«Αυτόν τον κόσμο, τον καλό…..»

Parnitha1 Parnitha 2

Είχα ετοιμάσει ένα ωραίο, αστείο κείμενο για σήμερα. Για τα ταξίδια που θα ήθελα να κάνω, και τον τρόπο που θα ήθελα να τα κάνω… Παρασκευή, πιο χαλαρά, να κάνουμε πλάκα, να σχολιάσουμε.

Συγγνώμη. Δεν μπορώ. Άνοιξα το μπαλκόνι μου και με έπνιξε η μυρωδιά. Της κάπνας. Στην κουπαστή αποκαΐδια. Το φεγγάρι άφαντο. Μια μαυρίλα παντού. Χτες το βράδυ έτρεχα σε φίλη που φιλοξενεί συγγενείς-πρόσφυγες από την καμένη Πάρνηθα. Έφυγαν άρον-άρον, ούτε ρούχα για τα παιδιά δεν πήραν μαζί τους. Δεν ξέρουν τι θα ξαναβρούν από το σπίτι τους· αλλά δεν άντεχαν να μείνουν, είχε φτάσει η φωτιά δίπλα τους, ο καπνός τους έπνιγε. Το κοριτσάκι τους έκλαιγε : «θέλω τις κούκλες μου!». Κρατούσε μια στην αγκαλιά της, κι έκλαιγε για τις υπόλοιπες.

Γράφω μέσα στη νύχτα, σχεδόν αυτόματα, δεν μπορώ αλλιώς. Δεν είμαι πολύ καλή στο να βάζω τις σκέψεις μου σε σειρά, αλλά τώρα είμαι τόσο χάλια. Είμαι θυμωμένη, εκνευρισμένη, θέλω να βρίσω ξανά. Δεν ξέρω τι να πω στο παιδί μου, για τον κόσμο που θα βρει… δεν ξέρω τι θα βρει. Δεν ξέρω αν έκανα καλά που το έφερα στον κόσμο, και είναι η πρώτη φορά που το σκέπτομαι αυτό.

Ξαναβγαίνω έξω. Η μυρωδιά πιο έντονη. Ο καπνός πιο πυκνός. Φοβάμαι το ξημέρωμα. Δεν ξέρω τι θα δω· κι αν θέλω να το δω. 

Καλή (?) μέρα. Και συγγνώμη, ξανά. Πρώτα από το παιδί μου. Και μετά, από όλα τα παιδιά που άφησαν τις κούκλες τους για να γλυτώσουν τη ζωή τους….

Parnitha 3Parnitha 4

Το τραγούδι είναι του αγαπημένου Νίκου Ξυλούρη, σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου και στίχους Βασίλη Ανδρεόπουλου.

49 thoughts on “«Αυτόν τον κόσμο, τον καλό…..»

  1. Νατασσακι, καλημέρα, δηλαδή τί μερα κι αυτή!
    συμφωνώ με το κείμενο σου, αποδίδει απολυτα την πραγματικότητα. Εχω γράψει κι εγώ κατι πιο λιτό, αλλά ξέρεις πολλες φορές με πνίγει τόσο η οργή, ώστε στερεύουν τα λόγια.
    Δεν ξέρω τί θα μπορούσαμε να κάνουμε, από το να είμαστε θεατές στις ίδιες και τις ιδιες παραστάσεις. Δεν ξέρω αν υπάρχει περίπτωση ποτέ να αφυπνισθούμε από το βολεμένο εαυτό μας, τις παρεούλες μας, τα ευρωπουλα μας, τα παιδάκια μας τα μοσχαναθρεμμένα , τις βόλτες μας, τις διακοπές…κι ασε τους άλλους να κουρεύονται… Ναι, οι άλλοι είμαστε εμείς, όπως και το κράτος ( τί κλασσικό !) είμαστε εμείς. Ολες αυτές οι συμπεριφορές γυρίζουν προς εμάς, εμείς είμαστε οι αποδέκτες που με τη σειρά μας τις περνάμε στους επόμενως.
    Δύσκολα τα πράγματα Νατασάκι. Μια φίλη λεει «θα μεριμνήσει ο Υψιστος «, λέει και κάτι άλλο «Η αλλαζονία βλάπτει»…. Λες ;
    Σε χαιρετώ
    Ρίτσα Μασούρα, μπλογκοφίλη της Κροτ

  2. Ρίτσα, τι μέρα!
    Έχω διαβάσει το κειμενό σου ήδη – μου ήταν αδύνατο να κοιμηθώ απόψε. Έχω την τύχη (ατυχία σήμερα ) να μένω κοντά στο Βουνό, και γι’ αυτό όλη η οργή και ο θυμός…Γενικά συμφωνώ με αυτά που λες, εκτός ίσως από το «“θα μεριμνήσει ο Υψιστος “ .Προτιμώ το «Συν Αθηνά και χείρα κίνει» – τι να πρωτοκάνει και ο Ύψιστος, έτσι που τα καταφέραμε…
    Κι εγώ σε χαιρετώ και σε διαβάζω – αν και σε συναντώ στου AfMarx πιο συχνά….

  3. Κρίμα, Βασιλική μου…

    Δεν πιστεύω να είναι καλή, τουλάχιστον σήμερα….
    (μ’ έχει πιάσει θλίψη, από το βράδυ μαζεύω στάχτες από τη βεράντα….)

  4. Αν έχεις περπατήσει το συγκεκριμένο δάσος, λυπάσαι πιο πολύ…
    Πάνε και τα όποια ελάφια, ζαρκάδια είχε!!!!
    Κρίμα!

  5. Δεν μπορείς να φανταστείς Adonio ! Όοολες μας οι παιδικές εκδρομές ήταν εκεί, – μέχρι και άγρια άλογα είχαμε δει κάποτε! – και ο γιός μου από το πρωί κλαίει για τα ελαφάκια που είδε την προηγούμενη βδομάδα ! …..

  6. Νατασσάκι, λυπάμαι πολύ. Μιλούσα με κάτι φίλους το πρωί και περιέγραφαν ακριβώς την ίδια κατάσταση. Δεν ήξερα τι να τους πω… Σε αφήνει άφωνη τέτοια καταστροφή, τέτοια αδιαφορία … Και μετά υποσχέσεις, και μετά αδιαφορία, και μετά, και μέτα…. Δεν θα ήθελα να δω το «μετά»…
    Καλό κουράγιο μάτια μου.

  7. Έλενα, τα λόγια είναι λίγα…προσπαθώ να δω τι γίνεται από το νετ, και δεν ανοίγω τηλεόραση, για να μην ακούει το παιδί και κλαίει….άσε….. 😦

  8. Το κακό είναι ότι θα πενθούμε και αύριο, και μεθαύριο, και σε 10-20-30-40 χρόνια…. αν συνεχίσουμε έτσι….😦

    (καλωςήρθες, σε μέρα δύσκολη…)

  9. Το κακό είναι ότι κυλάνε….και από τα παιδιά, και από εμάς, καλή μου envain… (ακόμα σκουπίζω στάχτες…μέχρι την καρδιά μου έφτασαν..)

  10. Πάει το πράσινο που λες Άκη μου.
    Τώρα μόνο γκρίζο μένει.
    Πολύ γκρίζο.
    Να μπορούσες λέει με μερικές πινελιές να έπαιρνες αυτά τα αποκαΐδια, που κάποτε ήταν δένδρα, και να τους ξανάδινες ζωή και χρώμα!
    Αλλά θα μου πεις και συ : ζωγραφιές κάνω ρε θείο, όχι θαύματα.

  11. Πραγματικά πενθούμε σήμερα όλοι.
    και τα λόγια μοιαζουν σαν νεκρολόγια
    Νατασσάκι, το πέρασα στο μπλογκ , ρίξε μια ματιά μήπως μπορώ να το αποδώσω καλύτερα.
    πρεπει να τη δουν τα παιδιά τη φωτο.
    σε φιλω
    Ριτς

  12. κι από τα ζαρκάδια, ελάφια, πεύκα, χελιδόνια, κούκους, κουκουβάγιες
    που δεν υπάρχουν πια
    που εγιναν αποκαϊδια στα μπαλκόνια
    που οι φωλιές τους θα γίνουν βίλες με πισίνες.

  13. sweetpotatonatassaki, τη φωτο την εστειλε η Ηλιαχτίδα κι όχι το Νατασάκι…
    Ευχαριστω
    ριτς

    ΥΓ Αλλά τί είδους δεσμοί συνδέουν το sweetpotatonatassaki, με το natassaki ?
    το ενα τρώει γλυκοπατάτες και το άλλο όχι ;

  14. @ Krot, έχεις δίκιο. Εδώ που μένω, στην πίσω μεριά, έχει ένα μικρό κήπο με 1-2 δέντρα. Αν σου πω πόσα πουλιά έχουν μαζευτεί από το πρωί! Τους έβγαλα φαγητό και νερό, μέχρι να ηρεμήσουν…μετά δεν ξέρω τι θα γίνει…
    @ Ρίτσα, το natassaki είναι κάτοικος Αττικής – το sweetpotatonatassaki είναι κάτοικος της blogo-Φρουτοπίας… Τα παιδία παίζει, μη δίνεις σημασία!
    (και τα δύο τρώνε γλυκοπατάτες Και είναι εξίσου γλυκά, Krot!)

  15. Για δες πώς κόπασαν οι φωνές ; Θα ξαναζωντανέψουν βεβαια στα βραδυνά δελτία, αλλά θα είναι για λόγους εντυπωσιασμού και απόδοσης ευθυνών. Θα ξαναβγούν οι υπουργοί, θα παίξουν χθεσινά βιντεάκια, θα ξαναδεί ο κόσμος τα καμμένα, ενδεχομένως να ξαναδούμε τα παιδιά από τις κατασκηνώσεις…. κι ύστερα, ά, ύστερα γαία πυρι μειχθήτω. Ο καθένας το καπελάκι του στραβά και κατ ευθείαν στις παραλίες, στα νησιά ( κι εγώ αυτό θα κάνω, δεν διαφερω και δεν μπορώ να πρωτοτυπήσω) και γενικώς στην κοσμάρα μας…ως την επόμενη φορά που δεν θ αργήσει.
    Ποιός το αντέχει, όμως όλο αυτό το φορτίο ; Ποιός θα κάνει μια αρχή, δυναμική αρχή ; Και ποια θα είναι αυτή ; Ποιός θα είναι ο στόχος της ; Ποιά θα είναι η κατευθυντήρια γραμμή της ;
    Ερωτηματικά πολλά. Δεν εχει μεσα μου ξεθυμάνει ο θυμός. Αφού εχω μεινει σπίτι απο το πρωί. Διαβάζω, γραφω, περιφέρομαι, σκέπτομαι, ακουω μουσική. Νοιωθω ότι δεν μπορώ το be usefull ( για να γίνω καλύτερα αντιληπτή ) κι αυτό με εξουθενώνει.
    Νατασσακι, Χαιρετώ με εκτίμηση
    Ριτς

  16. Ρίτσα μου, κι όμως! Η αρχή έγινε:
    http://makeathensgreen.wordpress.com/
    και
    http://anadasosi.blogspot.com/
    και σίγουρα δεν θα μείνουμε εκεί!
    Και να σου πω μια μικρή ιστορία:
    Το μεσημέρι ο γιός μου, που είναι περίπου 8, κάθησε στον υπολογιστή. Είδα πως έψαχνε φωτογραφίες. Παρακολούθησε τον διάλογο -είναι 100% αληθινός:
    – Μαμά, με τι «ι» γράφεται η «Πάρνηθα»;
    – Με η.Γιατί αγόρι μου;
    – Ψάχνω για φωτογραφίες του δάσους πριν τη φωτιά, να τις βάλω μαζί με τις δικές μας (πηγαίναμε πολύ συχνά).
    – Τι θα τις κάνεις; Θέλεις να θυμάσαι πως ήταν;
    – Όχι, θέλω να δω πως θα το ξανακάνουμε!….
    Αυτό εγώ το λέω ΜΕΛΛΟΝ. Αυτό είναι ελπίδα. Και είναι στο χέρι μας….
    Καλό σου βράδυ

  17. Εκείνο που φοβάμαι είναι ότι η φύση θα μας εκδικηθεί μαζί μ αυτούς…
    Την καλημέρα μου όσο γίνεται, κι ας οπλιστούμε με πείσμα και για την Πάρνηθα και για το Τρόοδος

  18. Σήμερα καίνε και το μεσαίο πόδι της Χαλκιδικής…την Βουρβουρού…τον τόπο που φιλοξενηθήκαμε στις περσινές διακοπές μας…

  19. *Νατασσακι, καλημέρα καλο μήνα ευχομαι. Ναι, οι ευχες είναι συμβολικά φορτισμένες, όπως πάντα. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται πάντα πολλα περισσότερα από αυτά που εμείς νομίζουμε. Σίγουρα όμως θέλει καποια καθοδήγηση, γιατί στην αντίθετη περίπτωση θα μετεξελιχθούν σε μέλη τηλεοπτικής αγέλης και όχλου. Κι αυτό δεν το θέλουμε.
    Ελπίζω να έχεις δικιο σε όλα
    Καλημέρα και παλι και ευχαριστω για τη φιλοξενια
    Ριτς

    *Μανος… ναι φωτιές παντού και στα μπατζάκια μας
    Ριτς

  20. @ Μάνο, αυτή τη στιγμή την έχουν υπό έλεγχο – δεν ξέρω τι άλλο έχει μείνει για να καεί στη Χαλκιδική… φύλαξε τις περσινές φωτογραφίες, θα είναι συλλεκτικές σε λίγο…😦
    @ Ρίτσα, καλό μήνα. Τα παιδιά ακολουθούν το παράδειγμα που τους δίνεις – και συνήθως το πάνε κι ένα βήμα παραπέρα. Αν δεν βλέπουν εσένα να φροντίζεις για το αύριο, σίγουρα θα γίνουν όπως λες.

    Θα μπορούσα να σου μιλάω για το γιο μου και τη σχέση του με τη φύση ώρες…όμως εμείς τον πήγαμε εκεί. Στο σπίτι μας, εδώ και χρόνια, δεν πετάμε τίποτα που ανακυκλώνεται η ξαναχρησιμοποιείται, σκέψου ότι και τα φλούδια από τα λαχανικά τα «θάβουμε» σε γλάστρες για να γίνουν λίπασμα… Δεν έχουμε κλιματιστικό, και ούτε και θα βάλουμε, οι συσκευές μας είναι όλες ενεργειακής κλάσης Α – και ήταν το βασικό κριτήριο για να τις αγοράσουμε…Θα μπορούσα να σου γράφω σεντόνια, αλλά θα βρεις τέτοιες οδηγίες εδώ κι εδώ.
    Είναι απλά πράγματα, που αν τα κάναμε όλοι, θα ήταν η Γη σε καλύτερη κατάσταση. Σου είπα, εγώ είμαι του «Συν Αθηνά και χείρα κίνει»…

    Καλή υπόλοιπη Κυριακή

  21. Νατασσάκι γλυκοπατάτα (!!!), λυπάμαι που δεν σε γνώρισα νωρίτερα. Καλώς σε βρήκα. Άλλος ένας με παιδιά που ξέχασε να μεγαλώσει…
    Το θέμα των πυρκαγιών έχει κυριαρχήσει στα πιο πολλά blogs και δικαίως. Καταστρέφεται ένα κομμάτι από το μέλλον μας που δεν μας ανήκει. Για μια χούφτα δολάρια, μερικά μέτρα γης, πουλάμε το οξυγόνο των παιδιών μας. Πόσο έτοιμη είναι η φύση για να τιμωρήσει, όλη αυτή την ανθρώπινη απερισκεψία; Ο άνθρωπος νομίζει ότι εξαφανίζει , στην πραγματικότητα όμως εξαφανίζεται. Νομίζει ότι κερδίζει. Χάνει όμως τη γη του, το έδαφος κάτω από τα πόδια του. Το σκηνικό ίδιο, κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. Κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσει η ευθύνη του κόσμου σε αυτούς και σε αυτά, στους μόνους που σέβονται και σκέπτονται τη φύση. Στα τετράποδα.

  22. vasili, καλή σου μέρα και καλώς ήρθες.
    Νομίζω πως είναι πολύ σημαντικό, και λυπάμαι που -ενώ πολύ καιρό με απασχολεί το ζήτημα του περιβάλλοντος, έπρεπε να γίνει αυτή η καταστροφή για να «ξυπνήσουμε» όλοι.
    Συμφωνώ με όσα λες. Νομίζω πως για τον άνθρωπο, έφτασε το «παρά 1′ » Αν δεν γίνει κάτι ΤΩΡΑ, από όλους μας, ΜΕΤΑ θα είναι πολύ αργά….

  23. Το θέμα είναι τα παιδιά να προλάβουν να σώσουν κάτι. Πρώτα από όλα τον εαυτό τους από εμάς και μετά να υπάρχει κάτι για σώσιμο στη γη… Δν ξέρω, είμαι πολύ λυπημένη κι έχω χάσει τις ελπίδες μου. Εϊναι νωρίς ακόμα, μπορεί αργότερα να τις ξαναβρώ… Καλό μήνα!

  24. @ φλύαρε Αίολε : …από δω και πέρα, σηκώνουμε τα μανίκια – και τις γροθιές, όπου χρειαστεί….
    @ μαργαριτούλα, κι εγώ ήμουν πολύ λυπημένη στην αρχή. Μετά όμως θύμωσα. Και σίγουρα, δεν μπορώ να κάτσω με σταυρωμένα χέρια.Για το παιδί μου και για όλα τα παιδια. Καλό μήνα!

  25. Άργησα να απαντήσω, αλλά αυτές τις μέρες τρέχουμε…
    @ tsaperdona : Χαίρομαι που με κατάλαβες!
    @ Ρίτσα , τόσα χρόνια, από πολλούς, γίνεται αλλιώς…Είναι καιρός να ξυπνήσουν!
    @ Σπύρο, καλως ήρθες. Θυμωμένη είμαι, πολύ. Και σίγουρα θα κάνουμε αυτό που πρέπει,δεν έχουμε άλλα περιθώρια, έτσι που τα καταφέραμε….

  26. @ AfMarx, ευχαριστώ για την καλήμέρα. Το ετοίμασα λοιπόν, και σου έχω και πρόσκληση! (όπως βλέπεις από κάτω, δημιουργείς «ρεύμα» – πρόσεχε, όλοι θέλουν να σ’ ακολουθήσουν!😉 )
    @ Καλημέρα, Έλενα!🙂

Τα σχόλια είναι κλειστά.