“Μεθώ” και “ονειρεύομαι”….

Αν η αγάπη, Μάνος Πυροβολάκης

“Μεθώ”…

με μια αγκαλιά ζεστή, ένα φιλί γλυκό, ένα χάδι απαλό

με δυο μικρά χεράκια τυλιγμένα γύρω από το λαιμό μου, και μια φωνούλα να ψιθυρίζει “μαμάκα, σ’ αγαπάω”

με μια χαρούμενη παρέα, που τρώει στο γρασίδι και γελάει

με φίλους καλούς, γύρω από ένα τραπέζι με κουβέντα και παιχνίδια

μ’ αυτούς που αγαπάω, σε μια παραλία, με φωτιά αναμμένη, με κιθάρες και φεγγάρι τ’ Αυγούστου

μ’ ένα τρυφερό μήνυμα, γραμμένο σ’ ένα χαρτάκι πάνω σε κόκκινα τριαντάφυλλα

με μια κιθάρα κι ένα τραγούδι…

ή, όπως το λέει ο φίλος μου ο Μάνος:

“Αν η αγάπη μ’ αρνηθεί, θα μεθύσω με κρασί….”

“κι ονειρεύομαι…”

ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα

μια γαλαζοπράσινη, απέραντη θάλασσα

ένα χιονισμένο σπίτι, με το τζάκι του να καπνίζει, στην άκρη του βουνού

ένα ανοιξιάτικο λιβάδι, ανθισμένο

ένα κήπο γεμάτο δέντρα, λουλούδια και τιτιβίσματα πουλιών, κι ένα σπιτάκι ανάμεσά τους

μια κουνιστή πολυθρόνα, μπροστά σ’ ένα τζάκι, και μια γιαγιά να διαβάζει παραμύθια σε μικρά παιδάκια

………………………………………………………….

(το (χμ..) κείμενο, αφιερωμένο στο θαλασσινό μικρούλι της παρέας, που είναι περίεργο: ήθελε να μάθει με τι μεθώ, και τι ονειρεύομαι -τι κατάλαβες τώρα; )

(στην παρουσίαση, που μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ, ακούγεται το “Να μ’ αγαπάς” με τον Παύλο Σιδηρόπουλο)

Καλημέρα, καλή εβδομάδα -εδώ, μύρισε Άνοιξη….