Ποιός είπε ότι…

…τα Σαββατοκύριακα είναι για ξεκούραση;

Μετά από ένα ακόμα εξαντλητικό ΣΚ, με ψώνια το πρωί του Σαββάτου, πάρτι το βράδυ και εκδρομή στη θάλασσα την Κυριακή, έχει φτάσει Δευτέρα βράδυ κι εγώ…ακόμα κουρασμένη είμαι!

…όμως… ήταν τόσο όμορφες οι φατσούλες στο πάρτι!

Και ο ανιψιός « σεία, α χιου πώ το λύκο;» (το αγαπημένο παραμύθι-τραγούδι των τριών του χρόνων…και η «σεία» να κάθεται να ακούει το λύκο, ξανά και ξανά, και να τρελαίνεται ΚΑΘΕ φορά-σκέψου να μην είχα δικό μου παιδί!) . Και μετά η αγκαλίτσα, κι αυτά τα μικρά δαχτυλάκια που μπλέκουν στα μακρυά μαλλιά της «σείας» – και που, μετά από κάθε αγκαλιά, φεύγει με 3-4 τούφες λιγότερες, αλλά χαλάλι του… Το φιλάκι στη θεία, το χαμόγελο που τρελαίνει! Και ο Άκης, ο προστατευτικός «μεγάλος Ξάδελφος», να του φέρει το μπαλόνι που θέλει, στο χρώμα που του αρέσει… !

Ξεκινήσαμε 3 άτομα από το σπίτι μας, γυρίσαμε 4. Ο επισκέπτης ανιψιός -γιος της αγαπημένης ξαδέρφης και κολλητός μας, ένα χρόνο μεγαλύτερος, που ήρθε να κοιμηθούν μαζί. Με το ζόρι τους βάλαμε να πλυθούν –ΚΑΙ δόντια, αφού είχαν φάει από 3-4 κομμάτια τούρτα ο καθένας!– και να ξαπλώσουν, να πούνε τα δικά τους μέχρι να τα πάρει ο ύπνος (τα ίδια έκανα κι εγώ με την ξαδέλφη μου).


Τη Κυριακή το πρωί – πρωί, 11 η ώρα – βόλτα. Στο σπίτι του θείου, κοντά στη θάλασσα. Το μεσημέρι ψήσιμο στα κάρβουνα οι μεγάλοι, εξερευνήσεις στον κήπο οι μικροί – το απόγευμα παραλία για καφέ και μπάνιο (οι άλλοι, εγώ μπαίνω μόνο τον Αύγουστο, να βράζει το νερό!).

Και το βραδάκι, κατάκοποι πια, κάθε κατεργάρης στο σπίτι του. Μπάνιο, γάλα, έτοιμες οι τσάντες για αύριο, και ίσα που κρατάμε τα μάτια ανοιχτά για το παραμύθι και το τραγουδάκι…. Αμάν αυτά τα Σαββατοκύριακα!

…και μετά θυμάμαι…όταν εγώ ήμουν μικρή, με πόση λαχτάρα τα περίμενα! Να παίξω, να ξεκουραστώ, να χαζέψω, να πάμε καμιά βόλτα, αν είχε και πάρτι το πρόγραμμα, ακόμα καλύτερα!

…και σκέφτομαι πως, όσο είμαστε καλά, δεν πειράζει, ας γινόμαστε λιώμα τα ΣΚ. Και παιδότοπο, και κούνιες και πάρτι, και βουνά και θάλασσες, και ό,τι άλλο μπορούμε… αρκεί να βλέπουμε τα χαμόγελα να φωτίζουν τα πρόσωπά τους! Ακόμα και την καμήλα να κάνουμε! (με ή χωρίς καμπούρα). Κουράγιο να έχουμε…

9 thoughts on “Ποιός είπε ότι…

  1. το θεία έχει περισσότερα κοινά με το γιαγιά απο ότι με το μαμά.
    και γι αυτο και απολαμβάνουμε τα πλεονεκτήματα.
    Παρεπιπτόντως όμως έρχεται σε δέυτερη μοίρα σε σχέση με το μαμά, που για τη γιαγιά έχει διπλή αξία……( του παιδιού μου το παιδί είναι 2 φορές παιδί μου)

    υγ και γω η ανόητη νόμιζα πως μιλάς για την camilla parker bowles ….

  2. Ετσι, έτσι!
    Εμείς γιατί τα περάααμε δηλαδή και τα περνάμε ακόμα; :pp
    Μωρέ καλά να ‘ναι, γερά να ‘ναι κι ολα τ’ άλλα βρίσκονται.
    Κι αυτά κι όλα τα παιδιά του κόσμου.

  3. Ομορφιά, αγάπη, υγρασία… Έτσι δεν ξεραίνεται το δερματάκι ποτέ… τι κι αν το κάψει ο πιο… οζοντικός ήλιος.

    Μας φκιαααχνσ, σεία 😀

  4. Ααα, είστε μεσημεριανοί τύποι εσείς!
    @ παπάκι: Πάντα αξίζει τον κόπο! Και συναισθηματικά, και πρακτικά…κουράγιο να έχεις! Ευχαριστώ για την ευχή, και θα έχω σίγουρα νέα για την ανηψιά!
    @ tsaperdona: έχεις δίκιο για το θεία, με καταλαβαίνεις, ε;
    Και, σε αυτή την περίπτωση, θα ήθελα κι εγώ να μιλούσα για την (μπλιαξ) camilla parker…..Αλλά ήθελα με κάποιο τρόπο να σας στείλω εκεί, σε αυτούς τους γονείς που μπορούν και αντέχουν….
    @ Μαριλένα : Παραπονιέσαι κι εσύ, με δυο τέλειες κόρες;;;; Και , μαζί σου για όλα τα παιδιά του κόσμου.
    @ aa-duck (παπάκι αα) : Έτσι, έτσι..την υγρασία την έχουμε εξασφαλισμένη! Τον ανηψιό-και το γιό μου, μικρότερο-τον φωνάζω «σαλιγκάρι»-κατάλαβες γιατί…😉

  5. Τέλειες; Η μια με μια γλώσσα δύο μέτρα, κι ή αλλη η μικρή, μου ‘χει πει πως μοιάζω σαν την Ούρσουλα από την Αριελ!
    Τη θυμάσαι την Ούρσουλα;
    Ατιμα παιδιά…

    Να πεις τέλειο τον ζωγράφο μας, να το καταλάβω.
    Αυτός μόνο με τους πινακες του Μποτιτσέλι θα σε συγκρίνει!!
    Ακου Ούρσουλα!!

Τα σχόλια είναι κλειστά.