Ταξίδια

Πολλές μέρες τώρα ο αγαπητός exit με ενημέρωσε ότι κυκλοφορεί, λέει, νέο blogo-παιχνίδι. Και να γράψω, λέει, πέντε αγαπημένους προορισμούς, που έχω πάει ή που θα ήθελα να πάω.

Είχα ετοιμάσει ένα αστείο κείμενο με τους προορισμούς που θα ήθελα να βρεθώ, αλλά μετά τα τελευταία γεγονότα, δεν έχω καμιά χαρούμενη διάθεση.

Θα γράψω λοιπόν, για τους τρεις προορισμούς (sorry, αλλά δεν αντέχω περισσότερο ψάξιμο!) που ήδη έχω αγαπήσει. Αφού σας ενημερώσω ότι το είδος των ταξιδιών που αγαπάω είναι αυτά που κάνει ο Ηλίας Μαμαλάκης: αναψυχή όλων των αισθήσεων, και γνωριμία με νέες γεύσεις.

Και θα γράψω για την Ελλάδα.Όχι πως δεν θα ήθελα να πάω αλλού, αλλά αγαπάω πολύ τούτη τη χώρα, και νιώθω πως δεν έχω δει ακόμα όσα θα ήθελα…

Πρώτος, λοιπόν, και πιο αγαπημένος προορισμός, η Κρήτη.

Το μεγάλο νησί, με τον απίστευτο πολιτισμό, τους σπουδαίους λογοτέχνες, ποιητές, πολιτικούς, ζωγράφους, (ναι, ναι, το παρατραβάω, το ξέρω, αλλά είναι η καταγωγή μου, γι’ αυτό! ) τα σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα, το ενυδρείο, το μοναδικό σε ομορφιά Βάι…… (καλά- καλά, εντάξει…) και την πρότυπη, αναγνωρισμένη παγκόσμια, πλέον, μεσογειακή κουζίνα. Τι να πρωτοπώ ! Για τις παραλίες, τα βουνά, τα φαράγγια, τους μπουμπουριστούς χοχλιούς και τους γεμιστούς κολοκυθοανθούς , τα υπέροχα ψάρια, τα τυριά, τα χόρτα όπως το σταμναγκάθι, που έγινε τώρα μόδα….. (κατάλαβα, κατάλαβα, δεν λέω άλλα, αν θέτε περισσότερα, στα σχόλια…) Πάντως, αν πάτε, μην ξεχάσετε να περάσετε κι από αυτό το χωριό! 😉

Επόμενος σταθμός, το Πήλιο, το βουνό των κενταύρων. Βουνό και θάλασσα μαζί. Δάση (καμμένα… 😦 ) και παραλίες σε απόσταση αναπνοής. Αργαλαστή (εκεί που πιάσαν το Λιόντα, το ληστή…), Μηλιές, Τσαγκαράδα, Μούρεσι, Αηγιάννης, τα αγαπημένα μου χωριά. Και το τρενάκι, ο «Μουτζούρης» με τη μαγευτική διαδρομή – να πάτε! Έχει κι εκεί να δεις πολλά : το μουσείο του Θεόφιλου, τα παλιά αρχοντικά, κυρίως όμως την απίστευτα όμορφη φύση….κάθε εποχή. Και για να φας: αν πας χειμώνα, απίστευτα νόστιμες σούπες, το καλοκαίρι βρίσκεις παντού ψάρι – και όλο το χρόνο γλυκά του κουταλιού – πεθαίνω για φιρίκι και κάστανο!

Τρίτο σταθμό, λίγο μεγάλο, ειν’ αλήθεια, έχω τα νησιά του Αιγαίου. Όλα, το καθένα για διαφορετικό λόγο, τα έχω λατρέψει. Να σας πω μόνο, έτσι λίγο: την Σαντορίνη για το ηφαίστειο, το ηλιοβασίλεμα, τα ντοματάκια και τη φάβα, – τη Νάξο για την Απείραθο (αγαπημένη μου δασκάλα…δεν σας ξέχασα!), τις παραλίες, τις πατάτες (που είναι πολλές σκάλες ανώτερες από τις Βέλγικες, Ροδάκινο! 😉 ) και τα τυριά, – τη Ρόδο, με τη Λίνδο της, το Κάστρο και τα πιο φρέσκα ψάρια που έχω φάει ποτέ, – τη Χίο, με τα μαύρα βόλια της και τη μυρωδιά από τα μαστιχόδεντρα την άνοιξη….

Ε, άντε τι περιμένετε; Όλα εγώ θα τα γράψω;

Λοιπόν, για παρακάτω, γράψτε για πέντε, τρεις ή όσους θέλετε προορισμούς – ταξίδια οι :

AfMarx (Νεράντζι),

Кроткая (Ροδάκινο)

Mano S (βαρύ πεπόνι)

Μαριλένα (άνευ φρούτου – ε;;)

Έλενα (επίσης άνευ, αλλά είναι φίλη μου!)

Καλό καλοκαίρι, σας είπα;;;;

Advertisements

42 thoughts on “Ταξίδια

  1. Αχχχ, είμαι πολύ συγκινημένη… Έλαβα την πρώτη μου διαδικτυακή πρόσκληση σε παιχνίδι… Πρέπει να ετοιμαστώ, να σκανάρω φωτογραφίες, να σκαλίσω μνήμες, να παίξω…. Ευχαριστώ για την πρόσκληση e-φιλενάδα… θα επανέλθω το συντομότερο.
    Πολλά φιλιά.
    Υ.Γ. Σαφώς και δεν ξεχνάμε. Οι κινητοποιήσεις ήδη προγραμματίζονται. Όσο διατηρούμε την μνήμη μας ζωντανή και τρέφουμε γόνιμα την διάθεσή μας για δράση, υπάρχει ελπίδα… Όλα θα γίνουν… Αισιοδοξία, πίστη και επιμονή χρειάζεται… και φαίνεται πως τα έχουμε όλ΄αυτά. Αν χρειάστείς κάτι, αν σκεφτείς κάτι άλλο και χρειαστείς βοήθεια, εδώ είμαστε…

  2. Melonmanos (πεπονομπαμπάκας) θα απαντήσει(όχι άμεσα όμως). Αν και φυσικά, θα βρεθούν κοινά μέρη με σας κυρία μου(όρα Κρήτη).
    Φυσικά δεν είναι ανάγκη να είναι παραθεριστικά και μέρη διακοπών γενικώς, ε;

    Υγ(θα γράψουν πρώτα Κροτ και Μαριλενα ΣΙΓΟΥΡΑ)

  3. @ Έλενα: Καλή αρχή, λοιπόν , φιλενάδα!
    @ Βασιλική μου, εσένα σκεφτόμουν από το πρωί σήμερα! 🙂
    @ Πεπονοαδερφέ μου, η Krot τα έχει έτοιμα ήδη! Έχεις διαβάσει το blog της;
    Αλλά δεν είναι ανάγκη να είναι ΤΕΤΟΙΑ ταξίδια!…κι εγώ άλλο πράγμα είχα γράψει, αλλά…

  4. γιατι γλυκο μου;

    -ελπιζω καταρχην να μην χρειαστει να σου ανταποδωσω ολα σου τα χαμογελα… αλλα να ξες οτι θα το κανω αν… και οποτε…-

  5. Από αυτά που ανέφερες θέλω να πάω Κρητη (Βάι) λόγω απωθημένου και Νάξο λόγω κολλητής blogόφιλης. Τελικά όμως οι διακοπές λέγονται έτσι για να ξελαμπικάρεις από τη δουλειά και τις ευθύνες.

    Όπου κι αν πας είναι καλά
    με το φεγγάρι σου αγκαλιά
    κάνε λοιπόν μια προσευχή
    ξεκίνα πάλι απ’ την αρχή
    (έβγαλα και στίχο) 😀

  6. Βασίλη, είσαι ένας ποιητής…απ’ τη Δανία! 😉
    Παντού είναι όμορφα στην Ελλάδα – και ό,τι διακοπές και να κάνεις, έχεις δίκιο, είναι για να ανανεωθείς..!

  7. ΑΧ, ΤΕΛΕΙΑ! το αγαπημένο μου θέμα! (μόνο πέντε???).

    Συμφωνώ πολύ με τις επιλογές σου!

    το Νεράντζι είναι λίγο βλαμμένο?

  8. @ Κόκκινο Ρενατομηλαράκι, χαίρομαι που σου άρεσαν.Μακάρι να είχα χρόνο και κέφι να γράψω κι άλλα…. 😉
    @ Ροδάκινο, εσύ ειδικά μπορείς να γράψεις όοοοσα θες! (ζηλεύω!!!!)
    Και μην μου βρίζεις το Νεράντζι! Θα στείλει το μάγο της φυλής να μας κάνει μάγια, και….καήκαμε! (επίκαιρη λέξη) 🙂

  9. Μακάρι να πετύχαινες την πρόσκληση σε καλύτερες μέρες. Ευχαριστώ πάντως για την αποδοχή! Έχεις δίκιο, η Ελλάδα έχει πολλά καλά κρυμμένα μυστικά που αξίζει κανείς να τα ανακαλύψει πριν τα φάει το lifestyle ή καμιά πυρκαγιά. Και με τρέλανες εντελώς με τους χοχλιούς 🙂

  10. Είπα να κερδίσω κάτι από το ποστ και αποφάσισα να βγω να μαζέψω σαλιγκάρια(=δεν έχει σταματήσει να βρέχει! Από πότε;Από πάντα) Είμαι σίγουρη, κάτι θα βρω! Ανυποψίαστα θύματα σας έρχομαι!
    Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι, στην τρελοαγγλία μπορεί να συναντήσω και κανέναν από την Οργάνωση: Και τα σαλιγκάρια έχουν ψυχή! αλλά ας είναι!

  11. Fourfouri, καλώς ήρθες! Αγγλιά, ε; Χάλια καιρός! Πώς αντέχεις!
    Έχει κι εκεί σαλιγκάρια;; Και είσαι σίγουρη ότι δεν προστατεύονται;;;
    Αποκλείεται πάντως να είναι τόσο νόστιμα όσο τα κρητικά! (χιχιχι…)
    Η πρόσκληση είναι και για σένα, αν σου αρέσουν! ( θα στείλω μνμ στη θεία στο χωριό, να μου στείλει 2πλή ποσότητα! Απλά ενημέρωσε πότε!!! 🙂

  12. Γι’αυτό μ’αρέσεις! Γιατί είσαι χουβαρντού! Στάνταρ θα προστατεύονται. Πάλι θα παρανομήσω! Ελεγα βασικά να μην την ενοχλούμε τη θεία με μυνήματα, να ρίξω μια παραίτηση, να πάω στο χωριό αυτοπροσώπως να τη βοηθήσω τη γυναίκα, να λιαστεί και μένα το κοκκαλάκι μου!

  13. Λοιπόν…πατάς στο link που λέει για το χωριό.Παίρνεις μια γεύση. Βρίσκεις εισητήρια, έρχεσαι Αθήνα, με παίρνεις κι εμένα, και πάμε! 😀

  14. Εγώ που δε θέλω χοχλιούς, μπορώ να φάω έναν ντάκο;;; Αχ, ωραίοι προορισμοί, τι καλά…
    Καλημέρα

  15. Γλυκοπατάτα είναι όμορφο αν έχεις αυτοκίνητο. Εγώ που τη ρημάδα την άδεια δεν την έβγαλα ακόμα (είναι στα προσεχώς κι ελπίζω να την πάρω), δεν μπορώ να πάω πουθενά χωρίς σωφέρ γιατί δεν έχουμε public transport…

  16. Εχεις δίκιο, το ξέρω για τα μ. μεταφοράς σας – οι γνωστοί και οι συγγενείς που έχω στο νησί σου έχουν όλοι αυτοκίνητα… Και πρέπει να σου πω τη λαχτάρα που πήρα την πρώτη φορά που ήρθα, που είδα τα αυτοκίνητα να έρχονται καταπάνω μου! μαθημένη στο αντίθετο ρεύμα!!!!

  17. Πήλιο να πας, να γράφεις αυτά που γράφεις στου ΑΦΜ και αν δεν σε πιάσουν για εμπρηστή εμένα να μην με λένε πεπόνι…!
    Λίζα πρόσεχε με την άδεια οδήγησης. Στην Κύπρο οδηγάτε ανάποδα!
    🙂 🙂 🙂 😆

  18. @ Ράπσμπερυ, έχεις δίκιο! Ο γιαλός είναι στραβός, όχι εσείς!
    (αχ τι σας άφησαν αυτοί οι Άγγλοι!) 🙂
    @ AfMarx , ένα neranGR δεν μπορεί να είναι βλαμμένο! Λίγο πικρό, ίσως!- κι αυτό όχι πάντα…!
    Ούγκ! 😉

  19. 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆
    😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆
    😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆
    😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆
    😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆
    😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆
    😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆
    😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆
    😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆
    😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆
    😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆 😆
    Να ‘σαι καλά βρε! Μ’ έκανες και γέλασα!

  20. Παράθεμα: Кроткая
  21. Πάντως -περιττεύει να πω ότι είναι εκπληκτικοί προορισμοί- ο Μαμαλάκης κάνει καταπληκτικές εκπομπές. Όπως επίσης εγώ λατρεύω και τα οδοιπορικά της Μάγιας Τσόκλη… Τι όμορφος κόσμος…

    Πόσο δύσκολο είναι να αντιληφθούμε την μαγεία του και να σταματήσουμε να τον γαμ@$#%; Αυτό είναι που με πληγώνει αφάνταστα…

    Φιλιά!

  22. Μαργαριτούλα μου, κι εμένα μ’ αρέσουν πολύ τα οδοιπορικά της Τσόκλη – απλά δεν έχουν φαγητό..! 🙂
    Και συμφωνώ απόλυτα μαζί σου – πιο πολύ δεν γίνεται!
    Φιλιά κι από εδώ.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.