσκεται τα δικά μου ωραία. Αλλά δεν έχω σκοπό να διοικήσω τον κόσμο, ούτε πριν ανοίξω blog ούτε, φαντάζομαι, μετά…
    Θα χαρώ να ξαναπεράσετε και να μας αφήσετε και το link για το δικό σας blog, πάντως.

    Καλό Σαββατοκύριακο.

  19. DEn eipa oti theloume.Opws eipa den to exoume mallon anagh.Alla edw akougodai polu wraia pragmata.H hlikia mou einai 23 ara perittos o plithidikos :)..To blog mou mporeite na to deite apo to dashboard

  20. Dragazis.E, σίγουρα έχουμε ανάγκη μια καλύτερη ζωή, μια καλύτερη κοινωνία, έναν καλύτερο αύριο – σκέψου ένα παραπάνω, εμείς που μεγαλώνουμε παιδάκια…. Αλλά προσπαθούμε από όπου και όσο μπορούμε – και νομίζω πως το κάθετί ξεκινάει από τον καθένα μας, σαν άτομα. Εμείς έχουμε την ευθύνη – το κράτος, ο κόσμος, δεν είναι κάτι απρόσωπο, εμείς είμαστε…..

    Δεν θέλω να σε παιδέψω άλλο – βρήκα το blog σου, και μου άρεσαν τα ποιήματά σου. Επειδή, για προσωπικούς λόγους, τρέχω λίγο αυτό τον καιρό, θα σε επισκεφτώ ξανά, πιο προσεκτικά. Και θα χαρώ να ξαναδώ τα σχόλιά σου.

    Σ’ ευχαριστώ.

    Υ.Γ. Ο πληθυντικός ευγένειας, ήταν για την πρώτη επίσκεψη. Τώρα που γνωριστήκαμε, τον καταργούμε και οι δύο, ε;;; 🙂

  21. Λόγω… παρατεταμένων διακοπών όπως καταλαβαίνεις Νατασάκι μου, μόλις τώρα πήρα χαμάρι το γλυκό σου ποστ. Και φυσικά, σ’ ευχαριστώ μες απ’ την καρδιά μου για τα καλά σου λόγια!
    Τι άλλο να πω; Δεν έχω λόγια…
    Καλά να περνάς. Κι αν σε βγάζει ο δρόμος σου από το Λόγγο Αιγίου, με χαρά θα σε περιμένουμε στην παραλία για… ουζοκατάνυξη εγώ και οι δύο -μοιραίες- γυναίκες της ζωής μου (η σύζυγος κι η κόρη, βέβαια, μην πάει ο νους σου αλλού, παρασυρμένος από τις περιπέτειες του… Χάρη-Χάλη!)
    🙂

  22. Το κατάλαβα, καλέ, μην στενοχωριέσαι…
    Και τις γυναίκες της ζωής σου τις είδαμε – στις φωτογραφίες, φυσικά- κούκλες!

    Για το Λόγγο δύσκολα, οι διακοπές μας θα είναι πιο «βόρεια» φέτος, αλλά κάποια στιγμή, θα πάρω κι εγώ τους άντρες μου και θα τα πούμε!

    Είσαι τυχερός, για τις παρατεταμένες διακοπές…. Καλά κάνεις, όμως! (ζηλεύω!!)

    Φιλιά στις γυναίκες σου, και είπαμε: τώρα περιμένω το επόμενο! 😉

  23. Για το επόμενο βιβλίο, λεπτομέρειες σου δίνω στην απάντησή μου στο σχόλιό σου, στο τελευταίο μου ποστ.
    Και περιμένω εναγωνίως τους άντρες σου κι εσένα, όποτε κι αν τα καταφέρετε!
    🙂

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.