Ενθύμια Απερισκεψίας (του Άκη)

Ο Άκης μας είναι, γενικά, ένα γερό και υγιές παιδάκι-από μικρό. Βγάλαμε με μεγάλη επιτυχία μια “θητεία” 6 χρόνων σε παιδικό σταθμό και νήπιο, χωρίς πολλές αρρώστιες – πιο συχνά αρρωσταίνει τώρα, νομίζω.. Αλλά, άλλο οι αρρώστιες κι άλλο τα “ατυχήματα”. Κι απ’ αυτά, έχουμε άφθονα – ευτυχώς, ως τώρα, όχι σοβαρά.

Και ράμματα σχεδόν παντού: στα φρύδια, κάτω από το μάτι (αυτό μας είχε τρομάξει λίγο), στο σαγόνι, στα χέρια, στα πόδια… Το καλό είναι ότι τα περισσότερα τα έπαθε μικρός, και δεν μένουν σημάδια – κι όσο μεγαλώνει, αραιώνουν. Το πιο πρόσφατο: την καθαρή Δευτέρα, στο πέταγμα του χαρταετού.

Ήμασταν σε μια φίλη στα Μεσόγεια – εξοχή για μας. Μεγάλη παρέα, καμιά δεκαριά πιτσιρίκια. Μετά το φαγητό (γιατί πάντα το φαγητό είναι το κεντρικό στοιχείο στις συγκεντρώσεις μας; ) και τους σχετικούς χορούς (πεντοζάλια κλπ….) πήραν οι μπαμπάδες την πιτσιρικαρία και πήγαν στο διπλανό οικόπεδο να ξανα-πετάξουν τους αετούς. Άνοιξη, το οικόπεδο έρημο, γεμάτο χορτάρια – δεν προσέχουν και πολύ οι μπαμπάδες…..

….και ξαφνικά, ακούμε κλάματα και φωνές. Ο Άκης (ποιος άλλος;) πάτησε τη μοναδική ίσως πρόκα που υπήρχε σε όοοοολο το χώρο – σκουριασμένη, δυστυχώς – η οποία πέρασε το αθλητικό παπούτσι και καρφώθηκε στη φτέρνα του.

Επείγουσα επίσκεψη στο Παίδων – όσοι έχουν παιδιά, και μάλιστα αγόρια, θα το ξέρουν απ’ έξω κι ανακατωτά, φαντάζομαι. Τοπική νάρκωση του μικρού – και αιθέρα στον μπαμπά που κιτρινίζει μόλις δει αίμα ή το γιο του να πονάει – και φεύγουμε, με τρόπαιο ράμματα στη φτέρνα. Αρκετές μέρες ακινησία – ο Άκης πήγε σχολείο με παπούτσι μια σακούλα στο ένα πόδι, και το καταδιασκέδασε – άσε που όλοι τον κανακεύαμε και του κάναμε διάφορα “δώρα” για να του περάσει ο πόνος.Είναι ανάγκη να περιγράψω κι άλλα; Δεν νομίζω να το αντέξω! Πάντως, ευτυχώς, τίποτε πολύ σοβαρό ως τώρα.

Το κείμενο το έγραψα γιατί το χρωστούσα στον Rizobreaker, που άρχισε παιχνίδι. Το «στέλνω» με τη σειρά μου στο αδερφάκι μου, (ξέρω τι θα γράψει!), στην Αναστασία, στο Λαχανάκι(που μπορεί να γράψει και τις περιπέτειες του ψηλού), στη Φαίη (που ήθελε παιχνίδι με κείμενο, ορίστε να σε δω!) και σε όποιον άλλο θέλει.

Καλημέρα.