Πασχαλίτσες τα Χριστούγεννα;

Η πασχαλίτσα είναι ένα από τα ωφέλιμα έντομα που χαρακτηρίζεται ως αρπακτικό, μια και αρπάζει εχθρούς των φυτών μας, καταβροχθίζοντάς τους σε λίγα μόνο λεπτά και μάλιστα εν κινήσει!
«Αγαπημένο της πιάτο»: η μελίγκρα

Επίσης η πασχαλίτσα (Coccinellidae ή ladybird ή ladybug), θεωρείται γούρικη – μάλλον γιατί έχει επτά spots στην πλάτη της. Και επειδή είναι τόσο χρήσιμη, την “καλλιεργούν” πια, σαν “όπλο”, αντί για φυτοφάρμακα, για τις βιοκαλλιέργειες… Έχουν γραφτεί γι’ αυτήν παιδικά τραγουδάκια, παραμύθια, ποιηματάκια… Μια απλή αναζήτηση στο ίντρνετ βγάζει χιλιάδες αποτελέσματα!Και αν πεις για εικόνες και φωτογραφίες, ακόμα περισσότερες.
(θα πείτε εσείς τώρα – και με το δίκιο σας – τι έπαθε και μας τα λέει αυτά Χριστουγεννιάτικα; Αλλά δεν φταίω – το αδερφάκι μου φταίει, που με κάλεσε σε παιχνίδι, να πω γιατί διάλεξα αυτό το avatar)

Παλιά, “κυκλοφορούσα” στο Internet, (πριν τα blog) στα forum και τις κοινότητες (του Pathfinder κυρίως – η πρώτη μου free mail διεύθυνση ήταν εκεί, ούτε και θυμάμαι πόσα χρόνια πριν…) Όταν άρχισαν να χρησιμοποιούνται τα avatar - κι αφού έμαθα τι ήταν πριν τα χρησιμοποιήσουμε στους υπολογιστές! – σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να είναι κάτι που να μου ταιριάζει, και να μου αρέσει. Κοίταξα προσεκτικά γύρω μου, στα πράγματά μου: τα περισσότερα πράσινα, με το κόκκινο και το κίτρινο να τα “σημαδεύουν”… κι από σχήματα; Πασχαλίτσες σε κάθε είδος και μορφή: μενταγιόν, σκουλαρίκια, κοκκαλάκια παιδικά (που σώθηκαν ως σήμερα), καρφίτσες, κουκλάκια, μαξιλαράκια, κούπες, κεριά, πήλινα γλαστράκια, τετράδια, μικροπράγματα για το γραφείο… Το μόνο άλλο σύμβολο που επαναλαμβάνεται στα πράγματά μου είναι ο ήλιος και τα ηλιοτρόπια – και τα ρόδια στην κουζίνα μου. Σκέφτηκα ότι η γιορτή μου είναι το Πάσχα, και τα γενέθλιά μου πάντα εκεί κοντά (φέτος πέφτουν μέσα στη μεγάλη εβδομάδα!) – έχω σβήσει κεράκια τουλάχιστον τρεις φορές σε τούρτα-πασχαλίτσα… Και το αποφάσισα: η πασχαλίτσα,- εκτός από μικρά διαλείμματα – έγινε η “εικόνα” μου εδώ μέσα. Και θα συνεχίσει να είναι – έχω πολλές διαφορετικές, για όταν θα θελήσω αλλαγή!

Και προσκαλώ με τη σειρά μου να μας πουν, το ελαφίνι, τη Ρίτσα, την ειρήνη, τη μαγισσούλα,τη Νιόβη, τη mamma, τη diavatis, την penelope, τη μαριλία και τον Ίνδικτο – και βέβαια, όποιον άλλο θέλει.
*Χρωστάω επίσης στον Doremi απάντηση για το ψευδώνυμο-όνομα του blog μου. Είναι προφανές, όμως : έχω πει από την αρχή ότι με λένε Νατάσσα και το γιο μου τον φωνάζουμε Άκη – όταν ξεκίνησα είχα σκοπό να ανεβάζω τις ζωγραφιές του και να γράφω γι’ αυτόν – στην πορεία άλλαξε λίγο ο “σκοπός”, αλλά το όνομα του blog είχε ήδη κατοχυρωθεί: natassaki. Και “Μαμά..ετών36″ γιατί αυτό ακριβώς είμαι – γι’ αυτή μου την ιδιότητα είμαι περήφανη, και αυτό ήθελα να δηλώσω από την αρχή.

* Και χρωστάω – καιρό τώρα στην τρελοφαντασμένη, τις αγαπημένες μου σημαντικές ημερομηνίες – το απέφευγα, γιατί (οικογενειακώς) έχουμε ένα θεματάκι με τις ημερομηνίες: σχεδόν κάθε μέρα έχουμε από κάτι να θυμηθούμε, καλό ή κακό – ο Μάνος ειδικά, θυμάται γενέθλια φίλων του από το δημοτικό (και ο μπαμπάς μας, επίσης – από δικούς του συμμαθητές – είναι μάλλον κληρονομική η δυνατή μας μνήμη.. ). Έτσι δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάτι πιο σημαντικό από τα γενέθλια του γιου μου, στις 20 Οκτώβρη, και των ανθρώπων που αγαπάω…

(*και ότι άλλο χρωστάω,σ’ εσένα και σ’ εσένα, θα το δείτε τις επόμενες μέρες, εντάξει; )

Καλημέρα